بایگانی مطالب برچسب: وزارت نفت
نفتیها آمدند، پرندگان مردند
«ما پیگیری کردیم، اما نتیجه شد منع تعقیب»! این گفته «موسی مدهجی»، رئیس اداره احیای تالابهای ادارهکل حفاظت محیطزیست خوزستان، درباره شکایتشان از پیمانکاران نفتی برای مرگ پرندهها در هورالعظیم است. او تأکید دارد محیطزیست نظارت خودش را درست انجام داده، تعهد محضری هم از پیمانکاران نفتی گرفته تا ایمنسازی کابلهای برق برای جلوگیری از صدمه دیدن پرندگان انجام شود، اما آنها خلف وعده کردند و در دادگاه هم پیروز شدند. «محمد صارمپور»، رئیس محیطزیست شرکت مهندسی توسعه نفت، این گفتهها را قبول ندارد،. بهگفته او، ایمنسازی انجام شده است و آنها به تعهداتشان عمل کردهاند. «ایمان ابراهیمی»، حفاظتگر پرندگان، دلیل کارساز نبودن تعهدنامهها را به کلیبودن آنها مرتبط میداند. «متأسفانه محیطزیست در آن زمان در زمینه ابعاد گسترده فاجعه تلفات پرندگان در اثر گذر خطوط انتقال و توزیع برق از میان زیستگاه پرندگان اطلاعات کافی نداشت و این تعهدنامهها بهشکل کلی در زمینه ایمنسازی گرفته شدند.»
از قضا سرکنگبین صفرا فزود
مسئولیت اجتماعی یا هزینهکرد سیاسی؟
در ماههای گذشته هزینهکردهای هنگفت وزارت نفت در امر مسجدسازیهای درحالی موجی از انتقادات از سوی کارشناسان را بههمراه داشت که بهگفته معاون حملونقل شهرداری تهران پرداخت ۵۰ درصد هزینه موتورسیکلتهای برقی توسط وزارت نفت انجام خواهد شد. این تصمیمات نهتنها در چارچوب مسئولیت اجتماعی وزارت نفت قرار ندارند، بلکه نشاندهنده نبود یک نظام شفاف و کارآمد در تخصیص منابع این وزارتخانه است. کارشناسان باسابقه این حوزه، در گفتوگو با پیام ما این اقدامات را نمونه بارز انحراف از مسئولیت اجتماعی واقعی معرفی میکنند و از هزینهکردهای بیضابطه، ساختار معیوب و فشارهای سیاسی در تخصیص بودجه مسئولیت اجتماعی وزارت نفت میگویند.
شکوه بیهویت عسلویه
منطقه ویژه اقتصادی پارس جنوبی، منطقهای بود که اینبار سخنگوی دولت برای برگزاری نشست خبری هفتگی خود با خبرنگاران انتخاب کرد؛ منطقهای در عسلویه استان بوشهر که به «پایتخت انرژی» ایران شهر دارد. استقرار سازههایی عظیم و توصیفی از عملکرد آن که در این سفر از سوی مدیران و متخصصان این منطقه توضیح داده شده است، این شهر فولادی را به یکی باشکوهترین مناطق اقتصادی کشور شبیه میکند. تشبیهی که چشمِ بیننده نیز آن را میپذیرد و تحتتأثیر قرار میگیرد، اما شهر عسلویه اینطور نیست. هیچچیز در شهر نه باشکوه است، نه شمایل جدید دارد و نه قدیم. گویی این شهر میان تحولات عظیم صنعتی و اقتصادی که طی از بیش از سه دهه در پیرامونش اتفاق افتاده است، گم شده. شهر، جایی که اهالی بومی زندگی میکنند، فقط در ساحل و دریا به اصل خود وفادار مانده است. آنهمه توسعه و ساختوساز حتی به آسفالت خیابانها هم نرسیده است، چه برسد به خانههایی که بیشتر هنوز با بلوکها بتنی ساخته شدهاند و بدون تکمیل نما ماندهاند. حتی در بازار میتوانی انواع برندهای خارجی از هر چیزی را پیدا کنی، نه آنچه ساخته دست و ذوق و قریحه اهالی باشد یا نشان از زیست آنان را همراه داشته باشد. شاید هم اینهمه «حقیقت» عسلویه باشد: دیگر همهچیز تغییر کرده یا بهتر شده یا بدتر.
زمستان بیبرقی
نه وزارت نیرو و نه وزارت نفت قطعی برق را گردن نمیگیرند. ابتدا شرکت توانیر در بیانیهای علت قطعی برق گسترده پایتخت را مشکل تأمین سوخت اعلام کرد و روز بعد «محسن پاکنژاد»، وزیر نفت، در حیاط دولت و در جمع خبرنگاران اعلام کرد قطعی برق تهران ربطی به سوخت نیروگاهی ندارد و سوخت تأمین شده است. آنچه مشهود است وزرای نفت و نیرو در یک کشمکش رسانهای، بهجای پرداختن به مسائل در جلسات هیئت وزیران و یا جلسات دوجانبه و سخن از یک تریبون بهعنوان نقطهنظر واحد دولت، هرکدام بهدنبال متهم کردن دیگری است. دولتی که در ابتدای خاموشیها کاهش مازوتسوزی را علت قطعیها اعلام کرده بود، اکنون بیشتر از هر دولتی مصرف مازوت را افزایش داده است؛ «هاشم اورعی»، استاد دانشگاه، در گفتوگو با «پیام ما» مدعی است افزایش مصرف مازوت ۸۵ درصد بیشتر از سال گذشته است. وزیر نیرو از برطرف شدن مشکل قطعی برق در تابستان ۱۴۰۴ گفته است؛ حرفهایی که بدنه اجرایی کشور هم برای آن تره خرد نمیکند و شهرداری اصفهان اقدام به نصب ۹۰ سامانه برق اضطراری در چهارراههای شهر برای جلوگیری از ترافیک و تصادف کرده است.
پرونده پیچیده یک پالایشگاه
پالایشگاه بیدبلند خلیجفارس بهبهان که در سالهای اخیر یکی از متهمان آلودگی در استان خوزستان بوده، در هفته گذشته با انتشار خبری اعلام کرده است سازمان حفاظت محیطزیست مهر تأیید بر عملکرد این مجموعه زده و «این مجموعه عامل آلایندگی شهرستان بهبهان نیست». همین هم عاملی بود تا محیطزیست به این مورد واکنش نشان دهد و این خبر را نظر مدیریت این پالایشگاه بداند. «ادارهکل حفاظت محیطزیست استان خوزستان بهعنوان مرجع حاکمیتی محیطزیست استان دراینخصوص اظهارنظری نداشته و وضعیت آلایندگی این شرکت طی پایشها و بازدیدهای میدانی مهر، آبان، آذر و دی ماه امسال بررسی شده که آن نتایج در حال بررسی است.» این اتفاقات درحالیاست که شورای شهر بهبهان هم از این مجموعه شکایت کرده و البته بهگفته «محمد الموتی»، دبیر شبکه تشکلهای مردمنهاد محیطزیست و منابع طبیعی کشور، یکی از مطالبات آنها از نهادهای نظارتی و خود این مجموعه، مربوط به جمعآوری نکردن گازهای همراه ۵۲ مشعل در شرق کارون است. کاری که بهگفته الموتی برای آن حدود شش سال قبل معادل ۳۱ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان پول پروژه دریافت شده و گازی جمعآوری نشده است. این موردی است که سال گذشته، مورد توجه و پیگیری شبکه تشکلهای محیطزیست و منابعطبیعی کشور از کمیسیون اصل ۹۰ مجلس و دستگاههای نظارتی قرار گرفته و آنها همچنان در انتظار نتیجه هستند. این درحالیاست که مدیر پروژه جمعآوری گازها میگوید «پولی از جایی نگرفتهایم، خودمان باید هزینه این پروژه را میدادیم و تا پایان سال ۱۰ مشعل خاموش خواهند شد.» حالا اما آلایندگیهای این مجموعه هم به فهرست مطالبات این پرونده اضافه شده است، مواردی که مورد شکایت شورای شهر بهبهان قرار گرفت و در نهم دیماه توانستند حکمی برای آن از مراجع قضائی بگیرند.
«قشم ایر» به وزارت نفت واگذار شده/ «بابک زنجانی» مالک نیست
رییس سازمان هواپیمایی گفت: مالکیت بابک زنجانی درباره شرکت هواپیمایی قشم ایر خبر کاملا اشتباهی است و این ایرلاین به صورت کامل به وزارت نفت واگذار شده است.
چالشهای مالی ناترازیهای برق
رقم کل بودجه دولت در سال آینده ۶۴۰۷ همت است. اگر با ارز ۸۰ هزار تومانی حساب کنیم، این رقم معادل ۸۰ میلیارد دلار است. یک ماه قبل «مهرداد بائوج لاهوتی»، از اعضای کمیسیون برنامهوبودجه مجلس شورای اسلامی، اعلام کرد برای رفع ناترازی برق صد میلیارد دلار سرمایهگذاری نیاز است، عددی که اعلام شده بیشتر از بودجه یک سال کشور است؛ قدر هزینه ساخت ۳۷۵ برج به بلندی برج میلاد (هزینه ساخت ۲۶۶ میلیون دلار). اما آیا برای رفع ناترازی واقعاً به این حجم از منابع مالی نیاز است؟ «پیام ما» در این گزارش بهدنبال بهترین راهحل برای رفع ناترازی برق است و کارشناسانی چون «یدالله سبوحی»، عضو هیئتعلمی دانشگاه صنعتی شریف، و «بهرام صادقی»، عضو باشگاه صاحبنظران انرژی، در پاسخ به این سؤال از راهکارهای سایر کشورها میگویند. از نگاه سبوحی اولویت اول ما در کشور باتوجهبه محدودیت منابعی که داریم بهینهسازی انرژی و بعد تجدیدپذیرهاست؛ اقدامی که اگر صورت پذیرد، معادل ۴۰ درصد از مصرف انرژی را آزاد میکند و برگشت سرمایهاش در حدود سه سال است. اینکه چرا سیاست بهینهسازی انرژی پی گرفته نمیشود؟ جوابش از دید این کارشناسان به هیئتمدیرههای لغزان هلدینگهای بزرگ خصولتی و قیمت پایین انرژی برمیگردد.
