رئیس کتابخانه و موزه ملی ملک از برگزاری نخستین ماراتن طراحی بازی محیطی و رومیزی «بازیتن» موزه‌ای با محوریت کتابخانه و موزه ملک از تاریخ ۱۳ الی ۱۵ آبان‌ماه خبر داد.

در نمایشگاه «جاده ابریشم» موزه بریتانیا که تا بهمن‌ماه ادامه دارد، آثاری از ایران به‌ویژه امپراتوری ساسانی به نمایش گذاشته شده که شامل سکه‌ ساسانی، ظروف نقره و نسخه‌های خطی از جمله نسخه‌ای از کتاب «صورالکواکب» است. این آثار از کتابخانه بریتانیا، موزه بریتانیا، موزه افراسیاب سمرقند و موزه اسکاتلند به امانت گرفته‌ شده‌اند و در کنار آثار دیگری از کشورهایی چون ژاپن، چین، هند، ازبکستان، تاجیکستان، ایران، اکراین، اسپانیا، فرانسه، ایرلند و اسکاتلند به تاریخ ۵۰۰ تا یک هزار سال بعداز‌میلاد این جاده و تأثیر آن در تبادل فرهنگ و مذهب در کنار تجارت می‌پردازند.

|پیام ما| ایران در اکسپوی ژاپن پاویون ندارد. این خبر چند ماه پیش در یک رسانه ژاپنی منتشر شده و حالا انجمن اکسپو پس از نهایی شدن چیدمان پاویون‌ها با اعلام دوباره آن از انصراف ایران از داشتن پاویون در این رویداد گفته است. اکسپو که هر پنج سال در یکی از شهرهای جهان برگزار می‌شود، فرصتی برای کشورهاست تا فرهنگ، ایده‌ها، برنامه‌های آینده و جاذبه‌ها و فرصت‌هایی که برای گردشگری و توسعه دارند، به نمایش بگذارند. به همین دلیل، برخی عنوان «المپیک فرهنگ ملل» را به اکسپو داده‌اند.

هفتم آبان است و موسوم به روز کوروش. در این روز کارکنان محوطه جهانی پاسارگاد می‌توانند به مرخصی بروند، چرا که کسی حق ورود به این مجموعه را ندارد. رویه‌ای که از سال ۱۳۹۶ آغاز شد و نبود کنترل روی جمعیت حاضر در مجموعه، عده‌ای را بر آن داشت که کلاً درهای مجموعه را ببندند. حالا هفت سال از آن روزهای پرآشوب می‌گذرد و همچنان ۷ آبان، جاده‌ منتهی به پاسارگاد بسته می‌شود. از چند روز قبل بوم‌گرد‌ی‌ها باید کاروکاسبی خود را تعطیل کنند. پاسارگاد به اغما می‌رود و گردشگری‌اش تعطیل می‌شود. دیگر در این مقطع از تاریخ مهم نیست که در چشم‌انداز برنامه هفتم توسعه تأکید بر توسعه گردشگری شده است. نشانی بر اینکه مسئولان عاجزند از برپایی گردهمایی، همایش و برنامه‌های گردشگری در یک روز خاص برای یک مجموعه باستانی. اصلاً این را هم بندازیم گردن کوروش‌پرست‌های افراطی و چشم ببندیم به سیل علاقه‌مندان به هویت و تاریخ وطن و بگوییم این فقط درد یک روز از ۳۶۵ روز سال است.

در دنیای پرشتاب امروز که فرهنگ‌ها و سنت‌های بومی به سرعت فراموش می‌شوند، سوزن‌دوزی‌های ایرانی به‌عنوان گنجینه‌ای ارزشمند و نماد هویت ملی، نیازمند توجه و احیاء هستند. شیوا تبرایی نظری، هنرمند و پژوهشگر برجسته در این حوزه، با تألیفات و تدریس خود به بررسی زیبایی‌شناسی و معناشناسی سوزن‌دوزی‌های سنتی می‌پردازد و از اهمیت حفظ و ارتقای این هنر کهن در زمانه‌ای که پوشاک صنعتی و مدگرایی به‌سرعت در حال گسترش است، سخن می‌گوید. این هنر نه‌تنها نمایانگر تفکر و فرهنگ ایرانیان در اعصار مختلف است، بلکه می‌تواند در دوران معاصر به‌عنوان نشانه‌ای از تفکر سبز و پایداری در مد مورد توجه قرار گیرد.

با شروع فصل بارش، نگرانی‌ها برای فرسایش خاک و ایجاد فرسایش‌های خندقی در قدیمی‌ترین نیایشگاه خشتی جهان که هنوز پابرجاست، شدت می‌گیرد. از سویی کمبود بودجه و نیروی انسانی متخصص برای پیشگیری از آسیب‌های این اتفاق در پایگاه جهانی چغازنبیل، ترس از بارندگی‌ها را بیشتر هم می‌کند.

|پیام ما| آثار و تبعات تغییراقلیم سالهاست که فعالان محیط‌زیست را نسبت به آینده زمین و زندگی بشر نگران کرده است. این پدیده علاوه‌بر آثار و و تبعاتی که در زندگی، تغذیه، شرایط جوی و... دارد، می‌تواند بر صنعت گردشگری هم اثر منفی داشته باشد. هرچند این صنعت از جهاتی خود یکی از عوامل تغییراقلیم محسوب می‌شود، اما درعین‌حال از این پدیده متأثر است. تغییر تقویم گردشگری، تخریب جاذبه‌های طبیعی، تغییر مکانی مقاصد گردشگری و تأثیراتی که این پدیده در بلندمدت بر اقتصاد گردشگری دارد، از مواردی است که در پژوهش‌های صورت‌گرفته در این زمینه نسبت به پیامدهای آن هشدار داده شده است. گردشگری ایران که تحت‌تأثیر مسائل مختلفی است، به‌مرور از این پدیده نیز تأثیر پذیرفته و در آینده نه‌چندان دور با تبعات آن درگیر خواهد شد.

|پیام ما| در سال‌های اخیر توجه به توانمندی‌ها و ظرفیت‌های روستایی اتفاقاتی را در زمینه گردشگری و صنایع‌دستی و به‌طور مشخص توسعه اقامتگاه‌های بوم‌گردی رقم زده که تا حدی موجب متنوع‌سازی فعالیت‌های روستایی شده است. اما بررسی‌های مرکز پژوهش‌های مجلس نشان می‌دهد آنچه در عمل اتفاق افتاده است با ظرفیتی که برای این امر در قانون در نظر گرفته شده، فاصله دارد و از طرفی ارائه تسهیلات در این زمینه بدون برنامه صورت گرفته است. در پژوهشی که این مرکز در روزهای اخیر منتشر کرده، ظرفیت‌ موجود در قانون «حمایت از توسعه و ایجاد اشتغال پایدار در مناطق روستایی و عشایری» و عملکرد وزارت میراث‌فرهنگی به‌عنوان متولی اصلی توسعه گردشگری و فعالیت‌های صنایع‌دستی مورد بررسی قرار گرفته است و نتایج نشان می‌دهد اهداف مربوط به تسهیلات در توسعه گردشگری و صنایع‌دستی در این قانون در هفت سال گذشته محقق نشده است.