بایگانی مطالب برچسب: میراث فرهنگی
جشنوارهای برای مردم یا دورهمی مسئولان؟
|پیام ما| در روزهایی که کشور زیر فشار همزمان بحرانهای اقتصادی، نارضایتیهای اجتماعی و اعتراضات گسترده و سایه جنگ قرار دارد، برگزارکنندگان جشنواره چندرسانهای میراثفرهنگی -که حتی در شرایط مطلوب و آرام منتقدان بسیار داشت- نهتنها راضی به لغو این برنامه نشدهاند که اصرار به برگزاری جشنوارهای دارند که تنها نام میراثفرهنگی را یدک میکشد. جشنوارهای که قرار است در چنین شرایط ملتهبی برگزار شود، چه پیامی برای جامعه و چه تأثیری بر حوزه میراثفرهنگی کشور که این روزها در معرض بحران قرار دارد، خواهد داشت؟
انزوای خاموش موزهها
|پیام ما | سالهاست که موزهها و میراثفرهنگی ایران زیر فشار سیاستگذاریهای اشتباه و نگاه مقطعی، کمجان و کماثر شدهاند؛ آنقدر که تعطیلیهای پیاپی و طولانی و حتی حذف تدریجیشان از عرصه عمومی، دیگر به چشم کسی نمیآید. قطعی اینترنت در این میان نه یک بحران تازه برای موزهها که حلقهای دیگر از زنجیره تصمیمهایی است که موزهها را به حاشیه رانده، انفعال و انزوا را در آنها تبدیل به امری عادی میکند؛ وضعیتی که اگرچه امروز چندان ملموس نیست، اما در بلندمدت میتواند به محو نقش موزهها در حیات فرهنگی کشور بینجامد.
اجراهای تئاتر برقرار است/ سامانههای فروش فعال شدهاند
مدیر روابط عمومی اداره کل هنرهای نمایشی گفت: اجراها در سالنهای نمایش برقرار است و محدودیتی وجود ندارد.
یلدا پس از ثبت؛ میراثی که با هیجان حفظ نمیشود
همسرگزینی؛ نسخه قاجاری
«دیگه داره از سن مناسب ازدواجت میگذره، نمیخوای ازدواج کنی؟»، «اینقدر سختگیر نباش، از معیارهات کوتاه بیا شوهرم میکنی». اینها جملات آشنایی برای اکثر دختران ایرانی، خصوصاً دههشصتیها، است. با وجود موفقیت دختران در تحصیل و شغل و ورود به عرصه اجتماعی همچنان فشار فرهنگی و اجتماعی ازدواج بر دوش دختران سنگینی میکند. ازدواج، معیار خوشبختی و سعادتمندی آنان به شمار میرود و دستاورد بزرگی به حساب میآید؛ جایی که همچنان هویت دختران و زنان ذیل خانواده شکل میگیرد. به همین منظور مؤسسه فرهنگی هنری اندیشه و هنر فاخته با همکاری گروه خانواده انجمن جامعهشناسی ایران نشستی با موضوع فرهنگی و اجتماعی ازدواج دختران را با محوریت نقد کتاب «یکیشون خیلی خوبه» که شامل خاطراتی طنز از خواستگاری دختران است، برگزار کرد. در این برنامه «فهیمه نظری»؛ جامعهشناس، «فاطمه موسوی»؛ پژوهشگر حوزه زنان و خانواده، «منصوره رضایی»؛ مؤلف اثر و «فریده ملاعسگری»، جامعهشناس و مدیر مؤسسه و انتشارات اندیشه فاخته به تشریح خط سیر ازدواج زنان و تاریخ اجتماعی آن پرداختند.
میراث تاجر مروارید رها در باد
«عبدالمحسن نور» معروف به بشاری از تجار بزرگ مروارید بود که ۱۲۴ سال پیش تصمیم گرفت مسجدی در روستای «ماشه» در جزیره کیش بسازد، فضایی ساده برای عبادت و نیایش در کنار سواحل خلیجفارس که پس از چندینبار مرمت، هربار به حال خود رها شده است.
صبوری کردیم، جهانی شدیم
«سهمآبداران شفیعآباد گفتند اگر میخواهی با ما حرف بزنی، اول قنات را از نزدیک ببین.» «نینا امینزاده» هم ۳۵ متر از چاه پایین رفت تا به آب و قنات رسید. آن تجربه باعث شد سهمآبداران به او اعتماد کنند و نینا بداند وقتی از قنات حرف میزنند، منظور چیست! با ریختن دیوار بیاعتمادی، زنان شفیعآبادی عضو گروه گوجینو وارد فرایند احیای قناتهایشان شدند، در کنارش پتههایشان را دوختند، فیلم گرفتند و هزار کار دیگر! آنها بودند که شفیعآباد را جهانی کردند، هر چند اسمشان را هیچ مقام و مسئولی نیاورد. امینزاده، تسهیلگر پروژههای توانافزایی زنان که سابقه فعالیت در مناطق مختلف کشور را دارد، از ۱۰ سال تلاش شفیعآبادیها از یک روستای ناشناخته تا جهانی شدنشان میگوید. او در این گفتوگو چرایی انتخاب زنان برای پروژههای توانافزایی، مشکلات پیش روی این پروژهها و زنان و درنهایت چشماندازش از آینده محیطزیست را شرح میدهد.
از مدیریت توسعه پایدار تا عدالت اکولوژیک
صنعت گردشگری در دهههای اخیر به یکی از بزرگترین و پویاترین بخشهای اقتصاد جهانی بدل شده است. این صنعت سهم چشمگیری در ایجاد اشتغال، گردش سرمایه، حفاظت از میراثفرهنگی و طبیعی و تقویت ارتباط میان فرهنگها داشته و توانسته به عامل مهمی در پیوند میان ملتها تبدیل شود. بااینحال، در سالهای اخیر، گردشگری با چالشهایی اساسی روبهرو شده است؛ چالشهایی که حاصل رشد شتابان و کنترلنشده، فشارهای ناشی از جهانیشدن، تغییراقلیم، بحرانهای اجتماعی و تخریب زیستبومهاست. این بحرانها بسیاری از دستاوردهای گذشته را زیر سؤال برده و آینده گردشگری را به مرحلهای از بازاندیشی مفهومی رساندهاند. در چنین شرایطی، بهنظر میرسد دوران اتکای صرف بر «مدیریت پایداری» به پایان رسیده و زمان آن فرارسیده که از مرز توسعه پایدار عبور کنیم و بهسوی «تحول پایدار» گام برداریم؛ تحولی که نهتنها در شیوههای مدیریت، بلکه در ساختارهای فکری، ارزشی و نهادی گردشگری تغییر ایجاد کند.
