بایگانی مطالب: گزارش روز
نامشان «غیرمجاز» است
|پیام ما| جنگ و دستگیری چند تبعه افغانستانی، اخراج اتباع غیرمجاز را کلید زد. حتی آنانی که از دل آتش جنگ و کابوس طالبان گریخته و به ایران پناه آورده بودند، حالا درگیر موجی شدند که زندگیشان را دوباره به لرزه انداخت. از آغاز این روند، ویدئویی در فضای مجازی دستبهدست شد؛ مردی با صدایی لرزان و چشمانی اشکآلود میگفت: «من پاسپورت داشتم… پاسپورت من را پاره کردند.» این جمله، تلخی روزهای تلخ پناهجویانی را نشان میدهد که در جستوجوی امنیت، حالا در محاصره اضطراب و ناامنی قرار گرفتهاند و نظرات متفاوتی درباره اخراجشان وجود دارد.
اخراج؛ هرچه کاشتید رها کنید و بروید
دستور اخراج افغانهای غیرمجاز ششم تیرماه صادر شد. درست پنج روز پس از آتشبس. هول جنگ هنوز بر سر همه ما افتاده بود که هراسی دیگرگونه به دل اتباع ساکن سرزمینمان افتاد حتی مجوزدارها. صداهایی خاموش که کمتر کسی آنها را میشود. از جمله این گروهها، کشاورزان افغانستانی بودند که سالیان دراز است در زمینهای گسترده ایران مشغول به کارند. این گزارش روایتی است از این کشاورزان که ناگهان به آنها اعلام کردند؛ باید محصولاتشان را بگذارند و بروند... در زمانهای تلخ که حتی استارتاپهای تازه پاگرفته کشاورزی بیهیچ تقصیری باید سقفشان فرو بریزد چرا که اسرائیل میخواست روزشمار معکوس «نابودی اسرائیل» را بزند.
ادعایی که از اساس پوچ بود
|پیام ما| در روزهای پیش از حمله اسرائیل و آمریکا به سایتهای هستهای ایران، رافائل گروسی در سخنانی که رویترز در روز 20 ژوئن آنها را منتشر کرد، اعلام کرده بود: «اصفهان، محل یکی از بزرگترین تأسیسات هستهای ایران، مکانی است که قرار بود یک مرکز غنیسازی اورانیوم در آن راهاندازی شود.»
بحران در بحران
بیمارستانها مثل باقی افراد و سازمانها و اماکن، در روزهای جنگ وارد وضعیت بحران شدند، اما نهفقط بحران جنگ، بلکه بحران کمبود نیرو، قطعی اینترنت و حتی بستهشدن بخشهای مختلف بیمارستان بهدلیل ترک کار از سوی پزشکان و پرستاران.
شبی که مرگ پشت پنجره ایستاد
بامداد سوم تیر شبی عجیب برای ساکنان جغرافیای تهران بود. این را میشد از چشمان گودرفته پرستارانی که صبح آمده بودند تا شیفت را تحویل بگیرند، خواند. همه گوشیبهدست در حال قطع و وصل فیلترشکن برای دنبالکردن اخبار بودند. موجی از امید و شادی در جمع حاکم بود. عدهای اما به این سکون و سکوت تحمیلی خوشبین نبودند. کافی است در هنگامه جنگ بیمار باشی و یا بیماری داشته باشی تا دریابی بالاتر از سیاهی رنگی هست. در شبی که آسمان تهران از دود و نور پرندگان جنگی روشن بود، بیماران و همراهانشان اوقات عجیبی را گذراندند؛ شبی که دیگر سوم تیرماه نیست و به شب آتشبس معروف است.
ایران در آغوش زندگی
|پیام ما| این صدای بازگشت به زندگی است. کسانی که با آغاز جنگ خانههایشان را رها کرده بودند، کمکم دارند به پایتخت برمیگردند. کوچه و خیابانها رنگ دیگری گرفته است. ایران دارد دوباره نفس میکشد.
آتشبس در سپیدهدم
|پیام ما| پس از ۱۲ روز نبرد بیسابقه و تبادل سنگین آتش میان جمهوری اسلامی ایران و رژیم صهیونیستی، بامداد سهشنبه ۳ تیرماه، «دونالد ترامپ» رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا، با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی «تروثسوشال» از دستیابی به توافق آتشبس میان ایران و اسرائیل خبر داد. این توافق در حالی اعلام شد که ایران ساعاتی پیشازآن با حملات دقیق موشکی به پایگاه هوایی العُدید در قطر و همچنین اراضی اشغالی، ضربهای سنگین و نمادین به ائتلاف متجاوز وارد کرد.
ادامه رایزنیهای دیپلماتیک ایران
|پیام ما| بیش از 10 روز از تجاوز رژیم صهیونیستی به خاک ایران عزیز میگذرد و این روزها دستگاه دیپلماسی ایران فعالتر از همیشه در حال رایزنی با مقامات عالیرتبه کشورهای مختلف دنیاست یا صدای حقانیت ملت ایران را به گوش مردم دنیا برساند. در ادامه همین رایزنیهای دستگاه دیپلماسی، دوشنبه وزیر امور خارجه ایران به مسکو رفت تا در دیدار با مقامات عالیرتبه روسیه درباره آخرین تحولات و وقایع در حال وقوع را مورد بررسی قرار دهند.
حقطلبی با یادمان صلح
میراث مربوط به جنگ و تجاوز دول متخاصم و آسیبها و صدمات ایجادشده در مناطق تحت ستم، مكان-رخدادهای مهم از تاریخ و سرنوشت بشری است. ثبت و مستندسازی این رخدادها بهویژه از زمان جنگهای جهانی به اینسو توسط مجامع بینالمللی نظیر یونسكو مورد توجه جدی بوده است، هرچند متجاوزان عموماً به دیدگاه مجامع جهانی توجه چندانی ندارند؛ بااینحال، یكی از مهمترین ظرفیتهایی است كه میتوان از طریق آنها برای جلب افكار عمومی و بیان حقطلبی بهره برد.
خانه، پناهگاه اصفهانیها
«از خانه بیرون نمیروم؛ نه که دلم نخواهد، قبل از این سروصداها بیشتر وقتها بیرون از خانه بودم. بهندرت دوستانم را میبینم. هوا تاریکنشده در خانهام.» اینها صحبتهای «شروین» 13ساله ساکن اصفهان است. او تنها ساکن این شهر نیست که خانهنشین شده، بسیاری از نوجوانان اصفهانی این روزها را بیشتر در خانهاند، همچنان که بزرگسالان پس از انجام کارشان بهسرعت به خانه برمیگردند. «مرجان» یکی دیگر از اهالی این شهر است که از شبهای تاریک و ترسناک شهر میگوید و بلافاصله اضافه میکند «میدانم تهران اوضاع شما بدتر است.»
