بایگانی مطالب برچسب: هنر
در حسرت یک استـعداد
نگاهی به فراز و فرود کارنامه بازیگری «اکبر عبدی»
آخرین نفسهای دونلی
|پیام ما| نابغه موسیقی بلوچستان بود. آنچنان در دونلی میدمید که صدای سازش تا آن سوی دنیا هم رفت و دونلی را به جهان و حتی مخاطبان ایرانی شناساند. دکترای افتخاری موسیقی سنتی از فرانسه داشت و به دعوت بسیاری از کشورها، ازجمله کلمبیا، اکوادور، پاناما، ایتالیا و فرانسه، در جشنوارههای مختلف حضور پیدا کرد. اما «شیرمحمد اسپندار» روزگار را با درآمد ناچیزی از وزارت فرهنگوارشاد اسلامی میگذراند. یک بار فرزندش هم در گفتوگویی گلایه کرده بود: «سنگ قبر به کسی جواب نمیدهد! تا وقتی زنده هستیم، قدر یکدیگر را نمیدانیم و ارزش بزرگان فرهنگ و هنر را آنطور که باید، پاس نمیداریم.» سرانجام، شیرمحمد اسپندار شامگاه ۳۱ تیرماه در ۹۸سالگی از دنیا رفت و نفسهای دونلیاش نیز خاموش شد.
فرش ایرانی؛ سفیر دیپلماسی فرهنگی
زن دو روز پیدرپی به حجره آمد و هر بار چند دقیقهای روبهروی همان فرش بلوچ ایستاد. رنگهای لاکی و سرمهای را نگاه کرد، دست بر تار و پودش کشید و بیآنکه چیزی بخرد، از بازار تاریخی یزد بیرون رفت. صبح روز سوم اما بازگشت؛ این بار نه برای تماشا، که برای بردن تکهای از ایران به خانهای در ایتالیا. چند هفته بعد، تصویر همان فرش به تلفن همراه مسعود گذشتی رسید. فرشی که تا دیروز بر دیوار حجرهای در بازار یزد آویخته بود، حالا در خانه خانوادهای ایتالیایی پهن شده بود. صاحبخانه نوشته بود هر روز از دیدن آن لذت میبرد و احساس میکند بخشی از ایران در خانهاش حضور دارد.
«کیتی میچل»، «اکوفمینیسم» و سیاستِ بقا
وقتی تئاتر به مفهوم حیات پیوند میخورد
گیشـــــــه زنده شــد؟
5 هزار تماشاگر برای 7 نمایش در سالنهای دولتی
«غریبه» با متن و «بیخانمان» در معنا
چگونگی رابطه مخاطب با متون داستانی
تابش نور تازه بر صحنه تئاتر
نگاهی به نمایش «پایان آن شب»
وقتی پرده کنار میرود، جامعه نفس میکشد
| پیام ما | در روزگاری که بحران، شکل ثابت زندگی شده و آدمها هر روز میان اضطراب، ناامنی و فرسودگی روانی دستوپا میزنند، تابآوری دیگر فقط یک مفهوم دانشگاهی نیست. ضرورتی است برای دوام آوردن. در چنین وضعیتی، هنر گاهی کاری میکند که سیاست و اقتصاد از انجامش ناتواناند. تئاتر، با روایت رنجهای مشترک و ساختن امکان گفتوگو، میتواند آدمها را دوباره به هم و به زندگی پیوند بزند. مهدی حشمتی، کارشناس تئاتر، در گفتوگو با «پیام ما» از نقشی میگوید که صحنه نمایش میتواند در بازسازی روح جمعی جامعه ایفا کند.
