بایگانی مطالب نشریه
گلایه از تامین نشدن اعتبار دریاچه ارومیه
گلایه از تامین نشدن اعتبار دریاچه ارومیه
دبیر ستاد احیا: امسال اعتباری برای احیای دریاچه ارومیه به جز اعتبار پروژه تونل زاب ابلاغ نشده
دبیر ستاد احیای دریاچه ارومیه در آذربایجان شرقی با بیان اینکه امسال اعتباری برای احیای دریاچه ارومیه به جز اعتبار پروژه تونل زاب به ستاد ابلاغ نشده است، گفت: با تنظیم برنامهها توسط ستاد احیای دریاچه، دولت اعتبارات را به طور کامل ابلاغ میکند.
خلیل ساعی با بیان اینکه طرح انتقال آب رودخانه زاب یکی از مهمترین پروژههای ستاد احیای دریاچه و دولت بوده و تاکنون پیشرفت خوبی داشته است، اظهار کرد: برای این پروژه، اعتباری بالغ بر ۴۰۰ میلیارد تومان از محل صندوق توسعه، ابلاغ شده است که با اجرای آن سالانه حدود ۶۵۰ میلیون متر مکعب آب به دریاچه تزریق میشود. وی با بیان اینکه پروژه تونل زاب ۳۶ کیلومتر است که تاکنون ۲۲ کیلومتر و ۱۵۰ متر آن لاینینگ شده است، گفت: ۱۳ کیلومتر از این تونل هنوز کار نشده است که با تامین به موقع اعتبار پیش بینی میشود تا اوایل سال ۹۹ به بهرهبرداری برسد. دبیر ستاد احیای دریاچه ارومیه در آذربایجان شرقی ادامه داد: عملیات اجرایی مدول دوم تصفیهخانه تبریز برای انتقال پسابها نیز توسط شرکت آب و فاضلاب استان در دست اجرا بوده و بالای ۶۵ درصد پیشرفت فیزیکی داشته است. با اتمام آن ۱۲۳ میلیون متر مکعب آب به پیکره دریاچه ارومیه وارد میشود. وی افزود: عملیاتی شدن تصفیه خانههای شهرستانها نیز برای انتقال پسابها به دریاچه در دست اقدام است. با عملیاتی شدن تصفیه خانه ارومیه، ۵۵میلیون متر مکعب آب به دریاچه ارومیه وارد میشود. ساعی با بیان اینکه ستاد احیای دریاچه ارومیه دو سال از برنامه عقب است، اظهارکرد: عدم تامین اعتبار مورد نیاز پروژههای تعیین شده و ناآگاهی جوامع محلی با وضعیت فعلی از عواملی بود که با آن مواجه شدیم. با تامین اعتبارات و همراهی جامعه محلی با ستاد، میتوان در این زمینه موفق عمل کرد. وی لایروبی مسیلها و راه اندازی تصفیه خانهها را جزو پروژههای مهم ستاد احیای دریاچه ارومیه عنوان کرد و گفت: تاکنون۹۰ کیلومتر در آذربایجان شرقی و ۱۲۰ کیلومتر مسیل در آذربایجان غربی لایروبی شده است تا آب را به پیکره دریاچه ارومیه انتقال دهد. دبیر ستاد احیای دریاچه ارومیه در آذربایجان شرقی با بیان اینکه استفاده از تجارب جهانی برای احیای دریاچه ارومیه همواره مورد توجه ستاد احیا دریاچه ارومیه بوده است، اظهارکرد: نهادهای خارجی «فائو» و «جایکا» برای احیای دریاچه ارومیه حمایتهای علمی، مالی و فنی انجام میدهند همچنین برخی از دانشگاههای خارجی نیز علاقهمند به احیای دریاچه ارومیه هستند و با ما در زمینههای علمی همکاری میکنند. وی در پایان گفت: ستاد احیای دریاچه ارومیه از جوامع علمی برای احیا، با کشور مالزی برای توسعه بخش کشاورزی با استفاده از زنجیرههای ارزش نشستهای تخصصی برگزار میکند.
محیطزیست را به محیط نازیست تبدیل کردهایم
رییس سازمان حفاظت محیطزیست:
محیطزیست را به محیط نازیست تبدیل کردهایم
رییس سازمان حفاظت محیط زیست بار دیگر از افزایش کاشت گندم و فرسایش خاک، افزایش استفاده از انرژیهای فسیلی، برداشت آبهای ژرف و حمایت از صنایع تخریبگر محیط زیست انتقاد کرد.
عیسی کلانتری در گردهمایی مدیران و کارشناسان روابط عمومی استان های این سازمان با تاکید بر اینکه اولین دشمن محیط زیست مردم و انسانها هستند، گفت:مصرف روز افزون و خارج از تحمل کره زمین، محیط زیست را به محیط نازیست تبدیل می کنند.
عیسی کلانتری، با اشاره به عمق فاجعههای زیست محیطی در کره زمین گفت: هشت میلیون تن پلاستیک وارد اقیانوس ها می شود و بزودی صید پلاستیک بیش از صید ماهی خواهد بود. معادل یک سوم نفت، انرژی فسیلی سوزانده می شود و کره زمین دیگر طاقت این حجم را ندارد. نتیجه این استفاده نامناسب خشک تر شدن مناطق خشک و نابسامانی های اقلیمی است که تغییرات ژنتیکی پس از آن ممکن است نسل بشر را ازبین برد. خیلی ها نگران تولیدات تراریخته هستند اما به فکر مشکلاتی که از طریق تغییر زیست بوم ایجاد می شود، نیستند.
کلانتری با بیان این موضوع ادامه داد: مردم باید بدانند پیامد رفتارهای شان با محیط زیست چیست. برای مثال، مس سرچشمه سالهاست که ترکیبات سولفوری تولید می کند و تا کیلومترها دورتر، دامها جنین مرده به دنیا می آورند.متاسفانه، نسل حاضر هیچ حق و حقوقی برای آیندگان قائل نیست.
اعزام بالگرد به هورالعظیم برای آرامش روانی است
معاون رییس جمهور، در ادامه صحبت هایش بزرگ ترین مصیبت کشور را «بی آبی» دانست و گفت: موضوعات اقتصادی قابل حل است اما آنچه که حل نمی شود، تخریب و آلودگی هایی است که عادت شده است. گیاه و حیات وحش و جنگل ها به خاطر بی آبی از بین می رود. در ۶۰۰ نقطه زاگرس، جنگل ها در حال سوختن است و اینکه محیط بان و جنگل بان برود، آتش را خاموش کند که ممکن نیست . شاهد بودید که ساختمان پلاسکو در مرکز تهران سوخت و با این همه امکانات در تهران و کشور نتوانستیم برای آن کاری بکنیم. چگونه انتظار داریم که محیط بانان در ارتفاعات و بدون دسترسی به جاده و امکانات، آتش را خاموش کنند؟ در واقع، ما هیچ کاری نمی توانیم بکنیم. هورالعظیم همچنان می سوزد و ما برای اینکه آرامش روانی ایجاد کنیم، بالگرد برای خاموش کردن آتش فرستادیم اما دلایل اصلی ماندگار است و کسی به آنها توجه نمی کند.
وی ادامه داد: آب را از محیط زیست گرفته ایم . وقتی همه مراتع را شخم زدیم و گندم کاشتیم زمین را آماده فرسایش کردیم و باد و باران، خاک را از بین برد. دامی که برای خودکفایی گوشت پرورش دادیم و به مراتع فرستادیم، پوشش گیاهی را نابود کرد. جنگل های زاگرس ۴۰ سال است که ضعیف شدند و فرسودگی باعث شده حتی میکروارگانیسم هایی که جنگل با آنها همزیست بوده، اکنون باعث بیماری درختان و خشکی شده که زمینه آتش سوزی را فراهم می کند.
کلانتری گفت: متاسفانه افتخار می کنیم که ازعمق ۵۰۰ متری زمین آب برداشت می کنیم، اما این یعنی زمین را می کُشیم. آبهای فسیلی میلیون ها ساله را تمام کردیم، این تولید و توسعه نیست. اینها محیط زیست را از بین می برند. وقتی آموزش عمومی به مردم داده نمی شود، مردم فکر می کنند کار محیط زیست، فقط محیط بانی است.ما همین امروز منابع آب متولدان بیست سال دیگر را مصرف کرده ایم. منابع خاک و آب را از بین برده ایم.
از صنایع تخریب گر محیط زیست، حمایت نشود
کلانتری با اشاره به صنعت خودروسازی داخلی، به عنوان صنعت آسیب زا و تخریب گر محیط زیست افزود: تولید ملی ارزش است، اما اگر ده برابر منفعتش ایجاد آسیب کند، دیگر ارزش نیست. در نتیجه، هزینه واقعی تولید، بسیار بالاتر از هزینه ای است که برای مملکت ایجاد می کند. اینکه به خاطر خودروهای پر مصرف و غیر استاندارد، هوا و محیط زیست را آلوده کنیم یا برای تولید گوشت، خاک و مرتع را از بین ببریم، ارزش نیست و ضد ارزش است و این موضوع باید برای مردم طرح و شفاف سازی شود.
اجرای ۱۹۰۰ پروژه در حوزه زیرساختهای گردشگری
اجرای ۱۹۰۰ پروژه در حوزه زیرساختهای گردشگری
رییس سازمان میراثفرهنگی، گردشگری از اجرای 1900 پروژه در حوزه گردشگری کشور خبر داد و گفت: «بستههای پیشنهادی مشوق بخش خصوصی برای سرمایهگذاری در گردشگری است.»
علی اصغر مونسان با اشاره به وضعیت زیرساختهای گردشگری کشور، گفت: «1900 پروژه در حوزه گردشگری کشور در حال اجراست که به 43هزار میلیارد تومان سرمایه گذاری نیاز دارد مسلما با بهرهوری از این پروژهها به تدریج وضعیت زیرساختها در کشور بهبود پیدا میکند.»
او با بیان اینکه تصمیم داریم تا پایان دولت دوازدهم ، 1200 پروژه در حوزه زیرساختهای گردشگری را به اتمام رسانیم، ادامه داد: «بخش خصوصی سرمایهگذاری تمامی این پروژهها را انجام میدهد و دولت نقشی در تامین اعتبارات ندارد ولی سعی شده تا با پرداخت وامهای ارزان قیمت، معافیتهای مالیاتی و ارائه بستههای حمایتی بخش خصوصی را برای سرمایهگذاری در این زمینه تشویق کنیم.»
رییس سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تاکید کرد: «در اوضاع اقتصادی فعلی رایزنیهایی برای استمهال پرداخت وام فعالان این عرصه انجام شده تا کمک مضاعفی برای آنها رقم زده شود مسلما در نظر گرفتن بستههای پیشنهادی برای حمایت از فعالان گردشگری میتواند گام بزرگی در ارتقا زیرساختهای این حوزه باشد.»
همکاری با دانمارک برای کاوش باستان شناسی
عضو هیات باستان شناسی تپه آسیاب :
همکاری با دانمارک برای کاوش باستان شناسی
عضو هیات باستانشناسی پروژه مشترک دانشگاههای رازی کرمانشاه و کپنهاگ دانمارک با اعلام خبر تغییر تاریخ باستانشناسی تپه آسیاب و گنج دره، میگوید: یکی از رویههای اشتباهی که در حوزه باستانشناسی از زمان ریاست حمیدرضا بقایی در پیش گرفته شد، این بود که به باستانشناسان اجازه مصاحبه داده نمیشد چون اطلاعات محرمانه تلقی میشوند.
حجت دارابی گفت که پروژه بینالمللی با همکاری دانشگاه کپنهاگ دانمارک در زاگرس مرکزی آغاز شد. این پروژه پنج ساله است و تاکنون سه سال از آن سپری شده است. در این میان برخی از محوطههای باستانی که قبل از انقلاب طی سالهای ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ مورد کاوش قرار گرفته بود؛ براساس روشهای جدید که در باستانشناسی دنیا مورد استفاده قرار میگیرد، مورد بازنگری قرار گرفت تا بتوانیم اطلاعاتی که با ابهام روبرو بود را با روشهای جدید مورد بازنگری قرار دهیم.
او معتقد است در کشور ترکیه با وجود سدسازیهای متعدد، شواهد باستانشناسی به دلیل کاوشهای نجاتبخشی حفظ شدهاند. این در حالی است که در ایران به دلیل عدم انجام کاوشهای نجاتبخشی بسیاری از شواهد باستانشناسی از بین رفته است.
دارابی معتقد است سد سیمره ازجمله مظلومترین مکانهایی بود که در تاریخچه باستانشناسی به یادگار ماند. به دلیل عدم برنامهریزی و تغییر پیاپی مدیریتها شاهد آن بودیم که کاوشها در سد سیمره ناقص باقی ماند. معلوم نیست چه کسی باید پاسخگوی این مهم باشد.
به روش 150 سال پیش کاوش انجام می دهیم
او با اشاره به وضعیت باستان شناسی در ایران می گوید که باستانشناسان ایرانی در کاوش خیلی خوب هستند اما پاشنه آشیل باستانشناسان کشور ما، روشها و مطالعات میان رشتهایست. بیش از ۱۵۰ سال از آغاز کاوشهای باستانشناسی در ایران میگذرد اما تقریبا همان روشهای گذشته را در حوزه کاوش انجام میدهیم. ما نتوانستهایم خودمان را در طول این سالها روزآمد کنیم.
اگر این روزها در گوشه و کنار ایران ما شاهد کاوش های باستان شناسی هستیم اما آن طورکه عضو هیات علمی دانشگاه رازی کرمانشاه می گوید بخشی از عدم به روزرسانی شیوه های باستان شناسی می گوید این امر به تحریمها بازمیگردد چنانکه ما هنوز نمیتوانیم آزمایشهای لازم برای استخراج رادیو کربن از مواد اورگانیک جهت تاریخگذاری را انجام دهیم.
محرم امسال ،محرم بدون پلاستیک
درخواست سازمان محیط زیست و فعالان این حوزه برای استفاده نکردن از ظروف یکبار مصرف در محرم امسال
با آغاز ماه محرم، مصرف ظروف پلاستیکی مجددا افزایش یافته است. ظروفی که برای انسانها یکبار مصرف است اما حل و هضم آن برای زمین و طبیعت، چند قرن طول میکشد.
«برای نذری دادن تا حد امکان از ظروف یکبارمصرف پلاستیکی استفاده نکنیم و اگر هم مجبور به استفاده بودیم از نوع تجزیهپذیر استفاده کنیم.» این درخواستی بود که ژیلا مهدی آقایی مدیرکل دفتر مشارکتهای مردمی سازمان حفاظت محیط زیست از مردم کرد و گفت: پلاستیکها ۵۰۰ تا ۷۰۰ سال در طبیعت سالم میمانند و بعدازآن تجزیهشان آغاز میشود. حدود ۱۰۰۰ سال این تجزیه طول میکشد البته انواع تخریب پذیر زودتر تخریب میشوند اما همچنان مضر هستند و خاک را آلوده میکنند.
همه ساله کارشناسان نسبت به افزایش قابل توجه مصرف ظروف پلاستیکی در ایام محرم تذکر میدهند. رییس پیشین کمیته محیط زیست شورای اسلامی شهر تهران گفته بود: «به طور معمول روزانه 14 هزار تن ظرف پلاستیکی و 3000 تن ظرف کاغذی مصرف میشود که این میزان در ایام محرم به بیش از سه برابر افزایش مییابد. به نحوی که مصرف ظروف پلاستیکی به 40 هزار تن و ظروف کاغذی به 10 هزار تن در روز میرسد.»
خطرات ظروف پلاستیکی
ژیلا مهدی آقایی پیشنهاداتی را برای این موضوع مطرح میکند. او میگوید: باید سعی کنیم کمترین استفاده را از این ظروف داشته باشیم. اگرمیخواهیم از نوشیدنیهای نذری استفاده کنیم، همراه داشتن لیوانی کوچک حجم زیادی اشغال نمیکند. همچنین باید هیاتها خودشان را موظف به جمعآوری و تفکیک ظروف مانده از نذریشان کنند. در حال حاضر، سازمان بازیافت شهرداری نیز مکانهایی را دارد که این ظروف را برای بازیافت تحویل میگیرد.
به گفته آقایی، شاید بهندرت به این موضوع دقت کرده باشیم که مصرف همین ظروف یکبارمصرف که نوشیدنی و خوراکی داغ را در آن سرو میکنیم، میتواند ازنظر بهداشتی ایجاد مشکل کند. همه اینها با اعتقادات و آنچه اسلام وظیفه ما کرده تا از سلامت خود و محیط زندگیمان محافظت کنیم منافات دارد.
او میگوید: طبق گزارشها و تحقیقات انجامشده، نوشیدنیها و غذای داغ وقتی وارد ظروف پلاستیکی میشوند باعث ورود ریز پلاستیکها به بدن و متعاقب آن ایجاد مشکلاتی برای سلامتی میشود. پلاستیکهایی که بعدازاین ایام میبینیم و حتی سطلهای زباله پاسخگوی حجمشان نیست، برای آب، خاک و سلامت مضر است.
آقایی از دستور کار حذف ظروف پلاستیکی سخن میگوید.
به گفته او هر سازمانی هر توصیهای که میخواهد داشته باشد باید از خودش شروع کند. به همین دلیل از بهمن سال گذشته ابلاغی با امضای رییس سازمان، در سطح سازمان حفاظت محیط زیست وادارات تابعه مبنی بر ممنوعیت استفاده از آب بطری پلاستیکی انجام شد. استفاده از ظروف یکبارمصرف در پذیراییها نیز حذف شد. سعی ما این است که بخشنامه بهصورت کامل اجرا شود.
انقراض هشت گونه پرنده طی دهه اخیر
انقراض هشت گونه پرنده طی دهه اخیر
کارشناس تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به آخرین گزارش موسسه بینالمللی حیات پرندگان از تایید انقراض هشت گونه پرنده خبر داد و گفت: بر اساس ارزیابیهای صورت گرفته، مهمترین دلایل انقراض این پرندگان، جنگلزدایی، تخریب زیستگاهها و تجارت حیات وحش بوده است.
آنطور که ایسنا مینویسد اصغر مبارکی با بیان اینکه اخیرا گزارشی از موسسه بینالمللی حیات پرندگان (Birds life internatinal) مبنی بر انقراض کامل هشت گونه پرنده منتشر شده است،اظهارکرد: موسسه حیات پرندگان، پایش و کنترل جمعیت پرندگان و زیستگاههای آنها را در سراسر دنیا انجام میدهد؛ در روزهای گذشته نیز گزارش ویژهای در مورد نتایج انقراض پرندگان منتشر کرده است که زنگ خطر جدی برای همه دنیا به حساب میآید.
وی با اشاره به جزییات پایش پرندگان اظهار کرد: بر اساس ارزیابیهایی موسسه بینالمللی حیات پرندگان – که روی ۵۱ گونه پرنده در سراسر دنیا انجام شده است- انقراض هشت گونه پرنده طی دهه اخیربه تایید رسید. این ارزیابی بر اساس عواملی مثل شدت تهدیدات، زمان مشاهدات و قابل اتکا بودن آنها، سطح دادهها و زمان و کیفیت برنامههای مطالعاتی انجام شده است و نتایج این مطالعات انقراض کامل هشت گونه پرنده را تایید میکند. این کارشناس دفتر تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست ادامه داد: از میان این هشت گونه پرنده منقرض شده، پنج گونه برای قاره آمریکای جنوبی است که چهار گونه تنها به کشور برزیل تعلق دارد. این هشت گونه ارزشمند شامل ماکائوی کوچک آبی، عسلخوار گونه سیاه، ماکائوی آبی کدر رنگ، جغدر کوچک نامبوکو، لپوینگ جاوا، لوریکیتکارولینای جدید، شکارچی درختی مخفی و گلینر آلاگوس است.
مبارکی در پاسخ به این پرسش که آیا دلایل انقراض هشت گونه پرنده بررسی شده است، گفت: بر اساس گزارش منتشره، انقراض هشت گونه ارزشمند پرنده، ناشی از عوامل انسانی از جمله جنگلزدایی و برداشت بیرویه چوب، سدسازیها، تخریب زیستگاهها بر اثر کشاورزی ناپایدار و تجارت حیات وحش است.
محرم امسال ،محرم بدون پلاستیک
درخواست سازمان محیط زیست و فعالان این حوزه برای استفاده نکردن از ظروف یکبار مصرف در محرم امسال
با آغاز ماه محرم، مصرف ظروف پلاستیکی مجددا افزایش یافته است. ظروفی که برای انسانها یکبار مصرف است اما حل و هضم آن برای زمین و طبیعت، چند قرن طول میکشد.
«برای نذری دادن تا حد امکان از ظروف یکبارمصرف پلاستیکی استفاده نکنیم و اگر هم مجبور به استفاده بودیم از نوع تجزیهپذیر استفاده کنیم.» این درخواستی بود که ژیلا مهدی آقایی مدیرکل دفتر مشارکتهای مردمی سازمان حفاظت محیط زیست از مردم کرد و گفت: پلاستیکها ۵۰۰ تا ۷۰۰ سال در طبیعت سالم میمانند و بعدازآن تجزیهشان آغاز میشود. حدود ۱۰۰۰ سال این تجزیه طول میکشد البته انواع تخریب پذیر زودتر تخریب میشوند اما همچنان مضر هستند و خاک را آلوده میکنند.
همه ساله کارشناسان نسبت به افزایش قابل توجه مصرف ظروف پلاستیکی در ایام محرم تذکر میدهند. رییس پیشین کمیته محیط زیست شورای اسلامی شهر تهران گفته بود: «به طور معمول روزانه 14 هزار تن ظرف پلاستیکی و 3000 تن ظرف کاغذی مصرف میشود که این میزان در ایام محرم به بیش از سه برابر افزایش مییابد. به نحوی که مصرف ظروف پلاستیکی به 40 هزار تن و ظروف کاغذی به 10 هزار تن در روز میرسد.»
خطرات ظروف پلاستیکی
ژیلا مهدی آقایی پیشنهاداتی را برای این موضوع مطرح میکند. او میگوید: باید سعی کنیم کمترین استفاده را از این ظروف داشته باشیم. اگرمیخواهیم از نوشیدنیهای نذری استفاده کنیم، همراه داشتن لیوانی کوچک حجم زیادی اشغال نمیکند. همچنین باید هیاتها خودشان را موظف به جمعآوری و تفکیک ظروف مانده از نذریشان کنند. در حال حاضر، سازمان بازیافت شهرداری نیز مکانهایی را دارد که این ظروف را برای بازیافت تحویل میگیرد.
به گفته آقایی، شاید بهندرت به این موضوع دقت کرده باشیم که مصرف همین ظروف یکبارمصرف که نوشیدنی و خوراکی داغ را در آن سرو میکنیم، میتواند ازنظر بهداشتی ایجاد مشکل کند. همه اینها با اعتقادات و آنچه اسلام وظیفه ما کرده تا از سلامت خود و محیط زندگیمان محافظت کنیم منافات دارد.
او میگوید: طبق گزارشها و تحقیقات انجامشده، نوشیدنیها و غذای داغ وقتی وارد ظروف پلاستیکی میشوند باعث ورود ریز پلاستیکها به بدن و متعاقب آن ایجاد مشکلاتی برای سلامتی میشود. پلاستیکهایی که بعدازاین ایام میبینیم و حتی سطلهای زباله پاسخگوی حجمشان نیست، برای آب، خاک و سلامت مضر است.
آقایی از دستور کار حذف ظروف پلاستیکی سخن میگوید.
به گفته او هر سازمانی هر توصیهای که میخواهد داشته باشد باید از خودش شروع کند. به همین دلیل از بهمن سال گذشته ابلاغی با امضای رییس سازمان، در سطح سازمان حفاظت محیط زیست وادارات تابعه مبنی بر ممنوعیت استفاده از آب بطری پلاستیکی انجام شد. استفاده از ظروف یکبارمصرف در پذیراییها نیز حذف شد. سعی ما این است که بخشنامه بهصورت کامل اجرا شود.
اما و اگرهای انتقال آب از خلیج فارس
اما و اگرهای انتقال آب از خلیج فارس
با وجود مخالفت فعالان محیطزیست، پروژه انتقال آب از خلیج فارس همچنان ادامه دارد
خط دوم انتقال آب از خلیج فارس به استانهای مرکزی کلید خورده است. این ابر پروژه در حالی قرار است با اعتباری حدود ۲ هزار میلیارد تومان به بهرهبرداری رسد که بسیاری از فعالان محیط زیست معتقدند به دلیل مشکلات زیستی این طرح نباید اجرایی شود.
طرحهای انتقال آب بین حوضهای از جمله پروژههایی هستند که دست در طبیعت برده و نظام معمولی طبیعت را به هم میریزند. فعالان محیط زیست مدتهاست که تبعات زیست محیطی این طرحها را بیان کرده و معتقدند ضررهایی که از کنار اجرای این طرحها به طبیعت خواهد رسید به مراتب بیشتر از منافع اجرای آنهاست. اما باز هم دیده میشود نظرات یکسان و جامعی در بین مسوولین سازمان محیط زیست در این زمینه وجود ندارد و همین نظرات متناقض سبب میشود محیط زیست همیشه مغلوب شده و در موضع ضعف باشد.
طرح انتقال آب از خلیج فارس باهدف تامین آب موردنیاز برای صنایع آب بر و آب شرب از سال ۹۲ کلید خورد. محمد درویش فعال محیط زیست با مخالفت شدید از انتقال آب خلیج فارس به پیام ما میگوید: اگر هیچ راه دیگری برای تامین آب شرب کشور نباشد، شیرین کردن آب دریای عمان به وسیله انرژی خورشیدی به مراتب شرف دارد به انتقال آب از خلیج فارس و دریای خزر.
درویش دلایل مخالفت خود را اینگونه بیان میکند: آب خلیج فارس محدود و جریان آب کم است. همچنین به دلایل مختلف از جمله نصب آب شیرین کن از سوی کشورهای قطر و بحرین آلودگی این آب 40 برابر حد معمول است. اما آب عمان به اقیانوس هند متصل و تمام نشدنی است. همچنین ضریب آلودگی آن بسیار پایین بوده و آسیب کمتری میزند.
ابتکار رییس پیشین سازمان محیط زیست هم دو سال گذشته انتقال آب از خلیج فارس را چندان مطلوب ندانسته و گفته بود: پیشنهاد ما انتقال از عمان به جای خلیج فارس بود.
سخنان متناقض
در حالی نظر غالب محیط زیست در خصوص طرحهای انتقال آب منفی است اما باز هم بعضی مسوولین سازمان نظر متفاوتی را بیان میکنند.
آنطور که ایلنا مینویسد اسفندماه سال گذشته، تجریشی معاون محیط زیست انسانی سازمان محیط زیست در پاسخ به این سوال که آیا طرحهای انتقال آب دارای مشکلات زیستمحیطی است، گفته بود: ما طرح انتقال آب از خلیج فارس را یک پروژه بسیار خوب میدانیم پروژهای که وضعیت محیطزیست را بهبود میدهد.
تجریشی تاکید کرده بود: کشورهای حوزه خلیج فارس با استفاده از آبشیرینکنهای متعدد از این نعمت استفاده میکنند. این دریا یک نعمت خدادادی است، چرا نباید از آن استفاده کنیم و از این آب برای توسعه منطقه بهره نبریم.
او همچنین گفته بود: در این طرح آب در مبدا توسط آبشیرینکنها نمکزدایی و به مقصد منتقل میشود.
در همین رابطه نجفی یکی از کارشناسان محیط زیست با انتقاد از اینگونه برخوردهای راحت سازمان محیط زیست با چنین پروژههایی، به پیام ما میگوید: به نظر نمیرسد سازمان مطالعات کافی برای طرح انتقال آب از خلیجفارس انجام داده باشد.
او میگوید: باید مسایلی از جمله نمک زدایی آب دریا بررسی شود. آیا اینکار قرار است در منشا صورت میگیرد یا مبدا؟. اگر در ساحل نمکزدایی انجام شود بسته به روش انجام میتواند مخاطراتی برای ساحلنشینان آن منطقه داشته باشد. این بار اگر طرحی را اجرا کردیم نباید بهگونهای باشد که شبیه به سد گتوند اولیا شود. (میلیونها تن نمک زیر دریاچه این سد وجود داشته و پس از ساخت این سد آب پشت سد به اندازه ای شور شد و در نتیجه نمیتوان از آب این سد برای کشاورزی و مصارف دیگر استفاده کرد.)
او اضافه میکند: موضوع دیگری که باید به آن توجه کرد این است که آبی با ترکیبات جدید نسبت به آب مقصد وارد صنعت شده و تبدیل به پساب صنعتی میشود و نهایتا با این آب چه میخواهند بکنند؟ دوباره به دریا برگردانند؟ موضوع دیگر این است، کانالهای انتقال آب آیا در این صدها کیلومتر تزریق آب به بستر دارند یا خیر؟ تاثیر آبی هم که به مقصد آورده میشود را نمیتوان بر قناتها و آبهای زیرزمینی را هم نادیده گرفت.
آیا طرح مجوز زیستی دارد؟
با وجود تبعات محیط زیستی که برای این طرح بیان میشود و با توجه به طرح دو فوریتی مجلس در سال گذشته برای توقف طرحهای انتقال آب، سوال اینجاست که آیا اکنون این طرح با مجوز محیط زیست در حال اجراست یا خیر. این موضوع را از سوی سازمان محیط زیست دنبال کردیم اما موفق به دریافت پاسخ نشدیم. اما ابتکار رییس پیشین سازمان دو سال پیش و در زمان آغاز طرح در پاسخ به این سوال که چرا سازمان محیط زیست برای این طرح مجوز صادر کرده است، گفته بود: « حتما ارزیابیهای زیست محیطی لازم در این مسیر توسط سازمان حفاظت محیط زیست به تایید رسیده است.»
اما و اگرهای انتقال آب از خلیج فارس
اما و اگرهای انتقال آب از خلیج فارس
با وجود مخالفت فعالان محیطزیست، پروژه انتقال آب از خلیج فارس همچنان ادامه دارد
خط دوم انتقال آب از خلیج فارس به استانهای مرکزی کلید خورده است. این ابر پروژه در حالی قرار است با اعتباری حدود ۲ هزار میلیارد تومان به بهرهبرداری رسد که بسیاری از فعالان محیط زیست معتقدند به دلیل مشکلات زیستی این طرح نباید اجرایی شود.
طرحهای انتقال آب بین حوضهای از جمله پروژههایی هستند که دست در طبیعت برده و نظام معمولی طبیعت را به هم میریزند. فعالان محیط زیست مدتهاست که تبعات زیست محیطی این طرحها را بیان کرده و معتقدند ضررهایی که از کنار اجرای این طرحها به طبیعت خواهد رسید به مراتب بیشتر از منافع اجرای آنهاست. اما باز هم دیده میشود نظرات یکسان و جامعی در بین مسوولین سازمان محیط زیست در این زمینه وجود ندارد و همین نظرات متناقض سبب میشود محیط زیست همیشه مغلوب شده و در موضع ضعف باشد.
طرح انتقال آب از خلیج فارس باهدف تامین آب موردنیاز برای صنایع آب بر و آب شرب از سال ۹۲ کلید خورد. محمد درویش فعال محیط زیست با مخالفت شدید از انتقال آب خلیج فارس به پیام ما میگوید: اگر هیچ راه دیگری برای تامین آب شرب کشور نباشد، شیرین کردن آب دریای عمان به وسیله انرژی خورشیدی به مراتب شرف دارد به انتقال آب از خلیج فارس و دریای خزر.
درویش دلایل مخالفت خود را اینگونه بیان میکند: آب خلیج فارس محدود و جریان آب کم است. همچنین به دلایل مختلف از جمله نصب آب شیرین کن از سوی کشورهای قطر و بحرین آلودگی این آب 40 برابر حد معمول است. اما آب عمان به اقیانوس هند متصل و تمام نشدنی است. همچنین ضریب آلودگی آن بسیار پایین بوده و آسیب کمتری میزند.
ابتکار رییس پیشین سازمان محیط زیست هم دو سال گذشته انتقال آب از خلیج فارس را چندان مطلوب ندانسته و گفته بود: پیشنهاد ما انتقال از عمان به جای خلیج فارس بود.
سخنان متناقض
در حالی نظر غالب محیط زیست در خصوص طرحهای انتقال آب منفی است اما باز هم بعضی مسوولین سازمان نظر متفاوتی را بیان میکنند.
آنطور که ایلنا مینویسد اسفندماه سال گذشته، تجریشی معاون محیط زیست انسانی سازمان محیط زیست در پاسخ به این سوال که آیا طرحهای انتقال آب دارای مشکلات زیستمحیطی است، گفته بود: ما طرح انتقال آب از خلیج فارس را یک پروژه بسیار خوب میدانیم پروژهای که وضعیت محیطزیست را بهبود میدهد.
تجریشی تاکید کرده بود: کشورهای حوزه خلیج فارس با استفاده از آبشیرینکنهای متعدد از این نعمت استفاده میکنند. این دریا یک نعمت خدادادی است، چرا نباید از آن استفاده کنیم و از این آب برای توسعه منطقه بهره نبریم.
او همچنین گفته بود: در این طرح آب در مبدا توسط آبشیرینکنها نمکزدایی و به مقصد منتقل میشود.
در همین رابطه نجفی یکی از کارشناسان محیط زیست با انتقاد از اینگونه برخوردهای راحت سازمان محیط زیست با چنین پروژههایی، به پیام ما میگوید: به نظر نمیرسد سازمان مطالعات کافی برای طرح انتقال آب از خلیجفارس انجام داده باشد.
او میگوید: باید مسایلی از جمله نمک زدایی آب دریا بررسی شود. آیا اینکار قرار است در منشا صورت میگیرد یا مبدا؟. اگر در ساحل نمکزدایی انجام شود بسته به روش انجام میتواند مخاطراتی برای ساحلنشینان آن منطقه داشته باشد. این بار اگر طرحی را اجرا کردیم نباید بهگونهای باشد که شبیه به سد گتوند اولیا شود. (میلیونها تن نمک زیر دریاچه این سد وجود داشته و پس از ساخت این سد آب پشت سد به اندازه ای شور شد و در نتیجه نمیتوان از آب این سد برای کشاورزی و مصارف دیگر استفاده کرد.)
او اضافه میکند: موضوع دیگری که باید به آن توجه کرد این است که آبی با ترکیبات جدید نسبت به آب مقصد وارد صنعت شده و تبدیل به پساب صنعتی میشود و نهایتا با این آب چه میخواهند بکنند؟ دوباره به دریا برگردانند؟ موضوع دیگر این است، کانالهای انتقال آب آیا در این صدها کیلومتر تزریق آب به بستر دارند یا خیر؟ تاثیر آبی هم که به مقصد آورده میشود را نمیتوان بر قناتها و آبهای زیرزمینی را هم نادیده گرفت.
آیا طرح مجوز زیستی دارد؟
با وجود تبعات محیط زیستی که برای این طرح بیان میشود و با توجه به طرح دو فوریتی مجلس در سال گذشته برای توقف طرحهای انتقال آب، سوال اینجاست که آیا اکنون این طرح با مجوز محیط زیست در حال اجراست یا خیر. این موضوع را از سوی سازمان محیط زیست دنبال کردیم اما موفق به دریافت پاسخ نشدیم. اما ابتکار رییس پیشین سازمان دو سال پیش و در زمان آغاز طرح در پاسخ به این سوال که چرا سازمان محیط زیست برای این طرح مجوز صادر کرده است، گفته بود: « حتما ارزیابیهای زیست محیطی لازم در این مسیر توسط سازمان حفاظت محیط زیست به تایید رسیده است.»
بیتوجهی اتحادیه اروپا به استاندارد کیفیت هوا
بیتوجهی اتحادیه اروپا به استاندارد کیفیت هوا
دادگاه حسابرسان اروپایی روز سه شنبه با انتشار گزارشی اعلام کرد که اکثر کشورهای عضو اتحادیه اروپا استانداردهای کیفیت هوای این اتحادیه را رعایت نمی کنند و بیش از یکهزار اروپایی هر روز زودتر از موعد جان میبازند که ده برابر بیش از مرگ و میر ناشی از سوانح جاده ای است. این دادگاه که نهادی وابسته به اتحادیه اروپاست و نحوه مصرف بودجه در این اتحادیه را زیر نظر دارد، صدمه به سلامت افراد به دلیل آلودگی هوا در بلغارستان و دیگر کشورهای شرق اروپا را حتی بیش از زیان حاصل در هند و چین ارزیابی کرد. یکی از اعضای دادگاه حسابرسان اروپایی با اعلام اینکه آلودگی هوا، بزرگترین خطر زیست محیطی برای سلامت در اتحادیه اروپا است، گفت: در دهه های اخیر، سیاست های اتحادیه اروپا به کاهش انتشار گازهای گلخانه ای کمک کرده، اما کیفیت هوا بهبود نیافته است و هنوز تاثیرات قابل توجهی بر سلامت عمومی دیده می شود. آنطور که ایرنا مینویسد در این گزارش، عامل اکثر 400 هزار مورد مرگ و میر زودهنگام و سالانه در اتحادیه اروپا، سطوح بالای ذرات ریز در هوا، دی اکسید نیتروژن و اوزون سطح زمین شناخته شده است.
در این گزارش، نموداری ترسیم شده که نشان می دهد سال های برخوردار از زندگی سالم در کشورهای بلغارستان، جمهوری چک، لتونی و مجارستان در مقایسه با هند و چین، به دلیل آلودگی هوا کاهش یافته است. این جدول همچنین مشخص می کند که صدمه به سلامت افراد در رومانی اندکی بهتر از وضعیت چین است، اما این کشور در مقایسه با هند وضعیت بدتری دارد. در روند تهیه این گزارش به ارقام و آمار سازمان بهداشت جهانی استناد شده است.
آسودگی تغار
عبدا… ناصری؛ فعال سیاسی گفت:«هیچ کس حاضر نیست وزیر اقتصاد شود.»
طنزیماتچی که تازه از افق پدیدار شده بود، ضمن پوزخند به خبر فوق با خود گفت:«ما می خواهیم تغارمان را برکنار کنیم، جرأت نداریم. چون هیچ کس حاضر نیست جانشین او شود. حالا این حضرات وزیر اقتصاد را برکنار کرده اند و انتظار دارند در این شرایط، کسی جرأت وزارت داشته باشد.» تغار که تا این لحظه خواب بود، دهانه درّه ای رفت و گفت:«درست می فرمایید جناب طنزیماتچی! هیچ کس این شجاعت را ندارد که در جایگاه بنده قرار بگیرد. بنده مادام العمر در خدمت شما و تغارنیوز هستم.»
مخاطب خاص دستی به کمر زد و دستی زیر چانه اش گذاشت و گفت:«جناب طنزیماتچی من که صحبت های زیبای شما را نشنیدم؛ اما تغارجون درست میگه. هر تغاری که تغار نمیشه! تغار باید مهربون باشه! خونواده دار، خوش قیافه، با تحصیلات، با کمالات، شغل پر درآمد…» شاهد عینکی از زیر درخت گلابی صدایش را بالا برد و گفت:«دوشیزه خاص! اینهایی که گفتین خصوصیات خواستگاره نه تغار. تغار خوب اونیه که کشک ها به راحتی بر دیواره اش سابیده بشه. دیواره هر چه زبرتر؛ بهتر!»
تغار که حسابی عصبانی شده بود، از انتهای تغارنیوز فریاد زد:«دیواره اجداد و نیاکانت زبر باشه، مردک…» طنزیماتچی و مخاطب خاص زدند زیر خنده. مخاطب خاص بین خنده هایش گفت:«عینکی جون! اون تغاری که شما میگین با تغار ما خیلی فرق می کنه. اون تغار مربوط به دوره ارزونی کشک بود. تازه ناخن های خانومی ها هم کوتاه بود و امکان کشک سابی وجود داشت. الآن کاربرد تغار فرق کرده. تغار خیلی هنر کنه طالع بینی تغاری راه بندازه! تازه من شنیدم که به خاطر گرونی کشک، تغار جون دیگه تحلیل کشکی هم نمیده!» طنزیماتچی دستی به چانه اش کشید و با دلخوری گفت:«البته خانم مخاطب خاص! اینها شایعاتی است که در گوشه و کنار چهار تا خس و خاشاک منتشر میکنن. وگر نه اصلاً جای نگرانی نیست و اینها حبابی است که به زودی…» شاهد عینکی؛ با دهان باز و چشم های تنگ به طنزیماتچی نگاه کرد. تغار گفت:«چی شدی شاهد عینکی؟» شاهد گفت:«چه قدر این حرفا آشناست. اینا رو…» طنزیماتچی گفت:«برو بابا! من هیچ وقت حرف تَکراری نمی زنم. همه سخنان مال خودم می باشد و هرگز از دیگران عاریه نمی گیرم.» مخاطب خاص گفت:«آره! این حرفا برای منم تازه است. چه قدر شما حرفای خوب و تازه ای می زنین. برای همینه که من مخاطب خاص شمام. و گرنه می رفتم مخاطب خاص یکی دیگه می شدم.»
شاهد عینکی پشت کله اش را خاراند و گفت:«به هر حال من این حرفا رو قبلاً هم شنیدم.»
تغار آرام در گوشه ای خوابید. خیالش راحت بود که هیچ کس جایش را نمی گیرد.