بایگانی مطالب: میراث فرهنگی
موزه ای بدون نقشه مالی
ریسباف اصفهان پس از سالها کشمکش بر سر مالکیت، اکنون با پرسشی دشوارتر از گذشته روبهروست؛ چه کسی قرار است هزینه تبدیل این کارخانه تاریخی به موزه را بپردازد، با چه مدلی آن را اداره کند و چگونه میان الزامات موزهداری، هزینههای سنگین مرمت و نگهداری و ضرورت تأمین منابع پایدار تعادل برقرار شود؟ «مهدی طغیانی»، نماینده مردم اصفهان و ورزنه در مجلس شورای اسلامی، با انتقاد از آنچه بلاتکلیفی و خوشبینی مفرط در تعیین تکلیف ریسباف میخواند، معتقد است بدون ارائه برنامهای روشن برای تأمین مالی و مدیریت مجموعه، ادامه این مسیر میتواند به از دست رفتن یکی از مهمترین فرصتهای میراثی اصفهان منجر شود.
۵۰ پروژه و ۳۰۰ فرصت سرمایهگذاری در گردشگری آبی
امضای شیوهنامه اجرای فعالیتهای گردشگری در منابع و تأسیسات آبی و رونمایی از بستهای شامل ۵۰ پروژه و ۳۰۰ فرصت سرمایهگذاری، گام تازهای برای استفاده از ظرفیتهای آبی شمال، جنوب و غرب کشور و تبدیل گردشگری آبی به یکی از اولویتهای توسعه گردشگری ایران است.
«نایین»، میان ویرانی و وعدههای مسئولان
یکی از خانههای تاریخی نایین بهتازگی بهدست مالک آن و بدون مجوز اداره میراث فرهنگی این شهرستان تخریب شده است. بااینحال، ماجرا تنها به یک خانه محدود نمیشود. بافت تاریخی این شهر بهمرور چنان تخریب شده که در بسیاری از نقاط، اثری از ساختار قدیمی آن باقی نمانده است. گویی مسئولان شهری، کسبه و مالکان خانههای تاریخی دستبهدست هم دادهاند تا چیزی به نام بافت تاریخی در این شهر زیبای کویری باقی نماند. بازار قدیمی و برخی آثار معروف و ارزشمند هنوز پابرجایند، اما بخشهای گستردهای از بافت تاریخی تخریب شده است. رئیس اداره میراث فرهنگی نایین از مرمت و حفاظت بازار تاریخی این شهر خبر میدهد، اما درباره علت تخریب گسترده بافت تاریخی اطراف بازار توضیحی نمیدهد.
هدفگذاری گردشگری ایران و عراق برای رسیدن به ۵ میلیون نفر
وزیر میراثفرهنگی بر تدوین نقشهراه عملیاتی برای افزایش تعاملات گردشگری ایران و عراق تأکید کرد. هدفگذاری این برنامه، رسیدن به ۵ میلیون گردشگر سالانه در هر کشور و ارتقای همکاریها در حوزههای سلامت، سیاحت و فرهنگی با بهرهگیری از مدلهای توسعه پایدار است.
«جاده ادویه»؛ مسیر تازه همکاری ایران و هند
| پیام ما | جادهای که بیش از دو هزار سال پیش ادویه و کالاهای هند را از مسیر بنادر ایران به غرب میرساند، بار دیگر در کانون روابط دو کشور قرار گرفته است. ایران پیشنهاد کرده این جاده تاریخی به مسیری برای توسعه گردشگری و روابط فرهنگی دو کشور تبدیل شود؛ پیشنهادی که با استقبال وزیر گردشگری هند روبهرو شده است.
ساختوساز در حریم «کاخ گلستان» ادامه دارد
ساختوساز پروژه «مروی سنتر» در حریم «کاخ گلستان»، چند ماه پس از دستور وزیر میراث فرهنگی برای توقف و بررسی آن، از سر گرفته شده است. «ادارهکل میراث فرهنگی استان تهران» میگوید «شورای فنی»، اقدامات انجامشده را قانونی تشخیص داده و ادامه پروژه را بلامانع دانسته است؛ بااینحال، جزئیات نظر این شورا و چگونگی انطباق پروژه با ضوابط حریم یکی از مهمترین مجموعههای تاریخی تهران هنوز بهطور عمومی منتشر نشده است.
زنگ خطر ایمنی به صدا درآمد
فیلم سوختن بخشی از بافت تاریخی گرگان در حریق، یکی از دردناکترین فیلمهای منتشرشده در فضای مجازی در هفته گذشته بود. همزمانی این حادثه با درخواست «بابک زنجانی» برای سرمایهگذاری و واگذاری بیش از ۵۰ هکتار از بافت تاریخی گرگان، بسیار پرسشبرانگیز است.
ایران برای نیمقرن آینده پرونده میراثی دارد
الموت یکی از آثار ارزشمندی بود که ثبت جهانی آن نسبت به اهمیت این اثر، دیر هم اتفاق افتاد، اما ایرانیان ثبت این اثر در فهرست جهانی یونسکو را مدیون کارشناسان، باستانشناسان و فعالان میراث فرهنگی هستند که سالها برای ثبت این اثر تلاش کردند و ناامید نشدند. براساس گفتههای معاون میراث فرهنگی، ۵۸ اثر ایران در فهرست موقت و در نوبت ثبت جهانی هستند. بنابراین، برای بیش از نیمقرن دیگر پرونده داریم. همچنین ۵۷ اثر باستانی ایران نیز در فهرست جهانی یونسکو ثبت شده است.
جهنم غربیها، بهشت ایرانیها
جنگل نزد غربیها گاهی شبیه کویر نزد ایرانیهاست. غربیها بهدلیل برخورداری از عرصههای گسترده جنگلی، در اسطورهشناسی از جنگل با عنوان «جهنم سبز» یاد میکنند؛ درحالیکه این جهنم برای ایرانیان «بهشت سبز» است. بااینحال، به گفته «بهمن نامورمطلق»، نشانهشناس و اسطورهشناس، انسان ایرانی در برخورد با این بهشت دچار نوعی دوگانگی است. ضمیر ناخودآگاه او را بهسوی جنگل میکشاند، اما چون استفاده درست از این فضا را نیاموخته است، نمیداند چگونه باید از این میراث محافظت کند. به همین دلیل، زبالههایش را در جنگل رها میکند، شاخوبرگ و حتی درختان را آتش میزند و به جنگل آسیب میرساند.
بهای توسعه گردشگری برای روستا
یک خانه روستایی با دیوارهای کاهگلی، حیاطی که هنوز بوی نان تنوری میدهد و اتاقهایی که بخشی از خاطره یک خانوادهاند، برای بسیاری از گردشگران امروز فقط یک محل اقامت نیست؛ بلکه تجربهای از یک سبک زندگی است که در شهرها کمتر پیدا میشود. اما همین خانه وقتی وارد مسیر دریافت مجوز، تسهیلات و استانداردهای رسمی گردشگری میشود، گاهی با الزامهایی روبهرو میشود که میتواند آن را از همان چیزی که برای گردشگر جذاب کرده است، دور کند. گردشگری روستایی در ایران میان دو خواسته گرفتار شده است؛ از یک سو نیاز به ایجاد درآمد و اشتغال و از سوی دیگر حفظ هویت و سبک زندگی محلی.
