بایگانی مطالب برچسب: جنگ
ایرانِ پریشان
«زندگی معمولی» بسیاری از ایرانیها در هفتههای اخیر مختل شده. نمونهاش «مریم»، «محسن»، «تینا»، «فاطمه»، «مهدی» و «پریرخ»! آنها عزیزی را از دست ندادهاند، بهشت زهرا و کهریزک نرفتهاند، ناچار نبودند هر لحظه خبرها را دنبال کنند، بهجز یک نفرشان بقیه برای پستهایشان در شبکههای اجتماعی مورد بازخواست قرار نگرفتهاند. با اینهمه همان تصاویر و فیلمهای محدودی که از اشک و خون و عزاداری دیدهاند، آنها را از پا درآورده است. بروز بیرونی آن هم شده درد و عود کردن بیماری!
لزوم هوشیاری بینالمللی در مواجهه با میراث ایران
|پیام ما| گروهی از متخصصان موزه در (IMPD) و فعالان میراثفرهنگی در روزهای اخیر نامهای هشدارآمیز منتشر کرده و از موزهها، خانههای حراج، دلالان و مجموعهداران خصوصی در سراسر جهان خواستهاند در قبال هر شیء با منشأ فارسی/ایرانی یا با پیشینه محتمل ایرانی، دقت و بررسی حرفهای مضاعف را به کار گیرند. این نامه در ظاهر یک هشدار حرفهای خطاب به موزهها و بازارهای جهانی هنر است؛ اما در روزهایی که این نامه منتشر میشود، میتوان گفت مخاطب اصلی آن ایران است. در شرایطی که بیثباتی سیاسی و فشارهای ساختاری، خطر قاچاق و خروج غیرقانونی اشیای تاریخی را بهطور معناداری افزایش میدهد، این هشدار تنها یک توصیه نیست، بلکه بازتاب نگرانی عمیقتری است. این نگرانی که میراثفرهنگی در دورههای بحران بیش از هر زمان دیگری در معرض غارت، انتقالهای شتابزده و مشروعسازی در بازارهای رسمی جهانی قرار میگیرد.
«اکوساید»، جنایتی که مجازات ندارد
برای دههها، جنگ در حقوق بینالملل داستانی انسانی بود؛ روایت سربازان، غیرنظامیان، اسرا و شهرها. اگر جنگلی میسوخت یا رودخانهای آلوده میشد، کسی آن را مسئلهای حقوقی نمیدانست. بااینحال، جنگهای قرن بیستم آرامآرام این نگاه را تغییر دادند و مفهومی بهنام «اکوساید»، در حقوق بینالملل مطرح شد. البته اکوساید یا بومکشی محدود به دوران جنگ نیست و تخریب محیطزیست به دست شرکتهای بزرگ و درون یک کشور نیز رخ میدهد. اما پس از گذشت ۵۰ سال از مطرح شدن این مفهوم، بهدلیل آنکه قانونیشدن اکوساید بهنفع کشورهای پیشرفته و شرکتهای بزرگ چندملیتی نیست، هنوز که هنوز است چندان مورد توجه قرار نگرفته. در قوانین ایران هم قانونی مختص به این امر وجود ندارد و فقط یک ماده قانونی بهطور کلی به جرائم محیطزیستی میپردازد.
بالاگرفتن جنگ لفظی تهران و واشنگتن
|پیام ما| همزمان با تشدید لحن تهدیدآمیز دونالد ترامپ و ادعای حرکت «ناوگان عظیم» نظامی بهسوی ایران، مقامهای رسمی کشورمان با تکرار مواضع پیشین، هرگونه مذاکره تحت فشار را رد کرده و بر مخالفت منطقه با تهدید نظامی آمریکا تأکید میکنند؛ موضعی که نشان میدهد تهران، برخلاف فضاسازیهای رسانهای واشنگتن، همچنان دست بالا را در میدان دیپلماسی حفظ کرده است.
گردشگری ایران در محاصره انکار و بحران
|پیام ما| برای درک اینکه گردشگری صنعتی آسیبپذیر در تمام دنیاست، نیازی به داشتن تخصص این حوزه نیست. آنها که کمترین آگاهی را در مورد گردشگری دارند، میدانند کمترین میزان تهدید امنیت در مقصد، گردشگران را از سفر به آن منصرف میکند. کمترین نشانه از بحران اقتصادی در یک کشور بر میزان سفرهای داخلی آن کشور اثر مستقیم دارد. با علم به این قواعد جهانی میشود خوشبینی را کنار گذاشت و از پشت عینک واقعبینی به شرایط کشوری که تقریباً تمام بازارهای هدف آن نامش را در لیست قرمز سفر شهروندانشان قرار دادهاند و جنگ بیش از همیشه به مرزهایش نزدیک شده و مردمش هم شرایط معیشتی خوبی ندارند، نگاه کرد. آیا میتوان نشانی از رونق و امیدواری در گردشگری این کشور دید؟
فرصتِ سوزاندهشده
کودتای انرژی
|پیام ما| بامداد شنبه، ۱۳ دیماه، جهان با خبری لرزید که اگرچه سالها در سایه تهدیدها و تحریمها محتمل به نظر میرسید، اما ابعاد و سرعت وقوع آن تمامی تحلیلگران ژئوپلیتیک را غافلگیر کرد. عملیات نظامی ایالات متحده در خاک ونزوئلا که از نخستین ساعات ۳ ژانویه ۲۰۲۶ آغاز شد، فراتر از یک تغییر رژیم ساده، نشاندهنده یک جابهجایی بنیادین در صفبندیهای قدرت جهانی و مدیریت منابع راهبردی انرژی در نیمکره غربی است. گزارشهای رسیده حاکی از آن است که نیروهای آمریکایی باهدف قراردادن مراکز حساس نظامی در کاراکاس و ایالتهای همجوار، در عملیاتی برقآسا مدعی بازداشت نیکولاس مادورو و انتقال او به خارج از مرزهای ونزوئلا شدهاند. این رویداد که دونالد ترامپ آن را یک «حمله گسترده و موفق» نامیده، اکنون ونزوئلا را در آستانه یک دوران جدید و نامعلوم قرار داده است.
حمله آمریکا به قلب ونزوئلا
پیام ما| شنبه، سوم ژانویه (۱۳ دیماه)، ساعت ۲ بامداد بهوقت کاراکاس نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا حملات گستردهای را علیه ونزوئلا آغاز کرد و همزمان اعلام شد که نیروهای آمریکایی رئیسجمهور ونزوئلا را ربوده و به خارج از خاک این کشور انتقال دادند.