بایگانی مطالب : محیط زیست
«از خریدتراپی» تا پسماند صفر
«آیه حمداوی» زنی است که آگاهانه سبک زندگی پسماند صفر را انتخاب کرده و مسیر او هم از یک روند مصرفگرایی گذشته است. حمداوی معتقد است اگر ما بدانیم زبالهای که تولید میشود، هیچ دوری برای ریختن آن وجود ندارد و همه این دورها میتواند حاشیه زیست دیگری باشد؛ شاید طور دیگری مصرف میکردیم. انتخاب این شیوه از زندگی میتواند از عشق به زندگی و محیطزیست بیایید تا زمین جای بهتری برای فرزندان آینده باشد.
یک سکانس، یک فاجعه محیطزیستی!
«برو مار را آزاد کن بره، اینقدر بازی درنیار. ما آمدیم اینجا مار را آزاد کنیم برای ثوابش.» اینها بخشی از دیالوگ قسمت اخیر سریال پرطرفدار «اجل معلق» به کارگردانی «عادل تبریزی» و بازی «رضا عطاران» است. دقیقهای بعد مار پیتون توسط رضا عطاران رهاسازی میشود. رهاسازی یک گونه غیربومی تنها نقدی نیست که «اصغر مبارکی»، کارشناس محیطزیست، به این قسمت سریال وارد میکند. او فرایند خرید گونه غیربومی را در سریالی که در آن شخصیت محبوبی مثل رضا عطاران حضور دارد، تبلیغی برای خریدوفروش گونههای غیربومی و قاچاق آنها میداند. مبارکی نمونهای هم از افزایش تقاضا پس از نمایش یک گونه در سریالها سراغ دارد؛ موج خرید «ایگوانا» بهعنوان حیوان خانگی پس از پخش سریال «مرد هزارچهره». او در گفتوگو با «پیام ما» پس از بیان این دو آسیب، تبعات حضور گونههای غیربومی بر طبیعت ایران را شرح داد.
آینده مسموم
اوایل مردادماه که استاندار گیلان از پروژه مدیریت پسماند روستای لسکوکلایه از توابع کیاشهر بازدید کرد و یک دستگاه زبالهسوز کوچکمقیاس افتتاح شد، موافقان این طرح، آن را راهی برای همراهی با فناوری و مدیریت پسماند دانستند و مخالفان نیز بیضابطه بودن و تولید گازهای سمی ناشی از سوزاندن زباله در این دستگاهها را از جمله دلایل نگرانیها برای آینده آن عنوان کردند. بعد از این بازدید استاندار گفت این طرح میتواند برای ۱۱۳ روستای گیلان عملی شود و این گفته بار نگرانی را بیشتر کرد، آنهم برای وسیلهای که بهگفته «مهدی خادم ثامنی»، مدیرکل دفتر مدیریت پسماند سازمان حفاظت محیطزیست، صرفاً مجوزی موقت از ادارهکل محیطزیست استان گیلان دارد و باید وضعیتش در آینده بررسی شود. او در گفتوگو با «پیام ما» به وضعیت زبالهسوزهای بزرگمقیاس اشاره کرد و درنهایت زبالهسوزی را آخرین گزینه مدیریت پسماند دانست و عملکرد وزارت کشور و زیرمجموعههایش یعنی شهرداریها، بخشداریها و دهیاریها را در مدیریت پسماندهای کشور ضعیف توصیف کرد؛ مدیریتی که در نبود اعمال قانون و برخورد ضعیف با اشتباهات این مجموعه، خود را بیشازپیش نشان داده است.
بوی رستگاری از شهر نمیآید
پایتخت در دور باطلی گرفتار است؛ سالها هشدار درباره آلودگی هوا و نابرابریهای شهری بیثمر مانده و کیفیت زندگی در سایه رشد بیمهار و مدیریتهای ناپایدار قربانی شده است. به باور «حسین ایمانی جاجرمی»، استاد مطالعات توسعه، نبود زیرساختهای واقعی، تبعیض فضایی و نگاه ضدشهری حاکم بر سیاستگذاری، باعث شده است مردم امیدی به اثرگذاری مطالبات خود نداشته باشند. بهگفته او، این تناقضها تهران را به شهری بدل کرده که در آن منافع گروههای قدرتمند بر منافع عمومی چون «هوای پاک» غلبه دارد. این جامعهشناس در گفتوگو با «پیام ما» از دلایل جا ماندن از توسعه شهری میگوید و اینکه در شرایط کنونی، سیاستهای نمادین مشکل بزرگی چون آلودگی هوا را حل نمیکند.
لزوم ایجاد محدودیت برای تعداد صعود کوهنوردان به سبلان
مدیرکل حفاظت محيط زيست استان اردبیل گفت: در حالی که ظرفیت صعود به قله سبلان روزانه 350 نفر تعریف و تدوین شده است متاسفانه شاهد حضور کوهنوردان بسیاری در ایام تابستان در سبلان هستیم که لازم است در این راستا با برنامه ریزی های لازم محدودیت برای تعداد صعودکنندگان ایجاد شود.
دستهای سبز
|پیام ما| سیزده سال پیش وقتی کاسه صبر «کاظم نجاریون» از دیدن حجم زیاد زبالهها در شهر و طبیعت، لبریز شد، گروهی در فیسبوک با نام «رفتگران طبیعت استان تهران» تشکیل داد و اولین برنامه جمعآوری زباله را در بوستان سوهانک اجرا کردند. حالا سیزده سال از آن روزها میگذرد و این گروه علاوهبر تهران، در چند شهر دیگر هم فعال است و همگی دغدغه تمیزی و زیبایی محیط زندگیشان را دارند. او در گفتوگو با «پیام ما» اشاره میکند «استمرار» برنامهها یکی از عوامل مهم در ماندگاری این گروه و ادامهداشتن فعالیتهایش است.
ترال دشمن زندگی زیر آب
|پیام ما| تورهای ماهیگیری صنعتی، هر ثانیه منطقهای به وسعت یک زمین فوتبال را در بستر دریا میخراشند و برهنه میکنند. نام این روش ترال کفروب است و کارش فقط صید ماهی نیست؛ ترال، صخرههای مرجانی را در هم میشکند، تنوعزیستی اقیانوس را از بین میبرد و کربنی را که برای قرنها زیر بستر دریا ذخیره شده بود، آزاد میکند. با اینکه روزبهروز شواهد علمی بیشتری ثابت میکند که ترالکشی ویرانگر است، صید به این شیوه بحثبرانگیز، پنهان از دید همه و در بیعملی سیاستمداران، همچنان در بخش عمدهای از اقیانوسهای جهان ادامه دارد. چگونه اجازه دادیم یکی از مخربترین شکلهای ماهیگیری به شیوهای استاندارد بدل شود و چرا توقف آن چنین دشوار است؟
یوز همچنان قربانی جاده و بیآبی
در ایران هیچ گونهای بهاندازه «یوزپلنگ» توجه مردم و رسانهها را به خود جلب نکرده است. از ابتدای دهه هشتاد، پروژه بینالمللی برای حفاظت از این گونه تعریف شد و دفتری در سازمان حفاظت محیطزیست به آن اختصاص دادند. پس از اجرای سه فاز تعلیق پروژه، حالا پس از شش سال دوباره شاهد شروع پروژه اینبار با عنوان «ملی» هستیم. پروژه حفاظت از یوزپلنگ آسیایی و زیستبومهای مرتبط، برجستهترین برنامه و تلاش کشور برای حفظ آخرین جمعیت یوزپلنگ بوده است. این پروژه در روند اجرای خود بیشترین حجم مشارکت متخصصین خارجی و داخلی، بالاترین سطح حمایت اجتماعی و دریافت بیشترین سرمایهگذاریهای مالی و انسانی را در امر حفاظت از یک گونه در ایران بههمراه داشت. چرا برخلاف انتظارها، دارا بودن این حجم از حمایت نهتنها به احیای جمعیت یوز در ایران منجر نشد، بلکه شاخصهای جمعیتی نشان از روند کاهشی جمعیت یوز دارند؟ در گفتوگو با «باقر نظامی»، مدیر ملی پروژه یوزپلنگ آسیایی و زیستبومهای مرتبط، دراینباره از او پرسیدیم. این گفتوگو البته به آسیبشناسی فازهای پروژه محدود نشد و در آن مواردی مانند اولویتهای پروژه، همکاران آن و آخرین وضعیت جاده یوز را هم جویا شدهایم.
لزوم اخذ مجوز زیستمحیطی برای ورود گونههای غیربومی آبی
مدیرکل دفتر حفاظت از زیستبومها و سواحل دریایی سازمان حفاظت محیط زیست گفت: کلیه فعالیتهای مرتبط با گونههای غیربومی نیازمند اخذ مجوز است.
شش گزاره اشتباه درباره فیلم گوزن زرد
