شاید اگر جنگ تحمیلی دوازده‌روزه در ایران رخ نمی‌داد، هنوز هم نام «رازباشی» را نمی‌شنیدیم. روستایی از توابع شهر «بیرانشهر» استان لرستان، کوچک و بسیار‌ کم‌جمعیت.

همین چند روز قبل خبری در خبرگزاری‌های ایران منتشر شد که نام رازباشی را با ماتمی بزرگ یادآور می‌شد. ماتمی رسیده از اتفاقی که انتظار وقوعش را نداشتیم. روابط‌عمومی سپاه حضرت ابوالفضل (ع) لرستان، در اطلاعیه‌ای اعلام کرد «در پی وقوع انفجار ناشی از مهمات عمل‌نکرده رژیم صهیونیستی در یکی از روستا‌های بخش بیرانشهر چند کودک دچار حادثه شدند که متأسفانه یکی از آنان تاکنون به شهادت رسیده است.»

براساس این گزارش، مجروحان حادثه بلافاصله توسط نیرو‌های امدادی و درمانی به مراکز پزشکی منتقل شده و تحت مراقبت ویژه قرار گرفته‌اند. حال عمومی کودکان در دست بررسی و پیگیری است. روابط‌عمومی سپاه حضرت ابوالفضل (ع) لرستان با محکومیت این جنایت، اعلام کرد اخبار تکمیلی و جزئیات بیشتر پس از بررسی‌های دقیق‌تر متعاقباً اطلاع‌رسانی خواهد شد.

مسئولان سیاسی و امنیتی استان لرستان به تماس‌های مکرر پیام‌ما پاسخی نمی‌دهند. مدیرکل مدیریت بحران استان، تنها مسئولی که تلفنش را جواب می‌دهد، می‌گوید: این موضوع باید از سوی مقامات امنیتی پاسخ داده شود.

هشدار به اهالی 

اما روایت‌های مردم و اهالی داغ‌دار، جزئیاتی را ارائه می‌دهد. براساس آنچه یکی از اهالی به «پیام‌ ما» می‌گوید: «بچه‌ها در حال بازی با مهمات بودند. چون نمی‌دانستند دارند با یک وسیله تا این حد خطرناک بازی می‌کنند. از همه مردم خواسته شده که مراقبت کنند و درصورت پیدا کردن هرگونه محموله یا شیئی که به‌نظر می‌رسد یک وسیله خطرناک یا مهمات جنگی باشد، از نزدیک شدن، دست زدن و تماس با آن شیء خودداری کنند و موضوع را به مقامات استان اطلاع دهند.»

پنج روز از انفجار رازباشی گذشته است. صفحه‌های خبری محلی در بیرانشهر و لرستان تصویر نونهال شهیدشده را منتشر کرده‌اند. یکی دیگر از اهالی نیز به «پیام ما» می‌گوید: «پس از انفجار همه کودکان که مصدوم شده بودند، به بیمارستان شهدای عشایر خرم‌آباد» منتقل شدند. اما شهید «امیرعلی فلاح» که کودک چهارساله ریزجثه‌ای بود، جان می‌دهد. هفت کودک و نوجوان دیگر هم در این انفجار آسیب جدی می‌بینند.»

او ادامه می‌دهد: «رازباشی یک روستای کوچک است. همه از یک طایفه و با هم قوم‌و‌خویش هستند. این منطقه برای قوم بیرانوند است. «سعید آریامهر»، «آرینا فلاح»، «ثنا فلاح»، «حسین اصل‌مرز»‌، «نادیا فلاح»، «محمدپارسا رُک‌رُک»، «عمادرضا فلاح» کودکان و نوجوانانی هستند که در این حادثه آسیب دیده‌اند.»

«نه‌فقط حال خانواده فلاح که حال همه، این روزها در همه دهستان خراب است.» این را می‌گوید و ادامه می‌دهد: «در استان‌های ما زخم جنگ هشت‌ساله هرگز التیام پیدا نکرد. شما می‌دانید در جنوب و جنوب‌غرب کشور، بعد از جنگ ایران و عراق، چقدر کودک و نوجوان و جوان، روی مین‌های به‌جای‌مانده، کشته یا جانباز شدند؟ چقدر مهمات عمل‌نکرده جان آدم‌های بی‌گناه را گرفت؟ حالا هم اسرائیل غاصب از کودکان ما قربانی می‌گیرد. تا جایی که می‌دانم در همه مناطق هشدارهای امنیتی صادر شده است. اما بچه‌ها تسلیحات را نمی‌شناسند. آنها با هر چیزی که پیدا کنند و برایشان جالب باشد، بازی می‌کنند. خدا عاقبت ما را به خیر کند.»

نخستین‌بار نبود

ایران پس از پایان جنگ تحمیلی هشت‌ساله با عراق، میلیون‌ها مین به‌جامانده را خنثی و اراضی آلوده را پاکسازی کرد. عملیات پاکسازی گسترده‌ای که هنوز هم پایان آن اعلام نشده است.

این نخستین حادثه بعد از جنگ دوازده‌روزه نیست که در لرستان داغ بر دل‌ها می‌گذارد. ۱۵ تیر امسال و کمتر از دو هفته بعد از اعلام آتش‌بس، سپاه لرستان اعلام کرد: «در جریان پاکسازیِ مواد منفجره به‌جامانده از تهاجم رژیم صهیونیستی در خرم‌آباد پاسداران علی بازگیر و سیدحسین موسوی به شهادت رسیدند.»

خبرنگار «پیام‌ ما» برای پیگیری حال مجروحان این حادثه با بیمارستان شهدای عشایر خرم‌آباد نیز تماس گرفت، اما مسئولان بیمارستان هم پاسخی ارائه نکردند.

امیرعلی حالا، به‌جای بازی در دشت‌های لرستان، زیر خروار‎‌ها خاک آرمیده است. آیا او آخرین داغ جنگ دوازده‌روزه بر پیکر ایران است یا قرار است جایی، وقتی که انتظارش را نداریم، جنگ باز هم از ایران قربانی بگیرد؟