بایگانی مطالب : جامعه
میراثِ معلق
|پیام ما| بهمن ۱۴۰۳ بود که اعلام شد ۱۵۱ اثر نفیس از موزههای «رضا عباسی»، «مقدم»، «آبگینه»، «فرش» و «هنرهای ملی» به چین رفتهاند تا در نمایشگاه «سرزمین مهر» به نمایش درآیند. نمایشگاهی که قرار بود شش ماه طول بکشد و حالا بیش از یک سال است که ادامه پیدا کرده و اشیا آن هنوز به کشور بازنگشتهاند. اواخر بهمنماه ۱۴۰۴ و چند روز پیش از آغاز جنگ چهلروزه؛ هیئت دولت با تمدید نمایشگاه و حضور آثار نفیس ایران در چین موافقت کرد و طبق آخرین مصوبه، این آثار تا ۲۵ اردیبهشت در چین هستند و بعد باید به ایران بازگردند در شرایطی که ایران روزهای ملتهبی را میگذراند کسی توضیح نداد که چرا باید این آثار همچنان در خارج از کشور باقی بمانند. حالا هم که جنگ و وضعیت ناپایدار بهانه تازهای ایجاد کرده تا سرنوشت آثار این نمایشگاه همچنان در ابهام بماند. در این میان مرکز پژوهشهای مجلس در گزارشی به خلأهای قانونی در زمینه انتقال آثار تاریخی به خارج از کشور پرداخته و تأکید کرده که خروج آثار به شکلی که در سالهای اخیر مرسوم شده، دارای ایرادهای قانونی است و توصیه کرده تا زمانی که تکلیف تعریف نفایس در ادبیات میراثی کشور و قوانین مربوط به آن روشن نشده، خروج آثار تاریخی از کشور متوقف شود.
آموزش در تنگنای بحرانها
| پیام ما | نظام آموزشی ایران در ماههای اخیر، درگیر اختلالی عمیق و چندلایه شده است. اختلالی که از تعطیلی طولانیمدت مدارس آغاز و تا ناکارآمدی آموزش مجازی و فقدان سیاستگذاری منعطف ادامه پیدا کرده. در این میان، معلمان و والدین، بهعنوان دو ضلع اصلی این نظام، از تجربهای میگویند که بیش از هر زمان دیگری، شکاف میان سیاستگذاری و واقعیت آموزشی را آشکار کرده است.
نسخه جهان برای پرورش کودکان خلاق چیست؟
نه سال از آن روز میگذرد که سازمان ملل متحد، ۲۱ آوریل (یکم اردیبهشت) را بهعنوان روز جهانی خلاقیت نامگذاری کرد؛ روزی برای یادآوری نقش حیاتی خلاقیت در توسعه پایدار و حل مشکلات جهانی. بااینحال، در این میان، نقش حیاتی آموزش در پرورش این خلاقیت، اغلب نادیده گرفته میشود. در گذشته، حفظ اطلاعات، سنگ بنای آموزش بود؛ اما امروزه، نظامهای آموزشی در کشورهای پیشرو، رویکردی متفاوت در پیش گرفتهاند و پرورش «خلاقیت» را بهعنوان مهارت کلیدی در اولویت قرار میدهند. برنامهریزان آموزشی معتقدند خلاقیت علاوه بر آنکه محرکی برای نوآوری و پیشرفت اقتصادی است، با رشد فردی، سلامت روان و توانایی حل مسئله نیز ارتباط مستقیم دارد. این باور، منجر به تحولی چشمگیر در بسیاری از کشورهای اروپایی، آمریکا و کانادا شده است. خلاقیت دیگر یک مهارت جانبی نیست، بلکه بهعنوان یکی از پایههای اصلی آموزش شناخته میشود. این تغییر، نشاندهنده درک عمیقتری از اهمیت خلاقیت در شکلدهی آینده است.
مدرسه یا کارخانه ذهن
مدرسه ترکیبی از خاطرات خوش و ناخوش است؛ بیدارشدن در صبحهای سرد زمستانی ممکن است برای بسیاری از دانشآموزان سخت باشد، اما اردوها و تفریحاتی مثل سینما رفتن، خاطرات شیرین دوران مدرسه را میسازند. «فرشته شیخالاسلام» مدیر مدرسه «کارآفرینی صهبا» است. مدرسهای که به دلیل رویکرد بازیمحور، پروژهمحور و خانوادهمحورش در گروه مدارس برتر استان قم قرار گرفته است. او که در حوزه فلسفه تعلیموتربیت نیز پژوهش و فعالیت دارد، در گفتوگو با «پیام ما» درباره شکل متفاوتی از فضای مدرسه میگوید که به بروز خلاقیت کمک میکند: «ما در مدرسه بهجای نیمکتهای معمول که محدودیتهای حرکتی ایجاد میکنند، میز و صندلی چوبی داریم که هر سال توسط خود بچهها رنگ میشوند. سعی میکنیم فضای فیزیکی و محیطی مدرسه مانند طراحی نیمکتها و چینش آنها گرفته تا نوع تغذیه و نحوه آمادهسازی آن تجربه متفاوتی باشد.»
سیستم آموزشی، قاتل خلاقیت کودکان
خلاقیت یک موهبت ذاتی و مخصوص افراد خاص نیست؛ بلکه مهارتی است که میتوان و باید آن را آموخت و پرورش داد. اما آیا نظام آموزشی و فضای تربیتی ما بستر مناسبی برای رشد این مهارت فراهم میکند؟ پاسخ متخصصان و فعالان حوزه کودک به این پرسش اغلب منفی است. در نظامی که محور اصلی آن حفظکردن مطالب و رقابت نمرهمحور است، عناصر کلیدی خلاقیت مانند «تفکر واگرا»، کارگروهی و بهویژه «تفکر انتقادی» به حاشیه رانده میشوند. در چنین سیستمی، پرسشگری نه یک ارزش که یک تهدید تلقی میشود و دانشآموز بهجای پرورش قوه تخیل و تحلیل، به شنوندهای منفعل و حرفشنو تبدیل میشود. این مشکل اما صرفاً به مدرسه محدود نیست و از دل خانوادههایی آغاز میشود که خواسته یا ناخواسته با سرکوب خیالپردازیهای کودکانه یا هراس از اشتباهات فرزندشان، بالهای خلاقیت او را پیش از پرواز میبندند. آنچه در ادامه میخوانید نگاهی است به موانع پرورش خلاقیت در ایران و ضرورت یک تغییر بنیادین در شیوه نگاه ما به فرایند یادگیری و تربیت نسل آینده.
از تکاب برای بچههای میناب
سکوت قلعه «شفیعآباد» با همهمه کودکان شکسته میشود. «گوجینوییها» دوباره پای قناتهایشان گرد هم آمدند و این بار دخترکان کویر لوت به یاد یکصد و هفتاد یاس مینابی، همدردیشان را با پهن کردن بساط نقاشی در کنار آب و قنات روستایشان به تصویر کشیدند. آنها با دستهای کوچکشان روی برگهای سفید دفترهایشان روسیاهی جنگ را رنگبهرنگ تصویر کردند.
بنبست آموزش
سیستم آموزشی کشور در طول یکسال گذشته، با طوفانی از چالشها دست و پنجه نرم کرده. مواجه با دو جنگ، آلودگی هوا و ناترازیها، سایهای سنگین بر سال تحصیلی انداخته و کلاسهای درس را به فضای مجازی کشانده است. از سوی دیگر، رویکرد سنتی آموزش که بر حفظیات و رقابت نمره تاکید دارد، فرصت شکوفایی تفکر انتقادی، پرسشگری و خلاقیت را از دانشآموزان سلب کرده است. پرونده آموزش روزنامه «پیام ما» در روز جهانی خلاقیت و نوآوری به این چالشها پرداخته است.
بخشنامه مزد ۱۴۰۵ ابلاغ شد +به همراه توضیحات
وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی با ابلاغ بخشنامه مزد سال ۱۴۰۵، حداقل مزد روزانه را برای کلیه کارگران مشمول قانون کار مبلغ ۵ میلیون و ۵۴۱ هزار و ۸۵۰ ریال تعیین کرد. این بخشنامه که حاصل مصوبه شورای عالی کار است، شامل افزایش ۴۵ درصدی سایر سطوح مزدی، پایه سنوات، کمک هزینه اقلام مصرفی خانوار و حق تأهل میشود و جزئیات آن برای اجرا از ابتدای سال آینده لازمالاجراست.
«۴ گام تا نیروگاه تجدیدپذیر: از پتانسیل نظری تا جهش ۱۳ هزار هکتاری واگذاری زمین در ایران»
مدیرکل دفتر ارزیابی منابع و محیط زیست ساتبا از تبیین فرآیند چهارمرحلهای شناسایی و واگذاری ساختگاههای نیروگاههای تجدیدپذیر خبر داد و اعلام کرد: تصویب آییننامه رفع موانع احداث، روند واگذاری اراضی را تسریع بخشیده و تنها در یک سال پس از آن، بیش از ۱۳ هزار هکتار زمین جدید برای توسعه انرژیهای پاک تخصیص یافته است.
«جنگ و فاجعه زیستمحیطی: ردپای کربن ۶۰ کشور و سکوت مجامع بینالمللی»
معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به پیامدهای ویرانگر جنگ بر محیطزیست، از انتشار کربن معادل ردپای ۶۰ کشور و ناکارآمدی نهادهای بینالمللی در قبال تخریبهای زیستمحیطی جنگها انتقاد کرد و خواستار توجه جدی به حقوق محیطزیست در بحرانهای جهانی شد.
