بایگانی مطالب: میراث و فرهنگ
انتشار فراخوان جشنواره فیلم کوتاه تهران با رویکرد «بومیگرایی در ژانر»
فراخوان چهلویکمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران از سوی انجمن سینمای جوانان ایران منتشر شد و این رویداد از 27 مهرماه تا 2 آبانماه 1403 در تهران برگزار میشود.
ایست قلبی کاوشهای باستانشناسی
نبض کاوشهای باستانشناسی در ایران کند نمیزند، بلکه تقریباً ایستاده؛ سالهاست هیچ برنامهٔ منظم و منسجمی برای انجام این فعالیتهای فرهنگی در کشور وجود ندارد و معدود کارهای انجامشده هم در ابعاد بسیار کوچک یا برای مقاطع زمانی کوتاهمدت صورت میگیرد. همانها هم با وجود تأثیر قابلتوجه در جهان باستانشناسی اما در ایران یا کوچک دیده میشوند یا اصلاً دیده نمیشوند. همزمان با این عقبماندگیها که حالا به تأکید برخی کارشناسان به ۵۰ سال هم رسیده، کشورهای همسایه ایران از شمال تا جنوب بهدنبال تحریف واژهها و ثبت فرهنگ بهنام خود هستند. از سوی دیگر آمار حفاریهای غیرمجاز هم ایران را جزو کشورهای در وضعیت قرمز قرار داده است و سودجویان بیشترین آسیبها را به لایههای فرهنگی کشور وارد میکنند.
چارهجویی جهانی برای تابآوری بناهای تاریخی در برابر تغییراقلیم
هجدهم آوریل، مقارن با سیام فروردین امسال، مصادف است با روز جهانی محوطهها و بناهای تاریخی. «ایکوموس»، شورای بینالمللی بناها و محوطهها، هر ساله با انتخاب یک شعار، برنامههای خود را اعلام میکند و توصیههایی را به اعضای خود ارائه میدهد. یکی از برنامههای امسال توجه به تاثیر تغییر اقلیم بر وضعیت بناهای تاریخی است.
پسماندهای تولید کفش به آثار هنری تبدیل شدند
کارگاه پسماند شهری محله سنگلج به منظور پویاسازی فرهنگی اجتماعی و محیط زیستی در فضای عمومی شهری برای معماران، طراحان و هنرمندان علاقهمند به محیط زیست در تاریخ ۱۶ و ۱۷ فروردینماه در خانه پدری جلال آل احمد برگزار شد.
بهار پردردسر کتابخانۀ «بهار»
سال 84 بود که مردی از اهالی روستای «رمین» شهرستان چابهار به سرش زد که یک کتابخانه راه بیاندازد. «عبدالحکیم بهار» که خودش از کودکی و نوجوانی به کتابخوانی علاقهمند بوده بهدلیل چالشهای دسترسی به کتاب برای کودکان روزی تصمیم گرفت که چند صد جلد از کتابهایش را برای کودکان کنار بگذارد. یکی از اتاقهای خانهاش هم شد کتابخانهای با نام «بهار». چند سال بعد کتابخانه از اتاق خانهاش کوچ کرد به کانکسی در زمینی که دهیاری در اختیارشان گذاشته بود؛ تا سال ۱۴۰۰که با کمک دهیاری و مردم ساختمانی برای کتابخانه ساخته شد. عبدالحکیم و دوستان و همکارانش حالا رویاهای بزرگتر در سر دارند. بچهها را به فعالیت محیط زیستی و رسانهای تشویق میکنند و تصمیم گرفته بودند که سراغ ایجاد بازی و سرگرمی برای بچههای روستا بروند که دردسرهایشان شروع شد. زمینی که مراحل آمادهسازی و نقشهبرداری را طی کرده بود اما پیش از طی مراحل قانونی واگذاری، از سوی برخی افرادی تصرف شده است.
سرگذشت زندگی «ارشد تهماسبی»، موسیقیدان، در یک کتاب
کتاب «گفتوگو با خودم» شامل سرگذشت زندگی و خاطرات «ارشد تهماسبی»، موسیقیدان و نوازنده تار و سهتار به چاپ رسیده است.
قطعاتی از موسیقی کلاسیک ایرانی در «دمن»
آلبوم «دمن» به آهنگسازی و نوازندگی تار «جواد شاهی» در حوزه موسیقی ردیف دستگاهی ایران و در قالبی متفاوت منتشر شد. به گزارش «پیام ما» به نقل از مهر، آلبوم «دمن» مجموعه قطعاتی در فضاهای متنوع موسیقی دستگاهی ایرانی برای همنوازی تار و سازهای کوبهای است که از چندی پیش در قالب یک آلبوم تهیه و تولید شدهاند.
آغاز اجرای پروژه نمایشی_موسیقایی «و تو هم برنگشتی»
پروژه نمایشی موسیقایی «و تو هم برنگشتی» به نویسندگی ساغر رجبی و کارگردانی و آهنگسازی مهیار علیزاده به میزبانی تماشاخانه ملک پیشروی مخاطبان قرار گرفت و همزمان با آغاز اجرای این پروژه از پوستر نمایش نیز رونمایی شد.
آثار دودهها را پاک کردیم
|پیام ما| روستای «سراب بهرام» در پنج کیلومتری جنوب شهر نورآباد ممسنی و در مسیر این شهر به کازرون قرار دارد. نام این روستا از سراب (چشمه) بزرگی که در کنار آن قرار دارد، گرفته شده است. سراب نیز نام خود را از نقشبرجستهٔ زیبایی که بر دیوارهٔ مجاور آن حک شده است، بهدست آورده. در این نقشبرجسته که ۳.۸۵ متر عرض و ۲.۹۰ متر ارتفاع دارد، بهرام دوم، پنجمین شاه ساسانی (۲۷۶-۲۹۳ میلادی)، در میان چهار نفر از صاحبمنصبان دولتی به تصویر کشیده شده است. بهرام دوم درحالیکه دستها را بر روی غلاف شمشیرش گذاشته است، در وسط و کمی جلوتر از سایرین بر روی تخت نشسته است. طرح اولیهٔ مرمت این اثر سال ۱۳۹۹ تهیه و سال ۱۴۰۱ نیز مرمتهایی روی این اثر صورت گرفت.
ملیله دیگر نمیدرخشد
فرقی نمیکند که فلز سرد و سخت دستشان بدهی یا الیاف نرم ابریشمین. هنرمندان صنایعدستی بهخوبی میدانستند که چطور باید به اشیای بیجان روح ببخشند. آن را زیبا کنند و در زندگی روزمره استفاده کنند. نمونهاش همین صنعت ملیلهسازی است که بهگواه تاریخ در کشور ما قدمت دارد. هنری که از قافلهٔ سراشیبی هنرهای صنایعدستی جا نمانده و هر چند ثبت ملی شده، اما رمقی برای ادامهدادن ندارد چه برسد به اینکه مانند گذشته جلوهگری کند.
