بایگانی مطالب: فرهنگ
پایداری از دل زندگی
جمعه نهم مرداد، قسمت نخست از فصل دوم پادکست «رِضونانس» منتشر شد؛ پادکستی که مفهوم «پایداری» را نه در قالب بندهای هفدهگانه سند توسعه پایدار، که در بطن زندگی میجوید. «رضا عسگری»، پادکستر «رضونانس»، در هر قسمت، روایت متفاوتی از پایداری را در زندگی مردم جایجای ایران بیان میکند. در اپیزود قنات، پای صحبت مردی مینشیند که احیا و ساخت قنات ارسنجان را سبب شده است. در اپیزود آبخوانداری، میکروفون پادکستش را بهسمت یکی از اهالی «گربایگان» میگیرد و داستان احیای سفرههای آب زیرزمینی را از طریق سیلاب به گوش مخاطبان میرساند. در سفر دیگری که عسگری به «تالاب کمجان» داشته و صدای گونههای جانوری و حشرات تالاب هم در پسزمینه پادکست شنیده میشود، روایت استمرار و تلاش جامعه محلی را برای حفظ بیشهای میشنویم که حالا نمونه موفقی از احیای تالاب در ایران بهحساب میآید. در گفتوگوی «پیام ما» با عسگری، این جوان اصفهانی از مسیر پنجساله تولد یک ایده تا تبدیلش به پادکست «رضونانس» میگوید.
پیکرتراشی چوبی هنری بیپشتوانه
پیکرتراشی چوبی، یکی از رشتههای صنایع دستی با سابقهای چندهزارساله است. هنرمندان این حوزه میگویند ایران، با وجود پیشینه تاریخی، استعدادهای انسانی و حضور هنرمندانش در رویدادهای بینالمللی، فعالیت منسجم و سازمانیافتهای در زمینه پیکرتراشی چوبی ندارد. نبود ساختارهای حمایتی، شرایط اقتصادی و گسترش آثار بیکیفیت در شبکههای اجتماعی نیز بازار این هنر و سلیقه اجتماعی را تحتتأثیر قرار داده است.
چهرهای انسانی از عراق
نگاهی به کتاب «روی پل جمهوری» که روایتی شاعرانه از بغداد زخمی است
پر ریختن و فرهیختــــن
چه سرسبز بود دره من
نگاهی به انیمیشن «جابهجا شده» و زنجیره شگفتانگیز حیاتوحش
معنی نام «الموت» چیست؟
پرونده «دژ الموت و استحکامات وابسته» در چهل و هشتمین کمیته میراث جهانی یونسکو در شهر بوسان کره جنوبی به ثبت جهانی رسید. به همین مناسبت، ریشهشناسی تاریخی واژه الموت بر اساس پژوهشهای استاد منوچهر ستوده و متون کهن فارسی بازخوانی شده است که نشان میدهد این نام به معنای «آشیانه عقاب» یا «آموزش عقاب» است.
هیچ فرم نمایشی ذاتاً انقلابی یا انتقادی نیست
برشت در ایران صرفاً یک نمایشنامهنویس خارجی نبود. او از دهه ۱۳۴۰ به بعد، به زبان مشترک روشنفکران، مترجمان و بخشی از تئاتر سیاسی ایران تبدیل شد. ترجمههای متعدد، اجرای آثارش و نفوذ اندیشههای چپ در فضای روشنفکری باعث شد بسیاری از نمایشنامهنویسان ایرانی، آگاهانه یا ناآگاهانه، از او تأثیر بپذیرند. برخی پژوهشها حتی او را مهمترین تأثیر خارجی بر نمایشنامهنویسی مدرن ایران میدانند. بااینحال، همین محبوبیت به شکلگیری یک سوءبرداشت نیز انجامید؛ تکنیک فاصلهگذاری و تئاتر حماسی به چند تمهید تکراری خلاصه شد و تئاتر برشتی به تئاتری شعاری تقلیل یافت، بیآنکه این پرسش مطرح شود که برشت چگونه تمرین میکرد و ایدههای نظری او چگونه به مادهای برای تمرین و ساختن اجرا تبدیل میشدند. کتاب «برشت در عمل» نوشته «دیوید بارنِت» که بهتازگی از سوی انتشارات «مانیا هنر» به بازار نشر عرضه شده است، میتواند به این سوءبرداشتها پاسخ دهد؛ چراکه برشت به تئاتر نیاموخت چگونه پیام سیاسی بدهد، بلکه آموخت چگونه خودِ شیوه بازنمایی را به موضوع نقد تبدیل کند. از همین رو، اهمیت او نه در تکنیک فاصلهگذاری، نه در تئاتر حماسی و نه حتی در نمایشنامههای مشهورش خلاصه میشود. اهمیت واقعی او در این است که هنوز ما را وامیدارد بپرسیم: تئاتر چگونه جهان را میسازد و چگونه میتواند نشان دهد که این جهان، برخلاف ظاهرش، تغییرپذیر است؟
آغاز پرفروش نمایش «خوی حیوانی» در تالار محراب
نمایش «خوی حیوانی» به نویسندگی بهنام ترابی با اقتباسی از نمایشنامه ماندگار «تانگو» اثر اسلاومیر مروژک و به کارگردانی و تهیهکنندگی هلیا خادم، اجراهای عمومی خود را از روز پنجشنبه، اول مردادماه، در سالن استاد جمیله شیخی تالار محراب آغاز کرد و در سه شب نخست، با استقبال چشمگیر مخاطبان و فروش کامل تمامی بلیتها، شروعی موفق را در نخستین روزهای اجرای خود رقم زد.
در حسرت یک استـعداد
نگاهی به فراز و فرود کارنامه بازیگری «اکبر عبدی»
به یــاد آنکه از سینما رفت ولی از دلها نـــــــه
