بایگانی مطالب برچسب: گردشگری
لمس میراث در تاریکی
حدود 20 دقیقه زمان میبرد تا در اتاقی کاملا تاریک کاوش کنی، اشیای موجود در آن را بدون آنکه ببینی لمس کنی و برای چند دقیقه خودت را جای افرادی بگذاری که توانایی دیدن ندارند، همه اینها در موزه علم و فناوری در کشور برمه سابق و میانمار امروزی اتفاق میافتد.
سافاری به قیمت پاکتراشی جنگل
مدیران مجموعه گردشگری الیمالات در حالی تبلیغهای گستردهای را درباره اجرای پروژه سافاری در فضای مجازی منتشر کردهاند که همین حالا پرونده تخلفات این مجموعه در مراجع قضایی استان مازندران در دست بررسی است؛ تخلفاتی از جمله پاکتراشی ۱.۲ هکتار عرصه جنگلی در شهرستان نور، قطع بیش از ۳ هزار نهال و درخت جنگلی در زمستان سال گذشته و تعرض به اراضی ملی و خاکبرداری از جنگل در تابستان سال جاری. انتشار این ویدئوهای تبلیغاتی، این ابهام را برای افکارعمومی ایجاد کرده که چطور در مجموعهای که سازمان منابعطبیعی میگوید هیچ مجوزی برای واگذاری زمین به آن نداده و خواستار ابطال قرارداد اجاره عرصه ۲۱ هکتاری واگذارشده به آن توسط آب منطقهای مازندران شده، سازمان حفاظت محیطزیست اجازه حضور تعدادی ببر و شیر را داده است؟
پایداری سرزمین را دریابیم
تجربه شش دهه گذشته نظام برنامهریزی مبتنیبر درآمدهای نفتی حاکی از آن است که رویکردهای دستوری، آمرانه، تحکمی و نظام برنامهریزی بالا به پایین کارایی و اثربخشی لازم را ندارد و سبب اتلاف منابع و زمان میشود. با توجه به گستردگی و پیچیدگی مسائل و مشکلات منطقه زاگرس، بهنظر میرسد که علاوهبر ظرفیت بخشهای دولتی و حکومتی، باید بیشازپیش از ظرفیت بخش خصوصی، نهادهای مدنی (نظیرتشکلهای مردمنهاد) و همچنین خود بهرهبرداران و جوامع محلی استفاده کرد.
زنانی که از یک قوم نوشتند
نوشتن از سفر میراثی را برای آیندگان حفظ میکند که شاید نتوانند آن را به چشم ببینند. مثل همین حالا که سفرنامههای بهجایمانده از مسافران قرنهای پیش، جزئیاتی را پیش روی ما میگذارند که حالا نه وجود دارند و نه میتوان آنها را از جای دیگری بهدست آورد. اگر کتابهای مختلف بتوانند اطلاعات زیادی را درباره اوضاع و احوال اقوام و موقعیتهای جغرافیایی متفاوت به ما بدهند، سفرنامهها بهدلیل دیدگاه متفاوت نویسندگانشان شاید این اطلاعات را با نگاهی دیگر و حتی شخصیتر به ما نشان میدهند. این همانکاری است که زنان سفرنامهنویس خارجی سالهای بسیار دور درباره ایل بختیاری انجام دادند. آنها در سفر خود به ایران به میان این قوم رفتند و هر آنچه را که دیده بودند، شرح دادند. شصتونهمین جلسه «سفرنامهخوانی با مهدی گوهری» دوازدهم آبانماه در «خانه طهران» به سفرنامههای این زنان اختصاص داشت و «میثم امامی»، راهنمای گردشگری و پژوهشگر حوزه عشایر درباره دو سفرنامه و دو زن سفرنامهنویس صحبت کرد؛ «از بیستون تا زردکوه» نوشته «ایزابلا بیشوپ» و «با من به سرزمین بختیاری بیایید» نوشته «الیزابت مکبن روز».
بازگشت هویت؛ بافتهای تاریخی در آستانه احیا یا فراموشی؟
شصتوهشتمین نشست از سلسلهنشستهای تخصصی بازآفرینی شهری «فیروزه» با محوریت «بافت تاریخی» در اصفهان برگزار شد؛ نشستی که در آن کارشناسان حوزه فرهنگ و شهرسازی به بررسی چالشها و راهکارهای احیای این بافتهای ارزشمند پرداختند و تأکید کردند: «بافتهای تاریخی فقط بنا نیستند بلکه نماینده فرهنگ، سرمایه اجتماعی و اقتصادی شهرها بهشمار میآیند.»
گردشگری بدون حفاظت
تالاب میانکاله در سالهای گذشته فراز و نشیب بسیاری را از سر گذرانده است. این فراز و نشیبها تاثیر زیادی در حفاظت و کیفیت این تالاب بینالمللی و ذخیرهگاه زیستکره داشته است؛ از تلاش برای راهاندازی پتروشیمی -که جلوی آن گرفته شد- تا خشکی بخشهایی از آن، پر شدن رسوب بر اثر لایروبی اشتباه، باز بودن درهای میانکاله و عبور و مرور بیضابطه گردشگران و مواردی از این دست. در هفتههای اخیر هم تبلیغات یک تور گردشگری برای حضور تعداد زیادی توریست در میانکاله، باعث تعجب و نگرانی فعالان محیط زیست استان شده است. این در حالی است که این تالاب محل عبور و زمستانگذرانی پرندگان بسیاری است و فعالان محلی میگویند حضور مردم در مناطق حفاظت شده باید با توجه به اصول حفاظتی و با تعداد محدود انجام شود.
گردشگری سلامت؛ قربانی تعارض منافع و دلالیها
گردشگری سلامت در ایران سالهاست که با عزمی راسخ و نگاه رو به جلو، عقبعقب میرود! مشکلاتی که در این حوزه وجود دارد تازه نیست و تا بوده، فعالان گفتهاند، رسانهها نشر دادهاند و مدیران نشنیدهاند و حالا در دولت چهاردهم باید دید که مدیران جدید چقدر قرار است دل به کار و گوش به حرف فعالان این حوزه دهند.
تاراج انارهای وحشی
پاییز برای میانکاله یک بزنگاه است. فصل انار در هر سال این منطقه شاهد ورود گسترده افراد و محلی و غیر محلی به قصد چیدن انارهای وحشی برای پختن رب انار و گرفتن آب انار است. هر سال فعالان محیطزیست در مورد حساسیتهای موجود در این منطقه هشدار میدهند و میخواهند سازمان حفاظت محیطزیست برای حفظ انار وحشی میانکاله اقدامی کند. اهالی محلی و مسافران انار چین میگویند آسیبی به منطقه نمیزنند و فقط شغل و فعالیت سنتیشان را ادامه میدهند. در مقابل گروهی از کارشناسان حفاظت معتقدند که باید راهی در این میانه پیدا کرد که ذینفعان درنظر گرفته شوند و نه فقط طبیعت یا انسان را. درعین حال یک کارشناس توسعه جامعه محلی نیز اظهار میکند، دولت راه حل «احیای انار بهشهر» را تا نیمه رفت اما آن را رها کرد. باید به آن رجوع کرد.
