|پیام ما| در میان هیاهوی غرفه‌های رنگارنگ اکسپو ژاپن، جایی که کشورها باافتخار دستاوردهای خود را به نمایش می‌گذارند، جای ایران خالی خواهد بود. صندلی خالی ایران، قصه‌ای تلخ از فرصت‌های سوخته و سکوتی است که بلندتر از هر فریادی به گوش می‌رسد. اکسپو ۲۰۲۵ اوزاکا کانسای ژاپن، یکی از مهمترین رویدادهای جهانی، از ۲۳ فروردین تا ۲۱ مهرماه سال آینده با موضوع «طراحی جامعه آینده برای زندگی بشر» برگزار خواهد شد. این نمایشگاه با حضور کشورهای مختلف در عرصه‌های علمی، فناوری، فرهنگ و محیط‌زیست فرصتی منحصربه‌فرد برای نشان دادن دستاوردها و توانمندی‌های هر کشور است. اما در کمال تأسف، ایران اعلام کرده است در این رویداد مهم جهانی شرکت نخواهد کرد. اگر می‌خواهید بهتر بدانید که اکسپو چقدر اهمیت دارد، همین بس که نمایشگاه و پیامدها و برایندهای آن برای کشورهای جهان آن‌چنان ارزشمند است که امروزه اکسپوها سومین رویداد مهم دنیا پس از مسابقات جام جهانی فوتبال و بازی‌های المپیک هستند و نام «المپیک فرهنگ ملل» را برای آن برگزیده‌اند.

یک بام و دو هوای دولت در مسکن‌سازی روستایی، روستانشینان را با چالش مواجه کرده است. درحالی‌که دولت سیزدهم اعلام کرده بود ۴۴ هزار هکتار در روستاهای سراسر کشور برای توسعه مسکن روستایی معین شده است، حکمی در دیوان عدالت اداری ساخت‌وساز در اراضی فاقد سند مالکیت را برای خود روستانشینان ممنوع اعلام کرده است. این رأی در حالی در گیلان صادر شده است که علاوه‌بر ۸۰ درصد از اراضی روستایی این استان،‌ بخش قابل‌توجهی از اراضی روستاهای سراسر کشور در مالکیت بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی است. حالا و با صدور این رأی از سوی دیوان عدالت اداری کشور، مجلس شورای اسلامی نیز این موضوع را در دستورکار قرار داده است و قرار است با طرحی دو فوریتی آن را بررسی کند. روند کند صدور اسناد مالکیت تک‌برگ برای خانه‌های روستایی و اعطای مالکیت به روستانشینان نیز بر این زخم ناسور اضافه شده است. تعیین‌تکلیف اسناد مالکیت نیز فقط برای روستاهای بالای ۲۰ خانوار انجام می‌شود و روستاهای کوچک و فاقد کد روستایی عملاً از زمره سندبگیران حتی در بلندمدت نیز، خارج هستند. همچنین، روستانشینان فاقد سند حق دریافت هیچ نوع خدماتی ندارند.

|پیام ما| مناطق مرزی به‌دلیل شرایط ویژه‌ای که دارند، محدودیت‌هایی را در برخی حوزه‌ها تجربه می‌کنند که بسته به نوع روابط میان کشورهای دو سوی مرز، کاهش یا افزایش پیدا می‌کند. در کشورهایی مثل ایران که آثار طبیعی و تاریخی فراوانی در گستره وسیع آن قرار گرفته، شهرهای مرزی هم سهم قابل توجهی از این آثار را به خود اختصاص داده‌اند. اما به رغم این جاذبه‌ها، آنگونه که شایسته است، از سوی گردشگران داخلی مورد توجه قرار نمی‌گیرند و در مواردی در سیاستگذاری‌های کلان هم جایی ندارند. فارغ از ضعف مدیریت مقصد در حوزه گردشگری داخلی، نگرش‌های موجود به مناطق مرزی مانعی در مسیر توسعه گردشگری در این مناطق محسوب می‌شود.

شهر اصفهان، با عنوان نصف جهان، همواره به‌واسطه آثار تاریخی منحصربه‌فرد خود، نه‌تنها در ایران بلکه در جهان شناخته‌شده است. میدان نقش‌جهان، مسجد جامع، پل‌های تاریخی و خانه‌های قدیمی که هریک روایتگر تاریخ و فرهنگ این سرزمین هستند، در محدوده بافت تاریخی این کلانشهر جای گرفته‌اند. این بافت تاریخی حدود ۱۵۰۰ هکتار از شهر اصفهان را در بر می‌گیرد و در طول دهه‌های گذشته، به عنوان قلب تپنده میراث فرهنگی این شهر شناخته می‌شده است. بااین‌حال، اخیراً خبرهایی مبنی‌بر بازنگری در محدوده بافت تاریخی اصفهان از سوی معاونت شهرسازی و معماری شهرداری اصفهان منتشر شده است. مسئولان شهری اعلام کرده‌اند مناطقی که «دیگر ارزش تاریخی ندارند»، از محدوده بافت خارج خواهند شد. این تصمیم که با هدف تسهیل در نوسازی بافت‌های فرسوده و رونق ساخت‌وساز مطرح شده، نگرانی‌هایی در بین کارشناسان میراث فرهنگی و فعالان این حوزه ایجاد کرده است.

یک متخصص منظر کوهستان در آستانه روز جهانی کوهستان با بیان اینکه کوه‌ها به‌عنوان «سپری سبز» در برابر فرسایش خاک و بیابان‌زایی عمل می‌کنند، گفت: این عناصر طبیعی اغلب در برنامه‌ریزی‌های شهری و منطقه‌ای ایران مورد غفلت قرار گرفته‌اند.

همایش زنان و توسعه پایدار؛ نگاهی به نقشه راه اقتصادی و محیط‌زیستی زنان ایران

| پیام ما | فولادی‌ها سالی چهار ماه به‌دلیل قطعی انرژی، تولیدشان دچار مشکل می‌شود؛ بیش از دو ماه قطعی گاز و یک‌ماه و نیم قطعی برق. ناترازی برق امسال ۲۰ هزار مگاوات را رد کرد. ایران با یک تصویر آخرالزمانی از بحران انرژی روبه‌روست و کشور از سال ۱۴۰۶ به‌بعد دچار افت تولید گاز می‌شود. صنایع انرژی‌بر نظیر فولاد، سیمان و پتروشیمی به برق پایدار و قابل‌اطمینان نیاز دارند. در میان تمام این صنایع، میدکو به‌عنوان یکی از بزرگترین شرکت‌های صنعتی ایران در حوزه معدن و فلزات، وارد فاز مدیریت بحران‌های انرژی و آب در کشور شده است. این شرکت نیمی از برق مصرفی خود را با احداث نیروگاه‌ها تأمین کرده و در بخش آب نیز به‌سمت ایجاد تصفیه‌خانه و استفاده از پساب فاضلاب رفته است.

|پیام ما| روزگاری تمدن‌های باستانی هند در سواحل رودخانه‌های بسیاری از کشور شکوفا شدند و ارتباطی میان آب و فرهنگ برقرار کردند که تا به امروز باقی مانده است. رودخانه‌ها برای جوامع مختلف هند نقشی اساسی ایفا کرده‌اند و به‌عنوان منابع حیاتی برای زندگی روزمره و عبادات معنوی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. در طول تاریخ، این منابع آبی تحت سرپرستی جمعی جوامعی بوده‌اند که به آنها وابسته بوده‌اند. امروز، مسئولیت رودخانه‌ها میان ذی‌نفعان مختلف تقسیم شده است و نیاز به تلاش مشترک برای به رسمیت شناختن اهمیت فرهنگی آنها وجود دارد.