وقتی یک سال پیش به عنوان تسهیلگر اجتماعی دفتر توسعه محله‌ی اوین و درکه فعالیتم را آغاز کردم با مورد عجیبی رو به رو شدم و آن این بود که زنان محله حضور بسیار کمرنگی در فضاهای شهری و اماکن عمومی داشتند تا جایی که فقط آنها را در مراسمات مذهبی به ویژه هنگام نماز می‌دیدم و می‌توانستم چند دقیقه‌ای با آن‌ها صحبت کنم.
بعد از مدتی متوجه شدم که محله درکه به دلیل حفظ بافت سنتی و مذهبی که دارد بسیاری از زنان ترجیح می‌دهند در مراسمات مذهبی شرکت کنند و هیچگونه فعالیتی به ویژه فعالیت اجتماعی و فرهنگی در محله نداشته باشند.

با بسیاری از زنان محله در خصوص این موضوع که صحبت می‌کردم، می‌گفتند ترجیح می‌دهند همسرشان درباره‌ی امورات محله تصمیم گیرنده باشد و به شدت عقب‌نشینی می‌کردند و برخی دیگر هم علت فعالیت نکردن و حضورشان در محله را نارضایتی همسر می‌دانستند. رفته رفته متوجه زنان هنرمند و دارای مهارتی‌ شدم که بی‌سر و صدا در خانه کسب و کار خردی را برای خودشان راه‌اندازی کردند و در فضای خانه مشغول به فعالیت‌های اقتصادی کوچکی هستند. ابتدا برایم جالب بود که چرا هیچ‌کدام علاقه‌ای به شناخته شدن به ویژه در محله ندارند و من به دلیل اینکه آشنا یا محلی نبودم احساس راحتی می‌کردند و برای نشان دادن محصولاتشان به دفتر می‌آمدند. دست سازه‌هایی که ارزش بسیار زیادی داشت و با مهارت خاصی ساخته شده بود. بسیاری از خانم ها می‌گفتند مشاغل خانگی در محله خوب جا نیفتاده است و متاسفانه بسیاری بر این باورند که زنان از روی نیاز در خانه محصولی را تولید می‌کنند در صورتی که زنانی هستند که از روی علاقه و مهارتی که کسب کردند مشغول به فعالیت و ساخت محصول شدند. به مرور زمان تمامی آنها را شناسایی و با هرکدام مصاحبه کردم تا بتوانم با عمده ترین مسائل و مشکلات‌شان آشنا شوم و نسبت به خواسته و انتظاراتی که از نهادهای فعال محله دارند آگاه شوم. وقتی صحبت از برگزاری بازارچه و نمایشگاه در محله می‌شد تعداد قابل توجه‌ای از آنها حاضر نبودند در محله حضور پیدا کنند و محصول خودشان را بفروشند.تمام تلاشم را کردم که این فرهنگ را بین زنان دارای مشاغل خانگی جا بیندازیم که آنها هم مثل بقیه آدم‌ها محصول تولید می‌کنند با فرق اینکه آنها در خانه کسب درآمد دارند. رفته رفته متوجه ارزش کارشان شدند و اینکه به این باور رسیدند که زمان و هزینه‌ای‌ که صرف تولید محصول دست ساز می‌کنند بسیار باارزش است. البته این موضوع برام مهم بود که به من اعتماد کنند تا به راحتی در مراسمات محلی حضور و فعالیت داشته باشند. بعد از برگزاری بازارچه‌ای در محله درکه که کاملا رایگان بود و هزینه‌ای از آنها دریافت نشد بسیاری از زنان اعتمادشان جلب شد و از اینکه فضایی در محله ایجاد شده بود تا بتوانند محصولشان را بفروشند و حضور پررنگی داشته باشند احساس رضایت داشتند و برای برنامه‌های آتی اعلام آمادگی کردند.

همین باعث شد که بتوانیم نمایشگاهی به منظور فروش دست سازه‌های زنان هنرمند محله‌های اوین و درکه برگزار کنیم. البته همکاری و حمایت‌های نهادها و یا امکان فرهنگی و … هم برای برپایی نمایشگاه بسیار حائز اهمیت است. به لطف موسسه فرهنگی اکنون و مدیریت آن خانم اشتری توانستیم خانم‌های هنرمند هر دو محله را کنار هم جمع کنیم و درباره‌ی نحوه‌ی کار این نمایشگاه توضیحاتی بدهیم. این نمایشگاه برای زنان هنرمند کاملا رایگان بوده و هیچ سود و اجاره‌ای از آنها دریافت نمی‌شود. لازم به ذکر است برپایی این دست برنامه‌ها و تداوم آن نیازمند توجه و حمایت جدی خصوصی و نهادهای دولتی به ویژه شهرداری منطقه است.