بایگانی مطالب برچسب: تخریب محیط‌زیست
وحشی واقعی کیست؟
نگاهی به انیمیشن «وحشی‌ها» و تقابل جامعه بومی با نابودگران جنگل
«آلبلاغ»؛ روایتی از یک حادثه و پرسش‌هایی که هنوز بی‌پاسخ مانده‌اند
بیابان لوت؛ رهاشده و بدون حفاظت
با شروع جنگ در اسفندماه گذشته، تخریب بسیاری از عرصه‌های محیط‌زیستی هم شروع شد؛ عرصه‌هایی که پیش از این، فعالان محیط‌زیست مقابل تخریب آنها ایستاده بودند، اما با سوءاستفاده از شرایط جنگی و قطعی اینترنت، بار دیگر آماج حمله قرار گرفتند. یکی از آنها کویر لوت بود و پرونده جاده‌ای که در چند سال گذشته محل مناقشه میان «هواپیمایی ماهان»، به‌عنوان مجری، و فعالان محیط‌زیست و میراث فرهنگی بود، در روزهای جنگ اسفندماه بار دیگر باز شد. ماشین‌های سنگین راهی بیابانی شدند که سال‌ها از ثبت جهانی آن می‌گذرد و در شرایط بحرانی که دسترسی فعالان هم محدود شده بود، کار را شروع کردند. با گرم‌شدن هوا و درحالی‌که بحران در کشور همچنان گسترده بود، کار تا حدودی متوقف ماند؛ اما «بهمن ایزدی»، فعال محیط‌زیستی که تلاش‌های بسیاری برای ثبت جهانی لوت انجام داده است، این روزها نگران خنک‌شدن هوا و ادامه تخریب این عرصه مهم ثبتی است.
دو دهه تلاش برای ساخت جاده بدون ارزیابی
دو دهه بعد از طرح پروژه ساخت جاده قزوین ـ الموت به کلاچای و تنکابن، هنوز وضعیت جاده نامشخص است. شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل‌ونقل کشور در روزهای اخیر گفته است که با بهره‌گیری از مشاوره و هماهنگی سازمان حفاظت محیط زیست، مسیرهای جایگزین را بررسی کرده و اکنون کریدور جدیدی با رعایت ملاحظات محیط زیستی شناسایی شده است. اما «مرجان شاکری»، رئیس دفتر ارزیابی اثرات محیط زیستی سازمان حفاظت محیط زیست، به «پیام ما» می‌گوید به‌تازگی مجوزی از طرف این سازمان و بخش ارزیابی برای این جاده صادر نشده است و معاونت محیط زیست طبیعی سازمان هم با آن موافق نیست. ۷۰ کیلومتر از جاده در استان گیلان قرار دارد و مدیرکل حفاظت محیط زیست این استان به ما می‌گوید جاده جدیدی ساخته نمی‌شود. او از ساخت جاده در این نقطه گله‌مند است، اما مسئولان استان قزوین، که بیشترین مشکلات این جاده مربوط به آنجاست، با وجود پیگیری‌های بسیار پاسخی به ما ندادند. این در حالی است که «کامران پورمقدم»، معاون امور جنگل و سخنگوی سازمان منابع طبیعی، نیز به «پیام ما» می‌گوید فقط ۹ کیلومتر از این جاده در سمت قزوین دارای گزارش ارزیابی محیط زیستی است و برای باقی مسیر هیچ مطالعه‌ای انجام نشده است.
معدن‌کاوی به جاده ییلاقـــــی رسید
«بز و گوزن می‌اومدن رود هراز آب می‌خوردن، همه منقرض شدن. همه‌چی نابود شد.» مرد این جمله را با صدای بلند می‌گوید و بعد پلاکارد بزرگی را که در دست دارد، نشان می‌دهد. روی آن نوشته شده است: «مخالفت و اعتراض به صدور مجوز و فعالیت معدن در جاده روستاهای کمربن، هلیچال، کُپین و روستاهای همجوار». آنها در روزهای اخیر به فعالیت معدنی معترض‌اند که به‌تازگی در اطراف جاده هراز مجوز برداشت مخروط کوهی گرفته و حالا برای برداشت به بالادست رفته است. می‌گویند این معدن نه‌تنها زندگی روستاییان را نابود می‌کند، بلکه آب و خاک را از بین می‌برد و عامل رانش کوه نیز می‌شود. ممکن است کوه به جاده سرازیر شود و این مصیبت دیگری است. آنها می‌پرسند چطور در جاده هراز، از چلاو و پل بلده تا سیاه‌بیشه و کهرود، معادن، کوه و زندگی را نابود کرده‌اند و هیچ‌کس سالیان متمادی جلودار آنها نبوده است؟
منطق سیمان و بتن!
حفاظت دیرهنگام از جنگل‌های «گلندرود»
جنگل‌های گلندرود در منطقه حفاظت‌شده البرز مرکزی از اواسط دهه هشتاد معدنی را در خود دیدند که دو دهه پس از راه‌اندازی، تلاش برای باطل کردن پروانه آن ادامه دارد. هنوز مشخص نیست چگونه در آن سال‌ها ۴۶۹ هکتار از جنگل برای برداشت سنگ لاشه آهکی واگذار شده است. مدیر اداره منابع طبیعی غرب مازندران می‌گوید با وجود پیگیری‌های بسیار، هنوز پاسخی از وزارت صنعت، معدن و تجارت و سایر ارگان‌ها درباره چنین واگذاری‌ای دریافت نکرده و حالا تنها راه باقی‌مانده، ابطال پروانه این معدن و نجات جنگل‌هایی است که دو دهه در منطقه حفاظت‌شده زیر کندوکاو گسترده قرار داشته‌اند.
