بایگانی مطالب: منابع طبیعی
درخت دوستی بنشان که کام دل بهبار آرد
این روزها درباره مسئولیت اجتماعی بیش از هر زمان دیگری میشنویم، علاوه بر اینکه شرکتها، سازمانها و افراد یکسری منافعی دارند و از سوی دیگر آنها هم در قبال اجتماع، محیط زیست و... باید وظایفی را ایفا کنند. افراد جامعه هر کدام باید در نقشی که برعهده دارند نسبت به کم آبی، تولید زباله، آتشسوزی جنگلها و مراقبت از گونههای نادر نسبت به گذشته حساستر باشند؛ این موضوع را میتوان به عملکرد شرکتها و سازمانهای بزرگ برای ایفای نقش خودشان در قالب مسئولیت اجتماعی بسط داد. سادهترین و راحتترین کاری که یک سازمان میتواند انجام دهد استفاده کمتر از ظروف یکبار مصرف است یا اینکه چطور میتوانند زبالههای کمتری تولید کنند، از طرف دیگری باید از خودشان بپرسند تا چه اندازه در راستای پذیرش و انجام مسئولیت اجتماعی به کارمندانشان آموزش دادند؟ اما شرکتهایی هم فعالیت میکنند که عملکردشان انجام کارهایی در حوزه مسئولیت اجتماعی است. درخت میکارند، آب و علوفه برای حیوانات در مناطق گرمسیری تهیه میکنند، ردپای کربن را کاهش میدهند و... اگر زمانی که خوشحال هستید و اوضاع بر وفق مرادتان هست میتوانید صدقه شاد بودنتان را با حمایت از گونههای در معرض انقراض بدهید، یا اگر عزیزتان از دنیا رفته و میخواهید یادش سبز بماند درختی بکارید یا اگر فرزندی در راه دارید به نام او از هیرکانی حمایت کنید؛ این کسب و کارهای تازه مسیر کارهای نیک کردن را برای شهروندان آسان کردند اما برای اینکه بتوانند ادامه دهند، نیاز به حمایت بیشتری هم دارند.
این خانه سیاه میشود اگر…
توسعه اصفهان پرهزینه است
شماری از کنشگران محیطزیست اصفهان در نامهای به رئیس شورای شهر، بازاندیشی و بازنگری جدی در روند توسعه و اداره اصفهان را خواستار شدند.
نسلهای آینده و جنگلهای باستانی ایران
|پیامما| فصلنامه فرهنگی «بخارا» با همکاری خانه اندیشمندان علوم انسانی و مجله محیطزیستی «صنوبر» عصر یکشنبه گذشته، نشستی با عنوان «شب جنگلهای هیرکانی» بهمنظور توجه دادن به ارزشها و اهمیت حفظ این جنگلهای شمالی کشور برگزار کرد. این نشست که با استقبال قابلتوجهی از دوستداران و فعالان حفظ و حراست از این میراث تاریخ طبیعی کشور روبهرو شد. «باریس مجنونیان» استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، «وحید اعتماد»، «حنیفرضا گلزار»، «کیومرث سفیدی»، «حمیدرضا رضایی»، «حسین آقایی»، «علی دهباشی» و «مانیا شفاهی» از سخنرانان این نشست بودند. همچنین، فیلم مستند «کسی به فکر جنگلها نیست» به کارگردانی یاسر طالبی به نمایش درآمد. در بخش دیگری از این برنامه از گروهی از روزنامهنگاران محیطزیست؛ «فاطمه باباخانی»، «الهه موسوی»، «اسدالله افلاکی»، «زهرا کشوری» و «زینب رحیمی» تجلیل شد.
هزاران شاهد ششهزارساله خلیجفارس در کام فاضلاب
از هزاران گور شناساییشده تنها ۱۰ گور در سال ۱۳۹۴ از دل خاک بیرون آمد که نهتنها جامعه باستانشناسی ایران را شگفتزده کرد، بلکه ثابت کرد ایرانیان از هزاران سال پیش ساکن کرانههای خلیجفارس بودند. ازآنپس بود که این آثار نقش حیاتی و کلیدی در امر ملی و سیاسی پیدا کردند. باوجوداین، سالهاست این گورها به حال خود رها شدهاند. تهدید جدید اینبار از این قرار است: «احداث سیستم دفع فاضلاب در زیستگاه متعلق به این گورها، حذف بند خاکی برپاشده بهمنظور حفاظت از گورستان و بهسازی معابر روستا روی عرصه». اقداماتی که بهگفته بسیاری از کارشناسان منجر به تخریب این سند باستانی منحصربهفرد میشود. جالب اینجاست که این اتفاق در حالی میافتد که مقامات عالی حکومتی ایران همواره بر اهمیت اثبات نام خلیجفارس تأکید کرده و آن را حق ملت ایران دانستهاند. ملت ایران هم همواره با میلیونها امضا اعلام کردهاند؛ خواستار حفاظت از حقانیت ایرانیان بر خلیجفارس هستند. اما چرا متولیان امر برای نجات این سرمایه فرهنگی، ملی و سیاسی اقدامی جدی و اساسی انجام نمیدهند؟
دوگانگی دردناک انسان و طبیعت
بررسی چالشهای جهانی محیطزیست و تأثیر آن روی نظم بینالملل و آینده بشر در دنیای پیچیده امروز
آتشسوزی لسآنجلس و نقش مالیات محلی
جمعیت بیشتر، منابع کمتر
با نزدیکشدن به سال ۲۰۵۰، دانشمندان، پژوهشگران و فعالان محیطزیست بیشازپیش به چالشها و فرصتهایی که پیش رو داریم توجه نشان میدهند. تغییرات اقلیمی، رشد سریع جمعیت، فناوریهای پیشرفته و شهرنشینی فزاینده، تصویری پیچیده و گاهی نگرانکننده از آینده زمین دارند. بااینحال، پیشبینی این تحولات میتوانند فرصتی برای بازسازی و حرکت بهسوی پایداری ایجاد کنند.
آیا مکران میتواند جایگزین تهران شود؟
موضوع انتقال پایتخت از تهران به مکران چندروزی است که در حد یک ایده جدی مطرح شده است. در روزهای اخیر اظهارات مسعود پزشکیان، رئیسجمهور، و فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت، درباره انتقال پایتخت به منطقهای در جنوبشرقی ایران نزدیک به سواحل دریای عمان، تبدیل به یکی از موضوعات داغ و مورد بحث در محافل عمومی شده است. این ایده در نگاه نخست ممکن است جذاب بهنظر برسد، اما عملی شدن آن مستلزم بررسی عمیق و دقیق مشکلات و چالشهای مختلف است. انتقال پایتخت گزینهای است که در دهههای اخیر در ایران همواره بهعنوان یک راهحل برای مشکلات فراگیر تهران مطرح شده است.
پیروزی زاگرس بر سد خرسان ۳
پروژه سد و نیروگاه برقابی «خرسان ۳» که مطالعات آن از سال ۸۳ شروع شده بود، از جمله پروژههای مشمول ارزیابی محیطزیستی بود که در شهرستان لردگان و در محدوده جغرافیایی استان چهارمحالوبختیاری و استان کهگیلویهوبویراحمد واقع شده است. این پروژه از سال ۸۷ تا سال ۹۶ چندینبار در کمیته ماده ۲ ارزیابی اثرات زیستمحیطی سازمان حفاظت محیطزیست کشور مطرح شد، ولی هیچگاه موفق به اخذ مجوز ارزیابی اثرات زیستمحیطی از سازمان محیطزیست نشد. این سد بعد از مدتها که تیتر خبری بود، به حاشیه رفت، اما مجدداً با نامه «جلیل مختار»، نماینده آبادان و خرمشهر، و اقدامات نشان «اپوش» که یک کار جمعی از تشکلها و فعالان در استانهای مختلف است، در مهرماه ۱۴۰۳ بر سر زبانها افتاد؛ اتفاقی که توانست بارقههای امید را در دل مردم روشن کند و حالا در آخرین خبر دبیرخانه نشان اپوش که نقش مهمی در مطالبهگری این سد داشته، طی روزهای اخیر با انتشار نامه و مستنداتی خبر از ابطال مجوز آن داده است. بنابراین، باتوجهبه اضافه شدن سامانه انتقال آب به پروژه سد خرسان و لزوم مطالعات تجمعی و برنامه هفتم توسعه و تغییر در سیمای طرح سد خرسان، بهدلیل اینکه سد ماندگان تغییرات قابلملاحظهای در ابعاد، اهداف و ویژگیهای سد خرسان ۳ ایجاد خواهد کرد، این سد نیازمند ارزیابی مجدد اثرات محیطزیستی و صدور مجوز جدید محیطزیستی است.
