بایگانی مطالب: گزارش روز
زندگی میان شعله و شیمیایی
اهواز سالیان سال است که با بحران آلودگی هوا دستوپنجه نرم میکند و مردم این شهر بهای سنگینی برای آن میپردازند. بحران آلودگی هوا به بخشی جداییناپذیر از زندگی مردم تبدیل شده، بهطوریکه حتی در خانهها نیز مردم از هوای آلوده در امان نیستند. اسپریهای تنفسی بهعنوان داروی ضروری به خانههای بسیاری از شهروندان راه یافته است. در کنار طوفانهای گردوغبار که تعداد روزهای بدون آن انگشتشمار شده، پدیده جدید «دودهای شبانه» که یک منشأ آن آتشسوزی هورالعظیم است، نفس مردم را به شماره انداخته است. تابستان امسال هجوم دود این آتشسوزیها در گرمای طاقتفرسای ۴۸ تا ۵۲ درجهای تابستان، زندگی روزمره مردم را مختل کرد. شبهنگام، بوی آزاردهنده دود از طریق کولرها وارد خانهها میشد و آسایش را از مردم میگرفت. سردرد، سرگیجه، تهوع و اختلال در خواب تنها بخشی از عوارض این آلودگی است که با وجود آلایندههای شیمیایی، سلامت عمومی را به خطر انداخته است. چنین شرایطی، حق اولیه دسترسی به هوای سالم را برای مردم اهواز به یک رؤیای دور از دسترس تبدیل کرده است. «مریم محمدی روزبهانی»، دانشیار آلودگیهای محیطزیست و عضو هیئتعلمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، در گفتوگو با «پیام ما» میگوید: «اهواز با آلودگی هوای ناشی از فلرهای نفتی، صنایع آلاینده و گردوغبار دستوپنجه نرم میکند و در این میان، دود ناشی از آتشسوزیهای مکرر تالاب هورالعظیم، بحران را به مرحلهای فاجعهبار رسانده که سلامت مردم را به خطر انداخته است.»
آرزوی پاییز پاک
آلودگی هوای تهران در پاییز امسال میتواند تهدیدی جدی برای سلامت شهروندان باشد. در ششماهه نخست امسال روزهای ناسالم و بسیار ناسالم افزایش یافت و تنها شش روز هوای پاک ثبت شد. این بهمعنای افزایش بیماریها و مرگهای ناشی از آلودگی هوا است. بااینحال، اقدامات قانونی مانند الزام خودروسازان به نصب کاتالیست و ارتقای نظارت بر معاینه فنی، نویدبخش کاهش آلایندهها و بهبود کیفیت هوا در سالهای آینده است.
سگهای خانگی زیر تیغ بیقانونی
حدود یک هفته قبل از اینکه وحشت از بمب و موشک به جان شهروندان ایرانی بیفتد و جنگ دوازدهروزه آغاز شود، برخی دادستانها ممنوعیت بحثبرانگیزی را در شهرها و شهرستانهای مختلف اعمال کردند. براساس این دستورات، تردد سگها در اماکن عمومی و وسایل نقلیه شخصی در بیش از ۲۰ شهر ممنوع شد؛ تصمیمی که بدون پشتوانه قانونی مشخص، باعث ترس و نگرانی صاحبان حیوانات خانگی شده بود. بااینحال، طولی نکشید که این نگرانی جای خود را به اضطراب دیگری داد و این دستور با شروع جنگ به حاشیه رفت. حالا پس از گذشت حدود سه ماه، دوباره صحبتهایی حول محور برخورد با سگگردانی بهوجود آمده است. برای نمونه شهرداری اصفهان اعلام کرده ستاد ویژهای با همکاری مقامات قضائی، انتظامی، اداره دامپزشکی و فرمانداری تشکیل داده تا به افرادی که سگهای خانگی خود را به گردش میآورند، تذکر داده شود. دادستان عمومی شهرستان بهار در همدان هم اعلام کرد تعدادی خودرو بهخاطر سگگردانی توقیف شدهاند و قرار است این روند ادامه داشته باشد.
دارو گروگان خودتحریمی
در حالی وارد نیمه دوم سال ۱۴۰۴ میشویم که نگرانیها درباره وضعیت دارو و کمبودهای احتمالی افزایش یافته است. «اکبر عبداللهی اصل»، مدیرکل امور دارو سازمان غذا و دارو، هشدار داده که بهدلیل تأخیر در تخصیص ارز و مشکلات بانکی، حتی تأمین داروهای ضروری نیز در معرض خطر قرار دارد. بااینحال، «هادی احمدی»، عضو هیئتمدیره انجمن داروسازان ایران، در گفتوگو با «پیام ما» با اشاره به کسری حدود ۲۰۰ قلم دارو در کشور، تأکید کرد اگر مطالبات صنعت دارو از بیمهها بموقع پرداخت و منابع مالی تأمین شود، بخش خصوصی توان عبور از این شرایط را دارد.
هفتخوان هزینههای تحصیل
بازگشایی مدارس خانوادهها را با «هفتخوان هزینههای تحصیلی» روبهرو کرده است؛ از لباس فرم و لوازمالتحریر گرفته تا سرویس و شهریه مدارس غیرانتفاعی. بررسیها نشان میدهد حداقل هزینه یک دانشآموز حدود شش تا هفت میلیون تومان است و در مدارس غیرانتفاعی به بیش از ۱۵۰ میلیون تومان میرسد.
کودکان حاشیه، گروگان شهریه
«لیلا» دستان و چشمانش را میدزدد، اما لبخندش را نه. سرش را بالا میگیرد و با جسارت میگوید: «ما پول ثبتنام در مدرسه نداریم، اما من میخوام درس بخونم.» او مانند بسیاری دیگر از دختران و پسرانی است که در سالهای اخیر بهخاطر اجبار در پرداخت شهریه مدارس دولتی، آنهم در منطقه هرندی تهران، با مشکل ثبتنام مواجه شده؛ اما امسال مشکل دوچندان است. یک مدرسه دولتی دخترانه در مقطع متوسطه در منطقه ۱۲ بهدلیل اخراج اتباع و کمشدن تعداد دانشآموزان تعطیل شده و دانشآموزان ایرانی برای تحصیل باید به منطقه دیگری بروند؛ جایی که «کوچههای ترسناکی» دارد و رفتوآمد در آن حتی برای مادر لیلا و سایر بزرگسالان دشوار است. اگر هم به آنجا برسند با شهریه ۱۰ میلیون تومانی چه کنند؟ سخنگوی آموزشوپرورش به «پیام ما» میگوید این کار تخلف است و مدارس دولتی نباید شهریه دریافت کنند. اما برخورد مدیران مدارس با این دانشآموزان و خانوادههایشان تلخ است. مددکار مؤسسه توانمندسازی «ندای ماندگار» که به آموزشوپرورش منطقه و بهزیستی رفته و نامهنگاریهای بسیاری انجام داده هم از برخوردها گلایه دارد. این در حالی است که امسال بیش از ۲۰ دانشآموز ایرانی و ۳۰ دانشآموز اتباع به مؤسسه ندای ماندگار مراجعه کردهاند که همگی در پرداخت شهریه مدرسه مشکل دارند. وضعیت سایر مؤسسات حمایتی هم به همین شکل است و حالا نگرانی از ترک تحصیل بچهها در این مناطق بیش از گذشته قوت گرفته است.
پایان دوران «مختاری»
مدیرعامل ۸۰ساله سازمان بوستانهای تهران بعد حدود ۳۸ سال از صندلی مدیریت برخاست. از ۵۳ سال پیش که «علیمحمد مختاری» با مدرک کارشناسی مهندسی کشاورزی به شهرداری تهران آمد، شهرداران مختلفی را به چشم دید؛ با حساب سرانگشتی از سال ۱۳۵۱ تاکنون ۲۵ شهردار. از پاییز ۶۶ که تاریخ ثبتشده حضور مختاری در سازمان بوستانها و فضای سبز شهر تهران است، تهران ۱۶ شهردار مختلف داشت و در تمام این سالها مختاری در سمت خود باقی ماند. او هیچوقت بازنشست نشد، حتی دیروز (چهارشنبه، ۲۶ شهریور) که ناگهان از سمتش برکنار شد و قرار است سازمان بوستانهای تهران بعد از چند دهه مدیر جدیدی به خود ببیند، مختاری در جایگاه مشاور شهردار در امور بوستانها منصوب شده است.
وعده در وطن، هنر در تبعید
دوباره زمزمه دعوت از هنرمندان ایرانی ساکن خارج از کشور با سخنان «محمدرضا عارف»، معاون اول رئیسجمهور، بلند شد. این درحالیاست که هنوز از مرگ غریبانه «هوشمند عقیلی»، هنرمند ایرانی ساکن آمریکا، زمان زیادی نگذشته و از سوی دیگر، هنوز بسیاری از ممنوعیتها و محدودیتها برای هنرمندان ساکن ایران برداشته نشده است. با این شرایط چگونه هنرمندان ساکن خارج از کشور میتوانند برای بازگشت به ایران و تداوم فعالیتشان در وطن امیدوار باشند؟
انتخاب نسل z نپال؛ مادربزرگ فسادستیز
جوانان معترض نپالی با متقاعد کردن رئیسجمهور و فرمانده ارتش این کشور، توانستند قاضی زن مشهور این کشور را بهعنوان نخستوزیر موقت تا انتخابات پنجم مارس بر صدر دولت این کشور بنشانند.
اعتراض نسل z در نپال
هفتهای پرتنش و خونین در نپال به پایان رسید؛ خیابانهای کاتماندو شاهد اعتراض گسترده جوانان نسل زد علیه فساد سیاسی و ممنوعیت شبکههای اجتماعی بود. معترضان جوان فریاد زدند: «اکنون نوبت ماست.» آنها وارد پارلمان شدند، ساختمانهای دولتی و هتلهای لوکس را به آتش کشیدند و با گسترش اعتراضات، هزاران زندانی در سراسر کشور از زندانها گریختند. حکومت با خشونت به آنها پاسخ داد و طبق اعلام پلیس تا روز جمعه، ۱۲ سپتامبر (۲۱ شهریور) دستکم ۵۱ نفر جان خود را از دست دادهاند. اگرچه ممنوعیت دولت بر دهها شبکه اجتماعی جرقه این قیام بزرگ بود، اما ریشه آن به سالها نارضایتی و خشم از سیاستمداران فاسد و خودمحور نپال برمیگشت.
