نمایشگاهی برای زنان محله اوین و درکه

وقتی يك سال پيش به عنوان تسهيلگر اجتماعی دفتر توسعه محله‌ی اوين و دركه فعاليتم را آغاز كردم با مورد عجيبي رو به رو شدم و آن اين بود كه زنان محله حضور بسيار كمرنگی در فضاهای شهری و اماکن عمومی داشتند تا جايی كه فقط آنها را در مراسمات مذهبی به ويژه هنگام نماز می‌ديدم و می‌توانستم چند دقيقه‌ای با آن‌ها صحبت کنم.
بعد از مدتی متوجه شدم كه محله دركه به دليل حفظ بافت سنتی و مذهبی كه دارد بسياری از زنان ترجيح می‌دهند در مراسمات مذهبی شركت كنند و هيچگونه فعاليتی به ويژه فعاليت اجتماعی و فرهنگی در محله نداشته باشند.

با بسياری از زنان محله در خصوص اين موضوع كه صحبت می‌کردم، می‌گفتند ترجيح می‌دهند همسرشان درباره‌ی امورات محله تصميم گيرنده باشد و به شدت عقب‌نشينی می‌كردند و برخی ديگر هم علت فعالیت نکردن و حضورشان در محله را نارضایتی همسر می‌دانستند. رفته رفته متوجه زنان هنرمند و دارای مهارتی‌ شدم كه بی‌سر و صدا در خانه كسب و كار خردی را برای خودشان راه‌اندازی كردند و در فضای خانه مشغول به فعاليت‌های اقتصادی كوچكی هستند. ابتدا برایم جالب بود كه چرا هيچ‌كدام علاقه‌ای به شناخته شدن به ويژه در محله ندارند و من به دليل اينكه آشنا يا محلی نبودم احساس راحتی می‌كردند و برای نشان دادن محصولاتشان به دفتر می‌آمدند. دست سازه‌هايی كه ارزش بسيار زيادی داشت و با مهارت خاصی ساخته شده بود. بسياری از خانم ها می‌گفتند مشاغل خانگی در محله خوب جا نیفتاده است و متاسفانه بسياری بر اين باورند كه زنان از روی نياز در خانه محصولی را توليد می‌كنند در صورتی كه زنانی هستند كه از روی علاقه و مهارتی كه كسب كردند مشغول به فعاليت و ساخت محصول شدند. به مرور زمان تمامی آنها را شناسايی و با هركدام مصاحبه كردم تا بتوانم با عمده ترين مسائل و مشكلات‌شان آشنا شوم و نسبت به خواسته و انتظاراتی كه از نهادهای فعال محله دارند آگاه شوم. وقتی صحبت از برگزاری بازارچه و نمايشگاه در محله می‌شد تعداد قابل توجه‌ای از آنها حاضر نبودند در محله حضور پيدا كنند و محصول خودشان را بفروشند.تمام تلاشم را كردم كه اين فرهنگ را بين زنان دارای مشاغل خانگی جا بيندازيم كه آنها هم مثل بقيه آدم‌ها محصول توليد می‌كنند با فرق اينكه آنها در خانه كسب درآمد دارند. رفته رفته متوجه ارزش كارشان شدند و اينكه به اين باور رسيدند كه زمان و هزينه‌ای‌ كه صرف توليد محصول دست ساز می‌كنند بسيار باارزش است. البته این موضوع برام مهم بود كه به من اعتماد كنند تا به راحتی در مراسمات محلی حضور و فعاليت داشته باشند. بعد از برگزاری بازارچه‌ای در محله دركه كه كاملا رايگان بود و هزينه‌ای از آنها دريافت نشد بسياری از زنان اعتمادشان جلب شد و از اينكه فضایی در محله ايجاد شده بود تا بتوانند محصولشان را بفروشند و حضور پررنگی داشته باشند احساس رضايت داشتند و برای برنامه‌های آتی اعلام آمادگی کردند.

همين باعث شد كه بتوانيم نمايشگاهی به منظور فروش دست سازه‌های زنان هنرمند محله‌های اوين و دركه برگزار كنيم. البته همكاری و حمايت‌های نهادها و يا امكان فرهنگی و … هم برای برپایی نمايشگاه بسيار حائز اهميت است. به لطف موسسه فرهنگی اكنون و مديريت آن خانم اشتری توانستيم خانم‌های هنرمند هر دو محله را كنار هم جمع كنيم و درباره‌ی نحوه‌ی كار اين نمايشگاه توضيحاتی بدهيم. اين نمايشگاه برای زنان هنرمند كاملا رايگان بوده و هيچ سود و اجاره‌ای از آنها دريافت نمی‌شود. لازم به ذكر است برپایی اين دست برنامه‌ها و تداوم آن نيازمند توجه و حمايت جدی خصوصی و نهادهای دولتی به ويژه شهرداری منطقه است.