بایگانی مطالب: هنر
فرهادی در قلب پاریس
|پیام ما| سواحل ریویرای فرانسه این روزها شاهد تحولی تازه است. جشنواره فیلم کن که سالها ستارههای هالیوود در آن میدرخشیدند، امسال فهرستی تقریباً عاری از غولهای آمریکایی ارائه داده است. حالا بهجای آنها، نام کارگردانانی از کشورهای دیگر بر تارک جشنواره میدرخشد. در بحبوحه روزهای جنگ در ایران هم خبر رسید که «اصغر فرهادی»، کارگردان ایرانی، هم با دهمین فیلم بلند خود قدم به مهمترین رویداد سینمایی جهان گذاشته؛ فیلمی فرانسویزبان که بسیاری از منتقدان آن را یکی از منسجمترین آثار این فیلمساز برنده اسکار میدانند.
نگاهی به دغدغههای محیطزیستــی از دریچه تصاویر
| پیام ما | در روزگاری که سایه جنگ بر سر محیطزیست ایران است و از سالها پیش هم آلودگی هوا، خشکی تالابها و تهدید جنگلها گریبانگیر این مرزوبوم بوده و به دغدغهای همگانی تبدیل شده، هنرمندان با زبان تصویر، کاریکاتور و پوستر، بیواسطهترین روایت را از بحران محیطزیست ارائه میدهند.
ما با جنگ همزادیـــــــــم
ادبیات داستانی چگونه جنگها را بازنمایی میکند؟
صنایعدستی در تنگنای جنگ و قطع اینترنت
| پیام ما | بازار صنایعدستی ایران که همواره یکی از مهمترین پیوندهای میان فرهنگ، اقتصاد محلی و معیشت خانوارها بوده، در ماههای اخیر زیر فشار همزمان جنگ، رکود اقتصادی و قطع اینترنت با بحرانی کمسابقه روبهرو شده است. کاهش قدرت خرید، ازدسترفتن مسیرهای فروش آنلاین و افت شدید گردشگری، نهتنها چرخه تولید و عرضه را مختل کرده، بلکه زندگی هزاران هنرمند، بهویژه زنان در مناطق محروم را در معرض فروپاشی قرار داده است.
زندگی و دیگر هیچ…
قاببندی انزوا و انتظار در سینمای معاصر
بازگشت گالریها
هفتهها است که گالریهای پایتخت در روزهای جمعه میزبان نمایشگاهی نبودهاند. وقایع دیماه سال گذشته و آغاز جنگ از نهم اسفندماه، برنامههای گالریها را تعطیل کرد. هرچند که پیش از آن هم اقتصادِ گالریها، از جنگ ۱۲ روزه آسیب دیده بود. حالا با آتشبس دوهفتهای که اعلام شده برخی از آنها مجدداً فعالیت خود را ازسرگرفتهاند. گالری «دنا» یکی از آنهاست که روز جمعه (۲۸ فروردین) میزبان نمایشگاه گروهی «هنرمند در جنگ» شد.
سینمای ایران و لکنت در روایت بحرانهای اقلیمی
| پیام ما | سینما بهعنوان فراگیرترین رسانه قرن بیست و یکم، همواره توانسته است مفاهیم پیچیده علمی و آمارهای خشک را به «تجربه زیسته» تبدیل کند. وقتی از تغییرات اقلیمی در قالب یک گزارش علمی سخن میگوییم، ذهن مخاطب درگیر اعداد و احتمالات میشود، اما وقتی همین مفهوم در کالبد یک روایت سینمایی رسوخ میکند، «ترس» و «همدلی» جایگزین دادهها میشوند. بااینحال، با نگاهی به کارنامه سینمای داستانی ایران در دهه اخیر، با نوعی غیبتِ استراتژیک در مواجهه با موضوع زمین روبرو هستیم. سینمای ایران که در دهههای گذشته با نگاهی شاعرانه و ستایشگرانه به طبیعت (در آثار کسانی چون کیارستمی یا مجیدی) شناخته میشد، اکنون در برابر «زوال طبیعت» دچار نوعی بهت و سکوت شده است.
نیایش چرنوبیل
«سرمایهداری مسموم طبیعت بیمار»
