تغییر اقلیم، پیامدهایش، هراس‌های مرتبط با تصمیمات و سیاست‌گذاری‌های پیرامون آن متخصصان بین‌المللی در همه حوزه‌ها را بر آن داشته است تا در راستای انعطاف‌پذیری و کاهش خسارات تمهیداتی بیندیشند. از آنجا که آثار تغییر اقلیم تهدیدی برای رفاه جهانی و رشد اقتصادی محسوب می‌شود، صاحبان دارایی و سهامداران صنعت و فعالان حوزه اقتصاد نیز در جستجوی راهکارهایی در راستای تاب‌آوری در مقابل بحران‌های پیش‌بینی‌شده هستند.
سرمایه‌گذاران نهادی نیز همواره درصدد بررسی مجدد پرتفوی (portfolio) فعال خود هستند تا مطمئن شوند که دارایی آنها در برابر تغییر اقلیم و تصمیمات مبتنی بر حرکت به سمت کربن صفر حفظ شود.
تصمیمات اقتصادی نوین باید مبتنی بر لزوم بازنگری بخش‌های آسیب‌پذیر به قصد بازسازی و بسترسازی به منظور نوآوری‌های اقتصادی و سرمایه‌گذاری‌های آینده‌نگرانه و هم‌راستا با صیانت از محیط زیست باشد.
بسیاری از تحلیلگران و پژوهشگران در جستجوی سرمایه‌گذاری امن معتقد هستند که سرمایه‌گذاری و نگهداری طلا به عنوان بخشی از یک سبد سرمایه‌گذاری متنوع این سبد را در مقابل تغییر اقلیم انعطاف پذیرتر می‌کند. آنها متکی بر دلایل محکم اعتقاد دارند که سرمایه گذاری بر طلای فیزیکی و محصولات با پشتوانه طلا ردپای کربن را در سبد سرمایه گذاری کاهش داده و به مرور زمان و با رشد فناوری با هدف کربن زدایی هرچه بیشتر سبد، سبب افزایش همسویی آن با اهداف کلیدی سیاست‌گذاری‌های تغییر اقلیم و کاهش آسیب پذیری می‌شود.
متخصصان معتقد هستند طلا از نظر ساختار بازار و پویایی زنجیره تامین و حفظ ارزش سرمایه گزینه‌ای منطقی به نظر می‌رسد، زیرا قابلیت ارائه عملکرد بهتر در سناریوهای مختلف اقلیمی بلندمدت در سطوح مختلف دارایی را دارد. به ویژه اگر پیامدهای تغییر اقلیم منجر به ایجاد یا تشدید نوسانات بازار شود.
اگر تصمیمات در اقتصاد جهانی اتخاذ رویه کربن صفر باشد نیز طلا دارایی امن‌تری محسوب می‌شود. موارد مذکور در حالی است که ردپای کربن سالانه در تولید و بهره‌وری طلا در حال حاضر صفر نیست و رقمی حدود ۰.۴ درصد برای آن گزارش شده است. برای تولید هر اونس طلا مقادیر زیادی سنگ استخراج و پردازش می‌شود. استخراج طلا باعث آلوده شدن خاک و سفره‌های آب زیرزمینی می‌شود. برخی معتقدند معدنکاری طلا به نوبه خود یکی از آلاینده‌ترین فعالیت‌های اقتصادی جهان است. به گونه‌ای که برای تهیه یک حلقه طلا حدود ۲۰ تن زباله معدنی تولید می‌شود.
بهره‌گیری از سیانید سدیم برای جداسازی طلا از سنگ و خاک یکی از معضلات این حوزه است. به علاوه گردوغبار ناشی از خرد شدن طلا و پسماندهای سمی نیز برای هوا و محیط زیست مخرب هستند. هرچند که فعالان حوزه طلا نیز به دنبال یافتن راهکار کاهش و به صفر رساندن کربن تا سال ۲۰۵۰ و مطابق اهداف توافق پاریس هستند. از سویی بر این باورند که هم‌اکنون حجم کل انتشار کربن برای تولید جهانی طلا به طور قابل توجهی از سایر محصولات عمده معدنی مانند فولاد و آلومینیوم و زغال سنگ کمتر است و براساس همه موارد ذکر شده، نقش طلا را در افزایش مشخصات پایداری و کاهش رد پای کربن در سبد سرمایه‌گذاری مثبت ارزیابی می‌کنند.