بایگانی مطالب: فرهنگ

«احمد اکبرپور» در گفت‌وگو با «پیام ما» از ادبیات کودک و ضرورت توجه به آثار تألیفی می‌گوید

حقیقت جهان را نباید از کودک پنهان کرد

ادبیات کودک‌ونوجوان، برخلاف تصور رایج، تنها مجموعه‌ای از داستان‌های سرگرم‌کننده برای گروه‌های سنی پایین نیست؛ این حوزه بستری برای پرورش تخیل، شکل‌گیری نگاه انتقادی و تجربه جهان از زاویه‌ای متفاوت است. در ادبیات کودک ایران، «احمد اکبرپور» یکی از نویسندگانی است که با ترکیب خیال، طنز و موضوعات اجتماعی، تلاش کرده است جهان کودکان را جدی بگیرد. او نویسنده آثاری چون «قطار آن شب» و «امپراتور کلمات» است؛ آثاری که جوایز متعددی برای او به همراه داشته و به زبان‌های مختلف ترجمه شده‌اند. اکبرپور در این گفت‌وگو از تجربه خود در نوشتن برای کودکان، نسبت ادبیات و آموزش، جایگاه طنز و چالش‌های امروز کتاب کودک سخن می‌گوید.

حقیقت جهان را نباید از کودک پنهان کرد

فرهنگ

پس از رنج گشایش در راه است

گفت‌گو با شمس لنگرودی به بهانه انتشار کتاب «صبور مثل بذر زمستان»

پس از رنج گشایش در راه است





گروه تئاتر «اودین»، نهادسازی و اکوسیستم فرهنگی

انتشار ویدیوی پیام تولد ۹۰ سالگی «یوجینیو باربا»، کارگردان شناخته‌شده ایتالیایی، در فضای مجازیِ بعضی فعالان تئاتری ایران، بهانه‌ای به دست داد برای نوشتن درباره یکی از مهم‌ترین فیگورهای تئاتر قرن بیستم؛ هنرمندی که با همراهی گروه خود موفق شد یک مکان نسبتاً کوچک فرهنگی را به اکوسیستمی ملی و جهانی بدل کند و این امکان را برای شش دهه در خدمت نسل‌های گوناگون درآورد.

زنی که با سوزن، اقتصاد خانه را می‌دوزد

| پیام ما| در بسیاری از خانه‌های سیستان‌وبلوچستان، سوزن و نخ هنوز ابزار کار روزانه‌اند؛ نه فقط برای زینت لباس، که برای چرخاندن زندگی. زنانی که ساعت‌ها و گاه ماه‌ها روی یک قطعه پارچه خم می‌شوند، نقش‌هایی را می‌دوزند که از حافظه خانوادگی، طبیعت خشک و رنگ‌های پرجان بلوچستان می‌آیند. اما همین قطعه که در خانه‌ای روستایی با کمترین دستمزد فروخته می‌شود، ممکن است چند مرحله بعد در گالری‌ها، مزون‌ها یا بازارهای شهری با قیمتی چندبرابر عرضه شود. مسئله سوزن‌دوزی امروز فقط حفظ یک میراث فرهنگی نیست؛ مسئله این است که آیا این هنر می‌تواند به اقتصاد پایدار زنان تبدیل شود یا همچنان در زنجیره‌ای نابرابر، بیشترین ارزش را برای واسطه‌ها تولید خواهد کرد.

روایتی از زیست‌یک نهاد فرهنگی در دل محله

کتاب «ردِّ پای دست‌ها» روایت‌شناسی است از تولد، زیست و تداوم یک نهاد فرهنگیِ مردمی: خانه کتابدار کودک و نوجوان و ترویج خواندن. این کتاب نه یک گزارش اداری یا مرورِ آماری از عملکرد یک سازمان، بلکه روایتی است از تلاقیِ خاطره، ایده، عشق به کتاب و عاملیتِ جمعی در دل یک محله‌ی قدیمی تهران. مؤلف با کنار هم چیدنِ گفت‌وگوها، اسناد، نامه‌ها، فرم‌ها، عکس‌ها و روایت‌های زیسته، تصویری چندلایه از بیست سال تلاشِ بی‌وقفه‌ی یک نهادِ غیردولتی به دست می‌دهد که توانسته در شرایط متغیرِ اجتماعی، هویتی پایدار برای خود بسازد.