استارتاپ‌ها، شرکت‌های نوپا و خلاقی هستند که با ایده‌های جدید وارد بازار می‌شوند تا مشکلات روزمره رو حل کنند. این شرکت‌ها معمولاً با فناوری‌های نوین، مدل‌های کسب‌وکار متفاوت و سرعت بالا وارد عمل می‌شوند تا هم‌زمان با رشد سریع، تأثیر بیشتری روی جامعه بگذارند. استارتاپ‌ها به‌طورکلی به دنبال راحت‌تر کردن کارها هستند و می‌خواهند تجربه جدید و بهتری بسازند. مانند پلتفرم‌هایی که برای خریدوفروش فعالیت می‌کنند، خدمات حمل‌ونقل آنلاین می‌دهند، به محیط‌زیست کمک می‌کنند، راه‌حل‌های نوآورانه برای آموزش آنلاین ارائه می‌دهند، خدمات پرداخت دیجیتال فراهم می‌کنند، به مردم در اشتراک‌گذاری منابع کمک می‌کنند و به پشتیبانی از کسب‌وکارهای کوچک و محلی می‌پردازند، و به‌طورکلی سبک زندگی را تغییر می‌دهند و تجربه‌های جدیدی در اختیار کاربران قرار می‌دهند.

اگر «فاطمه» نبود‌، انجمن دچار مشکلات جدی می‌شد‌، کارها پیش نمی‌رفت و نمی‌توانستیم پروژه‌هایمان را انجام دهیم. این نه‌تنها حرف «ایمان ابراهیمی»، مدیر «آوای بوم»، بلکه اعتقاد باقی انجمن است. فاطمه کاظمی با اینکه بیشتر درگیر کارهای اداری و مالی و ... انجمن بوده، بااین‌حال در بخش اجرا هم تا توانسته کمک کرده‌ است. از همین روست که کارشناسان حیات‌وحش در سایر انجمن‌ها و مؤسسات به‌خوبی او را می‌شناسند و می‌دانند او و کارهایش سهم بزرگی در حفاظت از تنوع‌زیستی ایران و به‌ویژه گونه‌های مختلف پرنده دارد. در گفت‌وگو با فاطمه کاظمی، مدیر اجرایی و عضو هیئت‌مدیره «آوای بوم»، از او پرسیدم چند سال است در این حوزه فعالیت می‌کند،‌ مهمترین چالش‌هایی که با آن مواجه شده، چه بوده؟ چرا زنان بدنه اصلی انجمن‌ها را تشکیل می‌دهند و در مقابل آیا همین مسئله جنسیت باعث نشده در مواردی کنار گذاشته یا دست‌کم گرفته شوند؟

مسئولیت‌های اجتماعی شرکتی (CSR) در ایران عمری بیش از یکی-دو دهه ندارد. اما به‌نظر می‌رسد این مفهوم در ایران تنها تحت‌تأثیر تقلید از جوامع دیگر ایجاد نشده است و به‌طور قابل‌توجهی تحت‌تأثیر کنش‌ها و رفتارهای اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی جامعه ایرانی قرار دارد. این امر توجه به مسائل محیطی و اجتماعی خاص کشور و ایجاد بسترهای مناسب برای رشد CSR متناسب با فرهنگ محلی را بیش‌ازپیش مهم می‌کند. مقوله CSR و سیاستگذاری‌های مربوط به این مقوله در روزهای گذشته بحث‌های بسیاری را به‌همراه داشته است. پیام ما در این گزارش ضمن گفت‌وگو با «هامون طهماسبی» سعی کرده است با توجه به تاریخچه مفهوم مسئولیت‌های اجتماعی شرکتی در ایران، اهمیت سیاستگذاری برای آن را بررسی کند.

انتشار آزمون پذیرش متقاضیان پروانه کارآموزی وکالت کانون‌های وکلای دادگستری در حالی صورت گرفته است که در آن، سهمیه جانبازان و ایثارگران رعایت شده، اما  هیچ سهمیه‌ای برای افراد دارای معلولیت در نظر گرفته نشده است.

نقش محله‌ها در انسجام اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی به درازای تاریخ بر همگان محرز و آشکار است و اینکه امروزه تغییر ساختار و محتوای ساختمان‌سازی و تغییر شکل خانواده از شکل گسترده به هسته‌ای موجب نابودی نقش محله‌ها در زندگی انسان‌ها شده است، انکارناپذیر است. برای معنابخشی دوباره به نقش و کارکردهای محله (با ساخت اجتماعی و فرهنگی) ابتدا باید چالش‌های اجتماعی، فرهنگی و حتی فراتر از آن، شرایط اقتصادی و منطقه‌ای جامعه را به‌درستی شناخت و برپایهٔ نظرات متخصصان و کارشناسان مرتبط با آنها نسبت به تأثیرپذیری معماری و شهرسازی از این عوامل، در جهت ایجاد محلات جدید با هویت متناسب با ارزش‌های بنیادین جامعه اقدام کرد. امروزه اگر محلات قدیمی شهر سنندج نظیر قطارچیان یا قلعهٔ چوارلان دیگر آن مرکزیت محلهٔ ارزشمند خود را ندارند و در این رابطه می‌توان به روابط علی و معلولی بیشماری در نابسامانی این مرکز محلات اشاره کرد. دکتر «کیومرث حبیبی»، چهره‌ٔ فاخر علمی که نخستین فوق دکتری مهندسی شهرسازی کشور بعد از دفاع پایان‌نامهٔ خود با عنوان «ارتقای کیفی و افزایش ایمنی فضاهای عمومی در بافت‌های تاریخی شهر با رویکرد انسان‌‌محوری از طریق برنامه‌ریزی و طراحی پیاده‌راه‌ها» لقب گرفته است، به‌صراحت از جوانمرگی محله‌های شهرهای مناطق کردنشین به‌ویژه شهر سنندج مرکز استان کردستان سخن می‌گوید و نسبت به پدیدهٔ نامبارک سوداگری زمین که باعث جوانمرگ شدن ساختمان‌های ویلایی، یک-دو خانواری و راسته‌های تاریخی می‌شود، هشدار می‌دهد. امید می‌رود این گفت وگوی تخصصی «پیام‌ما» پیرامون اهمیت محله‌های شهرهای مناطق کردنشین تزی برای آنتی‌تز و سنتز شهرداران و مسئولان سازمان نظام مهندسی استان کردستان باشد تا بیش از این تیشه به ریشهٔ هویت شهری نزنیم. آنچه در این مصاحبه می‌خوانید نظرات تخصصی و آکادمیکی کیومرث حبیبی متولد سنندج ، فوق دکتری شهرسازی از دانشگاه علم و صنعت ایران، دکتری برنامه‌ریزی شهری دانشگاه تهران، دانشیار و مدیرگروه شهرسازی دانشگاه کردستان، پژوهشگر برتر ایران در سال ۱۳۸۹ به انتخاب وزارت علوم و تحقیقات و فناوری و پژوهشگر برتر فرهنگی ایران در سال ۱۳۸۱ به انتخاب وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. این استاد مؤلف ۱۲ کتاب تخصصی دانشگاهی و بیش از صد مقالهٔ علمی-پژوهشی و IsI و مدرس دانشگاه‌های خواجه نصیر طوسی، علم و صنعت ایران، تهران، علامه طباطبایی، مازندران و هنر اسلامی تبریز است.

به یاد دارم که در کوران تبلیغات انتخابات ریاست ‌جمهوری گذشته، «مسعود پزشکیان» در پایان یکی از توییت‌های خود، این جمله را نوشتند: «با من حرف بزنید!» فراخوان شایسته‌ای است! مردم حرف‌های زیادی برای گفتن به رئیس‌جمهور و مجری قانون اساسی دارند. در همین راستا و در جایگاه شهروندی که هنری جز نوشتن دردها و دغدغه‌های میهن ندارد، تلاش می‌کنم این درد‌ها، دغدغه‌ها و نگرانی‌ها را با هدف کمک به ساماندهی اوضاع کشور و با نوشتن در رسانه‌ها به گوش مسعود پزشکیان برسانم.