بایگانی مطالب : گردشگری
بومگردی؛ بازخوانی یک راهبرد پایداری در تلاطمهای عصر حاضر
بومگردی؛ قصه ما و غمِ زمین
بومگردی، محور و مدار تنوع فرهنگی است
روستا زنده است اگر بگذاریم
بومگردی یا هتل با دیوارهای کاهگلـــــی؟
جشن ملی بومگردیها، برای بومگردیهای کرمان آوردهای نداشت
اولین دوره از جشن ملی بومگردیهای ایران در حالی دوم خردادماه ۱۴۰۴ در کرمان به کار خود پایان داد که برگزارکنندگان آن را آغاز مسیری تازه برای توسعه گردشگری بومی و حتی گامی در مسیر جهانیشدن این حوزه توصیف کردند؛ اما با گذشت یک سال از این جشن سؤال این است که این جشن ملی چه آوردهای برای بومگردیها و گردشگری کرمان داشته است؟
بومگردی با وعده توانمندسازی و واقعیت رهاسازی
| پیام ما | درحالیکه مسئولان وزارت میراثفرهنگی از رشد چهار هزارواحدی اقامتگاههای بومگردی و ایجاد دهها هزار شغل در روستاهای محروم سخن میگویند، گزارشهای میدانی و اظهارات تشکلهای صنفی روایت دیگری دارند. روایتی از زنان سرپرست خانواری که با قطع اینترنت بازار فروش صنایعدستیشان را ازدستدادهاند، میزبانانی که قبض گازشان سه برابر و درآمدشان یکچهارم شده و صدها بومگردی که در آستانه ورشکستگی، قرارداد همکاریشان را تمدید نکردهاند. مدلی که زمانی نوید «توسعه از پایین» را میداد، حالا در میانه فشار اقتصادی، سختگیریهای اداری و رکود گردشگری، به آزمونی جدی برای سیاستگذاری توسعه پایدار در ایران بدل شده است.
روایت یوزپلنگهایی که نانآور شدند
| پیام ما | در سالهایی که توسعه شهری در ایران با چالشهای محیطزیستی و اجتماعی همراه شده، نگاه سیاستگذاران گردشگری بیش از گذشته به سمت روستاهایی چرخیده که تلاش کردهاند مدل متفاوتی از توسعه را تجربه کنند؛ مدلی که در آن محیطزیست، معیشت و فرهنگ محلی درهمتنیده شدهاند. در همین چارچوب، سه روستای «قلعهبالا»، «پامنار» و «مُعیل» بهعنوان کاندیداهای ایران در رقابتهای بینالمللی گردشگری معرفی شدهاند. «نرگس فاضلی»، مسئول دفتر ثبت روستاهای جهانی، در گفتوگو با «پیام ما» میگوید: «روستاها دیگر فقط سکونتگاه نیستند؛ آنها تبدیل به پروژههای توسعهای شدهاند که میتوانند الگوی ملی باشند.» او تأکید میکند که این تغییر نگاه، نتیجه چند سال بازتعریف نقش گردشگری در سیاستهای توسعه روستایی است.
خانههای خشتی هنوز نفس میکشند
سالهاست بسیاری از روستاهای ایران زیر فشار مهاجرت، رکود اقتصادی و فراموشی تدریجی روزگار میگذرانند و در ماههای اخیر نیز سایه جنگ و آتشبس شکننده، نااطمینانی تازهای بر صنعت گردشگری کشور تحمیل کرده است. این در حالی است که چراغخانههای بومگردی هنوز خاموش نشده؛ خانههایی که حالا دیگر فقط محل اقامت گردشگران نیستند، بلکه به پناهگاهِ فرهنگ محلی، معماری بومی و اقتصادِ آسیبدیده روستاها تبدیل شدهاند. ۳۱ اردیبهشت، «روز ملی بومگردی»، امسال فرصتی است برای بازخوانی وضعیت صنفی که به گفته فعالانش، در سالهای سخت کنار مردم ایستاد، اما اکنون خود زیر فشار بحران اقتصادی، بدهیهای بانکی و محدودیتهای زیرساختی گرفتار شده است.
خانههای کاهگلی که توسعه را معنا میکنند
