بایگانی مطالب : محیط زیست
احیای دریاچه ارومیه نیازمند تصمیمات سخت و همکاری بینبخشی است
معاون رییسجمهور و رییس سازمان حفاظت محیطزیست تأکید کرد که احیای دریاچه ارومیه، با توجه به چالشهای سالها خشکی، مستلزم اتخاذ تصمیمات دشوار و همکاری گسترده تمام دستگاههای اجرایی و استانهای حوضه آبریز است. او همچنین بر لزوم مدیریت جدی مصرف آب در بخش کشاورزی و حفظ حقآبه زیستمحیطی دریاچه ارومیه تأکید کرد.
زخم ناسور جنگ بر طبیعت
| پیام ما | در ادبیات علمی جدید، بهویژه در حوزههای بومشناسی سیاسی، جنگ دیگر صرفاً بهعنوان یک رویداد نظامی یا ژئوپلیتیکی تحلیل نمیشود، بلکه بهعنوان یک «اختلال سیستماتیک در سامانههای اجتماعی - اکولوژیک» شناخته میشود. مجموعهای از مطالعات منتشرشده در مجلات خانواده «Nature» و «Science» نشان میدهند که جنگها اثراتی چندوجهی دارند؛ از تخریب زیستگاهها در یک کشور درگیر جنگ تا کاهش تنوع زیستی فراتر از مرزها.
«۴ گام تا نیروگاه تجدیدپذیر: از پتانسیل نظری تا جهش ۱۳ هزار هکتاری واگذاری زمین در ایران»
مدیرکل دفتر ارزیابی منابع و محیط زیست ساتبا از تبیین فرآیند چهارمرحلهای شناسایی و واگذاری ساختگاههای نیروگاههای تجدیدپذیر خبر داد و اعلام کرد: تصویب آییننامه رفع موانع احداث، روند واگذاری اراضی را تسریع بخشیده و تنها در یک سال پس از آن، بیش از ۱۳ هزار هکتار زمین جدید برای توسعه انرژیهای پاک تخصیص یافته است.
«جنگ و فاجعه زیستمحیطی: ردپای کربن ۶۰ کشور و سکوت مجامع بینالمللی»
معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به پیامدهای ویرانگر جنگ بر محیطزیست، از انتشار کربن معادل ردپای ۶۰ کشور و ناکارآمدی نهادهای بینالمللی در قبال تخریبهای زیستمحیطی جنگها انتقاد کرد و خواستار توجه جدی به حقوق محیطزیست در بحرانهای جهانی شد.
«صیانت از گوزن زرد ایرانی در اولویت؛ تمرکز بر احیا، همکاریهای نوآورانه و توسعه درختکاری در آذربایجان غربی»
رئیس سازمان حفاظت محیط زیست کشور، در بازدید از مرکز تکثیر گوزن زرد ایرانی در ارومیه، بر ضرورت حیاتی صیانت از این گونه ارزشمند و حمایت قاطع از برنامههای احیای آن تاکید کرد. این سفر همچنین شاهد تاکید بر همکاریهای بینبخشی برای نجات دریاچه ارومیه، رویکرد راهبردی به چالشهای زیستمحیطی و توسعه درختکاری به یاد شهدا بود.
هوای مطلوب تهران؛ نتیجه بارشهای طبیعی نه فناوریهای تغییر اقلیم
مدیرعامل شرکت کنترل کیفیت هوای تهران با رد هرگونه تأثیر فناوریهای تغییر اقلیم بر وضعیت جوی پایتخت، آرامش جوی فروردین را ناشی از بارشها و الگوهای طبیعی دانست و تاکید کرد پیشبینیهای هواشناسی وقوع این ناپایداریها را از پیش نشان داده بود.
روایت بیانیهای که به جهان نرسید
هفته سوم اسفند ۱۴۰۴ و در میانه بمباران ممتد تهران بود که اعضای شبکه تشکلهای محیطزیست و منابع طبیعی کشور بیانیهای مهم نوشتند، آنها از آسیبهای گسترده حملات اسرائیل و آمریکا تا آن لحظه بر محیطزیست کشور گفتند و سازمانهای بینالمللی حفاظت محیطزیست را خطاب قرار دادند. بیانیه به سازمان حفاظت محیطزیست رفت و از آنجا به وزارت امور خارجه. وزارتخانه بیانیه را برای سازمانهای مختلف ارسال کرد و به آنها از تبعات آسیبهای جدی این جنگ بر زیستبوم ایران هشدار داد. حالا «محمد الموتی» در روزهای آتشبس شکننده از نوشتن بیانیه زیر بمباران ممتد میگوید. از اینکه قطع اینترنت چطور ارتباط آنها را با دنیا و فعالان محیطزیست جهانی مختل کرد و از اینکه بخش بینالملل محیطزیست و وزارت امور خارجه چطور با قطع ارتباط تشکلهای محیطزیستی در دهههای گذشته با دنیا عامل ضعف و سختی در شرایط بحرانی کنونی شدند.
جنگ چقدر زمیــــــــــن را گرم کرد؟
بهای اقلیمی جنگ علیه ایران برای اتمسفر زمین چقدر تمام شد؟ سنجش میزان انتشار کربن در چنین درگیری گستردهای، فراتر از شمارش ساده تعداد موشکهای شلیکشده یا تانکرهای منهدمشده است. اکنون این پرسش مطرح است که چگونه باید «کربنِ حاصل از نبرد» و «اختلال در چرخههای کلان انرژی» را مقایسه کرد؟ از یک سو، شعلههای سرکش آتش در پالایشگاهها و مصرف سرسامآور سوخت جت در جنگندهها، حجم عظیمی از دیاکسیدکربن را روانه جو میکند؛ اما از سوی دیگر، توقف اجباری غولهای اقیانوسپیما در تنگه هرمز و جابهجاییهای جمعیتی، پارامترهایی هستند که محاسبات آلایندگی را با چالش روبرو میکنند. اما آیا سکونِ اجباریِ بخشی از صنعت، واقعاً به معنای کاهش انتشار است یا تنها جرقهای برای بازگشت به سوختهای کثیفتری چون زغالسنگ در گوشهای دیگر از جهان؟ در میانه این میدانِ دودآلود، شناختِ متغیرهایی که گاه بهصورت متناقض باعث کاهش یا جهشِ ناگهانی آلایندگی میشود، تنها راه برای فهم عمقِ فاجعهای است که شاید سالها پس از خاموشیِ جنگ، اثرات خود را در گرمایش جهانی نشان دهد.
آرژانتین «دژ یخی» خود را حراج کرد
| پیام ما | مجلس نمایندگان آرژانتین در نشست تاریخی و پرتنش خود، با ۱۳۷ رأی موافق در برابر ۱۱۱ رأی مخالف، تیرخلاص را به قانون پیشروِ حفاظت از یخچالهای طبیعی شلیک کرد. این اصلاحیه که تحتفشار مستقیم خاویر مایلئی، رئیسجمهور «لیبرتاریان»، به تصویب رسید، با واگذاری قدرت تصمیمگیری به استانهای معدنی، عملاً راه را برای ورود شرکتهای غولآسای استخراج مس، لیتیوم و طلا به حساسترین نقاط اکوسیستم «آند» هموار میکند. درحالیکه دولت این اقدام را «انقلاب اقتصادی» مینامد، فعالان محیطزیست و کارشناسان هشدار میدهند که این مصوبه، امنیت آبی ۷۰ درصد از جمعیت کشور را در ازای سود کوتاهمدت شرکتهای چندملیتی به قمار گذاشته است.
سینمای ایران و لکنت در روایت بحرانهای اقلیمی
| پیام ما | سینما بهعنوان فراگیرترین رسانه قرن بیست و یکم، همواره توانسته است مفاهیم پیچیده علمی و آمارهای خشک را به «تجربه زیسته» تبدیل کند. وقتی از تغییرات اقلیمی در قالب یک گزارش علمی سخن میگوییم، ذهن مخاطب درگیر اعداد و احتمالات میشود، اما وقتی همین مفهوم در کالبد یک روایت سینمایی رسوخ میکند، «ترس» و «همدلی» جایگزین دادهها میشوند. بااینحال، با نگاهی به کارنامه سینمای داستانی ایران در دهه اخیر، با نوعی غیبتِ استراتژیک در مواجهه با موضوع زمین روبرو هستیم. سینمای ایران که در دهههای گذشته با نگاهی شاعرانه و ستایشگرانه به طبیعت (در آثار کسانی چون کیارستمی یا مجیدی) شناخته میشد، اکنون در برابر «زوال طبیعت» دچار نوعی بهت و سکوت شده است.
