به گزارش پیام ما به نقل از مهر، علی محمودنژاد به مناسبت روز جهانی زبان اشاره گفت: علیرغم گذشت یک قرن از آموزش زبان اشاره در مدارس ایران توسط جبار باغچه‌بان در تبریز، این زبان هنوز توسط مجلس و نهادهای قانونی به رسمیت شناخته نشده است.

او افزود: این موضوع مشکلات زیادی برای افراد دارای ناشنوایی ایجاد کرده است. به دلیل عدم رسمیت زبان اشاره هیچیک از دستگاه‌های ما به علت مراجعه افراد ناشنوا نمی‌توانند با آن‌ها ارتباط برقرار کنند. همچنین حقوق مترجمین افراد ناشنوا به رسمیت شناخته نشده و هیچ گونه حقوق و دستمزدی برای این افراد تعریف نشده است.

مدیرعامل انجمن دفاع از حقوق معلولان عنوان کرد: من به عنوان مدافع حقوق ناشنوایان خواستارم که تمام دستگاه‌ها و وزارتخانه‌ها حداقل یک نفر به عنوان مترجم ناشنوایان داشته باشند.

او تاکید کرد: ما در کشور بیش از ۲۰۰ هزار ناشنوا و داریم اما حتی هزار مترجم ناشنوایان هم نداریم. یعنی به ازای هر دویست نفر یک مترجم در کشور وجود ندارد. بنابراین ارتباط جامعه عادی با جامعه ناشنوایان بسیار کم است و حقوق این افراد در نبود این ارتباط به‌شدت ضایع می‌شود.

محمودنژاد اشاره به درخواست از قوه قضائیه مبنی بر اینکه حداقل چند قاضی با زبان اشاره برای رسیدگی به دعاوی افراد ناشنوا در کشور تربیت شود، گفت: متأسفانه ما این درخواست را چندین بار اعلام کرده‌ایم اما تاکنون بی‌نتیجه بوده است. برای همین افراد ناشنوا وقتی در دادگاه به عنوان شاکی حاضر می‌شوند یا مورد محاکمه قرار می‌گیرند به نحو شایسته نمی‌توانند حقوق خود را پیگیری کنند.

مدیرعامل انجمن دفاع از حقوق معلولان با تاکید بر اینکه ما انتظار داریم این زبان به رسمیت شناخته شود بیان کرد: بانک اطلاعاتی مترجمین زبان اشاره برای دسترسی ناشنوایان به این افراد باید راه‌اندازی شود تا استفاده‌های آموزشی، رفاهی و حقوق از این افراد برای آن‌ها راحت تر شود.

او با تاکید بر اینکه تمام دستگاه‌ها و وزارت‌خانه‌ها باید یک نفر را به صورت رسمی استخدام کنند گفت: مثلاً وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که منشأ انتشار فرهنگ است یا وزارت گردشگری و و صنایع دستی در کشور ما باید در این زمینه ورود کنند. ناشنوایان در موضوع صنایع دستی نسبت به سایر افراد جامعه به خاطر مهارت‌های حرکتی بسیار توانمندتر هستند ولی همین افراد چون نمی‌توانند با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی یا وزارت گردشگری و صنایع دستی ارتباط برقرار کنند از این هنر خودشان نمی‌توانند به عنوان یک اشتغال پایدار استفاده کنند.

محمودنژاد بیان کرد: به رسمیت شناخته شدن زبان اشاره به خصوص زبان اشاره ایرانی در کشور ما سبب می‌شود که موقعیت افراد دارای ناشنوایی به طور چشم‌گیری بهبود پیدا کند.

او گفت: پیدایش زبان اشاره قدمتی به موازات تاریخ بشر دارد به گونه‌ای که فلاسفه به زبان اشاره در نوشته‌های خودشان پرداخته‌اند. ۲۷۰ سال پیش اولین مدرسه ناشنوایی در فرانسه و ۱۰۰ سال پیش در ایران به وجود آمد. اما حتی پاسداشت جبار باغچه‌بان پدر ناشنوایان ایران که توانست زبان اشاره را با همت و تلاش خود جا بیندازد را در کشور برگزار نمی‌کنیم.

او در پایان ابراز امیدواری کرد که این یک قرن تلاش برای آموزش زبان اشاره منجر به تصویب و به رسمیت شناخته‌شدن این زبان در مجلس شده و در متمم‌ها قانون حمایت از حقوق معلولان، این موضع محقق شود.