بایگانی مطالب: جنگ
تعدیل گسترده در نساجی بروجرد؛ ۷۰۰ کارگر در آستانه بیکاری، مطالبات مزدی پابرجا
حدود ۷۰۰ کارگر کارخانه نساجی بروجرد، واقع در استان لرستان، از ابتدای فروردین ماه امسال به دلیل کمبود مواد اولیه و مشکلات مالی، قرارداد کاری خود را از دست داده و تعدیل شدهاند. این کارگران که دارای سابقه کاری ۵ تا ۲۰ سال هستند، به اداره کار معرفی و تحت پوشش بیمه بیکاری قرار گرفتهاند.
علم در برابر ادعا: چرا رادارهای نظامی عامل کاهش بارش در ایران نیستند؟
با وجود ادعاهای اخیر در فضای مجازی مبنی بر تأثیر منفی رادارهای نظامی بر بارشهای ایران، متخصصان تأکید میکنند که هیچ مبنای علمی برای این نظریه وجود ندارد. دکتر حسین فرجامی از پژوهشگاه ملی اقیانوسشناسی، توضیحات علمی جامعی در خصوص فرآیندهای تشکیل بارش، عملکرد رادارها و عوامل اصلی مؤثر بر بارش در ایران ارائه داده و این ادعاها را رد کرده است.
تشدید فشار بر تأمین اجتماعی
از ابتدای سال جاری، بسیاری از واحدهای تولیدی و تجاری فعالیت خود را متوقف کرده و یا نیروهای خود را تعدیل کردهاند. جنگ چهلروزه، اگرچه خسارتهای جانی و مالی بسیاری به جا گذاشت، اما ترکشهای آن بر بازار کار تداوم دارد. این امر بر تعداد بیکاران کشور افزوده و از سوی دیگر فشار بر صندوقهای تأمین اجتماعی را افزایش داده است، اگرچه یک کارشناس کارگری در گفتوگو با «پیام ما» معتقد است که بهرغم افزایش تعداد بیکاران، تأمین اجتماعی قادر به پرداخت بیمه بیکاری است.
دستها که بیکارند، احتیاجی به شیطان نیست
از تکاب برای بچههای میناب
سکوت قلعه «شفیعآباد» با همهمه کودکان شکسته میشود. «گوجینوییها» دوباره پای قناتهایشان گرد هم آمدند و این بار دخترکان کویر لوت به یاد یکصد و هفتاد یاس مینابی، همدردیشان را با پهن کردن بساط نقاشی در کنار آب و قنات روستایشان به تصویر کشیدند. آنها با دستهای کوچکشان روی برگهای سفید دفترهایشان روسیاهی جنگ را رنگبهرنگ تصویر کردند.
«جنگ و فاجعه زیستمحیطی: ردپای کربن ۶۰ کشور و سکوت مجامع بینالمللی»
معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به پیامدهای ویرانگر جنگ بر محیطزیست، از انتشار کربن معادل ردپای ۶۰ کشور و ناکارآمدی نهادهای بینالمللی در قبال تخریبهای زیستمحیطی جنگها انتقاد کرد و خواستار توجه جدی به حقوق محیطزیست در بحرانهای جهانی شد.
تأملی بر وجدان جمعی و جنایت جنگی
در دورانی که سایه جنگ، زندگی هموطنانمان را فراگرفته، انتشار اخباری مبنی بر تخریب آثار تاریخی و حفاظت از آنچه باقی مانده، پرسشهایی را برمیانگیزد. این پرسشها اغلب در تضادی دردناک میان بقای جمعی و حفظ میراثفرهنگی شکل میگیرد. در شرایطی که جان انسانها در خطر است و جامعه در سوگ عزیزان خود فرورفته، اولویتبخشی به آسیبهای یک بنای تاریخی چه جایگاهی دارد؟ چرا در بحبوحه چنین بحرانی، دغدغههای فرهنگی باید مطرح شوند؟ اظهارنظر برخی از مسئولان در این وضعیت، همچنین، اثربخشی اقدامات پیشین آنان در حوزه حفاظت از میراثفرهنگی را زیر سؤال میبرد و ما را با این پرسش مواجه میکند که آیا تا کنون از تمام آثار بهدرستی حفاظت شده است که حالا بخواهیم با نصب «سپر آبی» اقدامات نمادین انجام دهیم؟! در واقع، این پرسش فراتر از خسارات مادی است؛ ما باید بدانیم که آیا آسیب به این میراث، تنها یک تخریب فیزیکی است یا نوعی تعرض به وجدان جمعی یک ملت که میتواند در قالب یک «جرم» تعریف شود؟
امنیت غذایی موضوعی فراتر از خودکفایی در تولید است
جنگ چقدر زمیــــــــــن را گرم کرد؟
بهای اقلیمی جنگ علیه ایران برای اتمسفر زمین چقدر تمام شد؟ سنجش میزان انتشار کربن در چنین درگیری گستردهای، فراتر از شمارش ساده تعداد موشکهای شلیکشده یا تانکرهای منهدمشده است. اکنون این پرسش مطرح است که چگونه باید «کربنِ حاصل از نبرد» و «اختلال در چرخههای کلان انرژی» را مقایسه کرد؟ از یک سو، شعلههای سرکش آتش در پالایشگاهها و مصرف سرسامآور سوخت جت در جنگندهها، حجم عظیمی از دیاکسیدکربن را روانه جو میکند؛ اما از سوی دیگر، توقف اجباری غولهای اقیانوسپیما در تنگه هرمز و جابهجاییهای جمعیتی، پارامترهایی هستند که محاسبات آلایندگی را با چالش روبرو میکنند. اما آیا سکونِ اجباریِ بخشی از صنعت، واقعاً به معنای کاهش انتشار است یا تنها جرقهای برای بازگشت به سوختهای کثیفتری چون زغالسنگ در گوشهای دیگر از جهان؟ در میانه این میدانِ دودآلود، شناختِ متغیرهایی که گاه بهصورت متناقض باعث کاهش یا جهشِ ناگهانی آلایندگی میشود، تنها راه برای فهم عمقِ فاجعهای است که شاید سالها پس از خاموشیِ جنگ، اثرات خود را در گرمایش جهانی نشان دهد.
مشق تابآوری در محلهها
حافظه اجتماعی تهران همچنان لبریز از صدای مهیب موشکهاست. با اینکه پایتخت و دیگر شهرهای کشور در آرامشی نسبی پس از آتشبس به سر میبرند، جامعه همچنان آبستن بحران است. در این آشفتگی شماری از تشکلها برای تابآوری مردم تلاش میکنند تا مرهمی بر زخمهای عمیق نشسته بر روح و روان جنگزدگان و آسیبدیدگان بحرانهای برآمده از آن باشند. روز جمعه، ۲۸ فروردین، مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران در همایشی با موضوع «نقش جوامع محلی در تقویت تابآوری در شرایط جنگ و پساجنگ» به معرفی این تشکلها پرداخت و کارشناسان و کنشگران از مهیانشدن زمینههای تابآوری در شرایط امروز سخن گفتند.
