بایگانی مطالب نشریه
سرباز هخامنشی در اختیار ایران قرار گرفت
سرباز هخامنشی در اختیار ایران قرار گرفت
رییس سازمان میراث فرهنگی:به محض ورود به ایران این سردیس به جایگاه اصلی خود برمیگردد
سردیس هخامنشی بالاخره پس از مدت ها از دادستانی نیویورک تحویل گرفته شده و پس از انتقال به ایران، در جای اصلی خود در تختجمشید قرار میگیرد.
دوم مرداد امسال با حکم قاضی دادگاه عالی آمریکا برای تکهای از تختجمشید که بخشی از کتیبهی سرباز هخامنشی» است، قرار بازگرداندن آن به کشور مبدأ آن صادر شد. سنگنگارهای که ۸۰ سال قبل از ایران دزیده شد و شش سال پیش هم از موزه هنر مونترال کانادا به سرقت رفت و در نهایت از یک حراجی در آمریکا جان سالم به در برد. تا اینکه آخرین شانس هم به سرباز هخامنشی رو کرد تا به کشورش برگردانده شود.
تا اینکه ۲۹ مرداد ابراهیم شقاقی، مدیر کل امور حقوقی و املاک سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری گفته بود : «مکاتباتمان برای برگرداندن سرباز هخامنشی از نیویورک به تهران در حال انجام است، امیدواریم این اتفاق زودتر رخ دهد.»
اکنون بعد از گذشت حدود ۴۰ روز، علی اصغر مونسان، معاون رییس جمهوری و رییس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری با اعلام خبر بازگردادندن سردیس هخامنشی به جایگاه اصلی خود در تخت جمشید اعلام کرد: این سردیس هخامنشی پس از هماهنگیهای لازم در اسرع وقت به کشور بازگردانده میشود و در جای اصلی خود در ایوان جنوبی کاخ شورا در تخت جمشید قرار میگیرد، ادامه داد: این شیء تاریخی اکنون در اختیار جمهوری اسلامی ایران است..
به گفتهی مونسان، اقدامات و پیگیریهای سازمان میراث فرهنگی برای بازگرداندن اشیای تاریخی کشور به ایران ادامهدار خواهد بود.
«این قطعه تاریخی مربوط به بالاتنه، سر سرباز هخامنشی و نیزه است که در سال ۱۹۳۶ از ایوان جنوبی کاخ «شورا» ربوده شده بود و در نهایت پاییز سال ۲۰۱۷ قرار بود که این اثر تاریخی در نمایشگاهی در نیویورک به نمایش گذاشته شود و پس از آن در حراجی عرضه شود.سازمان میراث فرهنگی بلافاصله پس از اطلاع از این موضوع اقدامات حقوقی خود را آغاز کرد و خوشبختانه با هماهنگی مرکز خدمات حقوقی ریاست جمهوری، مرکز لاهه، وزارت امور خارجه و سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، ثابت شد که این شیء تاریخی متعلق به ایران است و دادستانی نیویورک حکم استرداد آن به کشورمان را صادر کرد.»
در باب تفکیک وزارتخانهها
غلامرضا فدایی
در تحلیل خبری رسانه ملی، مدافعان و مخالفان ایجاد وزارتخانههای جدید مطالبی را گفتند که من دیگر آنها را تکرار نمیکنم. قبلا هم در این باره نکاتی را یادآور شده بودم. اما عمده دلیل موافقانِ تقسیم وزارتخانهها تخصصی شدن وزارتخانهها بود. آن چه را به نظر من باید به آن توجه داشت و کمتر مطرح شده مطرح میکنم.
۱- مدیریت گر چه خود تخصص است ولی نباید آن را با تخصصهای موضوعی مخلوط کرد. سخن در این است که در هر وزارتخانهای درست است که باید فردی که تخصص آن حوزه را دارد و یا با آن حوزه تناسب بیشتری دارد متصدی شود تا خیلی دور از موضوع نباشد، اما معنای آن این نیست که هر کس تخصصی داشت باید وزارتخانه و سازمان را به سمت تخصص مورد علاقه خودش بکشاند. ما اغلب تخصص را با مدیریت مخلوط میکنیم. مدیر کسی است که علاوه بر این که در حوزه خودش تخصص دارد اما هرگز به نفع حوزه خودش نباید تصمیم بگیرد بلکه باید از معاونان قوی در حوزههای مرتبط استفاده کند و خوب به حرف آنان گوش بدهد تا توازن لازم بر قرار شود و کار را برای مدیریتهای بعدی هموار کند تا برنامه درست اجرا شود. اگر چنین کرد به واقع مدیر خوبی بوده است. مدیران کلان باید بدانند که اگر چه تخصص و یا تجربهای در یک زمینه موضوعی دارند ولی کارشان بیش از آن که به تخصصشان ربط داشته باشد به مدیریت ربط دارد. حتی رئیس جمهور که بر کل موضوعات کشور ریاست دارد مگر در چند موضوع تخصص دارد. او باید مدیر باشد و همه حرفها را بشنود و با استفاده از مشاوران خوب تصمیم بگیرد.
۲- با آن که میدانیم در هر وزارتخانه موضوعات مختلف جریان دارد مگر میتوان افراد متخصصی پیدا کرد که ذوجهات باشند. هر فردی در هر رشتهای تخصص داشته باشد به خوبی میداند که رشته موضوعیِ او، خود، انواع گرایشها را دارد و هم این که وزارتخانههای مطرح از انواع تخصصها تشکیل شده که باید برای آن ها هم از افراد مرتبط که مدافع آن تخصص باشند استفاده کند. البته اگر بتوان برای هر زیرمجموعه مدیریتی تخصص مرتبط را پیدا کرد کار بسیار مطلوبی است.
۳- اگر مدیری قوی باشد در هر حوزه موضوعی کوچکتر سعی میکند افرادی را انتخاب کند که با آن موضوع آشنایی بیشتری داشته باشند ولی باز هم باید بدانند که توجه به موضوع مورد علاقه خود مسالهای است که با مدیریت سالم تفاوت دارد.
۴- کار مدیر نه این است که به تخصص خود بنگرد بلکه همچون قاضی میماند که در بین توجه به تخصصهای گوناگون داوری میکند که حقی از موضوعی تضییع نشود.
۵- اشکال کار ما (و عموم کشورهای عقب نگهداشته شده) این است که موضوعنگری همانند بخشینگری و قومینگری در امور اجرایی دخالت دارد. اگر فردی در موضوعی تخصص داشت فکر میکنیم که باید به سمت موضوع مورد علاقه اش حرکت کند، که همان گونه که اگر از منطقهای بود و یا گرایشی قومی داشت انتظار این است که به آن مناطق و اقوام بذل توجه بیشتری کند!
۶- البته اگر مدیران موضوعی انتخاب شوند بسیاری از این مشکلات بر طرف میشود ولی وای از زمانی که مثلا متخصص کشاورزی وزیر علوم میشود و متخصص مکانیک مدیر کشاوری و یا بر عکس.
و در آخر این که:
۷- مدیر هر چه سطح مقام اجراییاش بالاتر باشد علاوه بر قدرت مدیریت و شنیدن همه نظرات داخل وزارتخانه و بهرهوران، باید سیاستگذار باشد، قدرت تصمیمگیری داشته باشد و برای تصمیماتش پاسخگو باشد.
بنابراین تبدیل یک وزارتخانه به چند تا و به ویژه در شرائط حاضر و با توجه به گذشتن نیمی از عمر دولت نه تنها مشکلگشا نیست بلکه مشکلات را چندین برابر میکند. راهحل، انتخاب وزیرِ مدیر، کاردان، قاطع، شجاع، غیر خطی و معتقد به حفظ کشور است که کمتر اتفاق میافتد./ خبرآنلاین
کاهش عمر مفید سدها در نبود آبخیزداری
در گفتوگو با پیام ما مطرح شد
کاهش عمر مفید سدها در نبود آبخیزداری
عبدالعلی آبتین کارشناس کشاورزی و منابع طبیعی، در توضیح آبخیزداری به پیام ما گفت: آبخیزداری به معنی حفاظت از بستر زمین در مقابل شستشوی خاک است. برای اینکار از کاشت درخت و گیاهانی که ریشه آنها میتواند خاک را نگه دارد استفاده میکنند. به گفته آبتین ارزشمندترین ماده روی زمین، خاک کشاورزی است و بیش از 500 سال طول میکشد که یک سانتیمتر خاک تولید شود. با به خطر افتادن خاک، زمین قوتی برای پرورش میوه و سبزیجات نخواهد داشت وعملاکاشت و برداشت محصولات کشاورزی با مشکل مواجه خواهد شد و همچنین در صورت نبود مرتعی در زمین حیوانات هم در چرا و تغذیه خود با معضل روبرو میشوند.
عدنان آذرشب کارشناس ارشد سابق موسسه تحقیقات خاک و آب در خصوص اهمیت آبخیزداری در کشور میگوید: آبخیزداری میتواند به صیانت از منابع آب و خاک کشور کمک کند. در صورتی که به این موضوع توجه نشود به مرور سیلهای شدید، رسوب گل و لای فراوان که مخازن سدهای پایین دست حوزه آبخیز را به سرعت پر میکند، مهاجرت روستاییان به شهر را خواهیم داشت.اگر آبخیز داری صورت نگیرد، خاک دچار فرسایش شده و باهر بارانی روان میشود.این آب همراه با خاک و گل حرکت کرده و در پشت سد انبار میشود وسبب میشود از ظرفیت سدها برای نگهداری آب کاسته شود. همین موضوع از عمر مفید سدها میکاهد. برای جمع کردن خاک پشت سدها نیاز است دوکار صورت گیرد یا اینکه در زمان ساخت سدهایی در عمق سد ایجاد شده تا در مواقع اینچنینی باز شود و آب و خاک جمع شده در پشت سد را شسته و با خود ببرد. دومین کار که هزینه زیادی را هم در پی دارد این است که لایروبی انجام دهند یعنی با دستگاههایی خاک را از درون سدها بیرون کشند که فوق العاده گران و هزینهبر است.
مرگ تدریجی دریاچه زریبار مریوان
مرگ تدریجی دریاچه زریبار مریوان
هنوز فاضلاب سه روستا به دریاچه زریبار کردستان میریزد
مدتها است که فاضلاب روستاهای اطراف به دریاچه زریوار کردستان میریزد.
چهارم مردادماه سال جاری بود که نماینده مردم شهرستانهای مریوان و سروآباد در مجلس، با انتقاد شدید از وضعیت نگرانکننده دریاچه زریبار در این شهرستان صراحتاً اعلام کرد که متأسفانه محیط زیست کردستان «هیچ» برنامه خاصی برای رفع و ساماندهی مشکلات دریاچه زریبار مریوان ندارد.
آنطور که تسنیم مینویسد منصور مرادی در بخشی دیگر از سخنان خود عنوان کرده بود که هنوز ورود فاضلاب 3 روستا به دریاچه زریبار مریوان قطع نشده و مورد بیتوجهی مسوولان کشوری و استانی قرار گرفته است.
وعده جلوگیری از ورود فاضلاب
به دریاچه زریبار
خردادماه امسال بود که معاون امور عمرانی استاندار کردستان گفت: با اختصاص 42 میلیارد ریال اعتبار برای اجرای طرح ساماندهی و جمع آوری شبکه فاضلاب، از ورود فاضلاب به دریاچه زریبار مریوان جلوگیری می شود.
امیر قادری در جلسه بررسی مشکلات پروژه های عمرانی شهرستان مریوان اظهار داشت: یکی از دغدغه های جدی در این شهر جمع آوری و هدایت آب های سطحی و همچنین فاضلاب بویژه در مناطق نزدیک به دریاچه زریوار است.
وی گفته بود: با توجه به اولویت دار بودن این مساله، 29 میلیارد ریال اعتبار از محل ماده 10 و 12 که اعتبارات مربوط به حوادث است برای جمع آوری فاضلاب در محلات سردوشی و استادیوم و سایر نقاط همجوار به زریوار در نظر گرفته شد تا شرکت آب و فاضلاب شهری کردستان و امور آبفای شهری مریوان حداکثر در مدت 5 ماه کار ساماندهی این محلات را به اتمام برساند. مابقی اعتبار مورد نیاز را نیز شرکت آبفا از محل منابع داخلی تأمین می کند تا با اجرای این پروژه دیگر فاضلابی از سمت شهر وارد زریوار نشود.
قادری یادآور شده بود: در گذشته نیز اقداماتی در خصوص جمع آوری فاضلاب 7 روستای ضلع غربی زریوار توسط آبفا و سپس آب و اضلاب روستایی انجام شد و هم اکنون کار ساماندهی فاضلاب 3 روستای ضلع شرقی در حال اجرا است تا از سمت روستاها نیز فاضلاب وارد دریاچه زریوار نشود. معاون استاندار کردستان تاکید کرده بود: این طرح هم اکنون 50 درصد پیشرفت فیزیکی دارد و در صورت تامین اعتبار تا اواخر شهریور امسال به بهره برداری برسد.
قادری گفته بود: در بخش فاضلاب روستایی نیز فاضلاب سه روستای کولان، سیف و محمده با انتقال به تصفیه خانه شهری از ورود آن به داخل دریاچه جلوگیری می شود که برای این طرح نیز 13 میلیارد ریال هزینه می شود و هم اکنون این طرح دارای 40 درصد پیشرفت فیزیکی است.
آمار بحران منابع آب در استان کرمان
آمار بحران منابع آب در استان کرمان
پنج استان شامل استانهای سیستان و بلوچستان، هرمزگان، کرمان، فارس و بوشهر در سال آبی جاری بیش از ۵۰ درصد کاهش بارندگی داشته و در پایان شهریور با کسری آب محسوسی وارد سال آبی جدید میشوند.
، در حالی به روزهای پایانی سال آبی جاری نزدیک شدهایم که افت بیسابقه بارندگیهای امسال کشور در طی نیم قرن اخیر موجب شده است تا برخی از استانهای جنوبی کشور با کاهش بیسابقه نزولات جوی مواجه شوند و تابستان امسال را با تنش آبی ویژهای سپری کنند. براساس ارزیابی صورت گرفته پنج استان سیستان و بلوچستان، هرمزگان، کرمان، فارس و بوشهر در سال آبی جاری بیش از ۵۰ درصد کاهش بارندگی داشتهاند و به طبع آن روانابها و ذخایر سدهای این استانها نیز با افت بیسابقهای روبهرو شدهاند.حجم بارشهای استان کرمان از ابتدای سال آبی ۹۶-۹۷ تاکنون به ۵۳ میلیمتر رسیده است که در مقایسه با ۱۷۲ میلیمتر بارندگی سال گذشته، نزولات جوی این استان کاهش ۶۹ درصدی نسبت به سال پیش داشته و در مقایسه با مدت متوسط درازمدت هم افت ۵۹ درصدی را نشان میدهد. افت بارندگیهای این منطقه موجب شده تا روانآبهای استان نیز با افت بسیار محسوسی روبهرو شده و به تبع آن سدهای استان نیز با کاهش بیسابقه ورودی آب به مخزن مواجه شوند. بررسی آخرین آمار مربوط به وضعیت سدهای چهارگانه استان کرمان (جیرفت، نساء، بافت و تنگوئیه) حکایت از افت ۹۱ درصدی آب ورودی به مخازن سدهای این استان دارد. کاهش بیسابقه بارندگیها در سال گذشته موجب شده تا کل حجم آب ورودی به سدهای کرمان از ابتدای سال آبی تاکنون به ۱۲۹ میلیون مترمکعب برسد. عددی که سال گذشته در همین بازه زمانی در حدود یک میلیارد و ۴۱۲ میلیون مترمکعب بوده است. بر این اساس ورودی آب به سدهای کرمان افت یک میلیارد و ۲۸۳ میلیون مترمکعبی را تجربه میکند. در حال حاضر حجم ذخیره آب در سدهای چهارگانه استان کرمان ۳۱۷ میلیون مترمکعب بوده ولی کاهش بارشها و به موجب آن افت ورود روانآبها باعث شده تا مخازن استان با ذخیره آب ۴۷۳ میلیون مترمکعبی سال گذشته فاصله داشته باشند.
آغاز عملیات اجرایی طرح ساماندهی گنبد قابوس
آغاز عملیات اجرایی طرح ساماندهی گنبد قابوس
مدیر پایگاه گنبد قابوس در پی طرح ابهاماتی در خصوص اجرای طرح ساماندهی گنبد قابوس در فضای مجازی توضیحاتی را در این خصوص ارائه کرد.عبدالمجید نورتقانی در خصوص اجرای طرح ساماندهی این بنای تاریخی در استان گلستان گفت: «اجرای طرح ساماندهی گنبد قابوس در سال های 94 و 95 تهیه شد که بعد از تصویب در شورای راهبردی، در شورای تخصصی میراث فرهنگی کشور به تصویب نرسید و بنا به دلایلی با اجرای آن مخالفت شد.»
او افزود: «شورای تخصصی میراث فرهنگی ایراداتی را به این طرح وارد دانست که از آن جمله می توان به ایراد برای ایجاد آمفی تئاتر در این طرح با توجه به عمق کم دسترسی به آبهای زیر سطحی اشاره کرد، ضمن این که موضوعاتی مانند چگونگی ایجاد فضای سبز و پوشش گیاهی از دیگر اشکالاتی بود که به طرح وارد بود و در کنار این، نظر شورای تخصصی میراث فرهنگی کشور این بود که این طرح باید رویکرد اجتماعی داشته باشد.»نورتقانی افزود: «این موارد باعث شد تا اجرای طرح ساماندهی گنبد قابوس به تصویب شورای تخصصی میراث فرهنگی نرسد و طرحی جدید ارائه شود که این طرح به تصویب شورای تخصصی رسید و عملیات اجرایی آن آغاز شده است.»او تصریح کرد: «بخش آزادسازیشده محوطه گنبد قابوس در حریم درجه یک وجود داشت که قرار بود این طرح در این بخش اجرا شود چرا که یک زمین خالی بود اما هیچ کاری در آن انجام نشد و طرحی که قبلا تهیه شده بود با مخالفت شورای تخصصی میراث فرهنگی اجرا نشد.»
ایران سه هزار روز در خشکسالی شدید
ایران سه هزار روز در خشکسالی شدید
کاهش بارش، افزایش دما و تبخیر باعث شده
از سال 90 به بعد خشکسالی در ایران شدت بیشتری یابد
بیش از هفت سال است که کشورمان درگیر خشکسالی شدید شده. در این مدت آمارها کاهش محسوس بارشها، افزایش تبخیر و بالا رفتن دمای کشور را نشان میدهند.
رییس مرکز ملی خشکسالی و مدیریت بحران سازمان هواشناسی از وجود خشکسالی بلندمدت در 98 درصد مساحت ایران خبر داده و گفته خشکسالیهای انباشته و بلندمدت نشاندهنده وضعیت خطرناک آبی است.
اگرچه این اظهارات روز گذشته بیان شده اما چندان تازگی ندارد. کشورمان سالهاست که با خشکسالی دست و پنجه نرم میکند. حتی بعضا گفته میشود که ایران در سه هزار سال گذشته در اغلب سالها با خشکسالی روبرو بوده. اما گزارشها نشان میدهد دستکم در 10 سال گذشته خشکسالی در ایران بیش از هر زمان دیگری است. حداقل در 32 سال گذشته که اینچنین بوده است.
خشکسالی طولانی مدت
طبق جدول روند تغییرات خشکسالی بر اساس شاخص SPEI هفت سال منتهی به اسفند 1365 کشورمان دچار خشکسالی متوسط بوده اما از سال 66 تا 70 وضعیت کشور نرمال شده است. سال 71 تا سال 78 رطوبت کشور متوسط بوده . سالهای79 تا 83 دوباره کشور به حالت نرمال برگشته و بعد از آن در سال 84 به مدت یکسال کشورمان دچار خشکسالی متوسط شده و بعد دوباره 5 سال وضعیت نرمال بر کشور حاکم بوده است و این موقعیت نرمال تا سال 89 ادامه داشته است.
سال 90 شروع دوران خشکسالی شدید در کشورمان است. از سال 90 تا 93 کشور دچار خشکسالی بسیار شدید شده و این وضعیت در سال 94 و 95 تعدیل شده و شاخص خشکسالی متوسط را گرفته است. این وضعیت در سال 96 دوباره به خشکسالی بسیار شدید رسیده و نشان میدهد تا آخر سال گذشته، بیش از هفت سال است که با خشکسالی درگیر هستیم.
طبقات مختلف شاخصهای SPEI
خشکسالی پدیده ای است که با کمبود بارش یا در برخی موارد با تبخیر و تعرق در یک منطقه مرتبط است.
برای محاسبه خشکسالی، شاخص SPEI، بارش، دما، تبخیر و تعرق را محاسبه میکند.
به این دلیل از شاخص SPEI در محاسبه خشکسالی استفاده میشود چراکه در بسیاری از موارد 80 درصد از بارشها، به دلیل بالا بودن دما و تبخیر از دسترس خارج میشود. به همین دلیل دما نقش بسیار مهمی در تشدید خشکسالی دارد.
در شاخص SPEI ، عدد بیشتر از 2 یعنی رطوبت بسیار شدید، 5/1 تا 99/1 رطوبت شدید، 1 تا 49/1 رطوبت متوسط، 99/0-تا 99/0 نرمال، 1- تا 49/1- خشکسالی متوسط، 5/1- تا 99/1- خشکسالی شدید، کمتر از 2-خشکسالی بسیار شدید است.
چرایی تداوم خشکسالی شدید
جدای از تاثیر انسانها بر طبیعیت و مدیریت نادرست منابع آبی کشورمان که تاثیر زیادی در گسترش خشکسالی در کشور داشته، افزایش دما در ایران یکی از متهمان ردیف اول شدت گرفتن خشکسالی است. طبق گزارش مرکز ملی خشکسالی کشور، دمای کشورمان از سال 1365 تا 1396 حدود دو درجه افزایش داشته است و از 16 درجه به 18 درجه رسیده است. این در حالی است که در 50 سال گذشته به طور متوسط هر دهه 0.39 درجه سانتی گراد به دمای کشور اضافه شده.
همچنین طبق گزارش این مرکز، میانگین تبخیر از حدود سی سال گذشته و از 1450 میلی متر در سال به 1650 میلی متر در سال 96 رسیده است. طی 32 سال گذشته تبخیر حدود 200 میلی متر در سال افزایش پیدا کرده.
از سویی کاهش بارشها دیگر عامل افزایش شدت خشکسالی است. میانگین بارش تجمعی در بلند مدت از 232 میلی متر در سال به 149 میلی متر در سال 96 رسیده است.
سرباز هخامنشی در اختیار ایران قرار گرفت
سرباز هخامنشی در اختیار ایران قرار گرفت
رییس سازمان میراث فرهنگی:به محض ورود به ایران این سردیس به جایگاه اصلی خود برمیگردد
سردیس هخامنشی بالاخره پس از مدت ها از دادستانی نیویورک تحویل گرفته شده و پس از انتقال به ایران، در جای اصلی خود در تختجمشید قرار میگیرد.
دوم مرداد امسال با حکم قاضی دادگاه عالی آمریکا برای تکهای از تختجمشید که بخشی از کتیبهی سرباز هخامنشی» است، قرار بازگرداندن آن به کشور مبدأ آن صادر شد. سنگنگارهای که ۸۰ سال قبل از ایران دزیده شد و شش سال پیش هم از موزه هنر مونترال کانادا به سرقت رفت و در نهایت از یک حراجی در آمریکا جان سالم به در برد. تا اینکه آخرین شانس هم به سرباز هخامنشی رو کرد تا به کشورش برگردانده شود.
تا اینکه ۲۹ مرداد ابراهیم شقاقی، مدیر کل امور حقوقی و املاک سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری گفته بود : «مکاتباتمان برای برگرداندن سرباز هخامنشی از نیویورک به تهران در حال انجام است، امیدواریم این اتفاق زودتر رخ دهد.»
اکنون بعد از گذشت حدود ۴۰ روز، علی اصغر مونسان، معاون رییس جمهوری و رییس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری با اعلام خبر بازگردادندن سردیس هخامنشی به جایگاه اصلی خود در تخت جمشید اعلام کرد: این سردیس هخامنشی پس از هماهنگیهای لازم در اسرع وقت به کشور بازگردانده میشود و در جای اصلی خود در ایوان جنوبی کاخ شورا در تخت جمشید قرار میگیرد، ادامه داد: این شیء تاریخی اکنون در اختیار جمهوری اسلامی ایران است..
به گفتهی مونسان، اقدامات و پیگیریهای سازمان میراث فرهنگی برای بازگرداندن اشیای تاریخی کشور به ایران ادامهدار خواهد بود.
«این قطعه تاریخی مربوط به بالاتنه، سر سرباز هخامنشی و نیزه است که در سال ۱۹۳۶ از ایوان جنوبی کاخ «شورا» ربوده شده بود و در نهایت پاییز سال ۲۰۱۷ قرار بود که این اثر تاریخی در نمایشگاهی در نیویورک به نمایش گذاشته شود و پس از آن در حراجی عرضه شود.سازمان میراث فرهنگی بلافاصله پس از اطلاع از این موضوع اقدامات حقوقی خود را آغاز کرد و خوشبختانه با هماهنگی مرکز خدمات حقوقی ریاست جمهوری، مرکز لاهه، وزارت امور خارجه و سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، ثابت شد که این شیء تاریخی متعلق به ایران است و دادستانی نیویورک حکم استرداد آن به کشورمان را صادر کرد.»
ایران سه هزار روز در خشکسالی شدید
ایران سه هزار روز در خشکسالی شدید
کاهش بارش، افزایش دما و تبخیر باعث شده از سال 90 به بعد خشکسالی در ایران شدت بیشتری یابد
بیش از هفت سال است که کشورمان درگیر خشکسالی شدید شده. در این مدت آمارها کاهش محسوس بارشها، افزایش تبخیر و بالا رفتن دمای کشور را نشان میدهند.
رییس مرکز ملی خشکسالی و مدیریت بحران سازمان هواشناسی از وجود خشکسالی بلندمدت در 98 درصد مساحت ایران خبر داده و گفته خشکسالیهای انباشته و بلندمدت نشاندهنده وضعیت خطرناک آبی است.
اگرچه این اظهارات روز گذشته بیان شده اما چندان تازگی ندارد. کشورمان سالهاست که با خشکسالی دست و پنجه نرم میکند. حتی بعضا گفته میشود که ایران در سه هزار سال گذشته در اغلب سالها با خشکسالی روبرو بوده. اما گزارشها نشان میدهد دستکم در 10 سال گذشته خشکسالی در ایران بیش از هر زمان دیگری است. حداقل در 32 سال گذشته که اینچنین بوده است.
خشکسالی طولانی مدت
طبق جدول روند تغییرات خشکسالی بر اساس شاخص SPEI هفت سال منتهی به اسفند 1365 کشورمان دچار خشکسالی متوسط بوده اما از سال 66 تا 70 وضعیت کشور نرمال شده است. سال 71 تا سال 78 رطوبت کشور متوسط بوده . سالهای79 تا 83 دوباره کشور به حالت نرمال برگشته و بعد از آن در سال 84 به مدت یکسال کشورمان دچار خشکسالی متوسط شده و بعد دوباره 5 سال وضعیت نرمال بر کشور حاکم بوده است و این موقعیت نرمال تا سال 89 ادامه داشته است.
سال 90 شروع دوران خشکسالی شدید در کشورمان است. از سال 90 تا 93 کشور دچار خشکسالی بسیار شدید شده و این وضعیت در سال 94 و 95 تعدیل شده و شاخص خشکسالی متوسط را گرفته است. این وضعیت در سال 96 دوباره به خشکسالی بسیار شدید رسیده و نشان میدهد تا آخر سال گذشته، بیش از هفت سال است که با خشکسالی درگیر هستیم.
طبقات مختلف شاخصهای SPEI
خشکسالی پدیده ای است که با کمبود بارش یا در برخی موارد با تبخیر و تعرق در یک منطقه مرتبط است.
برای محاسبه خشکسالی، شاخص SPEI، بارش، دما، تبخیر و تعرق را محاسبه میکند.
به این دلیل از شاخص SPEI در محاسبه خشکسالی استفاده میشود چراکه در بسیاری از موارد 80 درصد از بارشها، به دلیل بالا بودن دما و تبخیر از دسترس خارج میشود. به همین دلیل دما نقش بسیار مهمی در تشدید خشکسالی دارد.
در شاخص SPEI ، عدد بیشتر از 2 یعنی رطوبت بسیار شدید، 5/1 تا 99/1 رطوبت شدید، 1 تا 49/1 رطوبت متوسط، 99/0-تا 99/0 نرمال، 1- تا 49/1- خشکسالی متوسط، 5/1- تا 99/1- خشکسالی شدید، کمتر از 2-خشکسالی بسیار شدید است.
چرایی تداوم خشکسالی شدید
جدای از تاثیر انسانها بر طبیعیت و مدیریت نادرست منابع آبی کشورمان که تاثیر زیادی در گسترش خشکسالی در کشور داشته، افزایش دما در ایران یکی از متهمان ردیف اول شدت گرفتن خشکسالی است. طبق گزارش مرکز ملی خشکسالی کشور، دمای کشورمان از سال 1365 تا 1396 حدود دو درجه افزایش داشته است و از 16 درجه به 18 درجه رسیده است. این در حالی است که در 50 سال گذشته به طور متوسط هر دهه 0.39 درجه سانتی گراد به دمای کشور اضافه شده.
همچنین طبق گزارش این مرکز، میانگین تبخیر از حدود سی سال گذشته و از 1450 میلی متر در سال به 1650 میلی متر در سال 96 رسیده است. طی 32 سال گذشته تبخیر حدود 200 میلی متر در سال افزایش پیدا کرده.
از سویی کاهش بارشها دیگر عامل افزایش شدت خشکسالی است. میانگین بارش تجمعی در بلند مدت از 232 میلی متر در سال به 149 میلی متر در سال 96 رسیده است.
گیاهی سمی در معابر شهری یزد
«خرزهره» نام گیاهی زیبا اما کاملاً سمی است که به رغم تایید مسمومیتزایی آن در بسیاری از شهرها و معابر شهری و برون شهری کشورمان از جمله شهر یزد دیده میشود. برگ خرزهره به برگ بید شبیه است ولی از برگ بید ستبرتر و بزرگتر است. گلهای سرخ و سفید دارد و از آنجایی که اگر حیواناتی از جمله الاغ، برگ آن را بخورند، میمیرند به آن «خر زهره» گفتهاند، البته برخلاف بیشتر گیاهان خطرناک که فقط قسمت خاصی از آنها سمی است، تمام بخشهای درختچه خرزهره میتواند موجب مسمومیت شود و حتی تنفس دود شاخه در حال سوختن آن نیز میتواند مشکلاتی را به همراه داشته باشد.معمولاً عوارض مسمومیت با گیاه خرزهره به شکل تغییرات ناگهانی ضربان قلب مثل کند شدن یا تپش و افزایش سطح پتاسیم خون بروز میکند و درمان متداول آن تجویز داروهای کنترل ضربان قلب و ضد تهوع، شستشوی معده یا خوراندن زغال برای جذب سموم است.با این حال همچنان در برخی باغچهها، پارکها و معابر شهر یزد شاهد پرورش و رشد این گیاه سمی هستیم هر چند که رییس سازمان پارکها و فضای سبز شهرداری یزد میگوید: گیاهان خرزهره موجود در سطح شهر متعلق به دورههای قبل شهرداری است. آنطور که ایسنا مینویسد محمد صفدرپور، رییس سازمان پارکها و فضای سبز شهرداری یزد با تایید سمی بودن گیاه خرزهره، اظهار میکند: هر چند این گیاه سمی است اما سمی بودن آن به گونهای نیست که هنگام عبور از کنار آن منجر به مسمومیت شود. این گیاه مقاوم و همیشه سبز در اکثر شهرهای کشور در میادین، حاشیه شهر و معابر تندروی شهری کشت میشود و یزد نیز از این قاعده مستثنی نیست.
شهرداری، سیستم جمعآوری پسماند پزشکی ندارد
معاون مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت:
شهرداری، سیستم جمعآوری پسماند پزشکی ندارد
معاون فنی مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت ضمن تشریح چرایی مشکل دفع پسماند بیمارستانی در برخی شهرها، در عین حال تاکید کرد: انجام اقدامات مربوط به زبالههای بیمارستانی، مشروط به ایجاد سیستمی توسط سازمان مدیریت پسماند شهرداری برای جمعآوری پسماندهای بیمارستانی است. محسن فرهادی با اشاره به در نظر نگرفتن سیستمی برای جمعآوری پسماندهای پزشکی خُرد، ادامه داد: یکی از مشکلات ما در برخی شهرها که در تهران نیز به چشم میخورد، نبود سیستمی برای مراکز خرد تولید کننده پسماند ویژه پزشکی یعنی درمانگاهها، آزمایشگاهها و مطبهاست؛ این درحالیست که مراکزی که زباله تولید میکنند باید در چرخه مدیریت پسماند شهرداری تهران حضور داشته باشند.
وی درباره سطوح نظارت بر دفع زبالههای بیمارستانی نیز توضیح داد و گفت: اولین سطح این نظارتها در خود بیمارستان انجام میشود؛ یعنی بیمارستان موظف است که نظارت لازم را از طریق کارشناس بهداشت محیط مقیم بیمارستان انجام دهد و آن را به مرکز بهداشت شهرستان مربوطه اظهار کند. نیروهای مراکز بهداشت شهرستان و استان نیز موظف هستند برای کنترل این موضوع به صورت تصادفی از مراکز درمانی بازدید کنند. ما نیز در سطح وزارت بهداشت با همین شیوه نواقص و مشکلات را بررسی میکنیم.
فرهادی سطح سوم نظارت بر دفع پسماندهای بیمارستانی را کاهش یا افزایش رتبه بیمارستانها اعلام کرد و گفت: یکی از محورهای مهم اعتباربخشی بیمارستانها، نمرهدهی به بیمارستان است؛ اگر درجه بیمارستانی – خصوصی یا دولتی- سقوط کند، تمام درآمدهای بیمهای و فرانشیزی که دریافت میکند نیز کاهش مییابد؛ در این صورت انگیزه کافی برای تفکیک پسماندها را دارد، اما همه این اقدامات مشروط به ایجاد سیستمی توسط سازمان مدیریت پسماند شهرداری برای جمعآوری پسماندهای بیمارستانی است؛ این سازمان میتواند یا خود این کار را انجام دهد یا به دانشگاههای علوم پزشکی مستقر در تهران اجازه دهد پیمانکار خاص خود را در این زمینه انتخاب کنند.
تهران نیازمند سیستمی قاطع برای جمعآوری زبالههای بیمارستانی است
فرهادی با بیان اینکه حدود ۱۵ تا ۳۵ درصد پسماندهای تولید شده در یک بیمارستان، عفونی و ویژه محسوب میشود، افزود: اتوکلاو در ۱۰۰ درصد بیمارستانهای تهران انجام میشود، اما زمانی که این تفکیک به خوبی صورت نگیرد یا به شکل تفکیک شده حمل نشود، آن بیمارستان ۱۰۰ درصد زباله ویژه پزشکی خواهد داشت و تفکیکسازی بیاثر میشود. به همین دلیل آنچه سازمان محیط زیست درباره آمار ۳۰ درصدی بیمارستانهایی که در تهران زبالههای خود را اتوکلاو میکنند، درست نیست. شهری مانند تهران نیازمند سیستمی قاطع، محکم و وسیع برای جمعآوری این زبالههاست.
معاون فنی مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت گفت: وزارت بهداشت و سازمان محیط زیست هر دو معتقدند که پسماندهای پزشکی باید در دستگاههای اتوکلاو بیخطر شوند و تفکیک آن نیز ضروری است. همچنین سازمان مدیریت پسماند باید به صورت مجزا نسبت به حمل این زباله اقدام کند. او افزود: دانشگاهها باید به نظارت بیشتر بر بیمارستانها و سایر مراکز تحت پوشش خود اقدام کنند.
سیستم پاکسازی اقیانوس عملیاتی میشود
سیستم پاکسازی اقیانوس عملیاتی میشود
قرار است سیستم پاکسازی اقیانوس هفته آینده فعالیت خود را در زباله دان بزرگ اقیانوس آرام آغاز کند.آنطور که ایرنا از پایگاه خبری ساینس دیلی گزارش میدهد، پروژه پاکسازی اقیانوس، حاصل تلاش گروهی از محققان برای پاکسازی حجم عظیمی از زباله های پلاستیکی است. این سیستم پاکسازی در واقع یک سد 600 متری به شکل ‹یو› U است که با استفاده از باد، جریان های آب و امواج سطحی از درون زباله دان عبور کرده و ضایعات پلاستیکی را جمع آوری می کند. قرار است این سیستم روز شنبه هشتم سپتامبر توسط یک کشتی به منطقه ای در فاصله 463 کیلومتری ساحل منتقل شود و به مدت دو هفته مورد آزمایش قرار گیرد و پس از آن به زباله دان بزرگ اقیانوس آرام منتقل خواهد شد تا رسما فعالیت خود را آغاز کند.
پروژه پاکسازی اقیانوس، حاصل تلاش گروهی از محققان برای پاکسازی حجم عظیمی از زباله های پلاستیکی است که در یکی از چرخاب های اقیانوس آرام موسوم به زباله دان بزرگ اقیانوس آرام به صورت یک توده عظیم جمع شده اند.