کنسرت به شرط حذف زنان

محسن شریفیان به‌تازگی در فضای مجازی تصویر تعهدنامه‌ای را منتشر کرده که برای برگزاری اجرای لیان در اهواز، از تهیه‌کننده خواسته شده بود تعهد بدهد نوازندگان زن گروه روی صحنه حاضر نشوند. او در واکنش به این درخواست، از پذیرش آن خودداری و لغو کنسرت را اعلام کرده است.

آنچه در این میان هنوز روشن نشده، مبنای چنین درخواستی است. «دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی» تاکنون درباره این اتفاق موضع مشخصی اعلام نکرده و مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان نیز پاسخی درباره جزئیات ماجرا نداده است. «نیکنام حسینی‌پور»، مدیرکل روابط عمومی «وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی»، در پاسخ به «ایسنا» گفته است که قانون باید برای همه و در همه مناطق یکسان اجرا شود و نباید رفتار سلیقه‌ای شکل بگیرد.

ماجرایی کهنه و ادامه‌دار

ماجرای خط‌کشیدن روی نام نوازندگان زن سال‌هاست در بعضی شهرها با تصمیم‌های متفاوت همراه شده است. در این سال‌ها، نام گروه‌ها و خواننده‌های مختلفی در خبرهای مربوط به لغو یا تغییر شکل اجراها آمده؛ از اصفهان و مشهد گرفته تا تبریز و دزفول.

در سال ۱۳۸۸، کنسرت «همایون شجریان» در تبریز لغو شد. چند سال بعد، اجرای گروه «سپید و سیاه» با خوانندگی «وحید تاج» در دزفول نیز با حاشیه مشابهی روبه‌رو شد. سال ۱۳۹۳، «حسین علیزاده» از لغو کنسرت خود به‌دلیل حضور نوازنده زن خبر داد. در همان دوره، درباره حضور زنان در اجرای «سالار عقیلی» در مشهد نیز محدودیت‌هایی اعمال شد و نوازنده زن دف از صحنه پایین آورده شد.

این اتفاق‌ها در سال‌های بعد هم تکرار شد. در سال ۱۳۹۵، در اجرای گروه «شهرام ناظری» در اصفهان از حضور نوازندگان زن جلوگیری شد. سال ۱۴۰۲ نیز کنسرت «علیرضا قربانی» در اصفهان به‌دلیل اختلاف بر سر حضور نوازندگان زن برگزار نشد. هر بار، بحث از یک اجرای مشخص فراتر رفت و به تفاوت تصمیم‌ها در شهرهای مختلف رسید. در سال ۱۴۰۳ نیز کنسرت گروه لیان در اهواز به‌دلیل صادر نشدن مجوز از سمت اداره ارشاد استان خوزستان برگزار نشد.

هم‌زمان با تکرار این اتفاق‌ها، مسئولان فرهنگی نیز درباره لزوم یکسان‌سازی رویه‌ها صحبت کرده‌اند. «سیدعباس صالحی»، وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سال ۱۳۹۶ در واکنش به محدودیت‌های اعمال‌شده برای نوازندگان زن در برخی استان‌ها، بر ضرورت تدوین دستورالعمل روشن برای اجراهای شهرستان‌ها تأکید کرد. او حضور نوازندگان زن روی صحنه را فاقد منع اعلام کرده و گفته بود رویه عمومی باید در همه شهرها ملاک عمل باشد.

اما ادامه موارد مشابه نشان می‌دهد این موضوع هنوز با یک دستور کلی پایان پیدا نکرده است. بااین‌حال، هنوز مشخص نیست که منبع قانونی حضور نوازندگان زن روی صحنه چیست و چرا بعد از تکرار چنین مناقشه‌ای، هنوز دستورالعمل یکسان و واحدی برای برگزاری کنسرت‌ها وجود ندارد.