تغییر نام‌های پی‌در‌پی خیابان‌های مشهد؛ تهدیدی برای هویت تاریخی شهر و عاملی برای سردرگمی مردم

|پیام ما| میراث فرهنگی ناملموس ایران به ریشه‌های عمیق تاریخ و فرهنگ این سرزمین اشاره دارد. میراثی که جزئی از سبک زندگی روزمره و آداب و رسوم و نگاه این مردم به جهان پیرامونشان بوده و نقش اساسی در شکل‌گیری ساختار اجتماعی و فرهنگی ایران ایفا کرده است. این میراث در دهه‌های اخیر با چالش‌های متعددی روبه‌رو شده است. از یک‌سو، در غیاب قوانین جامع و کارآمد، اقدامات مربوط به صیانت از آن عمدتاً محدود به ثبت آثار در فهرست‌های ملی و جهانی شده است و از سوی دیگر، نبود ضمانت‌ اجرایی و کیفری برای حفاظت از این آثار، تهدیداتی جدی همچون تحریف و سوءاستفاده از آنها را به‌همراه دارد. تداخل میراث ناملموس با سیاست‌ها و منافع فرهنگی دیگر کشورها، همچون رقابت‌های بین‌المللی بر سر ثبت آثار، چالش‌هایی را در عرصه جهانی هم ایجاد کرده که نیازمند راهکارهای مؤثر و دیپلماسی فرهنگی هوشمند است. در این شرایط، ضروری است نگاه به این حوزه پراهمیت از سوی متولیان آن تغییر کند. مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارش اخیر خود ضمن آسیب‌شناسی وضعیت میراث ناملموس کشور، پیشنهاداتی برای بهبود رایط این حوزه ارائه کرده است. نویسندگان این گزارش بر این باورند که: «پشتیبانی دولتی از میراث ناملموس با خلأهای جدی روبه‌رو است. یکی از دلایل این کاستی، تمرکز صرف بر ثبت میراث ناملموس است.»

در هفته گذشته قرار بود بزرگترین گردهمایی سرمایه‌گذاران شمال کشور در اصفهان برگزار و راه‌های سرمایه‌گذاری و حضور در استان‌های شمالی تسهیل شود. ماجرا اما با مخالفت برخی از فعالان محیط‌زیست رنگ و روی دیگری به خود گرفت و درنهایت سبب لغو همایش شد. توسعه نامتوازن با هجوم سرمایه‌های کلان از جمله دلایل مخالفت با این گردهمایی بود. زمانی‌که پوستر همایش منتشر شد، علی بیت‌اللهی، عضو هیئت‌علمی مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی متعجب شد و درخواست کرد تا نامش را از این همایش حذف کنند. به او گفته بودند همایشی است درباره فرونشست و تبعات آن برای استان اصفهان اما او با دیدن پوستر متوجه سوداگری نهفته در آن شد. مهاجرت گسترده از شهرهای درگیر با معضلات محیط‌زیستی به استان‌‌های شمالی چند سالی است سرعت گرفته و برگزاری همایش‌هایی از‌این‌دست نوک کوه یخ است. کوه یخی که تبعات آن در سال‌های آینده برای استان‌های شمالی مشخص خواهد شد. حالا پرسش اصلی این است که آیا لغو گردهمایی سرمایه‌گذاران مانع سرمایه‌گذاری افسارگسیخته آنها و تلاش برای گسترش توسعه نامتوازن در شمال کشور خواهد بود؟ و چرا با وجود تبعات منفی گسیل سرمایه و جمعیت، راه‌حلی برای وضعیت موجود مشخص نیست؟ پاسخی از سوی مسئولان برای این پرسش‌ها وجود ندارد و همین هم نگرانی‌ها را بیش‌ازپیش کرده است.

بقعه درویش مازندران، بنایی متعلق به قرن پنجم هجریَ، بدون هیچ نام و نشانی حتی در گوگل! مشخص نیست این بنای تاریخی به‌ثبت ملی رسیده است یا خیر! چرا که حتی جست‌وجو در گوگل هم به دو بقعه «آرامگاه درویش علم‌بازی و آرامگاه درویش فخرالدین» می‌رسد نه به بقعه درویش مازندران! این بنای تاریخی که در نزدیکی کندلوس واقع شده و روایتگر تاریخ از قرن ۵ هـ.ق تاکنون است درحال ریزش است. میراث‌فرهنگی هم ناتوان از حفظ و نگهداری آن است و مرمت و حفاظت از این بنا را منوط به رسیدن کمک‌های خیرین استان می‌داند.

آیا مکران گزینه مناسبی برای پایتختی است؟ نگاهی دقیق به زیرساخت‌ها و مشکلات منطقه

«رُگ‌بافی» به‌وسیله طناب‌هایی شکل می‌گیرد که سابقه چندصدساله دارند. بم را به‌جز خاطره تلخ زلزله ویرانگرش به ارگ قدیمی و خرماهای مضافتی‌اش می‌شناسند، اما می‌شود بم را با یک هنر هم به‌خاطر آورد.

راه‌اندازی قطارهای گردشگری این سوال را برای بسیاری از متقاضیان ایجاد کرده که چگونه می‌توان بلیت این قطارها را خریداری کرد و آیا امکان رزرو بلیت از سایت راه‌آهن وجود دارد یا خیر؟