بایگانی مطالب: تغییر اقلیم

بازگشت تدریجی «شبح جنگل» به زیستگاه طبیعی کنیا

گونه نادر «بونگوی کوهستانی» که به دلیل استتار در جنگل‌های انبوه به «شبح جنگل» شهرت دارد، پس از سال‌ها کاهش جمعیت، با اجرای برنامه‌های حفاظتی و تکثیر در کنیا، به‌تدریج در حال بازگشت به زیستگاه طبیعی خود است.
حیات‌وحش جهان بازگشت تدریجی «شبح جنگل» به زیستگاه طبیعی کنیا

خارگ فقط نفــــــــت نیست

زمین در تب، ویروس‌ها در حرکت

کارشناسان سال‌ها هشدار داده‌اند که گرمایش زمین، جنگل‌زدایی و تغییرات چشمگیر در زیستگاه‌های طبیعی مسیرهای تازه‌ای برای عبور ویروس‌های حیات‌وحش به‌سوی انسان باز می‌کند. حالا شیوع «ویروس آند» - گونه‌ای از هانتاویروس - روی یک کشتی گردشگری در قطب جنوب، نمونه‌ای تکان‌دهنده از همین روند است؛ حادثه‌ای که نشان می‌دهد چگونه تغییر اقلیم می‌تواند بیماری‌های نادر را به انسان‌ها در دورافتاده‌ترین نقاط جهان برساند.
زمین در تب، ویروس ها در حرکت

افزایش دمای بهار در کشور نسبت به شرایط نرمال؛ میانگین دما ۰.۳ درجه بیشتر شد

بر اساس داده‌های سازمان هواشناسی، میانگین دمای هوای کشور از ابتدای فصل بهار تا ۱۳ اردیبهشت‌ماه به ۱۴.۴ درجه سانتیگراد رسیده که نسبت به میانگین بلندمدت ۱۴.۱ درجه‌ای، افزایش ۰.۳ درجه‌ای را نشان می‌دهد.

مدیریت تالاب آق‌قشلاق با صدور سند رسمی مالکیت وارد فاز جدید شد

تالاب‌های ملی آق‌قشلاق در خراسان شمالی پس از صدور سند رسمی مالکیت به نام اداره‌کل حفاظت محیط زیست استان، وارد مرحله تازه‌ای از مدیریت و حفاظت شدند. به گفته مسئولان، این اقدام زمینه شفاف‌سازی وضعیت حقوقی اراضی، جلوگیری از تصرفات غیرمجاز و اجرای برنامه‌های حفاظتی را فراهم کرده است.

مرکز جهانی بر احیای زمین، آب و تاب‌آوری اقلیمی با مشارکت یونسکو

در نشست اطلاع‌رسانی مشارکت یونسکو در هفدهمین کنفرانس مقابله با بیابان‌زایی (COP17)، بر نقش آموزش، علم و سیاست‌گذاری در احیای اراضی تخریب‌شده و تقویت همکاری‌های جهانی برای مقابله با بحران‌های محیط‌زیستی تأکید شد؛ اجلاسی که با حضور نمایندگان ۱۹۷ کشور در اولان‌باتور برگزار خواهد شد.

از دریاچه تا بیابان؛ اقدامات منطقه‌ای برای مقابله با فروپاشی دریای آرال

دریای آرال، که روزگاری چهارمین دریاچه بزرگ جهان بود و به عنوان منبع تغذیه اکوسیستم منحصربه‌فرد و جوامع محلی شناخته می‌شد، اکنون به کمتر از یک دهم وسعت سابقش کاهش یافته است. بحران کاهش آب این دریاچه ناشی از انحراف رودخانه‌ها و بهره‌برداری کشاورزی، موجب به‌وجود آمدن بیابانی سمی موسوم به آرال‌قوم شده و کشورهای منطقه با اجرای پروژه‌هایی جهت بهبود نسبی، تلاش دارند از حذف کامل این پهنه آبی جلوگیری کنند.

«سوپــر ال‌نینـــــو» در راه است

| پیام ما | کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند نسخه‌ای قوی‌تر از این الگوی آب‌وهوایی امسال شکل بگیرد؛ رخدادی که می‌تواند رویدادهای حدی را تشدید کرده و افزایش دما را از مرز ۱.۵ درجه سانتی‌گراد عبور دهد. دانشمندان و مقام‌ها به‌دقت شرایطی را که در اقیانوس آرام در حال شکل‌گیری است زیر نظر دارند؛ شرایطی که می‌تواند در سال پیش رو باعث جهش دما و شکستن رکوردهای گرمای جهانی شود. هنوز برای ارائه تصویری قطعی زود است، اما نشانه‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد ممکن است امسال چیزی موسوم به «سوپر ال‌نینو» شکل بگیرد و رویدادهای شدید آب‌وهوایی را در سراسر جهان تشدید کند. برخی پیش‌بینی‌ها حتی می‌گویند ممکن است این رخداد یکی از قوی‌ترین موارد ثبت‌شده در تاریخ باشد.

تابستان ۱۴۰۵ زودتر از موعد از راه می‌رسد؛

رئیس مرکز ملی اقلیم سازمان هواشناسی پیش‌بینی کرد که فصل تابستان امسال، قدری زودتر از معمول و از نیمه خردادماه آغاز شود. وی با اشاره به گرمایش نسبی هوا از نیمه اردیبهشت، از احتمال تجربه تابستانی گرم‌تر از میانگین بلندمدت خبر داد و نسبت به امواج گرمای شدید، به‌ویژه در فلات مرکزی ایران هشدار داد. همچنین انتظار می‌رود با تضعیف پدیده "ال‌نینو"، تابستان خشک‌تری در جنوب شرق کشور حاکم شود.

خودکفایی؛ راه‌حل یا تلـــــــــه؟

سال‌هاست «خودکفایی» در ادبیات سیاست‌گذاری کشاورزی به‌عنوان یک هدف مطلوب تکرار می‌شود؛ هدفی که در نگاه نخست، مترادف با امنیت‌غذایی به نظر می‌رسد. اما برای بسیاری از مردم، امنیت‌غذایی در ساده‌ترین شکل خود، به ثبات نان روی سفره، دسترسی به برنج و سایر اقلام اساسی و قابل‌پیش‌بینی‌بودن قیمت‌ها معنا پیدا می‌کند. پرسش اینجاست که آیا تأمین این امنیت، الزاماً از مسیر تولید همه این اقلام در داخل کشور می‌گذرد؟ در شرایطی که منابع آب و خاک کشور تحت فشار قرار دارند، این پرسش پررنگ‌تر می‌شود که آیا افزایش تولید داخلی به هر قیمت، می‌تواند تضمین‌کننده امنیت‌غذایی باشد. تجربه نشان می‌دهد مرز میان خودکفایی و امنیت‌غذایی همیشه هم‌پوشان نیست؛ چه‌بسا دستیابی به خودکفایی در برخی محصولات، با هزینه‌هایی همراه باشد که در بلندمدت، پایداری تولید و در نهایت امنیت‌غذایی را با چالش مواجه کند.