ایران بهشت فرار مالیاتی

کارمندان بیشترین مالیات را در کشور می‌دهند و سازوکاری برای دریافت مالیت پزشکان نیست

فرشاد میخک بیرانوند – ایجاد محدودیت‌ها برای صدور نفت ایران باعث افزایش فشارها بر منابع بودجه‌ای شده است؛ امری که خود باعث افزایش فشارها بر درآمدهای مالیاتی دولت برای سال بعد خواهد شد. یک اقتصاددان در این باره معتقد است باتوجه به اینکه ایران بهشت دلالان و فراری‌های مالیاتی شده است، باید با استفاده از فناوری‌های جدید اطلاعاتی از فرارهای مالیاتی جلوگیری کرد.

شرایط خاص اقتصاد کشور و وجود تنگناهای ارزی از سویی و از سوی دیگر تحریم‌های نفتی باعث شده تحقق منابع بودجه‌ای سخت‌تر از سال‌های گذشته باشد. در چنین شرایطی تمرکز بر درآمدهای مالیاتی بیشتر از هر زمان دیگری است.

در این بین به نظر می‌رسد، دیگر جایی برای مماشات سازمان امور مالیاتی با برخی از مؤدیان مالیاتی و اعطای معافیت‌های مالیاتی وجود نداشته باشد. در این باره یک اقتصاددان با مقایسه نسبت مالیات و تولید ناخالص داخلی در ایران و برخی از دیگر کشورها بر افزایش این نسبت که در ایران هفت درصد است، تاکید کرد.

مهدی پازوکی – کارشناس مسائل اقتصادی – با بیان این که ظرفیت مالیاتی کشور به صورت بالقوه بسیار بیشتر از ۱۵۳ هزار میلیارد تومانی است که در بودجه سال آینده مشخص شده است، اظهار کرد: واقعیت این است که بودجه جاری کشور باید از محل درآمدهای غیرنفتی تأمین شود. در سال ۱۳۹۸ بودجه جاری حدود ۳۲۰ هزار میلیارد تومان پیش بینی شده است که اگر این میزان را از ۲۰۸ هزار میلیارد تومان درآمدهای دولت کسر کنیم، تراز عملیاتی بودجه جاری به دست می‌آید که حدود ۱۱۲ هزار میلیارد تومان می‌شود. این مبلغ باید از محل نفت یا سایر منابع تأمین شود. این در حالی است که درآمدهای نفتی باید برای فعالیت‌های عمرانی یا زیرساختی مورد استفاده قرار گیرد.

حقوق‌بگیران بیشتر از همه مالیات می‌دهند

پازوکی با تاکید بر این که برای افزایش درآمدهای مالیاتی فقط دو راه داریم، اظهار کرد: یکی از این شیوه‌ها این است که جلوی فرار مالیاتی را بگیریم و دیگری هم این است که بتوانیم معافیت‌های مالیاتی را به صفر برسانیم. در این راستا باید از هر کسی که به موجب قانون درآمدی دارد، مالیات اخذ شود.

این اقتصادان ایران را بهشت دلالان و فرار مالیاتی توصیف کرد و گفت: شخصی مانند بابک زنجانی با آن همه درآمد توسط سازمان امور مالیاتی به دادگاه معرفی نشد، در حالی که علاوه بر جرایم دیگر او مرتکب فرار مالیاتی هم شده است.این اقتصاددان در ادامه به نسبت پرداخت مالیات توسط صاحبان مشاغل و کارمندان دولتی پرداخت و گفت: صاحبان مشاغل ۱۰ هزار میلیارد تومان مالیات پرداخت می‌کنند، در حالی که حقوق بگیران دولتی بسیار بیشتر از این‌ها پرداخت مالیات دارند.

الکترونیکی‌سازی 

خدمات، راهکاری برای 

جلوگیری از فرار مالیاتی

پازوکی در نهایت برای حل مشکل فرار مالیاتی به ایده الکترونیکی سازی خدمات که پیش از این هم مطرح شده بود رسید و با بیان این که در حوزه مالیاتی مشکلات قانونی نداریم، اظهار کرد: باید سازماندهی وصول مالیاتی را ارتقا دهیم و با استفاده از فناوری‌های اطلاعاتی و اتصال دستگاه‌های مختلف مالی و نظارتی با دستگاه‌های گمرکی مسیر گردش پول و ورود کالا را مشخص کنیم.

او همچنین به مزایای پیوستن به FATF برای بهبود عملکرد سیستم مالی اظهار کرد: واقعیت این است که بخشی از خود نظام مالی اقدام به پولشویی می‌کند که اگر ما در این حوزه رصد قوی‌تری داشته باشیم، می‌توانیم وصول مالیات را افزایش دهیم.

از مرگ می‌توان فرار کرد، از مالیات نه!

این اقتصادان همچنین با اشاره به اصطلاحی آمریکایی با این عنوان که «از مرگ می‌توان فرار کرد اما از مالیات نه»، به مقایسه نسبت مالیات به تولید ناخالص داخلی در ایران و برخی از دیگر کشورها پرداخت و گفت: نسبت مالیات پرداختی به تولید ناخالص داخلی در ایران هفت درصد است در حالی که این نسبت در ترکیه ۲۰ درصد و در اسکاندیناوی ۵۰ درصد است.

با توجه به این که درآمدهای مالیاتی در سال جاری ۱۴۲ هزار میلیارد تومان پیش بینی شده بود رشد آن به ۱۱ هزار میلیارد تومان می‌رسد. این در شرایطی است که عملکرد بودجه سال جاری در نیمه نخست از این حکایت داشت که حدود ۵۰ هزار میلیارد تومان از منابع پیش‌بینی شده محقق شده بود که نسبت به مصوب برای این دوره محقق نشد. حدود ۱۵۳ هزار میلیارد تومان از درآمدها متعلق به درآمدهای مالیاتی است و مابقی آن تا ۵۵ هزار میلیارد تومان به سایر درآمدها اختصاص دارد.

آب خزر با انتقال به سمنان شورتر می‌شود

دبیر کارگروه محیط زیست اتاق فکر توسعه مازندران: 

انتقال آب خزر به سمنان تنها به دلیل ایجاد شوری، تخریب را به دنبال خواهد داشت

روحانی رییس جمهوری در سفر اخیرش به سمنان، طرح انتقال آب خزر به سمنان را وعده مجدد داده است. دبیر کارگروه محیط زیست اتاق فکر توسعه مازندران  در این خصوص گفت: خروج آب از دریای خزر و انتقال آن به سمنان  یک اقدام غیرکارشناسی و غیراصولی است و در عین حال باید گفت که حجم آب خزر به دلیل  سدسازی‌های بی شماری که روی رودخانه ولگا در روسیه انجام شده کاهش پیدا می‌کند.

عزیر عابسی با اشاره به این‌که رودخانه ولگا بیش از ۸۰ درصد آب خزر را تأمین می‌کند، تصریح کرد: انتقال آب خزر به سمنان تنها به دلیل ایجاد شوری، تخریب را به دنبال خواهد داشت اما در کاهش آب خزر تأثیر چشمگیری ندارد.

دبیرکارگروه محیط زیست مازندران در مورد طرح انتقال آب دریای خزر به سمنان یادآور شد: دلیلی که برخی فعالان زیست محیطی عنوان می‌کنند دلایل احساسی است اما برای جلوگیری از طرح انتقال آب خزر به سمنان باید دلایل منطقی ارائه شود.

عابسی با بیان این‌که حجم آب دریای خزر تفاوت چندانی با خلیج فارس ندارد، خاطرنشان کرد: رودخانه سفید رود، هراز، تجن و مجموع رودخانه‌های جنوبی در تأمین میزان آب خزر به ۴ درصد هم نمی‌رسد این در حالی است که سرچشمه تأمین آّب دریای مازندران اکنون با چالشی جدی مواجه شده است.

وی با اشاره به اینکه به دلیل گرم شدن زمینه‌ای کشورهای بیابانی که در اطراف خزر است تبخیر بیشتر اتفاق می‌افتد، تصریح کرد: تغییر اقلیم، کاهش ورودی آب رودخانه ولگا به دلیل افزایش سد و همچنین فرو رانش‌ها از دلایل کاهش آب دریای خزر است.

دبیر کارگروه محیط زیست مازندران افزود: در حال حاضر وزارت نیرو اعلام کرده که نمی‌توانیم آب خزر را به سمنان ببریم اما دلیل عنوان شده، خشک شدن دریا نیست بلکه به دلایل خسارات زیست محیطی که طرح انتقال آب با لوله گذاری‌ها در جنگل ایجاد می‌کند، است.

عابسی یادآور شد: لوله‌های انتقال آب باید از جنگل عبور کند، همچنین ایستگاه‌های پمپاژ نیز حجم وسیعی از محیط جنگلی را اشغال می‌کند که همه این موارد جز خسارات زیست محیطی طرح است.

وی، یکی دیگر از چالش‌های انتقال آب را تغییر کاربری ساحل دانست و گفت: نقل و انتقال آب خزر در جنگل با هزینه‌های بالای امکان‌پذیر است که با شرایط فعلی مقرون به صرفه نبوده ضمن اینکه مشکل کم آبی سمنان با این میزان آب حل نمی‌شود.

دبیر کارگروه محیط زیست اتاق فکر توسعه مازندران با بیان اینکه آمار ارائه شده مصرف آب شرب و صنعت در سمنان نادرست است، تصریح کرد: وزارت نیرو نیز موضوع انتقال آب را رد کرد است اما برخی به بهانه اشتغال و مهاجرت رؤیای توسعه کویر را دارند اما باید گفت این موضوع تبعات اجتماعی خاصی را به دنبال دارد.

عابسی در مورد انتقال آب از دریای عمان نیز گفت: استان‌های همجوار دریای عمان نیز خود نیازمند آب هستند و اگر قرار باشد انتقال آبی از عمان صورت بگیرد باید مشکل آب استان‌های جنوبی کشور نیز رفع شود.

به دنبال اعلام آمادگی دولت برای انتقال آب دریای خزر به سمنان، رییس سازمان حفاظت محیط زیست با تأکید بر اینکه به انتقال آب تنها با هدف تأمین آب شرب مجوز می‌دهیم، گفت: وزارت نیرو هنوز هیچ تخصیصی برای طرح انتقال آب خزر به سمنان نداشته است.

به گزارش ایسنا، طرح انتقال آب دریای خزر به سمنان از آن طرح‌هایی است که موافق و مخالفان دوآتشه بسیار دارد، البته آذرماه امسال حسن روحانی- رییس جمهور کشورمان- در سفر استانی به سمنان، حجت را بر دولتی‌ها تمام کرد و افزود: «از نظر دولت مشکلات انتقال آب از شمال ایران به استان سمنان بر طرف شده و کارهای مطالعاتی مربوط به آن نیز انجام شده است. از فردا صبح اگر سرمایه‌داری بخواهد برای انتقال آب از شمال به مرکز کشور از جمله استان سمنان اقدام کند، دولت آمادگی را دارد تا امکانات لازم را در اختیار او قرار دهد.»

اگرچه رییس جمهور دولت دوازدهم از برطرف شدن همه موانع پیش روی انتقال آب خزر به سمنان و آمادگی کامل دولت برای اجرای این طرح سخن می‌گوید، اما عیسی کلانتری – معاون رییس جمهوری و رییس سازمان حفاظت محیط زیست- در گفت‌وگویی با ایسنا اعلام کرد: وزارت نیرو هنوز به طور رسمی آبی برای انتقال از خزر به سمنان تخصیص نداده است.

وی با تاکید بر اینکه سازمان حفاظت محیط زیست با انتقال آب تنها با هدف تأمین آب شرب و بهداشت موافقت می‌کند، تصریح کرد: با انتقال آب به منظور تأمین آب برای مصارف کشاورزی مخالف هستیم.

رییس سازمان حفاظت محیط زیست با بیان اینکه طرح انتقال آب دریای خزر به سمنان حتماً باید گزارش ارزیابی زیست محیطی داشته باشد، تاکید کرد: برای اجرای این طرح، حتماً باید ضوابط زیست محیطی رعایت شود، البته تاکنون برای انتقال آب دریای خزر به سمنان، وزارت نیرو آبی تخصیص نداده است. در صورت تخصیص وزارت نیرو، سازمان محیط زیست ضوابط زیست محیطی را ابلاغ می‌کند.

کلانتری در پاسخ به این پرسش که آیا سازمان محیط زیست با انتقال آب برای مصارف صنعتی موافق است؟، گفت: راه‌اندازی صنعت بسیار پرهزینه است، اما اگر رونق صنعت از طریق آب انتقالی، توجیه اقتصادی داشته باشد و با ضوابط زیست محیطی سازگار باشد؛ ایرادی ندارد.

نمایندگان استان‌های شمالی کشور از مخالفان جدی طرح انتقال آب خزر به سمنان هستند، این مخالفت به حدی است که علی‌محمد شاعری -نماینده مردم بهشهر، نکا و گلوگاه در مجلس شورای اسلامی- چندی پیش گفته بود: «تا زنده‌ام اجازه انتقال آب دریای خزر را به سمنان نمی‌دهم.»

این نماینده در مهرماه سال جاری، با اشاره به اینکه طرح انتقال آب دریای خزر به سمنان نیازمند مجوز ارزیابی زیست محیطی است، گفت: تاکنون این مجوز در سازمان محیط زیست به تأیید نرسیده و مطالعات ارزیابی زیست محیطی این طرح صورت نگرفته است. به همین دلیل تا زمانی که مطالعات ارزیابی زیست محیطی درباره انتقال آب دریای خزر به تصویب سازمان حفاظت محیط زیست نرسد، اجرای این طرح غیرقانونی است.

یک بام و دوهوای تعریف سینمای ملی

یادداشت  مهمان

مهدی تهرانی

بیش از چهل سال از ارائه مفهوم سینمای ملی و تعریف آن در کشورهای جهان می‌گذرد.

سینمای ملی به فلسقه اخلاق و فرهنگ و ریشه‌های تاریخی یک ملت مرتبط است. ضمن اینکه مقوله اقتصاد در سینما را باید در این نعریف جدی گرفت. با این حال در کشور خودمان هنوز خبری از این تعریف به معنای علمی و عملی نیست. سو تفاهمات و جدال‌های پیش از این درباره به دست دادن یک تعریف درست و حقیقی از سینمای ملی، هرگز به نتیجه نرسیده و هنوز نیز قرار نیست سینمای ملی در یک خط، از تعریف برخوردار شود.کاری که شاید نشدنش به صواب نزدیک‌تر باشد.

آنچه در ذات یک ایرانی است و بر اساس آن آداب و سنت‌هایش را در زندگی روزمره به کار می‌گیرد، در سینمای ما دیرزمانی است دیگر جلوه‌گری نداشته است. هجوم فیلم‌های سخیف کمدی و دیگر ساخت و سازهای غیراستاندارد و بزن‌ در ‌رو به قدری جای نفس کشیدن را برای سینمای حقیقی امروز تنگ کرده که دیگر باید از آثار شاخص در زمینه سینمای ملی با غصه و درد و آه سخن گفت.

در ساخت فیلمی که در جا متعلق به سینمای ملی به حساب بیاید و در واقع دارای انگاره‌های این نوع سینما باشد نمی‌توان استاندارهایی را تعیین کرد و یا یک جدول خاص را تدوین نمود، اما ارائه همین آداب و رسوم و هم چنین ورود مقوله دین به داستان اصلی و یا داستانک‌های فرعی را شاید بتوانیم جزو لاینفک این نوع سینما بدانیم.

لوکیشن نیز از جمله مواردی است که به پررنگ کردن و جلا دادن این نوع فیلم تاثیر فرائان می‌گذارد. اگرچه این مورد اخیر عمدتا رعایت نمی‌شود و عمده فیلمسازان ما اصرار غریبی بر ساخت فیلمشان در پایتخت دارند.

نکته مهم دیگر اینکه اگرچه معدود ساخته‌های اخیر که متعلق به سینمای دینی هستند عمدتا فیلم‌هایی متعلق به سینمای ملی به حساب نمی‌آیند، اما مگر می‌شود سینمای ملی را در مقام تعریف کامل به گونه‌ای روایت کرد که درآن تاثیر دین کمرنگ باشد؟

دین و مذهب جزو لاینفک زندگی ایرانی جماعت است و بنابراین این امتزاج را باید به گونه‌ای در سینمای ملی نمایش داد. که همین امتزاج البته با سو تفاهم‌های عجیبی نیز همراه بوده و کار به جایی رسیده که عمدتا می‌توان ساخت یک فیلم ششدانگ و خوش‌ساخت مربوط به سینمای ملی و مذهبی را تابو دانست. جایی که هم فیلم از ملی بودن فاصله نگیرد و هم المنت‌های مذهبی با ظرافت و دقت و بر مبنای نیاز به داستان اضافه شده باشند.

در دوره‌های اخیر در زمان ریاست شمقدری و ایوبی در سازمان سینمایی بحث تعریف سینمای ملی و حتی فراملی دستمایه سمینارهای پرخرج و یقه گیری های بی‌محتوا شد و سرآخر مدرسه ملی سینما برای رزومه‌سازی سران سازمان سینمایی  از آن سرو شکل گرفت.

بامزه اینجااست که پیش از این و احتمالا از دوره‌ای که محمدرضا جعفری‌جلوه سکاندار سینمای ایران بود، بحث رسیدن به یک تعریف برای سینمای ملی نقل محافل سینمایی گردید، اما هرگز این بحث‌ها و حرف و حدیث‌ها علیرغم ورود دولت در آن (چاپ و انتشار کتابی به نام «در مسیر سینمای ملی؛ طرحی برای اکنون» را به یاد بیاورید!) نه تنها به جایی نرسید که کار حتی به یقه گیری و بداخلاقی و سوتفاهمات اساسی هم رسید، چرا که الگوها برای تعریف سینمای ملی قدیمی شده و صاحب‌منصبان این نوع سینما نیز عمدتا در خواب ابدی فرو رفته بودند.

باری جنگ و جدل‌های تئوریک در باره تعریف سینمای ملی اگرچه آتشش خاموش شد، اما خاکسترش برباد نرفت. بسیاری، هم از بدنه سینمای در حال احتضارمان و هم از شیفتگان و سینما دوستان، در تمام این سال‌ها چشم انتظار روایتی بودند که اگر بر پرده نقره‌ای افتاد بتوانند بو و حس و حال سینمای ملی را از آن درک کنند. روندی که کمتر اتفاق افتاد.  این مهم به‌ همان تعاریف غلط و گاها رایج از سینمای ملی بازمی گردد. در واقع هرچه علی حاتمی سینماگر ملی ساز ایرانی خلق کرد درست و درمان مورد الگوبرداری قرار نگرفت و چه کنیم که به احتمال قریب به یقین کسی در حد و اندازه‌های او را نداریم که این‌قدر به این نوع از سینما تعهد و وابستگی نشان داده باشد و در این مورد پیشرو باشد./خبرآنلاین

قیمت بنزین در سال 98 افزایش نمی یابد

سخنگوی کمیسیون تلفیق بودجه گفت: بنابر تبصره 14، در سال 98 هیچ تغییری در قیمت و نحوه توزیع حامل های انرژی صورت نخواهد گرفت. محمد مهدی مفتح روز دوشنبه در جمع خبرنگاران افزود: کمیسیون تلفیق جلسه  خود را به دلیل اهمیت تبصره 14که قیمت های حامل های انرژی ، یارانه و مباحث دیگر در آن مطرح است، به این تبصره پرداخت.

مفتح تصریح کرد: کمیسیون تلفیق مصوب کرد که قیمت حامل های انرژی اعم از بنزین، نفت و گاز و … نه در قیمت و نه در نحوه توزیع هیچ تغییری نسبت به سال 97 نداشته باشد.

وی با تاکید بر اهمیت تبصره 14 گفت: عمده مواردی که در لایحه دولت آمده بود، تصویب شد؛ تغییرات مختصری در آن انجام گرفت که برخی از آنها تاثیرات قابل توجهی از نظر میزان تاثیر گذاری به ویژه در اقشار محروم جامعه دارد. مفتح افزود: هزینه های منابعی که دولت برای کاهش فقر مطلق خانوارها به میزان 7 هزار میلیارد تومان تعیین کرده بود؛ در کمیسیون تلفیق به هفتاد ویک هزار و 400 میلیارد تومان افزایش یافت؛ به این ترتیب دریافتی تمامی خانوار های تحت پوشش کمیته امداد و سازمان بهزیستی به میزان 20 درصد نسبت به سال 97، افزایش پیدا کرد.

تخریب خانه تاریخی «میرمیران» قزوین

این خانه دست‌کم متعلق به دوره‌ی پهلوی بود اما توسط میراث فرهنگی استان قزوین شناسایی نشده بود

یک فعال میراث فرهنگی قزوین از تخریب خانه‌ی قدیمی «میرمیران» در بافت تاریخی مرکزی این شهر خبر داد.

علی‌رضا خمسه در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان این‌که این خانه دست‌کم متعلق به دوره‌ی پهلوی بود اما هنوز توسط میراث فرهنگی استان قزوین شناسایی نشده بود، ادامه داد: این خانه علاوه بر زیرزمین، در سه طبقه ساخته شده بود و دارای معماری گودال باغچه‌ای بود که هنوز بسیاری از عناصر قدیمی خود را حفظ کرده بود.

وی با اشاره به این‌که تا چند سال قبل هنوز خاندان «میرمیران» در این بنا قدیمی زندگی می‌کردند، اظهار کرد: با وجود قرار گرفتن این بنا در بافت مرکزی قدیمی شهر قزوین «پنبه‌ریسه» که بین دو محله قدیمی «بلاغی» و «ملک‌آباد» قرار داشت، اما نه تنها این خانه در فهرست آثار ملی به ثبت نرسیده بود، بلکه هنوز شناسایی نشده و حتی میراث فرهنگی و شهرداری هم از وجود آن اطلاعی نداشت.

او با بیان این‌که متأسفانه بخش زیادی از خانه‌های قدیمی قزوین در همین حالت به سر می‌برند، می‌گوید: بخشی از این خانه‌ها به حالت متروکه درامده‌اند، بخش دیگری توسط مهاجران اشغال شده که در ان خانه‌ها ضایعات جمع می‌کنند و بخش دیگر نیز در اختیار ورثه است که در آن‌ها بسته شده و در حال تخریب هستند. خانه‌ی آقای میرمیران نیز از یکی دو سال گذشته متروکه شده بود و دزد در قدیمی و کلونی آن را به سرقت برده بود.

خمسه ادامه می‌دهد: متأسفانه امروز، مالکان به میراث فرهنگی، شهرداری، انجمن‌ها و حتی شرکت‌ها بی‌اعتماد شده‌اند و تمایلی به گرفتن خدمات از آن‌ها برای حفاظت از بناها و آثار قدیمی خود ندارند.

علی‌رضا خزائلی – سرپرست اداره کل میراث فرهنگی استان قزوین – که کمتر از ۱۰ روز است برای این سمت انتخاب شده، درباره ا ین اتفاق اعلام کرده است: «حفاظت از بناهای تاریخی غیر ثبتی مورد توجه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قزوین قرار دارد و در این رابطه از همه ابزارهای قانونی در اختیار استفاده خواهیم کرد.» به‌دنبال تخریب خانه میرمیران واقع در محله تاریخی بلاغی قزوین سرپرست میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان از توقف صدور هرگونه پروانه اجرایی مغایر با مصوبات شورای عالی معماری و شهرسازی کشور در بافت تاریخی خبر داد.

علیرضا خزائلی -سرپرست میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان قزوین- اظهار کرد: خانه میرمیران واقع در محله تاریخی بلاغی قزوین در فهرست آثار ملی به ثبت نرسیده ولی به دلیل اهمیت آن به‌عنوان اثری واجد ارزش در مصوبات شورای‌عالی معماری و شهرسازی جز آثار در اولویت تثبیت و حفظ عنوان‌شده بود که متأسفانه مالک بنا پس از صدور مجوز ساخت بدون اخذ استعلام از این اداره کل اقدام به تخریب پلاک مذکور کرده است.

وی ادامه داد: با توجه به نگاه ویژه استاندار قزوین به بافت تاریخی و همفکری استانداری با میراث فرهنگی طی جلسه‌ای با حضور وی و ارائه گزارش، مقرر شد تا اتمام مطالعه ضوابط اختصاصی در عرصه بافت تاریخی قزوین و تصویب آن، از صدور هرگونه مجوز که ممکن است مغایر با مصوبات شورای عالی معماری و شهرسازی کشور باشد جلوگیری شود که برای تکمیل مطالعات این طرح ظرف زمانی دوماهه از سوی وی اعلام شد.

سرپرست میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان قزوین یادآور شد: امیدوارم با همراهی و همکاری نهادها و دستگاه‌های اجرایی استان بتوانیم در راستای اجرای مصوبات شورای عالی معماری و شهرسازی کشور و حفاظت از آثار ارزشمند تاریخی استان گام مؤثری برداریم.

جشن طلاق، لاکچری‌ ایرانی

سردرگمی‌های روحی باعث می‌شود افراد دست به برگزاری جشن‌های خاص بزنند

در حالیکه عمل «طلاق»، چه به صورت توافقی و یا غیرتوافقی آسیب‌های روحی زیادی برای طرفین ایجاد می‌کند، این روزها برگزاری «جشن طلاق» یکی از رسومات بیگانه‌ای است که در ایران و توسط زوجین به عنوان مراسم لاکچری و خاص برگزار می‌شود. در همین راستا برخی از کارشناسان حوزه خانواده معتقدند که این جشن‌ها نمی‌تواند عذاب‌ها و رنج‌های وارد شده بر زوج طلاق گرفته را از ذهن و یاد زوجین پاک کند.

به گزارش ایسنا، دکتر طیبه حاجی محمدیزدی،کارشناس و مشاور خانواده با اشاره به جشن‌های طلاق گفت: برگزارکنندگان جشن‌های طلاق همیشه با تکیه بر موضوع جشن نسبت به برگزاری آن اقدام می‌کنند، به عبارت دیگر این افراد به دلیل فرار از فشارهای بعد از طلاق به جشن درباره این موضوع روی می‌آورند اما این جشن‌ها هیچ گاه نمی‌تواند عذاب‌ها و رنج‌های وارد شده بر زوج طلاق گرفته را از ذهن و یاد آنها پاک کند.

وی افزود: بسیاری از زوج‌های مطلقه بعد از اهتمام به ازدواج دوم متوجه می‌شوند که با اندکی سازگاری و تدبیر می‌توانستند زندگی قبلی خود را حفظ کرده و ادامه دهند، در حالی که در زندگی اول با تکیه بر مشاوره‌های اشتباه و عجله، گزینه طلاق را انتخاب می‌کنند. لازم به ذکر است که اگر افراد در مرحله طلاق با تأمل بیشتری زندگی و شرایط بعد از طلاق را ارزیابی کنند، از تصمیم به جدایی منصرف می‌شوند.

حاجی محمدیزدی معتقد است: طلاق تمامی مشکلات انسان را برطرف نمی‌کند، شایسته است که یک فرد قبل از تصمیم به طلاق مشکلات زندگی خود را به دقت شناسایی کرده و مدیریت آنها را بر عهده بگیرد.

این کارشناس و مشاور خانواده افزود: مردم به واسطه این جشن‌ها همیشه از واقعیت و زندگی خود دوری می‌کنند. سردرگمی‌های روحی متعدد باعث می‌شود افراد دست به برگزاری جشن‌های خاص بزنند، این جشن‌ها همیشه در مدتی مقطعی شکل می‌گیرند و فاقد ریشه هستند.

وی در ادامه با بیان اینکه جامعه‌ای که از سطح بالای فرهنگی برخوردار باشد به صورت خودکار موضوع و محتوای جشن‌های خاص و نوظهور را پس می‌زند گفت: اگر متولیان فرهنگی و آموزشی کشور در مسیر مناسب و صحیح فعالیت‌های مختلف خود را پیش ببرند، جشن‌های نوظهور و خاص در سطح جامعه برگزار نمی‌شوند.

این مشاور خانواده که در یک برنامه رادیویی با موضوع بررسی خانواده و آسیب‌های زندگی لاکچری و جشن‌های نوظهور صحبت می‌کرد، با اشاره به نقش صدا و سیما در مدیریت فرهنگی جامعه، عنوان کرد: مردم زمانی یک فرهنگ را می‌پذیرند که باطناً به آن گرایش داشته باشند، بر همین اساس نمی‌توان به صرف برنامه سازی مردم را به سمت یک فرهنگ خاص سوق داد. نظر و عمل تمامی افراد تأثیرگذار در حوزه فرهنگی کشور در شیوه واکنش مردم به جشن‌های نوظهور مؤثر است.

در ادامه دکتر نجمه سمیعیان کارشناس ارشد روانشناسی و مشاور خانواده نیز با اشاره به اینکه افراد به شادی نیاز غریزی دارند، گفت: در سال‌های اخیر بسیاری از افراد با اهتمام به افراط و تفریط‌های مختلف به منظور دستیابی به شادی و شادمانی در مسیر نادرستی قرار می‌گیرند. برخی از خانواده‌ها امروزه به هر دلیلی و بدون هیچ سابقه و تاریخچه‌ای نسبت به برگزاری جشن‌های مختلف اقدام می‌کنند و به هدف دستیابی به شادی در جشن می‌مانند.

این مشاور خانواده با اشاره به دلیل برگزاری جشن‌های نوظهور، اظهار کرد: برخی از جشن‌های نوظهور به دلیل چشم و هم چشمی افراد و به رخ کشیدن دارایی‌ها شکل می‌گیرد. افرادی که چشم و هم چشمی زیادی دارند و همیشه به دنبال رقابت می‌گردند و از عزت نفس و هویت مطلوبی برخوردار نیستند. افرادی که همیشه به شاد بودن تظاهر می‌کنند و جشن‌های نوظهور بی‌منطق برگزار می‌کنند را می‌توان در دسته افرادی به شمار آورد که درگیر اختلالات روانی هستند.

دکتر علی محمدباقر، معاون انجمن آسیب شناسی اجتماعی ایران نیز با اشاره به حوزه رفتارشناسی، گفت: ارزنده سازی زیادی در هر موضوع می‌تواند به یک رفتار تکرار شونده در جامعه تبدیل شود. فردی که در زندگی خود با حجم بسیاری از اضطراب و دغدغه سر و کار دارد، به دلیل کاهش میزان نگرانی خود به رفتار پر تکرار ارزنده سازی روی می‌آورد. این عمل به صورت موقت اضطراب، نگرانی و دغدغه‌های افراد را کاهش می‌دهد.وی با اشاره به ارتباط میان ارزنده سازی و ازدواج، معتقد است: افراد مختلف در هنگام ازدواج به دلیل عدم برخورداری از مهارت‌های لازم برای این کار و تکیه بر نگرانی‌های متعدد به ارزنده سازی زیاد گرایش پیدا می‌کنند. امروزه صنعت خدمات مجالس و مهمانی‌ها برای ارائه کارهای نو مراسم ازدواج را به صورت نمایشی چند روز قبل تر از روز یا شب اصلی مراسم برگزار می‌کنند.

محمدباقر با اشاره به اینکه برخی از برگزارکنندگان عروسی‌های لاکچری توانایی مالی برای امکانات اولیه زندگی را ندارند، عنوان کرد: اگر بخش سلامت روان و آموزش جامعه افراد را در این دو حوزه توانمند کند، رفتارهای ناشی از ارزنده سازی در کشور کاهش خواهند یافت. همچنین اگر میزان اضطراب در افراد کاهش یابد، اشخاص برای کم کردن نگرانی‌های خود به هر کار ممکن یا ناممکن دست نمی‌زنند.

جشن طلاق، لاکچری‌ ایرانی

سردرگمی‌های روحی باعث می‌شود افراد دست به برگزاری جشن‌های خاص بزنند

در حالیکه عمل «طلاق»، چه به صورت توافقی و یا غیرتوافقی آسیب‌های روحی زیادی برای طرفین ایجاد می‌کند، این روزها برگزاری «جشن طلاق» یکی از رسومات بیگانه‌ای است که در ایران و توسط زوجین به عنوان مراسم لاکچری و خاص برگزار می‌شود. در همین راستا برخی از کارشناسان حوزه خانواده معتقدند که این جشن‌ها نمی‌تواند عذاب‌ها و رنج‌های وارد شده بر زوج طلاق گرفته را از ذهن و یاد زوجین پاک کند.

به گزارش ایسنا، دکتر طیبه حاجی محمدیزدی،کارشناس و مشاور خانواده با اشاره به جشن‌های طلاق گفت: برگزارکنندگان جشن‌های طلاق همیشه با تکیه بر موضوع جشن نسبت به برگزاری آن اقدام می‌کنند، به عبارت دیگر این افراد به دلیل فرار از فشارهای بعد از طلاق به جشن درباره این موضوع روی می‌آورند اما این جشن‌ها هیچ گاه نمی‌تواند عذاب‌ها و رنج‌های وارد شده بر زوج طلاق گرفته را از ذهن و یاد آنها پاک کند.

وی افزود: بسیاری از زوج‌های مطلقه بعد از اهتمام به ازدواج دوم متوجه می‌شوند که با اندکی سازگاری و تدبیر می‌توانستند زندگی قبلی خود را حفظ کرده و ادامه دهند، در حالی که در زندگی اول با تکیه بر مشاوره‌های اشتباه و عجله، گزینه طلاق را انتخاب می‌کنند. لازم به ذکر است که اگر افراد در مرحله طلاق با تأمل بیشتری زندگی و شرایط بعد از طلاق را ارزیابی کنند، از تصمیم به جدایی منصرف می‌شوند.

حاجی محمدیزدی معتقد است: طلاق تمامی مشکلات انسان را برطرف نمی‌کند، شایسته است که یک فرد قبل از تصمیم به طلاق مشکلات زندگی خود را به دقت شناسایی کرده و مدیریت آنها را بر عهده بگیرد.

این کارشناس و مشاور خانواده افزود: مردم به واسطه این جشن‌ها همیشه از واقعیت و زندگی خود دوری می‌کنند. سردرگمی‌های روحی متعدد باعث می‌شود افراد دست به برگزاری جشن‌های خاص بزنند، این جشن‌ها همیشه در مدتی مقطعی شکل می‌گیرند و فاقد ریشه هستند.

وی در ادامه با بیان اینکه جامعه‌ای که از سطح بالای فرهنگی برخوردار باشد به صورت خودکار موضوع و محتوای جشن‌های خاص و نوظهور را پس می‌زند گفت: اگر متولیان فرهنگی و آموزشی کشور در مسیر مناسب و صحیح فعالیت‌های مختلف خود را پیش ببرند، جشن‌های نوظهور و خاص در سطح جامعه برگزار نمی‌شوند.

این مشاور خانواده که در یک برنامه رادیویی با موضوع بررسی خانواده و آسیب‌های زندگی لاکچری و جشن‌های نوظهور صحبت می‌کرد، با اشاره به نقش صدا و سیما در مدیریت فرهنگی جامعه، عنوان کرد: مردم زمانی یک فرهنگ را می‌پذیرند که باطناً به آن گرایش داشته باشند، بر همین اساس نمی‌توان به صرف برنامه سازی مردم را به سمت یک فرهنگ خاص سوق داد. نظر و عمل تمامی افراد تأثیرگذار در حوزه فرهنگی کشور در شیوه واکنش مردم به جشن‌های نوظهور مؤثر است.

در ادامه دکتر نجمه سمیعیان کارشناس ارشد روانشناسی و مشاور خانواده نیز با اشاره به اینکه افراد به شادی نیاز غریزی دارند، گفت: در سال‌های اخیر بسیاری از افراد با اهتمام به افراط و تفریط‌های مختلف به منظور دستیابی به شادی و شادمانی در مسیر نادرستی قرار می‌گیرند. برخی از خانواده‌ها امروزه به هر دلیلی و بدون هیچ سابقه و تاریخچه‌ای نسبت به برگزاری جشن‌های مختلف اقدام می‌کنند و به هدف دستیابی به شادی در جشن می‌مانند.

این مشاور خانواده با اشاره به دلیل برگزاری جشن‌های نوظهور، اظهار کرد: برخی از جشن‌های نوظهور به دلیل چشم و هم چشمی افراد و به رخ کشیدن دارایی‌ها شکل می‌گیرد. افرادی که چشم و هم چشمی زیادی دارند و همیشه به دنبال رقابت می‌گردند و از عزت نفس و هویت مطلوبی برخوردار نیستند. افرادی که همیشه به شاد بودن تظاهر می‌کنند و جشن‌های نوظهور بی‌منطق برگزار می‌کنند را می‌توان در دسته افرادی به شمار آورد که درگیر اختلالات روانی هستند.

دکتر علی محمدباقر، معاون انجمن آسیب شناسی اجتماعی ایران نیز با اشاره به حوزه رفتارشناسی، گفت: ارزنده سازی زیادی در هر موضوع می‌تواند به یک رفتار تکرار شونده در جامعه تبدیل شود. فردی که در زندگی خود با حجم بسیاری از اضطراب و دغدغه سر و کار دارد، به دلیل کاهش میزان نگرانی خود به رفتار پر تکرار ارزنده سازی روی می‌آورد. این عمل به صورت موقت اضطراب، نگرانی و دغدغه‌های افراد را کاهش می‌دهد.وی با اشاره به ارتباط میان ارزنده سازی و ازدواج، معتقد است: افراد مختلف در هنگام ازدواج به دلیل عدم برخورداری از مهارت‌های لازم برای این کار و تکیه بر نگرانی‌های متعدد به ارزنده سازی زیاد گرایش پیدا می‌کنند. امروزه صنعت خدمات مجالس و مهمانی‌ها برای ارائه کارهای نو مراسم ازدواج را به صورت نمایشی چند روز قبل تر از روز یا شب اصلی مراسم برگزار می‌کنند.

محمدباقر با اشاره به اینکه برخی از برگزارکنندگان عروسی‌های لاکچری توانایی مالی برای امکانات اولیه زندگی را ندارند، عنوان کرد: اگر بخش سلامت روان و آموزش جامعه افراد را در این دو حوزه توانمند کند، رفتارهای ناشی از ارزنده سازی در کشور کاهش خواهند یافت. همچنین اگر میزان اضطراب در افراد کاهش یابد، اشخاص برای کم کردن نگرانی‌های خود به هر کار ممکن یا ناممکن دست نمی‌زنند.

تخریب خانه تاریخی «میرمیران» قزوین

این خانه دست‌کم متعلق به دوره‌ی پهلوی بود اما توسط میراث فرهنگی استان قزوین شناسایی نشده بود

یک فعال میراث فرهنگی قزوین از تخریب خانه‌ی قدیمی «میرمیران» در بافت تاریخی مرکزی این شهر خبر داد.

علی‌رضا خمسه در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان این‌که این خانه دست‌کم متعلق به دوره‌ی پهلوی بود اما هنوز توسط میراث فرهنگی استان قزوین شناسایی نشده بود، ادامه داد: این خانه علاوه بر زیرزمین، در سه طبقه ساخته شده بود و دارای معماری گودال باغچه‌ای بود که هنوز بسیاری از عناصر قدیمی خود را حفظ کرده بود.

وی با اشاره به این‌که تا چند سال قبل هنوز خاندان «میرمیران» در این بنا قدیمی زندگی می‌کردند، اظهار کرد: با وجود قرار گرفتن این بنا در بافت مرکزی قدیمی شهر قزوین «پنبه‌ریسه» که بین دو محله قدیمی «بلاغی» و «ملک‌آباد» قرار داشت، اما نه تنها این خانه در فهرست آثار ملی به ثبت نرسیده بود، بلکه هنوز شناسایی نشده و حتی میراث فرهنگی و شهرداری هم از وجود آن اطلاعی نداشت.

او با بیان این‌که متأسفانه بخش زیادی از خانه‌های قدیمی قزوین در همین حالت به سر می‌برند، می‌گوید: بخشی از این خانه‌ها به حالت متروکه درامده‌اند، بخش دیگری توسط مهاجران اشغال شده که در ان خانه‌ها ضایعات جمع می‌کنند و بخش دیگر نیز در اختیار ورثه است که در آن‌ها بسته شده و در حال تخریب هستند. خانه‌ی آقای میرمیران نیز از یکی دو سال گذشته متروکه شده بود و دزد در قدیمی و کلونی آن را به سرقت برده بود.

خمسه ادامه می‌دهد: متأسفانه امروز، مالکان به میراث فرهنگی، شهرداری، انجمن‌ها و حتی شرکت‌ها بی‌اعتماد شده‌اند و تمایلی به گرفتن خدمات از آن‌ها برای حفاظت از بناها و آثار قدیمی خود ندارند.

علی‌رضا خزائلی – سرپرست اداره کل میراث فرهنگی استان قزوین – که کمتر از ۱۰ روز است برای این سمت انتخاب شده، درباره ا ین اتفاق اعلام کرده است: «حفاظت از بناهای تاریخی غیر ثبتی مورد توجه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قزوین قرار دارد و در این رابطه از همه ابزارهای قانونی در اختیار استفاده خواهیم کرد.» به‌دنبال تخریب خانه میرمیران واقع در محله تاریخی بلاغی قزوین سرپرست میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان از توقف صدور هرگونه پروانه اجرایی مغایر با مصوبات شورای عالی معماری و شهرسازی کشور در بافت تاریخی خبر داد.

علیرضا خزائلی -سرپرست میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان قزوین- اظهار کرد: خانه میرمیران واقع در محله تاریخی بلاغی قزوین در فهرست آثار ملی به ثبت نرسیده ولی به دلیل اهمیت آن به‌عنوان اثری واجد ارزش در مصوبات شورای‌عالی معماری و شهرسازی جز آثار در اولویت تثبیت و حفظ عنوان‌شده بود که متأسفانه مالک بنا پس از صدور مجوز ساخت بدون اخذ استعلام از این اداره کل اقدام به تخریب پلاک مذکور کرده است.

وی ادامه داد: با توجه به نگاه ویژه استاندار قزوین به بافت تاریخی و همفکری استانداری با میراث فرهنگی طی جلسه‌ای با حضور وی و ارائه گزارش، مقرر شد تا اتمام مطالعه ضوابط اختصاصی در عرصه بافت تاریخی قزوین و تصویب آن، از صدور هرگونه مجوز که ممکن است مغایر با مصوبات شورای عالی معماری و شهرسازی کشور باشد جلوگیری شود که برای تکمیل مطالعات این طرح ظرف زمانی دوماهه از سوی وی اعلام شد.

سرپرست میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان قزوین یادآور شد: امیدوارم با همراهی و همکاری نهادها و دستگاه‌های اجرایی استان بتوانیم در راستای اجرای مصوبات شورای عالی معماری و شهرسازی کشور و حفاظت از آثار ارزشمند تاریخی استان گام مؤثری برداریم.

حریم خصوصی

یاسر سیستانی نژاد

طنزیماتچی

تغارجان و تغارناز به درِ نیمه بازی رسیدند.

-تغارجان! خونه اوستا تغار همین جاست!

-خُب، در بزن بریم تو!

-نمیخواد. 

تغارستانی ها برای ورود به حریم خصوصی افراد اجازه نمی گیرن.

-چه جالب!

وارد شدند. تغارناز صدا زد:

-اوستا تغار!

صدای خشنی از تغاردان بلند شد.

-بله، بفرمایید.

-می خواستیم برامون یه تغاردان بسازین

-فعلاً فرصت ندارم.

-چرا؟ جای دیگری کار می کنین؟

-نه کار نمی کنم. اما فرصت هم ندارم…

تغارجان؛ کف های دور دهانه اش را پاک کرد و گفت:

-خُب، اگه جایی کار نمی کنین، چرا فرصت ندارین؟

اوستا تغار از در بیرون آمد. به چشم های تغارجان زل زد. گردنش را بالا کشید و جواب داد:

-به تو ربطی نداره! من فردا از صبح تا غروب میخوام خرّ و پف کنم.

-معذرت میخوام. آخه…

تغارناز؛ وسط حرف تغارجان دوید:

-بابام مشورت داده که حتماً فردا صبح بیایید و برای ما تغاردان بسازین.

-بابات کیه که به من مشورت داده؟

-من دختر تغارخان هستم.

-تغارخان؟! تغارخان؟ کدخدای تغارستان؟ 

بله، حتماً فردا صبح خورشید که از تغارکوه سر بزنه من میام سرِ کار. 

ببخشید این یارو کیه؟

تغارجان؛ آمد که در خودش فرو برود، تغارناز گفت:

-ایشون شوهر من هستن. جناب تغارجان!

-تا حالا ایشون رو ندیدم. 

شما هم سال ها نبودین. کجا بودین؟ کجا با ایشون آشنا شدین؟ نحوه آشناییتون چه جوری بوده؟ زندگیتون چه طوره؟ کی قراره تغارچه بیارین؟

تغارجان؛ بی حوصله گفت:

-ببخشید، همه این موضوعا خصوصیه،ها!

اوستا تغار؛ دهانه اش را باز کرد. اخمی به پیشانی اش انداخت. سینه اش را خاراند و پرسید:

-خصوصی؟ خصوصی چیه؟ یه نوع کشکه؟

تغارناز؛ پاپیون روی پیشانی اش را محکم کرد و جواب داد:

-نه، کشک نیست. 

توی سرزمین های دیگه به موضوع هایی که دیگران در اون نقشی ندارن و به خود افراد مربوط میشه میگن خصوصی. 

متوجه شدین؟

-نه، من که نمی فهمم شما چی میگین. اما سر فرصت جریان آشناییتون رو برام تعریف کنین.

تغارجان؛ در حال در خود فرو رفتن بود که تغارناز نیشگونی از پهلویش گرفت و گردنش دوباره به حالت اولیه برگشت

خوشحالی برای یک سراب

در پی اعتراض کشاورزان اصفهانی، درهای سد زاینده رود به مدت 20 روز گشوده شد  

کشاورزان معترض اصفهانی به آنچه انتظار آن را می‌کشیدند، رسیدند. سد زاینده رود نیمه شب گذشته برای کشت کشاورزان شرق و غرب اصفهان باز شد و آنطور که اعلام شده است حدود دو روز دیگر به اصفهان و سی و سه پل خواهد رسید. اما اکنون سوال اینجاست که آیا این راه حل موقتی دوای درد کشاورزان این منطقه است؟

پیش از این به دلیل نگرانی شدید تامین آب شرب، احتمال بازگشایی زاینده رود برای کشاورزی و باغات صفر اعلام شده بود. اما در پی اعتراضات صورت گرفته از سوی کشاورزان، قول‌هایی در خصوص بازگشایی این سد داده شد. البته  حسن ساسانی معاون حفاظت و بهره‌برداری شرکت آب منطقه‌ای اصفهان،  علت این رها سازی آب را پشتوانه بارش‌های مؤثر در سال آبی جاری، اعلام کرد و گفت: این آب برای کشت پاییزه کشاورزان اصفهان حدود 20 روز باز  خواهد بود.

ساسانی در مورد اینکه چرا با وجود مشکل تامین آب شرب برای اصفهان، این آب برای کشاورزی باز می‌شود،  این چنین گفته است: «همچنان نگران تامین آب شرب اصفهان هستیم، اما واقعیت این است که 17 هزار هکتار باغ به معنای ریه اصفهان در منطقه غرب در حال نابودی است و اگر این باغات از بین رود اصفهان علاوه بر آب، هوای خود را از دست خواهد داد.»

همچنین او در خصوص تأثیر بارشهای اخیر بر ذخیره سد زاینده‌رود و تأمین آب شرب اصفهان، گفته: با توجه به بارش‌های صورت گرفته و همچنین بارشهای پیش رو مشکلی برای تأمین آب شرب در تابستان نخواهیم داشت. نگرانی ما برای سال آینده است و با توجه به پیش‌بینی‌های صورت گرفته امیدواریم برای تأمین آب شرب در سال آینده دچار مشکل نشویم. 

رهاسازی آب، راه حل دائمی نیست

در همین خصوص اسماعیل کهرم فعال محیط زیست به پیام ما می‌گوید:  رهاسازی آب سدزاینده رود بیشتر یک ژست برای راضی کردن جمعیت کشاورزان اصفهان ، به خصوص کشاورزان ورزنه و اطراف گاوخونی است.  این روش راه مدیریت بیآبی این منطقه نیست و باید تغییری  در الگوی کشت ایجاد شود.

هنوز در اصفهان محصولاتی همچون برنج و هندوانه کشت میشود که این محصولات به حدی آببر است که کشت آنها به صرفه نیست. به طور مثال  ما پنج هزار دلار صرف کاشت یک کیلو هندوانه  میکنیم و بعد آن را به قیمت پنج هزار دلار میفروشیم.» 

به گفته کهرم اینکه اکنون میزان بارندگی خوب بوده است و سبب شده که سد زاینده رود را باز کنند دلیلی نمیشود که در آینده هم وضعیت این چنین باشد . این موضوع یک مدیریت قوی را میطلبد. 

تجمع کشاورزان اصفهانی

حدود چهار ماه پیش بود که کشاورزان شرق حوضه آب‌ریز زاینده‌رود اصفهان تجمع اعتراضی بر پا کردند. این کشاورزان درخواست داشتند که آب زاینده رود برای کشت زمین‌هایشان جاری شود. حسنعلی مبینی‌نژاد (نماینده استان اصفهان در شورای عالی استان‌ها) در همین رابطه گفته بود: « از زمان آغاز بحران ‌آب، کشاورزان به‌طور مرتب با مسوولان مختلف از فرمانداری و استانداری گرفته تا شورای شهر و نمایندگان مجلس، برای رفع و رجوع مشکلات‌شان در تماس بوده‌اند. آنها اعتراضاتشان را تاکنون به اشکال مختلف نشان داده‌اند. الان هم مدتی است که این اعتراضات در قالب تظاهرات انجام می‌شوند.»

تخریب خط لوله انتقال آب برای بیست و چندمین بار

کشاورزان اصفهانی که تعطیلی کشت و کار را خود به دلیل نبود آب می‌بینند، در دیگر سوی این ماجرا مشاهده می‌کنند که لوله‌هایی آب را به یزد انتقال می‌دهد. همین موضوع درگیری و تنشی را به وجود آورده است که ظاهرا پایانی بر آن وجود ندارد. آذرماه امسال برای بیست و پنجمین بار  خط لوله انتقال آب به یزد تخریب شد. آنطور که ایسنا گزارش داده است این اتفاق در منطقه قارنه استان اصفهان انجام شد و سه حوزچه ذخیره آب و تعداد 10 عدد تیرروشنایی مسیر تخریب شدند.

محمدمهدی جوادیان‌زاده مدیرعامل شرکت سهامی آب منطقه‌ای یزد میزان خسارت این تخریب را  بیش از چهار میلیارد تومان برآرود کرده  و گفته بود:  این تعرضات سبب شده است که وضعیت تامین آب شرب استان یزد با خلل و مشکلات بسیاری روبه رو شدیم .

 نماینده استان اصفهان در شورای عالی استان‌ها،  در توصیف وضعیت کشاورزان معترض، این چنین می‌گوید: این نکته را باید لحاظ کرد که این مردم همه متدین و دوستدار نظام هستند اما به هر حال، اگر نتوانند کشاورزی کنند، از آنجا که منبع درآمد دیگری ندارند، زمین‌گیر خواهند شد. آنها خانواده‌دار هستند و باید قادر باشند چرخ زندگی‌شان را بچرخانند.  نمایندگان دستگاه‌های مختلف دولتی، تاکنون جلسات متعددی با کشاورزان معترض داشته است. در سال گذشته، دولت وعده‌هایی مبنی بر جاری ساختن آب برای کشت پاییزه امسال، به جبران انجام نشدن کشت پاییزه ۹۶، به کشاورزان داد. هم‌چنین، دولت، در همان سال، طی یک مورد به کشاورزان و احتمالا نه به همه آنها، مبلغی بین یک الی سه‌و‌نیم میلیون تومان اهدا کرد. امسال هم طبق وعده استاندار، مجددا مبلغی به کشاورزان داده شد. لازم به ذکر است که این مبلغ از نیم میلیون تومان فراتر نرفته است که البته بازهم به همه داده نشده است.

راه حل چیست

اکنون درهای سدزاینده رود به روی کشاورزان و مردم  اصفهان گشوده شده است  و آنطور که ایسنای اصفهان نوشته است این خبر را قریب به ۳ میلیون نفر ساکن شهر اصفهان دنبال می‌کنند و از شنیدن  آن خوشحال هستند اما باید پرسید بعد از رهایی بیست روزه آب وضعیت چگونه خواهد بود؟ 

به گفته کهرم این استاد پیشکسوت محیط زیست  این ها همه راه‌حل‌های موقتی است که درمان این درد نیست و نیاز است  مدیریت صحیحی بر منابع آبی صورت گیرد.

همچنین نیاز است انقلابی در کشت کشاورزان مناطق خشک کشور از جمله اصفهان و یزد صورت گیرد و این کشاورزان  با دست کشیدن از کشت محصولات آب‌بر کمک بزرگی به مردم و سرزمین کم‌آب ایران زمین بکنند.

مرگ طبیعت با «مالچ نفتی»

معاون محیط طبیعی محیط زیست : وقتی تصاویری از حیات وحش گرفتار شده در مالچ نفتی وجود دارد، به این معناست که دقت لازم در اجرای عملیات صورت نگرفته  

پخش کلیپ‌های مالچ پاشی در شنزارهای خوزستان باعث ایجاد موجی از موضع‌گیریهای متفاوت در فضای مجازی شده است.  این موضوع سبب شده که دوباره این پرسش شکل بگیرد که آیا مالچ پاشی راه  برطرف کردن معضل گرد و غبار جنوب غربی کشور است.

شـنهای روان در کشـورهای دارای بیابـان ماننـد ایـران مشـکل بسـیار بزرگـی محسـوب میشـوند کـه بشـر را دچار مشـکلات و معضلات فراوانـی میکنند. مالچ پاشی نفتی یکی از روشهای رایج تثبیت این شنها در طول بیش از سه دهه گذشته در ایران بوده است.

در آبان ماه امسال بود که کلیپی در فضای مجازی منتشر شد که نشان میداد مالچ پاشی در برخی مناطق در استان خوزستان در حال انجام است. معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست دستور بررسی این موضوع را صادر کرد و بعد از آن بود که اعلام کرد زیستگاه آهو شنی در منطقه حفاظت شده میشداغ به هیچ عنوان تحت عملیات مالچ پاشی قرار نگرفته است.

اما بعد از این موضوع بود که ظهرابی در نامه‌ای خطاب به مسوولان ذیربط عنوان شده که از مالچ‌پاشی در زیستگاه‌های حیات وحش، فارغ از اینکه در مناطق چهارگانه واقع شده باشند یا خیر، باید اجتناب شود.

ظهرابی معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست میگوید: گونه‌های حیات وحش معمولاً در محل‌هایی مشاهده می‌شوند که پوشش گیاهی موجود است، وقتی تصاویری از حیات وحش گرفتار شده در مالچ نفتی وجود دارد، به این معناست که دقت لازم در اجرای عملیات صورت نگرفته و این بی دقتی، باعث آسیب به برخی زیستگاههایی خواهد شد که به طور طبیعی شنزار هستند و سهمی در تولید گردوغبار ندارند و حیات برخی گونه‌ها به همین زیستگاه‌ها وابسته است.

منطقه میشداغ از زیستگاه‌های اصلی پستاندارانی از جمله آهو، قوچ و میش و پرندگانی مانند هوبره است علاوه بر آن پرندگانی نظیر کبک، تیهو، کبوتر، باقرقره و … در این منطقه به تعداد فراوان وجود دارد. از آنجا که این محل زیستگاه مهم حضور گونه های حمایت شده استان خوزستان به خصوص آهو است، به عنوان منطقه حفاظت شده انتخاب شده است. 

مالچ پاشی به تنهایی جوابگو نیست

علی شاداب‌رو کارشناس منابع طبیعی و کشاورزی به پیام ما می‌گوید: مالچ پاشی یک روش تجربی است که جواب خود را پس داده است. ما اولین کشوری بودیم که از این روش استفاده کردیم تا به این وسیله گرد و غبار را کنترل کنیم. اما موضوعی که وجود دارد باید همزمان با این روش از روشهای دیگری همچون کاشت گیاه و درخت هم استفاده شود چراکه مالچ به تنهایی جوابگو نیست و بعد از مدتی خاصیت خود را از دست میدهد.

نیره اکبری یکی دیگر از کارشناسان منابع طبیعی هم به پیام ما می‌گوید:  پدیده گرد و غبار بیشتر در مناطق جنوبی کشور رواج دارد که با روش مالچ پاشی سعی در کنترل این معضل دارند. اما باید بدانیم که این مالچ پاشی میتواند بافت خاک را تغییر دهد و بعد از مدتی به تغییر اقلیم منجر شود. به همین دلیل باید با روشهایی همچون کاشت درخت(گز روغنی) از این گرد و غبار جلوگیری کرد.

مالچ نفتی خیانت است

درحالی که تعدادی از کارشناسان منابع طبیعی معتقدند  باید مالچ پاشی  در کنار کاشت گیاه برای مقابله با گرد و غبار جنوب کشور صورت گیرد که  پرفسور پرویز کردوانی پدر علم کویر شناسی ایران به شدت مخالف این کار است و می‌گوید:  روش های جدید مقابله با بیابان زایی، باید جایگزین روش های قدیمی و «ریگ پاشی» جایگزین «مالچ پاشی» شود.

کردوانی با اشاره به تاریخچه استفاده از مالچ نفتی برای مقابله با بیابان زایی در ایران اظهار کرده : این نوع مالچ در سال 1342 برای نخستین بار از کشور لیبی برای تثبیت ماسه زارها وارد شد و در جنوب قزوین مورد استفاده قرار گرفت.

وی با بیان اینکه هر روشی که مورد استفاده قرار می گیرد باید ارزان، زود بازده و دایمی باشد و محیط زیست را آلوده نکند گفته است: این در حالیست که مالچ نفتی گران و باارزش است، زمین را سیاه می کند، بدبوست و حرارت منطقه را بالا می برد که باعث می شود بادهای آن منطقه گرم و بدبو باشد، ضمن اینکه باعث نابودی موجودات و گیاهان می شود.مالچ نفتی که روی تپه ها و ماسه زارها پاشیده می شود باعث نفوذناپذیری منطقه در مقابل باران می شود وپس از گذشت چهار پنج سال به دوده سرطان زا تبدیل می شود. با این حال، پس از بحران های تنفسی و گرد و غبار در خوزستان وزارت نفت با وجود مخالفت، مجبور شده که 10 هزار تن مالچ نفتی را به سازمان محیط زیست و منابع طبیعی اختصاص دهد.

درحالیکه تعدادی از فعالین محیط زیست به شدت با این روش مقابله با گرد و غبار مخالف هستند و آن را برای طبیعت و انسان‌ها مضر می‌داند اما مهدی رجبی‌زاده مدیر کل منابع طبیعی و آبخیز داری استان کرمان پیش از این  به پیام ما گفته بود: اینکه گفته می‌شود مالچ نفتی اکوسیستم شنزارها را نابود می‌کند درست نیست چراکه کسانی که این سخن را بیان می‌کنند تاکنون هیچ رفرنس علمی در این مورد ارائه نداده‌اند. سند علمی که نشان دهد مالچ جامعه گیاهی و حیوانی این شنزارها را  از بین می‌برد. تجربه سی ساله ما نشان داده است که این مالچ‌ها نه تنها هیچ تاثیر منفی بر پوشش گیاهی منطقه ندارند. بلکه مثبت هم بوده است. ما شواهدی داریم که نشان می‌دهد که مالچ باعث تحریک پوشش گیاهی منطقه شده و رشد آنها را بشتر می‌کند. همچنین باید دانست که بر فرض اینکه این مالچ‌ها اکوسیستم را هم نابود کند ما چاره‌ای جز این نداریم چراکه یا باید موجودات انسانی که در معرض گرد و غبار این شن‌ها هستند را نجات دهیم یا اینکه به فکر موجودات جانوری این اکوسیستم باشیم و طبیعی است که اولویت ما محیط انسانی است. ما اگر بخواهیم طبیعت را حفظ کنیم نباید هیچ کاری را انجام دهیم.

ریگ پاشی به جای مالچ پاشی

پدر کویرشناسی کشور، بهترین راه مقابله با ریزگردها را پاشیدن ریگ دانسته و گفته: ریگ راهکاری ارزان، ساده و دایمی است و به اندازه کافی در کشور وجود دارد. می توان به عنوان نمونه یک منطقه پنج هکتاری را با ریگ پوشاند و اثرات آن را با یک منطقه پنج هکتاری که با مالچ نفتی پوشانده شده مقایسه کرد. می توان در بعضی از نقاط از ریگ های رنگی استفاده و نقش و نگارهایی ایجاد کرد که آن منطقه مناسب گردشگری هم باشد.