بایگانی مطالب برچسب: اعتراض
میدان پیشروتر از شبکهها
وقتی اعتراضات دیماه آغاز شد، شبکههای اجتماعی هنوز میدان اصلی خبر بودند، اما با قطع سراسری اینترنت از ۱۸ دی، ایران در سکوت ارتباطی فرو رفت و روایتهای شخصی کاربران دیگر امکان گردش نداشت. در این خلأ از یکسو صداوسیما روایت رسمی خود را بازگو کرد و از سوی دیگر، تلویزیونهای ماهوارهای ماجرا را تصویر کردند. از ۸ بهمن که اینترنت در وضعیتی ناپایدار و پراختلال در دسترس قرار گرفته، شبکههای اجتماعی صحنه بازخوانی دو شب خونبار و سوگواری جمعی برای هزاران کشتهاند. در جریان این اعتراضات به عکس یک دهه گذشته، شبکههای اجتماعی نقش متفاوتی داشتند و کاربران در نبود امکان شبکهسازی از طریق اینترنت، برای خبر گرفتن راهی دیگر را طی کردند.
امید به تغییر رای درباره اعدامها
«به پرونده دسترسی نداریم.» این جمله را «حسن آقاخانی»، وکیل «محمدامین بیگلری»، «یاسر رجاییفر» و «شهاب زهدی»، متهمان اعتراضات دیماه که در معرض اعدام قرار دارند، چند بار تکرار میکند. او میگوید رأی ۱۸ بهمن و برای هفت نفر در این پرونده صادر شده. آنها وکلایی تسخیری داشتهاند. این وکلا اعتراض زدهاند، اما بعد از آنکه او و همکار دیگرش وکالت پرونده برای سه متهم را برعهده گرفتهاند، از دسترسی به پرونده محروماند و همین، کار را برای آنها سخت کرده است. حالا درخواست آنها از قوه قضائیه این است که امکان مشاهده پرونده برای آنها ممکن شود تا بتوانند براساس شواهد موجود به دفاع از موکلانشان بپردازند.
جامعه در دو سوی شکاف
پس از وقایع دیماه فضای اجتماعی ایران به نظر میرسد بیش از قبل قطبی است. در چنین فضایی، تضادهای ساختاری، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی بیش از اختلافنظرهای سیاسی یا عقیدتی پررنگتر به نظر میرسند. «احمد بخارایی»، جامعهشناس، با هشدار نسبت به تعمیق شکافهای اجتماعی از فرسایش سرمایه اجتماعی، کاهش مشارکت سیاسی و افت اعتماد عمومی بهعنوان نشانههای یک جامعه قطبیشده یاد میکند؛ جامعهای که بهگفته او، بهجای حرکت دیالکتیکی بهسوی حل تعارضها، در چرخهای از کینه، بیاعتمادی و ناامیدی گرفتار شده است.
جامعه در گرداب استیصال
پس از وقایع دیماه، جامعه وارد یک نوع استیصال شده است. دلایل این وضعیت بهگفته «حسین ایمانی جاجرمی»، ناشی از همزمانی بحرانهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی اخیر است و چشمانداز روشنی از بهبود آن دیده نمیشود. این استیصال موجب کاهش مشارکت، بیتفاوتی نسبت به سرنوشت کشور و فرسایش سرمایه اجتماعی شده است.
بیسامانی سخن
درباره ننوشتن و سکوت
… و اینبار دیاسپورای ایرانی
دیاسپورای ایرانی یا همان مهاجران مقیم نقاط مختلف جهان یکبار دیگر نقشی مهم در تاریخ اجتماعی ایران یافتهاند. شاید از منظر سیاسی بتوان گردهمایی اخیر دیاسپورای ایرانی در شهر مونیخ را قلیل انگاشت، اما از منظر جامعهشناسی هر گلوله برفی بهدلیل ویژگی پویایش باید مورد توجه قرار گیرد.
زندگی زیر سایه جنگ احتمالی
تو را به خاطر میآورم
