بایگانی مطالب : جامعه
شهرداری آفت درختان پایتخت
«شهرداری کف جویها را سنگ کرد و به درختها آب نرسید»، «موشها به درختان آسیب زدند و درختها از بین رفت»، «خشک شدهاند، میشکنند، از ترس افتادنشان قطع میکنند». اینها حدسهای مغازهدارن خیابان فلسطین جنوبی تهران درباره قطع ادامهدار درختان است. آنها هر روز شاهد کمتر شدن درختان و بیشتر شدن گودالهای عمیق داخل جویها هستند، اما هیچکس نمیداند این اتفاق دقیقاً چه دلیلی دارد. هرچند که روابطعمومی شهرداری منطقه ۱۱ تهران در چهاردهم تیرماه ۱۴۰۴ اعلام کرد این اقدام بهدلیل «درخواستهای مردمی» برای «پاکسازی درختان آفتزده» در حال انجام است، اما یک کارشناس محیطزیست به «پیام ما» میگوید این یک ادعای مطرحشده از سوی شهرداری است و باید گزارش مکتوب درباره آزمایشهای انجامشده منتشر شود، نه اینکه صرفاً به یک ادعای شفاهی بسنده کنند.
ایمنی معادن؛ در تله اقتصاد
|پیام ما| صبح چهارشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۶، انفجار سهمگینی در معدن زغالسنگ زمستان یورت آزادشهر گلستان رخ داد. دهها کارگر در اعماق زمین گرفتار شدند و ۴۳ نفر جان خود را از دست دادند. تصاویر خانوادههایی که در برابر درِ بسته معدن اشک میریختند، بهسرعت به یکی از نمادهای تلخ ایمنی شغلی در ایران بدل شد. خبرگزاری ایرنا در گزارشی پیرامون حوادث و دلایل بروز این حادثه و پیگیریهای بعدی نوشت: «... بااینحال، چالشهایی مانند نوسازی تجهیزات، رقابت در بازار زغالسنگ و تأمین مالی پایدار باقی است.»
افول فرهنگ
گروههای مرجع در هر جامعهای از جمله گروههای مهمی هستند که افراد جامعه رفتارها و هنجارهای خود را با این گروههای مرجع تنظیم میکنند و سعی دارند از آنها الگوبرداری کنند. بهگفته «سید عباس صالحی»، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، ارتباط جامعه ایرانی با گروههای مرجع روبه افول گذاشته است که این امر میتواند آسیبزا باشد. این درحالیاست که دلایل بیشماری، از جمله سیاستهای کوتاهمدت و بلندمدت مسئولان فرهنگی، موجب کاهش ارتباط افراد با این گروهها شده است.
نهاد مدنی راه نجات حقوق کودک
حمایت از حقوق کودکان و آگاهیبخشی به آنان، از پایههای اساسی ساختن جامعهای عادلانه و آیندهای پایدار است. کودکانی که از حقوق خود آگاه باشند، توانمندیهایشان شکوفا میشود و میتوانند در شکلدهی به آیندهای بهتر نقشآفرینی کنند. در این مسیر، نهادهای مدنی و سازمانهای حمایتگر نقشی کلیدی دارند که با آموزش، پشتیبانی و اصلاح ساختارهای اجتماعی، به حفاظت از این حقوق و ارتقای کیفیت زندگی کودکان کمک میکنند. روز ۲۸ مردادماه نشستی به این موضوع اختصاص داشت. بیستوهشتمین نشست از سلسلهنشستهای «خیر و خرد» به میزبانی «به مهربانی» سامانه آنلاین حمایت از آموزش کودکان و نوجوانان فاقد سرپرست مؤثر، برگزار شد. در این نشست که به تجربهنگاری قدیمیترین نهاد حامی حقوق کودکان در ایران اختصاص داشت، سه نفر از اعضای هیئتمدیره «انجمن حمایت از حقوق کودکان» حضور داشتند و از دستاوردهای این انجمن گفتند و چشماندازهای این مجموعه را بررسی کردند.
تراژدی کوهنوردان ایرانی در قله بیرحم
«پایان عملیات جستوجو» بیتردید این تلخترین عبارتی است که میتوان برای کوهنوردان مفقودشده در قله پوبدا در قرقیزستان استفاده کرد. جملهای که از سوی رئیس فدراسیون کوهنوردی در مورد آخرین وضعیت «مریم پیلهوری» و «حسن آقالو» عنوان شده و عملاً آخرین امیدها برای یافتن آنها را از بین برده است.
مهمانی موریانهها در قلعه قجری
|پیام ما| موریانهها از درون پوکش کردهاند. چوبهای سقف و درهای چوبی خوراک موریانهها و سوسکهای چوبخوار شده است. هر از گاهی سقف یکی از اتاقها تسلیم شده و فرو میریزد و کف یکی از اتاقها بهدست حفاران غیرمجاز سوراخ میشود. دیوارها را رطوبت سست کرده و احوال قلعه خوش نیست. سخن از قلعهای باشکوه است در ساحل خلیجفارس، جایی که روزگاری بزرگترین معاملات تجاری را به خود دیده است و میزبان افراد مهمی بوده. «قلعه خاندان مرزوقی» یا «قلعه مغویه» از آنهمه شکوه و رونق، حالا نشان چندانی ندارد. سیمانهایی که به ازاره و گچهایی که بر تن دیوارها کشیدهاند، نفسش را بریده و باعث شده رطوبت تا عمق جانش نفوذ کند. برخی میگویند این اشتباهات به زمانی برمیگردد که قرار بود لوکیشن فیلم «کشتی آنجلیکا» شود. برخی هم مرمتهای غیراصولی در سالهای اخیر را عامل اینهمه آسیب و نفوذ رطوبت به جان بنا میدانند. مسئولان محلی میگویند میخواهند عمارت را نجات دهند، اما اعتبارات یک در میان میرسد و آنچه میرسد، کفاف کار اساسی برای مرمت را نمیدهد. همین گاهبهگاهی اعتبارات بیشتر به بنا آسیب زده و باعث شده بیش از آنکه نجات پیدا کند، از مرمت مقطعی آسیب ببیند و بهتدریج تخریب شود. از طرفی بنا قابل واگذاری به سرمایهگذار نیست، چون مالک شخصی دارد و ورثه هنوز رضایت ندادهاند که ملک اجدادیشان احیا شود. همین است که عمارت باشکوه مرزوقیها از درون در حال فرو ریختن است.
دیپلماسی زیر سایه تحقیر ملت
|پیام ما| تصاویر و گزارشهای منتشرشده از خیابان اقدسیه تهران، وضعیت نگرانکنندهای را نشان میدهد: دهها نفر از متقاضیان ویزای چین، از عصر تا نیمهشب مقابل سفارت این کشور در صف ایستاده یا خوابیدهاند. صحنههایی که بسیاری آن را «در شأن مردم ایران» نمیدانند، بهویژه وقتی بدانیم چین بزرگترین شریک تجاری ایران است و بخش عمده واردات کشور از این کشور تأمین میشود.
نسخه ۲۰ ساله ناخوانا
یکی از طرحهای طولانی و برزمینمانده نظام سلامت ایران، طرح «نظام ارجاع و پزشک خانواده» است که دو دهه از نوشتن آییننامه و اجرای آزمایشی آن میگذرد. از آن زمان تا امروز شش دولت بر سر کار آمده و هر یک این طرح را از طاقچه درآورده و پس از تکاندن آن، برنامه اصلی خود قرار داده است؛ اما بهغیر از اجرای آزمایشی و محدود، هرگز خبری از اجرای کامل آن نشد. پس از بیست سال، دوباره «محمدرضا ظفرقندی»، وزیر بهداشت دولت سیزدهم، از اجرای کامل این طرح خبر داد. این درحالیاست که «حمید سوری»، استاد اپیدمیولوژی دانشگاه علومپزشکی شهیدبهشتی، در گفتوگو با «پیام ما» گفت: «در رابطه با اجرای طرح پزشک خانواده پرسشهایی وجود دارد که تا پاسخ مستندی به آن داده نشود، اجرای آن بسیار نگرانکننده است.»
آخرین شهید؛ یک نونهال
«امیرعلی»، چهارساله. انگار باید این نام را پشت کاغذ نقاشی که از یک دفتر جدا شده و قرار است بر دیوار اتاقی آویز شود، نوشته باشند. اما این نام حالا روی سنگ مزاری نوشته شده است: «امیرعلی فلاح»: آخرین شهید جنگ تحمیلی دوزادهروزه ایران و اسرائیل. امیرعلی و دوستانش در حاشیه روستای «رازباشی» بیرانشهر، وقتی بقایای مهمات را مانند یک اسباببازی در روستا پیدا کرده و مشغول بازی بودند، در اثر انفجار جان داد. بازی، با احتمالاً عجیبترین شیئی که در طول عمر کوتاهش دیده بود، آخرش مرگ بود.
قبرفروشی در گورستان ۱۲۰۰ ساله؟
|پیام ما| از یادگارینویسی روی سنگ قبرهای هزارساله تا آتشسوزیهایی که نشان از تجمع بیخانمانها در محوطه گورستان دارد و بسیاری تصاویر دیگر، نشان از وخامت اوضاع قدیمیترین گورستانهای ایران دارد. «دارالسلام» در شهر شیراز یکی از سه گورستان کهن ایران است که متعلق به دوران اولیه اسلامی است. اما اقدامات شهرداری و بیتوجهیهای اوقاف در این مجموعه ردپای پررنگی از تخریب و آسیب به هویت تاریخی آن بهجا گذاشته است. در آخرین مورد، شهرداری شیراز اقدام به ساختوساز در عرصه این گورستان ثبت ملی کرده است؛ پروژهای که بدون اخذ مجوز و ارائه طرح پروژه به میراثفرهنگی، از سر گرفته شده است. بهگفته معاون میراثفرهنگی استان فارس، شهرداری قصد داشت بخشی از خیابان مجاور را به مجموعه گورستان اضافه کند و بهعنوان قطعه هنرمندان و مشاهیر در نظر گیرد. کلیات این طرح توسط میراثفرهنگی تصویب شد، اما شهرداری هنوز جزئیات آن را به میراثفرهنگی ارائه نکرده. مدتی است که در همان محل ساختوسازهایی آغاز شده، هرچند هنوز معلوم نیست پروژه همان قطعه هنرمندان است که شهرداری قصد ایجادش را داشت یا پروژه دیگری در حال اجراست؟
