بایگانی مطالب: فرهنگ
روایتی زنانه از روزهای بمباران بغداد
رویارویی ساموراییها با شکسپیر
ژاپن بعد از نزدیک به سه قرن انزوا از اوایل قرن ۱۷میلادی تا اواخر قرن ۱۹ در دوران میجی، درهای خود را به روی تجارت غربی گشود. تمدن و فرهنگ غربی هم بهدنبال این گشایش، راه خود را به فضای بسته و تکراری فرهنگ ژاپن که در این مدت هیچ تبادلی با دنیای بیرون برقرار نکرده بود، پیدا کرد. این ورود ناگهانی مدرنیته غربی به ژاپن، منجر به بحران هویت در بین ژاپنیها شد؛ افرادی که میخواستند ژاپن کاملاً غربی شود و دیگرانی که قائل به حفظ روح ژاپنی بودند. در این کشمکش ادبیات نمایشی و تئاتر ژاپنی نیز دچار تغییر و تحول شد و این تفاوتها در قالب تئاتر و ادبیات بازتاب یافت. این دغدغهها به زبانی مردمیتر از سیاست بیان میشد. در نشست تخصصی «روایت تئاتر مدرن ژاپن از سنت تا واقعگرایی» که در پژوهشکده هنر برگزار شد، روند این تغییرات در تئاتر ژاپن مورد بررسی قرار گرفت.
میراث چوگان در خطر
جهان صندوقچههای فراموششده
«فکر میکنم روحم خیلی بیش از آنچه در توانم است، از نظر جسمی از من میطلبد. این طلبیدن روحم از جسم ناتوان را سعی میکنم هماهنگ کنم. قبل از اینکه یک تابلو تمام شود که ممکن است سه ماه روی آن کار کرده باشم، ساعت-چهار نیمهشب درحالیکه سه پاکت سیگار کشیدهام، به فکر تابلوی بعدی میافتم… . بنابراین، همیشه میگویم خدایا در توانم خواهد بود که چنین کاری کنم؟» این بخشی از صحبتهای «واحد خاکدان»، هنرمند شناختهشده نقاشی است که از عکسهای سیاهوسفید، اسباببازیها، نامههای پراکنده، صندوقچهها و چمدانهای پر از وسایل فراموششده جهانی میساخت که در آن انباشتگی اجسام، سکون و فضای محدود در هم میتنیدند. کودکی، گذرا بودن زمان، ابدی نبودن اشیا و انسانها، مکانها و اشیای رهاشده، استنباط خودش از نقاشیهایش بود. خاکدان از سرطان مری رنج میبرد و مهرماه امسال بهدلیل نفوذ یک باکتری به مغزش، در بیمارستان بستری شد و همان بیماری در یکم آبانماه جانش را گرفت.
جوشش شهر در رگ ادبیات داستانی
چگونه واژهها از طریق بدن و حافظه، زیسته میشود؟
اجرای آثار یک آهنگساز ایرانی در بینال موسیقی ونیز
دو اثر از وحید افتخار حسینی آهنگساز و نوازنده سه تار در بینال موسیقی ونیز ۲۰۲۵ با آنسامبل FontanaMIX از شهر بولونیا اجرا میشود.
بازگشت قاجارها از دل تاریکخانه
یک بلاگر و صفحه رسمی کاخ گلستان شنبهشب گذشته در اینستاگرام یک خبر «مسرتبخش» دادند و آن «کشف ۳۱ حلقه نگاتیو تصویربرداریشده در مخزن آلبومخانه» این مجموعه جهانی بود؛ درحالیکه جای رسانههای رسمی در زمان اعلام این خبر و رونمایی از آثار خالی بود و کسی به سؤالات متعدد رسانهها درباره این خبر پاسخی نداد. هرچند این وعده داده شده که بهزودی کنفرانس خبری این موضوع برگزار میشود، اما این روش اطلاعرسانی درباره یکی از مهمترین آلبومخانههای جهان که بخشی از تنها اثر جهانی پایتخت است، با اصول حرفهای اطلاعرسانی در یک مجموعه جهانی در تضاد بود. بیش از ۲۰ سال از گشایش مجموعه کاخ گلستان برای بازدید عموم و حدود ۱۲ سال از جهانیشدن آن میگذرد، اما عجیب اینجاست که هنوز کشفیات در مخازن و آلبومخانه آن ادامه دارد و هر بار به طریقی اسناد موجود در آرشیو آن خبرساز میشود. روزی با انتشار تصاویر تاریخی آرشیو آلبومخانه توسط شخصی ناشناس و حالا با انتشار خبری مهم در صفحه اینستاگرامی یک بلاگر.
یادمان غریب پدر نثر فارسی
با وجود گذشت نزدیک به هزار سال از نگارش «تاریخ بیهقی»، یاد «ابوالفضل بیهقی» چنانکه باید، در زادگاهش زنده نیست. بنای یادمان او در روستای «حارثآباد» بیست سال است که نیمهتمام رها شده، اما همزمان گروهی از پژوهشگران و دوستداران زبان فارسی تلاش کردهاند با برگزاری مراسمی در روز بیهقی، اول آبان، در کنار همین بنای نیمهکاره در حارثآباد، یاد نویسنده بزرگ نثر فارسی را زنده نگه دارند. «مهدی سیدیفَرُّخَد»، پژوهشگر تاریخ بیهقی، از جمله افرادی است که سالها بر روی نسخههای خطی این اثر کار کرده و حالا از ضرورت توجه دوباره به میراث بیهقی میگوید: «اهل قلم و سواد باید بیهقی را بخوانند و با آن آشنا شوند. هر کس قلم به دست میگیرد، باید بداند پشتوانه زبان فارسی در نثر، از او آغاز میشود.»
فروغ و تیرگی زن
تداوم یک نظام نمادین از اسطوره تا سیاست امروز
زنان کویر، طلایهداران امید
بهبهانه دو دستاورد بینالمللی کرمانیها
