امروزه ابزارهایی در دست عکاسان قرار دارد، اما برخی از آنها نکات اخلاقی را در استفاده از آن رعایت نمی‌کنند و‌ هیچ مرام‌نامه‌ایی را برای استفاده از این ابزارها بین خود ندارند. «هلی‌شات» یکی از ابزارهاست. یکی از جدیدترین ابزارهای تصویربرداری که با استفاده از آن اکوسیستم را بر هم می‌زنند و‌ باعث تغییرات شدید در زیستگاه‌های حیات‌وحش می‌شوند.

از جمله این مشکلات می‌توان به تغییرات موقعیت مکانی حیات‌وحش، تغییر سیکل چرا کردن حیوانات و همچنین بالا رفتن استرس و احتمالاً عدم جفت‌گیری و جفت‌یابی در فصل‌های مشخص اشاره کرد. این درحالی‌است که با بالا رفتن استرس و سطح کورتیزول خون امکان جذب و یا سقط جنین هم بالا می‌رود. بر همین اساس، در تمام مناطق تحت حفاظت در دنیا، استفاده از ابزار‌های این‌چنینی تنها تحت شرایط خاص است. استفاده از هلی‌شات تنها برای کارهای علمی-پژوهشی و ساخت مستند و امدادونجات ممکن است. اما متأسفانه در ایران هلی‌شات در دست کسانی قرار گرفته که تنها به‌دنبال جذب فالوئر و دیده شدن هستند. این امر نه‌‌تنها برای زیستگاه مشکل‌ساز است، بلکه در طولانی‌مدت برای حیات‌وحش و محیطبانان نیز مشکلاتی ایجاد می‌کند. 

به‌این‌ترتیب، حیات‌وحش در اثر استفاده مستمر و بی‌ضابطه از هلی‌شات‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند: حیات‌وحشی که به شرایط عادت می‌کنند و حیات‌وحشی که مضطرب‌ و‌ مجبور به ترک منطقه امن خود می‌شوند. یکی از نتایج ترک منطقه و قدم گذاشتن آنها به مناطق آزاد، سهولت در شکار شدن آنهاست.

در این وضعیت، تنها راه نجات حیات‌وحش و در امان ماندن از هلی‌شات، تعیین ضوابط و‌ مقرراتی است که سازمان حفاظت محیط‌زیست باید آن را تنظیم و‌ اجرایی کند و در تمام مناطق تحت حفاظت آن را به کار بندد. باید بدانیم هلی‌شات همچنان که گزینه بسیار خوبی برای حفاظت است، می‌تواند یکی از موانع حفاظت هم باشد و در این میان لازم است میان این دو وجه بالانس درستی برقرار شود. 

هیچ‌یک از عکاسان حیات‌وحش مخالف استفاده از ابزارهای جدید تصویربرداری نیستند، بلکه ما مخالف استفاده اشتباه از این ابزار هستیم، ابزاری که می‌تواند ضربه بزرگی بر پیکره حیات‌وحش کشور و مناطق حفاظت‌شده بزند و امیدواریم با نقش‌آفرینی درست سازمان‌های متولی این اتفاق مدیریت شود.