دورنمای حل‌وفصل کمبود مزمن آب در خاورمیانه

در جنگ دوازده‌روزه میان ایران و اسرائیل، فقط موشک‌ها در میدان نبودند، بلکه زیرساخت‌های دیجیتال کشور نیز در خط مقدم ضربه خوردند. قطعی گسترده اینترنت در سراسر ایران، شبکه‌ای از کسب‌وکارهای آنلاین را در تنگنایی بی‌سابقه قرار داد و پیامدهای آن، نمایی هشداردهنده از آسیب‌پذیری اقتصاد نوآوری را نمایان کرد.

مسئولیت اجتماعی شرکتی (CSR) و گزارش‌دهی پایداری از اساس ابزارهایی کلیدی برای جلب اعتماد ذی‌نفعان و پیشبرد توسعه پایدار بوده و هستند. اما به‌نظر می‌رسد این مفاهیم در فضای اقتصادی ایران به ابزاری برای تبلیغات و سبزشویی بدل شده‌اند؛ چنانکه حتی جشنواره‌های پرطمطراقی برای اهدای جوایز به شرکت‌هایی برگزار می‌شود که حتی در الفبای مسئولیت اجتماعی شرکتی لکنت دارند. امسال نیز همچون چهار سال گذشته «جشنواره روابط عمومی و مسئولیت اجتماعی» فراخوان داده است تا صد شرکت‌ کشور حضور به‌هم رسانند و عنوان «برند خوب» را به‌ همدیگر ارزانی دارند. این جشنواره‌ها و القاب و عناوین در‌حالی با بوق و کرنا و افتخار برگزار می‌شوند که هیچ‌کس غیر از برگزارکنندگان نمی‌داند که کدام شرکت به‌ فراخور کدام فعالیتش شایسته تقدیر می‌شود و نقش ذی‌نفعان (به‌جز مدیران و حلقه نزدیک) در انتخاب این شرکت‌‌ها چیست. پیش‌ازاین، مؤسسه «ندای توسعه» در گزارشی مستقل و داده‌محور از خلأ بزرگ اطلاع‌رسانی سازمان‌ها و شرکت‌های ایرانی در حوزه مسئولیت اجتماعی و پایداری پرده برداشته است؛ گزارشی که اگرچه آغاز راه است، اما صدای زنگ بیدارباشی است برای بخش خصوصی و سیاستگذاران.

استاندار خوزستان در تماسی با رئیس سازمان محیط زیست، خواستار اقدامات بین‌المللی برای مهار آتش‌سوزی در بخش عراقی هورالعظیم و جلوگیری از بحران بهداشتی شد.

|پیام ما| بیش از چهل روز از جنگ اسرائیل علیه ایران می‌گذرد. بیش از هزار نفر کشته‌ شده‌اند و در کنار آن تخریب گسترده شهرها و مناطق تحت حفاظت سازمان حفاظت محیط‌زیست در این دوران، یکی از آسیب‌های جدی برجای‌مانده است. سازمان حفاظت محیط‌زیست یک هفته بعد از آتش‌بس، بیانیه‌ای در مورد خسارت‌های واردشده صادر کرد و روز گذشته هم خبر آمد که «شینا انصاری»، ریاست این سازمان، طی مکاتبه با ۱۰ نهاد بین‌المللی محیط‌زیستی با اشاره به تجاوز نظامی اخیر رژیم صهیونیستی به خاک ایران، نسبت به پیامدهای محیط‌زیستی شدید و گسترده این اقدام غیرقانونی هشدار داده است.

آیا برای حفاظت پایدار و مؤثر از یک گونه، زیستگاه یا اکوسیستم، باید منتظر عملکرد بی‌نقص تمام عناصر درگیر، از سیاستگذاری گرفته تا پایش و مشارکت جوامع، محلی بود؟ این پرسشی است که در دو سفر اخیرم به زیستگاه قوچ و میش مارکوپولو در کوه‌های پامیر شرقی در کشور تاجیکستان، بارها در ذهنم تکرار شد. سفرهایی که فراتر از یک مأموریت میدانی، به تلاشی برای درک پیچیدگی‌های واقعی حفاظت از طبیعت در بسترهای متنوع اجتماعی و اقتصادی تبدیل شدند.

پس از آنکه مجری طرح یک پروژه نفتی بی‌توجه به قانون و بدون آنکه مجوزها و استعلام‌های لازم را دریافت کند، اقدام به تسطیح و جاده‌سازی برای پروژه خود کرد و دستگاه‌های نظارتی مانع انجام آن شدند؛ مدیران این پروژه بار دیگر با دعوت از مدیران ارشد استان خوزستان و کشور، تلاش می‌کنند تا «طرح تولید قیر، نفت سفید و گاز مایع شرکت گسترش انرژی ملل» معروف به «پتروپالایش» را به سرانجام برسانند.