با رهاسازی آب از سوی طالبان افکار عمومی در«سیستان» خواهان شفاف‌سازی برنامه کارشناسی دولت برای مدیریت آن هستند

| پیام ما | دولت و پیمانکار آن یعنی قرارگاه خاتم‌الانبیا برای تکمیل طرح راه‌آهن رشت - آستارا، در طول ۱۶۲ کیلومتر بر مبنای قانون تملک اراضی سال ۱۳۵۸ِ اراضی کشاورزان تالشی و رضوان‌شهری را به قیمتی غیرواقعی و با وعده پرداخت یک‌ماهه تملک کرده‌اند. حالا با وجود تملک در سال ۱۴۰۴ و با گذشت سه ماه از سال ۱۴۰۵، نه پولی به کشاورزان پرداخت شده است و نه به آنان اجازه کشت داده می‌شود. نماینده شهروندان این دو منطقه در مجلس شورای اسلامی می‌گوید که حالا این کشاورزان، در سخت‌ترین روزهای اقتصادی کشور، در بن‌بست معیشتی گیرکرده و اراضی حاصلخیز آنان بدون پرداخت ریالی از سوی دولت یا هیچ شخص حقیقی یا حقوقی دیگری در این طرح از دستشان درآمده است. اتفاقی که هم معیشت خُرد اهالی را تحت‌تأثیر قرار داده است و هم موجب کاهش ظرفیت تولید برنج و صادرات محصولات باغی استان گیلان شده است.

موقعیت جغرافیایی کم آب ایران داستان امروز و دیروز نیست. این سرزمینی است که حیات در آن بدون شناخت دقیق آب و سازگاری با محدودیت‌های طبیعی ممکن نبوده است. از قنات‌ها و نظام‌های محلی تقسیم آب تا ورود موتورپمپ‌ها، سدسازی گسترده و دولتی شدن منابع طبیعی، تاریخ مدیریت آب در ایران مسیری طولانی را طی کرده که امروز به بحران فرونشست زمین، دشت‌های ممنوعه و کاهش شدید منابع زیرزمینی رسیده است. «امیر هدایتی»، مدیرکل دفتر امور آب کشاورزی وزارت جهاد کشاورزی، معتقد است بخش مهمی از مشکلات کنونی، نتیجه فاصله‌گرفتن از نظام‌های مشارکتی و کنارگذاشتن شیوه‌هایی است که قرن‌ها توانسته بودند تعادل میان انسان و طبیعت را حفظ کنند.