درس‌های تلخ از زلزله بم: روایت ۱۲ثانیه‌ای که تاریخ یک شهر را تغییر داد

آیا قانون عفاف و حجاب از قابلیت اجرایی برخوردار است؟

مسئولیت‌های اجتماعی شرکتی (CSR) در ایران عمری بیش از یکی-دو دهه ندارد. اما به‌نظر می‌رسد این مفهوم در ایران تنها تحت‌تأثیر تقلید از جوامع دیگر ایجاد نشده است و به‌طور قابل‌توجهی تحت‌تأثیر کنش‌ها و رفتارهای اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی جامعه ایرانی قرار دارد. این امر توجه به مسائل محیطی و اجتماعی خاص کشور و ایجاد بسترهای مناسب برای رشد CSR متناسب با فرهنگ محلی را بیش‌ازپیش مهم می‌کند. مقوله CSR و سیاستگذاری‌های مربوط به این مقوله در روزهای گذشته بحث‌های بسیاری را به‌همراه داشته است. پیام ما در این گزارش ضمن گفت‌وگو با «هامون طهماسبی» سعی کرده است با توجه به تاریخچه مفهوم مسئولیت‌های اجتماعی شرکتی در ایران، اهمیت سیاستگذاری برای آن را بررسی کند.

عشایر می‌گویند ایل‌راه‌ها از بین رفته‌اند و این بزرگترین چالش کوچ است. در کنار آن نیامدن باران و خشکسالی در همان مراتعی که برایشان مانده است نیز برکتی باقی نگذاشته و باعث شده است دام‌ها به‌جای اینکه از علوفه قشلاق چرا کنند، از دپویی که ایل همراه خود می‌آورد، تغذیه کنند. همزمان مسدود شدن ایل‌راه‌ها با توسعه روستاها و زمین‌های کشاورزی، عشایر را ناچار می‌کنند برای قشلاق از ییلاق علوفه ببرند و در نبود میان‌بندها زمین‌های کشاورزی را از روستاییان اجاره کنند. همان زمین‌هایی که در مسیر تاریخی کوچ، و منابع طبیعی و ملی کشور بود؛ اما حالا دیگر نیست. سازمان منابع‌طبیعی هم بر پروانه چرای مراتع سخت می‌گیرد و سازمان عشایری برای ییلاق و قشلاق تاریخ تعیین می‌کند. هر تخطی از این مقررات، تخلفی ثبت‌شده به پای عشایر می‌شود. عشایر اما می‌گویند فقط حفظ ایل‌راه‌ها و بازگشت به مقررات قدیمی که جریان داشت، چاره کار است؛ وگرنه این مداخلات اقتصاد عشایر را فلج‌تر می‌کند.

غذا از ۷۹ سال پیش تاکنون به‌عنوان یکی از حقوق بشر درنظر گرفته شده است. حقی که تنها به‌معنای سیری و رفع گرسنگی نیست و شامل زیرمجموعه‌هایی همچون ایمنی تغذیه و تأمین مواد مغذی ضروری است. سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد(فائو) در سال ۱۹۴۵تاسیس شد. فائو چند سال بعد ۱۶ اکتبر سال ۱۹۷۹ را با هدف ریشه کردن گرسنگی در جهان، به‌عنوان روز جهانی غذا نامگذاری کرد. این مناسبت که به‌عنوان یک فراخوان جهانی برای اقدام در مبارزه با گرسنگی و سوءتغذیه است، از زمان شروع خود، سالانه در ۱۵۰ کشور جهان برگزار می‌شود و یکی از رایج‌ترین مراسم‌ها در تقویم سازمان ملل متحد به‌شمار می‌رود. روز جهانی غذا هشداری است که اهمیت امنیت غذایی و تعهد جهانی برای پایان‌ دادن به گرسنگی را یادآوری می‌کند.