در نگاه اول، صنعت میگوی ایران یکی از حوزه‌های موفق اخیر بخش کشاورزی و شیلات به نظر می‌رسد؛ صنعتی که از اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ آغاز شد و پس از فرار و نشیب فراوان، امروز به تولیدی در مقیاس ده‌ها هزار تن و بیش از صدها میلیون دلار ارزآوری رسیده است. اما در لایه زیرین این تصویر موفق، مجموعه‌ای از پرسش‌ها درباره الگوی توسعه، ظرفیت واقعی مزارع، حکمرانی داده و تاب‌آوری زیست‌محیطی شکل گرفته که ضرورت توجه به آینده این مسیر را بیش‌ازپیش آشکار ساخته است.

با رهاسازی آب از سوی طالبان افکار عمومی در«سیستان» خواهان شفاف‌سازی برنامه کارشناسی دولت برای مدیریت آن هستند

| پیام ما | دولت و پیمانکار آن یعنی قرارگاه خاتم‌الانبیا برای تکمیل طرح راه‌آهن رشت - آستارا، در طول ۱۶۲ کیلومتر بر مبنای قانون تملک اراضی سال ۱۳۵۸ِ اراضی کشاورزان تالشی و رضوان‌شهری را به قیمتی غیرواقعی و با وعده پرداخت یک‌ماهه تملک کرده‌اند. حالا با وجود تملک در سال ۱۴۰۴ و با گذشت سه ماه از سال ۱۴۰۵، نه پولی به کشاورزان پرداخت شده است و نه به آنان اجازه کشت داده می‌شود. نماینده شهروندان این دو منطقه در مجلس شورای اسلامی می‌گوید که حالا این کشاورزان، در سخت‌ترین روزهای اقتصادی کشور، در بن‌بست معیشتی گیرکرده و اراضی حاصلخیز آنان بدون پرداخت ریالی از سوی دولت یا هیچ شخص حقیقی یا حقوقی دیگری در این طرح از دستشان درآمده است. اتفاقی که هم معیشت خُرد اهالی را تحت‌تأثیر قرار داده است و هم موجب کاهش ظرفیت تولید برنج و صادرات محصولات باغی استان گیلان شده است.