بایگانی مطالب : میراث

جامعه دیگر این بی‌ادبی‌ها را برنمی‌تابد

به‌بهانه انتشار تصاویر توهین‌آمیز یک مسابقه تلویزیونی
جامعه دیگر این بی‌ادبی‌ها را برنمی‌تابد

«بازمانده» بازنده شد

|پیام ما| قرار است برای بقا بجنگند. در بخشی از این تلاش برای بقا باید سیبل پازلی را تخریب کنند. عبورشان از این مرحله در گرو تخریب پازلی است که یکی از شناخته‌شده‌ترین نمادهای ایران بر آن نقش بسته است؛ «گریفین یا شیردال» و «درفش کاویانی». شرکت‌کننده با پرتاب سنگ به این نقش، امتیاز ورود به مرحله بعد را کسب می‌کند. انتشار همین چند ثانیه از یک مسابقه تلویزیونی واکنش‌های گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی داشت. این تصاویر توهین‌آمیز به نمادهای فرهنگی و تاریخی ایران اما اتفاقی ثبت نشده‌اند. تصاویر بعدی که تولیدکنندگان منتشر کرده‌اند، نشان می‌دهد این نمادها تم اصلی طراحی صحنه این مسابقه هستند. آن‌طورکه تولیدکنندگان می‌گویند: «بازمانده مملو از نشانه‌ها و نماد‌های هویت ایرانی است؛ از نام تیم‌ها (مادها و پارس‌ها) تا معماری «محکمه»، پرچم‌های اطراف زمین و نقش‌های روی سازه‌ها» پس برای طراحی این مسابقه مدت‌ها فکر شده و تمام مراحل آن از ممیزی‌های مختلف عبور کرده است. درنتیجه، نمی‌توان بخش سنگ‌پرانی به این نمادها را اتفاقی و یا سهل‌انگارانه خواند.
«بازمانده» بازنده شد

همه آنچه در شوش نیست، در لوور هست

مستند «دیولافوا» روایتگر یکی از حساس‌ترین و پرچالش‌ترین دوره‌های تاریخ شوش است؛ زمانی که ناآگاهی، نبود نظارت و آزمندی کاوشگران خارجی، راه را برای خروج بخشی از میراث ایران گشود. این روایت به کارگردانی «پژمان مظاهری‌پور» نشان می‌دهد چگونه تپه‌های شوش زیر پتک‌های مخرب، غارت شد و آثار به‌دست‌آمده اکنون در موزه لوور فرانسه نگهداری می‌شوند.
همه آنچه در شوش نیست، در لوور هست

یک قدم برای حفاظت از شاهوار

یک قدم برای حفاظت از شاهوار

قانون روی کاغذ؛ تخریب در میدان

در سال‌های اخیر، شمار تخریب‌ها و تعرض‌ها به عرصه و حریم آثار تاریخی کشور، به‌ویژه در استان‌هایی چون اصفهان، فارس، خوزستان و کرمان، رشد نگران‌کننده‌ای داشته است. براساس داده‌های غیررسمی منتشرشده از سوی کارشناسان حقوقی و پژوهشگران میراث‌فرهنگی، تنها در بازه پنج‌ساله اخیر بیش از هزار مورد تخلف در قالب ساخت‌وساز غیرمجاز، حفاری غیرقانونی و تعرض به حریم آثار ملی به ثبت رسیده؛ آماری که تنها بخش آشکار ماجراست و بخش بزرگی از این تخلفات، هرگز گزارش یا پیگیری قضائی نمی‌شوند. این در شرایطی است که ایران از سال ۱۳۰۹ تاکنون یکی از جامع‌ترین نمونه‌ قوانین در زمینه میراث‌فرهنگی را در منطقه داشته است. هر چند این قانون نتوانسته در طول زمان به‌ روزرسانی شود اما سوال اینجاست آیا مشکل از ضعف قانون است یا از ناتوانی نهادهای متولی در اجرای آن؟ گزارش پیش‌ رو با واکاوی این موضوع از دید کارشناسان و صاحب‌نظران، می‌کوشد تصویری روشن از نسبت میان قانون، اجرا و اراده در نظام حقوقی حفاظت از آثار تاریخی ایران ارائه ‌دهد.
قانون روی کاغذ؛ تخریب در میدان

کمین گنج‌یابان برای انفجار نگارکند «کال‌چنگال»

کمین گنج‌یابان برای انفجار نگارکند «کال‌چنگال»

فروپاشی «مروارید»

«سقف‌ها فرو ریخته، دیوارها و مبلمان داخلی به‌شدت آسیب دیده‌اند و عملاً با فضای رهاشده‌ای مواجه‌ایم.» این تازه‌ترین تصویری است که عضو شورای شهر کرج از وضعیت کاخ مروارید ارائه داده است؛ همان بنایی که بارها نابسامانی وضعیتش خبرساز شده. حالا مدیران میراث‌فرهنگی، برای چندمین بار می‌گویند قرار است مالکیت مجموعه از سپاه به دولت منتقل شود و درصورت تحقق، امکان واگذاری آن به بخش خصوصی برای مرمت، احیا و تبدیل‌شدن به کاخ‌موزه فراهم خواهد شد. اما سؤال اینجاست که آیا این مجموعه کم‌نظیر معماری سرانجام از این چرخه نابسامانی رها می‌شود؟ آیا انتقال مالکیت آن راهگشا خواهد بود؟
فروپاشی «مروارید»

نقدی بر توسعه گردشگری در بافت تاریخی

نقدی بر توسعه گردشگری در بافت تاریخی

ائتلاف یک قاره دردی از آثار ایران دوا می‌کند؟

|پیام ما| وزیر میراث‌فرهنگی دیروز برای شرکت در دومین مجمع عمومی ائتلاف میراث‌فرهنگی آسیا (ACHA) وارد چین شد. این مجمع عمومی و نشست شورای ACHA از ۲۶ تا ۲۹ نوامبر ۲۰۲۵ در شهر چونگ‌چینگ چین برگزار می‌شود. به‌گفته برگزارکنندگان، این مجمع وزیران، رهبران جهانی حوزه میراث و متخصصان را گرد هم می‌آورد تا مسیر آینده همکاری‌های میراث‌فرهنگی در آسیا را ترسیم کنند. سایت مجمع اعلام کرده است: «نشست امسال قرار است پیشرفت‌های نهادی را معرفی و از سازوکارهای جدید تأمین مالی رونمایی کند. برنامه کنفرانس شامل گفت‌وگوهای وزارتی، نشست‌های علمی و نمایشگاه‌های فرهنگی است که برای شرکت‌کنندگان فرصت‌هایی فراهم می‌کند تا شبکه‌های حرفه‌ای خود را تقویت و رویکردهای نوآورانه برای حفاظت از میراث مشترک آسیایی را بررسی کنند.»
ائتلاف یک قاره دردی از آثار ایران دوا می‌کند؟

ایران تماشا می‌کند، اعراب احیا می‌کنند

قطر و امارات لنج‌های کهنه ایرانی را خریداری و احیا کرده‌اند و در بخش گردشگری از آن بهره‌ می‌برند. این خبر تازه‌ای نیست، موضوعی است که در جریان جام‌جهانی قطر بیش از همیشه خبری شد. اما بعد از گذشت چند سال هنوز اقدامی برای احیای این صنعت و حتی ثبت تاریخ شفاهی دانش لنج‌سازی از سوی وزارت میراث‌فرهنگی صورت نگرفته، حتی پاسخ وزیر به این سؤال که چه برنامه‌ای برای احیای صنعت لنج‌سازی دارید؟ «اطلاعی ندارم» است. درحالی‌که در چند سال اخیر یکی از اصلی‌ترین سیاست‌هایی که این وزارتخانه دنبال می‌کند، توسعه گردشگری دریامحور است. از طرفی دولت سال ۹۹ مصوبه امحای تمامی لنج‌های چوبی را ابلاغ کرد که براساس آن، باید لنج‌های آهنی جایگزین لنج‌های چوبی شود. همین مصوبه بر بی‌توجهی به این صنعت دامن زد. در این سال‌ها به‌جز تلاش‌هایی از سوی فعالان فرهنگی جنوب کشور، اقدامی برای احیای این صنعت صورت نگرفته است.
ایران تماشا می‌کند، اعراب احیا می‌کنند