اصلاحات در سازمان ملل متحد موضوع تازه‌ای نیست. از دهه‌ها پیش مباحثی درباره اصلاح شورای امنیت، جایگاه حق وتو، آینده شورای قیمومیت و نحوه تصمیم‌گیری در ارکان اصلی سازمان ملل مطرح بوده است و در برخی موارد نیز به نتایج عملی منجر شده است. بااین‌حال، ابتکار «UN80» که در مارس ۲۰۲۵ به ابتکار «آنتونیو گوترش»، دبیرکل سازمان ملل متحد، آغاز شد، از جهاتی با تلاش‌های اصلاحی پیشین تفاوت دارد. این ابتکار بر سه محور اصلی شامل افزایش کارایی و اثربخشی دبیرخانه، بازبینی مأموریت‌های سازمان ملل و بررسی اصلاحات ساختاری در سطح کل نظام سازمان ملل استوار است. از زمان آغاز این فرایند، مجمع‌عمومی از این ابتکار حمایت کرده، سازوکارهایی برای بازنگری مأموریت‌ها ایجاد شده و گزارش‌ها و مطالعات متعددی درباره گزینه‌های اصلاحی منتشر شده‌اند. اکنون و با انتشار گزارش پیشرفت در می ۲۰۲۶، به نظر می‌رسد مرحله تشخیص مسائل و طراحی اولیه اصلاحات تا حد زیادی پشت سر گذاشته شده و UN80 وارد مرحله تصمیم‌گیری و اجرای تدریجی پیشنهادها شده است؛ مرحله‌ای که موفقیت آن بیش از هر زمان دیگری به همکاری و اراده سیاسی کشورهای عضو وابسته خواهد بود.

آیین رونمایی از تمبر یادبود «دلفین گوژپشت خلیج فارس» با حضور الیاس حضرتی رئیس شورای اطلاع رسانی دولت، دکتر تقوی نژاد، احمدی معاون وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات و مدیرعامل شرکت ملی پست، جمشیدی مدیرعامل شرکت پتروشیمی نوری، احمدی رئیس کمیسیون انرژی مجلس، شهریاری رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، قیصری رئیس فراکسیون نظارت بر صنعت نفت، گاز و پتروشیمی مجلس، لاهیجان زاده معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست، دبیری نژاد نماینده وزارت فرهنگ و ارشاد در شورای تمبر و فعالان حوزه محیط‌زیست برگزار شد.

| پیام ما | درحالی‌که هر سال بخش قابل‌توجهی از بودجه عمومی کشور صرف کمک‌های حمایتی و بسته‌های معیشتی به اقشار آسیب‌پذیر می‌شود، تازه‌ترین گزارش راهبردی مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی هشدار می‌دهد که این الگوی مرسوم نه‌تنها به استقلال اقتصادی مددجویان منجر نشده، بلکه با تعمیق وابستگی، چرخه‌ای از فقر ساختاری را بازتولید کرده است. این گزارش که در اردیبهشت ۱۴۰۵ و با شماره مسلسل ۲۱۴۸۸ منتشر شده، باتکیه‌بر تجربه میدانی ده‌ها کسب‌وکار اجتماعی فعال در کشور، از یک «گذار اجتناب‌ناپذیر» سخن می‌گوید. گذار از حکمرانی حمایتی به حکمرانی توانمندساز. اما در میانه این مسیر، نبود چارچوب قانونی برای موجودیتی به نام «شرکت اجتماعی»، فعالان این عرصه را در فضایی خاکستری و بی‌پناه نگه داشته است.