گفت‌وگو با «الهه خسروی»، سازنده پادکست «گازت»

صدای روزنامه از پادکست می‌آید





صدای روزنامه از پادکست می‌آید

۱۶ مهر ۱۴۰۴، ۱۵:۴۱

سال ۹۶ در مخزن روزنامه‌ کتابخانه ملی «الهه خسروی»، روزنامه‌نگار، با مجموعه‌ای از روزنامه‌های تاریخی چون وقایع‌‌ اتفاقیه، حبل‌المتین، اختر و قانون مواجه شد‌. قدمت این مجموعه در کنار نگهداری نامناسب روزنامه‌ها، این آرشیو را تحت‌تأثیر قرار داده و حتی در مواردی در تماس با دست پودر می‌شوند. نبود اسکنر ویژه برای عکس‌برداری از نشریات، مطبوعات تاریخی ایران را محکوم به فراموشی و زوال کرده بود. ایده حفظ و انتشار این آرشیو، نخست در قالب کتاب به ذهن خسروی رسید، اما پیشنهاد ساخت پادکست از جانب دوستی مطرح شد و او یکسال بعد اولین شماره پادکست «گازت» را منتشر کرد.

خسروی از روزنامه‌نگاران دهه ۷۰ است، اما روزی رسید که در برایش روی یک پاشنه نچرخید و در سال ۹۶ همه چیز برایش تغییر کرد. او در گیرودار محرومیت از رسانه با مدیومی به‌نام پادکست آشنا شد؛ رسانه‌ای که نمی‌شناخت و گوشش به این رادیوی نوظهور آشنا نبود. اما به‌واسطه انتشار پادکست گازت و ملاقاتی که با روزنامه‌های مخزن کتابخانه ملی داشت، پادکست به رسانه اختصاصی او بدل شد. حالا با گذشت هفت سال،  گازت، یکی از پادکست‌های تخصصی پرمخاطب شده است.

در حال حاضر، شش فصل و ۵۸ اپیزود از این پادکست منتشر شده‌ و ترتیب انتشار هر فصل نیز براساس ادوار تاریخی شکل می‌گیرد. خسروی از روند طولانی و پرفرازونشیب تهیه محتوای پادکست به «پیام ما» می‌گوید: «برای هر دوره تاریخی، در ابتدا روزنامه‌های آن دوره را می‌خوانم. مثلاً برای دوره مشروطه حدود سه سال است که مشغول مطالعه و فیش‌برداری از روزنامه‌های مختلف هستم. سپس اخباری که موردنظرم است را جدا می‌کنم و به‌دنبال آن خبر، روزنامه‌ها و منابع تاریخی مختلف را جست‌وجو می‌کنم. پس از جمع‌آوری اخبار روزنامه‌ها،‌ داده‌ها را با تحلیل‌های معاصر از آن واقعه ادغام و شروع به نوشتن متن پادکست می‌کنم.» شیوه به‌کارگرفته‌شده توسط خسروی برای پیش‌تولید گازت مشابه پژوهش‌های کتابخانه‌ای است. این روند اغلب به مطالعه و بررسی منابع متعددی می‌انجامد. چنانکه به‌گفته خسروی، برای اپیزود «دختران قوچان» حدود ۴۰ منبع تاریخی بررسی شده است.

روایتگری زن و مرد نمی‌شناسد

دسترسی راحت و فراگیری این رسانه طیف متنوعی از مخاطبان را در پادکستی چون گازت کنار هم قرار داده است: «گازت یک پادکست با محوریت روزنامه‌ است. تصور ما بر این بود که مخاطب گازت، اهالی رسانه و مطبوعات باشند، اما مخاطبان غیرمرتبط و متفاوتی داریم که به ما بازخورد می‌دهند.»

پادکست صدایی است که زن و مرد نمی‌شناسد، امروز زنان دیگری هم به‌جز الهه از این مدیوم برای رساندن صدایشان به جامعه استفاده می‌کنند، همچون «رادیو مرز» مرضیه رسولی، «رادیو چکش» صنم حمیدی و… .

 

به اشتراک بگذارید:





نظر کاربران

نظری برای این پست ثبت نشده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *