به گزارش پیام ما به نقل از ایسنا، «خانه‌موزۀ تربیت»، خانۀ مردی است که دوستانش به او لقب «دایرة‌المعارف سینما» داده‌اند و می‌گویند هنوز هم ترجمه‌هایش در حوزۀ فیلم‌های سینمایی، مهم‌ترین مرجع است. مردی دوست‌داشتنی که به قول هوشنگ گلمکانی «کارگردان و مترجم سینما» هیبت تربیت شبیه بانکداران فیلم‌های وسترن بود. اما این مترجم سختکوش با شیوع ویروس کرونا، با اهالی سینمای خداحافظی کرد و دوستداران فیلم را از ترجمه‌های جدیدش محروم کرد. این مترجم خردادماه سال ۱۴۰۰ از دنیا رفت.
با این حال وقتی به «خانه موزه تربیت» در رشت می‌روید، زندگی و زمانه متفاوتی از او می‌بینید. موزه‌ای که به تازگی پروانه فعالیت آن از سوی قائم مقام وزیر و معاون میراث فرهنگی کشور به طور رسمی صادر شده است. عبدالله تربیت در تمام عمر زیست مجردانه داشت و به همین دلیل برادرزاده‌های او که خاطره کتاب هدیه دادن‌های عموی خود را فراموش نکرده‌اند تلاش کردند خانه‌ی زادگاه او را در رشت تغییر کاربری دهند. خانه‌ای هرچند محقر ولی پر از انرژی که حالا مملو از کتاب‌هایی است که تربیت خود خریده و ترجمه کرده بود.

اگرچه در ابتدای کوچه «خوش سرور» در محله صیقلان شهر رشت، هنوز تابلوی معرفی «خانه موزه تربیت» نصب نشده است، اما مهناز تربیت، یکی از برادرزاده‌های عبدالله تربیت می‌گوید: در این خانه مدتهاست به روی علاقمندان به کتاب و کتابخوانی باز شده است. همچنین مدیر منطقه دو شهرداری رشت از خانه موزه تربیت بازدید کرده و قرار است تابلوی راهنمای گردشگری را در ابتدای کوچه خوش سرور نصب کنند.
او با بیان اینکه خانه موزه تربیت، خانه پدری و زادگاه عبدالله تربیت است، ادامه می‌دهد: با مجوز صادر شده از سوی وزارت میراث فرهنگی، به زودی تابلوی خانه موزه تربیت را ساخته و بر سردر خانه نصب می‌کنیم و در مهرماه، افتتاحیه رسمی خواهیم داشت.

تربیت، یادآور می‌شود: با اینکه موزه تربیت هنوز به طور رسمی گشایش نیافته است اما بازدیدکنندگان زیادی از شهرهای مختلف ایران داشته‌ایم. پیج اینستاگرام خانه موزه تربیت به آدرس «tarbiat_museum»، موجب معرفی خانه موزه تربیت شده و بسیاری از اهالی فیلم و سینما که عبدالله تربیت و آثار او را می‌شناختند، به رشت آمده و از این خانه بازدید کرده‌اند. به عنوان نمونه؛ حسام‌الدین حسانی دکتری حقوق جزا و استاد دانشگاه بوشهر، سعید قطبی‌زاده منتقد سینما و.. همچنین چهره‌های فرهنگی و مدیران برخی ادارت گیلان. همچون کارن جمال امیدی مدیر موزه جنگ جهانی دوم، حسین بهمنش مدیر سازمان اسناد گیلان، ولی جهانی مدیر کل میراث فرهنگی و مدیر موزه‌های گیلان و… .
تربیت، ادامه می‌دهد: این خانه اگرچه بزرگ نیست، ولی مردان بزرگی در آن زندگی کرده‌اند؛ انسان‌هایی که چشم‌داشتی به مال دنیا نداشته و اموال خود را در راه خیر صرف می‌کردند. پدربزرگ و جد بزرگ ما به نام‌های «سیف‌الله و عین‌الله» سال ۱۳۰۰ از بادکوبه به رشت مهاجرت می‌کنند. ایشان فارسی بلد نبودند و چون خیلی مبادی آداب بودند، ماموری که برگه ورود به ایران را به ایشان می‌دهد، نام تربیت را برای جد ما انتخاب می‌کند. پدربزرگم، عین‌الله تربیت، آن زمان در رشته مهندسی معدن درس خوانده بود و جدمان، سیف‌الله تربیت پس از سکونت در رشت، مغازه برنج فروشی در محله لب آب باز می‌کند. او بسیار مؤمن و از خادمان بقعه خواهرامام رشت بود و مدفن او در کربلای معلی است. پدربزرگم با رقیه هاتف مظفر، ازدواج می‌کند که او نیز در آن زمان بانویی باسواد و از خانواده متمولی بود. مادربزرگم خانه بزرگ خود را وقف کرد و پس از ازدواج در همین خانه با مادرشوهر و پدرشوهرش زندگی می‌کرد. مادر من هم بعد از ازدواج در همین خانه با پدرو مادر همسرش زندگی کرد و ما که پنج فرزند بودیم همگی در همین خانه رشد کردیم. عموی من پس از قبولی در رشته مهندسی شیمی، به دانشگاه تهران رفت و در همان شهر ساکن و بعدها مدیر آزمایشگاه یک شرکت شد ولی دغدغه اصلی او مطالعه کتاب، ترجمه و نقد آثار سینمایی و فیلم بود. هروقت به رشت می‌آمد، در همین خانه ساکن می‌شد و هدیه‌اش به ما برادرزاده‌ها، کتاب بود.
مدیر «خانه موزه تربیت»، می‌گوید: منزل او در تهران هنوز هست و ۷۰۰۰ جلد کتاب در تهران دارد که تلاش داریم تمام کتابخانه شخصی او را به خانه پدری و زادگاه او برگردانیم. شادروان عبدالله تربیت، ۸۸ مقاله و پنج کتاب در حوزه سینما ترجمه کرده و به خاطر ترجمه و نقدهای سینمایی‌اش به «دایرة المعارف سیار سینما» مشهور شده است.

تربیت، ضمن قدردانی از همراهی متولیان فرهنگی در صدور مجوز «خانه موزه تربیت» یادآور می‌شود: تلاش ما این است که این خانه موزه که حاوی کتابخانه غنی استاد تربیت است، مرکزی برای رجوع دانشجویان و پژوهشگران باشد.