روز سه‌شنبه در هشتاد و چهارمین جلسه شورای اسلامی شهر تهران و در جریان حسابرسی رسمی شورا درباره شرکت شهربان و حریم‌بان مسائلی پیرامون دستفروشی در کلانشهر تهران مطرح شد که با وجود انگاره‌های نخ‌نما شده و بسیار تکراری، باز هم شگفتی خواننده را برمی‌انگیزاند. در بحث سیاست‌گذاری، چگونگی تعریف یک «مسئله» نه تنها تعیین کننده رویکرد سیاستگذار برای «حل مسئله» است، بلکه بر روی اینکه چه آمار و ارقامی به عنوان شاهد این صورت‌بندی و ارزیابی اثرات سیاست ارائه می‌شود نیز تاثیرگذار است. گفتگوی منتشر شده از جلسه هشتاد و چهارم شورای شهر حاکی از تکرار صورت‌بندی دستفروشی به عنوان یک «معضل» و «چالش» برای تهران بوده است.

به همین‌ترتیب برای «حل مسئله» آنچه «زیست مسالمت‌آمیز شهرداری با دست‌فروشان» عنوان شده مورد انتقاد قرار گرفته‌است. ظاهراً بنا به تصور عضو شورای شهر، تهران شهری است که در آن دستفروشان بساط‌گستر باید به زور از آن به بیرون رانده شوند.
در این بین آمار و ارقام ارائه شده توسط مدیرعامل شرکت شهربان و حریم‌بان نیز در راستای همین تعریف مسئله قابل تفسیر است. او مدعی شد که تعداد دستفروشان شهر تهران ظرف یک سال کاهشی 46 درصدی داشته و تعداد آنها «بدون درگیری فیزیکی و تقابل جدی با دستفروشان» به ۵هزار و ۸۰۰ نفر کاهش پیدا کرده است. مشخص نیست که این کاهش به دلیل ایجاد هزاران شغل جدید برای دستفروشان ایجاد شده، یا به دلیل خروج ناگهانی و داوطلبانه دستفروشان از شهر اتفاق افتاده است. تنها موضوع مهم ارائه داده‌هایی است که حکایت از «حل مسئله» دارند؛ نه چگونگی این آمارگیری برای شهروندان مشخص است و نه اینکه این کاهش در کجاهای شهر اتفاق افتاده است.
در بسیاری از کشورهای جهان مثل شیلی، تایلند، هند و مالزی قوانین دستفروشی را به عنوان یک شیوه معیشت به رسمیت می‌شناسند. دستفروشان در هند، مکزیک، پرو و بسیاری از نقاط دنیا از حق داشتن اتحادیه و صنف برخوردارند و خودشان در انتظام دادن به فعالیت‌های دستفروشی در سطح محله و شهر با مقامات شهری مشارکت دارند. دستفروشی در سیاست‌های بین‌المللی، ملی و محلی به‌عنوان منبع اصلی اشتغال و درآمد میلیون‌ها انسان اهمیت دارد و محققان سیاست‌های شهری به لزوم قرارگیری جدی و همه‌جانبه آن در دستور کار برنامه‌ریزی اقتصاد شهری به‌منظور دستیابی به اهداف توسعه هزاره سوم در از بین بردن فقر تأکید کرده‌اند. از این نظر تهران نه تنها از تصویر آرمانی پایتخت ایران که از هزاران شهر عادی در جهان در به رسمیت‌شناختن حق دستفروشان فاصله زیادی دارد. دستفروشی مسئله این شهر نیست، بلکه راه‌حلی است برای معیشت هزاران هموطن زن و مرد.