اهمیت شبکه‌سازی برای واکنش به بحران سیل

زکریا دریجانی

کارشناس آب

18 مرداد 1401، 0:00

سیلاب از جمله پدیده‌های چالش‌برانگیزی است که بدون نگاه کل‌نگر نمی‌توان برای تعدیل اثرات آن چاره‌ای اندیشید. قبل از طرح روش‌های معمول مدیریت سیلاب، بهتر است در سطوح مدیریتی و در سطح متاثران از سیل، بر سر پیچیده بودن ذاتی مسئله به وحدت نظر برسیم. معضل سیلاب‌های مخرب نه تنها راه حل نهایی ندارد بلکه تنها یک راه حل نیز ندارد و هر اقدام موثری می‌تواند درجاتی یا به عبارتی بخشی از یک راه حل جامعه‌نگر برای حل این بحران باشد. در عین حال به علت کمبود زمان، تصمیم‌گیری بهینه دشوار می‌شود. از این‌رو فرصتی برای سعی و خطا نیست و همچنین آزمونی مشخص برای ارزیابی پیامدهای هر راه ‌حل نیز قابل دسترس نیست.

گرچه از منظر ریاضی و با توجه به سابقه و مسیر حرکت سیل، تحلیل‌های هیدرولیکی با اتکا بر سوابق هیدرولوژیکی مبتنی بر داده‌پردازی متقن می‌تواند از جمله ارکان ورودی برای سیستم پشتیبان تصمیم جهت تعدیل خسارات ناشی از طغیان سیل در نظر گرفته شود -امری که یکی از مهمترین وظایف بخش مهندسی رودخانه در شرکتهای تابعه وزارت نیرو است- باید توجه داشت که تلاش برای حل این مسئله با تفکر خطی، مسائل را از یک عرصه به عرصه دیگر می‌برد. بنابراین سیاست‌گذار با راه حل‌های متفاوت و گاه متعارض در منافع مواجه خواهد بود که حل بسیاری از این طیف مسائل بغرنج نقش دولت را به عنوان تسهیلگر شبکه‌ساز بین سازمان‌ها و ایجاد سازمان‌های مردم‌نهاد برای کاهش تبعات تعارض منافع تشکیلاتی و به ثمر رسیدن فرآیند اعتمادسازی (که خود شامل متقاعد‌سازی، آگاه‌سازی و جلب مشارکت همگانی است) بی‌بدیل ‌می‌سازد. پیشنهاد می‌شود مدیران در ایجاد یک سیستم پشتیبان قوی در سازمان‌های متولی و تصمیم‌گیر در بحران، با حفظ ارتباط تنگاتنگ افراد تاثیرگذار اعم از متخصصان رسانه‌، سلبریتی‌ها و متخصصان واکنش سریع در بحران و با استفاده از سیستم‌های پیش‌بینی هواشناسی و جلب مشارکت مردم برای بهره‌گیری از اطلاع‌رسانی کافی به تصمیم‌گیران اصلی مدیریت سیلاب در بحران سیل همت کنند تا بتواند گامی موثر در جهت تعدیل اثرات مخرب این پدیده طبیعی بردارد.

به اشتراک بگذارید:

برچسب ها:

بحران، سیل