وزیر کشور با اعلام اینکه موضوع طرد اتباع بیگانه در دستورکار ماست، تاکید کرد: باید خروج اتباع از کشور صورت بگیرد.

|پیام ما| ایران سالهاست که میزبانی گشاده‌رو برای مهاجران افغانستانی بوده است. مردمی که به دلیل جنگ‌های داخلی در این کشور و ناامنی و مشکلات اقتصادی، جز مهاجرات به دیگر کشورها، راهی نداشته‌اند. حضور مهاجران افغانستانی در ایران همواره با موافقان و منتقدانی همراه بوده است اما دایره این انتقادها هیچگاه آنقدر شدت نگرفته بود که منجر به «مهاجر هراسی» یا «مهاجرستیزی» شود. نقش فعالان نیروی کار افغانستانی ها در صنعت ساختمان و کشاورزی در ایران به خصوص در دههٔ ۷۰ و ۸۰ شمسی نشان داد که اساسا در دوره بازسازی پس از جنگ امکان اجرای بسیاری از پروژه‌ها بدون حضور آنها ممکن نبود.

جذام، سل، وبا، اچ‌آی‌وی؛ این‌ها همه رهاورد مهاجرت‌های بدون ضابطه و غربالگری است. مهاجرت در همه جای دنیا اتفاق می‌افتد، بسیاری از کشورهای صنعتی دنیا برای نیروی کار و… خود اقدام به جذب نیروی کار خارجی از هر جای دنیا می‌کنند، اما قوانین خاص خود را دارند. مدت‌هاست که پس از استقرار حکومت طالبان در افغانستان و مهاجرت شمار زیادی از ساکنان این کشور به کشورهای دیگر دنیا، از جمله ایران، بحث و مناقشه در خصوص ورود آنان به کشور زیاد شده است. برخی به دیدۀ حمایت از همسایگانی که درد و رنج فراوانی را متحمل شده‌اند و اکنون از اولین‌ترین حقوق خود به‌عنوان مهاجر در ایران محروم‌اند، گلایه دارند و برخی دیگر هم ورود بی ضابطۀ آنان به ایران بدون هیچ‌گونه پایش و غربالگری را محل ایراد می‌دانند. چرا که پایش سلامتی مهاجران در همه جای دنیا انجام می‌شود. این نگرانی وقتی بیشتر می‌شود که اغلب مهاجران افغانستانی به داخل ایران را به قومیت خاص منتسب می‌دانند و از هرگونه تنش احتمالی بابت این حضور ابراز نگرانی می‌کنند.

آمارهای جهانی از وجود حدود ۳۰۰ میلیون نفر مهاجر در سراسر جهان می‌گوید و از این تعداد بین شش تا هشت میلیون نفر آنها ایرانی هستند. همچنین چیزی بین پنج تا هشت میلیون مهاجر غیرایرانی در حال حاضر در داخل ایران زندگی می‌کنند. باوجوداین، اما در حوزه‌ٔ حکمرانی مهاجرت سال‌هاست این پرسش مطرح است که سیاستگذار چه رویکردی را در قبال مهاجران دنبال می‌کند؟ آیا اصلاً سیاستی برای سامان‌دهی این وضعیت وجود دارد یا خیر؟ این‌که سیاستگذاری به کدام سو می‌رود و شکل مطلوب آن چیست؟ از جمله پرسش‌هایی است که این روزها با اوج گرفتن جریان افغانستانی‌ستیزی و حضور گستردهٔ مردم این کشور در ایران بار دیگر ذهن بسیاری را به خود مشغول کرده است. در همین رابطه نشست «ضرورت طراحی سیاست مهاجرتی برای ایران و مدل مطلوب آن» به همت مؤسسهٔ «دیاران» در پژوهشکدهٔ سیاستگذاری دانشگاه شریف برگزار شد. در این نشست، جامعه‌شناسان و پژوهشگران حوزهٔ سیاست مهاجرت راه‌حل ساماندهی به این وضعیت آشفته را، ارائهٔ شفاف آمار و اطلاعات از تعداد مهاجران ساکن ایران در کنار فراهم کردن امکان ادغام اجتماعی حضور آنها در جامعهٔ ایرانی دانستند و سیاست بازگرداندن افغانستانی‌ها را محکوم به شکست معرفی کردند. به‌عقیدهٔ حاضران این جلسه، سیاستگذار ایرانی باید از تجربه‌های جهانی در حوزهٔ مهاجرت درس بگیرد و آنها را به‌نفع منافع ملی بومی‌سازی کند.

وزیر کشور:

سخنگوی دولت: