بایگانی مطالب : جامعه
تاریخ و طبیعت جاجرم مقصدی برای گردشگران
احیای پرخطر در قلب میراث جهانی
تأیید نهایی طرح احیای بخشی از طبقه دوم میدان نقشجهان اصفهان، اگرچه از سوی متولیان رسمی میراثفرهنگی و صندوق توسعه صنایعدستی، فرش دستباف و احیا و بهرهبرداری از اماکن تاریخی و فرهنگی بهعنوان گامی در مسیر صیانت و بهرهبرداری فرهنگی معرفی میشود، اما همزمان موجی از نگرانی، هشدار و پرسشهای بیپاسخ را در میان کنشگران و کارشناسان میراثفرهنگی برانگیخته است؛ نگرانیهایی که ریشه در تجربههای پیشین، حساسیت بیبدیل این میدان ثبت جهانی و پیامدهای بلندمدت هرگونه مداخله در ساختار کالبدی و معنایی آن دارد.
سنگ قبر تاریخی را پله کردند!
تصاویر ارسالی به «پیام ما» نشان میدهد، سنگ قبری تاریخی در آرامگاه «پیر بنو» یا «پیر بناب» در شیراز را بهعنوان پله در ورودی این بنای مذهبی – تاریخی کار گذاشتهاند.
اعجوبه در باشگاه مشتزنی
«علیرضا رئیسدانایی» در مستند «مشتزنی در رینگ ترجمه» میگوید حتی بازنویسی از روی کتابهایی که «ذبیحالله منصوری» ترجمه و اقتباس کرده، کار دشواری است. منصوری بیش از هزار عنوان داستان و مقاله و کتاب نوشته است، اما شمار آثار او با تجمیع نوشتههایی که با نام مستعار منتشر کرده، بسیار بیشتر بهنظر میرسد. مترجم و روزنامهنگار مرموزی که بیوقفه در طول شش دهه مینوشت و همواره ترجمههایش بهدلیل تغییراتی که خودش در متون میداد، محل مناقشه بود. از طرف دیگر، نسلهای زیادی با آثار او کتابخوان شدهاند و منصوری را اسطوره فرهنگی مینامند. طیف گوناگون آثارش هم محل بحث است؛ چراکه از حوزه پزشکی و پیشگویی تا نوشتههای مذهبی و داستانی را در برمیگرفت. «اسماعیل جمشیدی»، روزنامهنگار، در دهههای مختلف با منصوری مصاحبه کرده که در کتابی با عنوان «دیدار با ذبیحالله منصوری» منتشر شده است. این کتاب و مصاحبههای جمشیدی هسته اصلی مستند «مشتزنی در رینگ ترجمه» را شکل میدهد. با «حنیف شهپرراد» کارگردان این مستند که در نوزدهمین دوره جشنواره سینماحقیقت به نمایش درآمد، گفتوگو کردیم. او از دوگانه شخصیت منصوری و اهمیت آثارش به «پیام ما» میگوید. مردی که در مصاحبههایش خودش را قهرمان بوکس معرفی میکرد، بیآنکه سندی از این قهرمانی وجود داشته باشد.
تعقیب مشروعیت یا سقوط در بنبست کارایی اقتصادی؟
پارادوکس مسئولیت اجتماعی شرکتی در بنگاههای بهشدت بدهکار چین
درد بیدرمان بیمارستانهای تاریخی
بیمارستان «نجمیه»، «لقمان»، «امیراعلم»، «۵۰۲ ارتش»، «هاجر» و «مسیح دانشوری» در زمره بیمارستانهای تاریخی تهران هستند که کماکان کاربری درمانی خود را حفظ کردهاند، اما وجهه تاریخی و میراثی آنها بهدلایل مختلفی نظیر تولیت ارگانهای مختلف مورد توجه قرار نمیگیرد. سرنوشت اسفناک بیمارستانهای تاریخی محدود به پایتخت نیست. در خرداد ۱۴۰۳ بود که خبر تخریب کامل بیمارستان مسیح کرمانشاه منتشر شد. بیمارستانی که توسط آمریکاییها ساخته شده بود و اولین بیمارستان کرمانشاه به حساب میآمد. در مهرماه ۱۳۹۶ نیز اولین بیمارستان همدان موسوم به بیمارستان آمریکاییها در جریان توسعه بیمارستان اکباتان تخریب شد. در این گزارش با بررسی میدانی شش بیمارستان تاریخی پایتخت، وضعیت فعلی آنها را بررسی میکنیم.
مرگ خاموش پرستاران
«مشاغل سبز» بدون قانون مستقل
مخاطرات محیطزیستی در ایران مانند آلودگی هوا و تخریب منابعطبیعی بهبهانه اشتغال و ایجاد درآمد بهگونهایاست که امروزه بسیاری از کارشناسان بر لزوم توسعه مشاغل سبز تأکید میکنند. این درحالیاست که قانون مستقلی که به ضرورت توسعه این مشاغل بپردازد، وجود ندارد. همچنین، آماری درباره میزان مشاغل سبز و طبقهبندی شغلی آن در ایران وجود ندارد. بااینحال تفاهمنامهای برای توسعه مشاغل سبز بین ستاد اجرایی فرمان امام(ره) و سازمان حفاظت محیطزیست در راستای توسعه مشاغل سبز منعقد شد که بهگفته یک استاد دانشگاه این تفاهمنامه میتواند نقطه شروع و فرصتی طلایی در زمینه توسعه این مشاغل و کاهش مخاطرات محیطزیستی و ایجاد اشتغال پایدار باشد.
غایب در آمار، بیپناه در جامعه
آمارهای رسمی از افزایش تعداد معتادان متجاهر در کشور خبر میدهند، زنان در این آمارها غایباند و وضعیت آنان را در هالهای از ابهام قرار دارد. این درحالیاست که براساس آمار تعداد مراکز نگهداری و درمانی ویژه زنان دارای اعتیاد نیز کاهش پیدا کرده است. این موضوع بهگفته مددکاران اجتماعی و درمانگران اعتیاد موجب کاهش شانس آنان برای زندگی سالم و تداوم چرخه اعتیاد در میان آنان میشود.
از بامداد خمار تا شب سراب
پخش سریال «بامداد خمار» از پلتفرم شیدا، فقط یک نوستالژیسازی شبکه نمایش خانگی نیست؛ بلکه بازگشت دوباره یکی از مهمترین رمانهای عامهپسند سه دهه اخیر است. رمانی که با فروشی بیسابقه، مباحثات طبقاتی و ادبی عمیق برانگیخت و به یکی از متون فرهنگی شاخص دهه ۷۰ تبدیل شد. این بازگشت فرصتی ایجاد کرده تا تحول الگوهای فرهنگی و مصرف ادبی در ایران بررسی شود و دوباره به این پرسش برگردیم که چرا جامعهای که روزی شعر و رمانخوانی بخشی از هویت فرهنگیاش بود، امروز درگیر مصرف سریع و سطحی شبکههای اجتماعی شده است.
