در شرایطی که آتش‌سوزی‌های گسترده به جان جنگل‌های زاگرس افتاده و بخش‌های از آن را نابود کرده، نبود تجهیزات کافی اطفای حریق در این مناطق به یک بحران ساختاری تبدیل شده است. این کمبود شامل ابزارهایی مانند دمنده و خودروهای مناسب اطفای حریق جنگل، بالگردهای مستقر و آماده‌به‌کار است؛ مسئله‌ای که در مناطق کوهستانی و صعب‌العبور زاگرس اهمیت مضاعفی دارد و بارها هشدار آن از سوی کارشناسان و نمایندگان محلی داده شده است. شرایط طبیعی منطقه، به‌ویژه رشد سریع پوشش گیاهی در فصل بهار و خشک‌شدن آن در تابستان، اکنون به عاملی برای گسترش سریع آتش تبدیل شده است. در کنار این شرایط، عوامل انسانی مانند نبود مدیریت یکپارچه، بی‌توجهی گردشگران و نبود سیستم نظارتی پایدار نیز زاگرس را در برابر آتش بی‌دفاع کرده است. به‌گفته یک نماینده مجلس، تمام این اتفاقات به یک دلیل رخ می‌دهد‌، در نظر مسئولین اقتصاد و سیاست بر محیط‌زیست برتری دارد.

در‌حالی‌که پروژه تله‌کابین تاق‌بستان پس از دو دهه بلاتکلیفی دوباره توسط شهرداری به جریان افتاده است، «فضل‌الله رنجبر»، نماینده مردم کرمانشاه، از تلاش برای ایجاد تفاهم میان شهرداری، میراث فرهنگی و فعالان محیط‌زیست خبر داد. به‌گفته این نماینده مجلس، اجرای بخش‌هایی از پروژه در گذشته و اختلاف‌نظر بر سر احداث آن، سبب توقف پروژه شده و اکنون توافق اولیه برای ارجاع موضوع به یک گروه پژوهشی شکل گرفته است. رنجبر با تأکید بر اینکه حفظ حریم تاریخی تاق‌بستان اولویت اصلی است، خواستار گفت‌وگو و اطلاع‌رسانی شفاف شد و تأکید کرد اگر پروژه بدون رعایت ملاحظات میراثی اجرا شود، ممکن است به روند ثبت جهانی تاق‌بستان لطمه وارد شود. او درعین‌حال تأکید کرد با نگاه وحدت‌آفرین و گفت‌وگو میان ذی‌نفعان، می‌توان به راه‌حلی رسید که هم منافع فرهنگی حفظ شود و هم امکان اجرای پروژه فراهم شود.

تکرار چندین‌باره حوادث معدن در کشور و مرگ تعدادی از معدنکاران هر بار با صحبت‌هایی از سوی دولت و مجلس مبنی‌بر ضرورت ایمن‌سازی معادن به‌ویژه معادن زغال‌سنگ به پایان می‌رسد. صحبت‌هایی که طی سال‌ها و به‌ویژه پس از حادثه معدن زمستان و یورت در گلستان و معدن طبس در خراسان‌جنوبی، با وجود تلفات بالا هرگز به مرحله عمل نرسید. این‌بار کمیسیون صنایع و معادن مجلس مدعی است که پیگیر تدوین طرح جامع ایمنی معادن است و اعلام می‌کند دولت باید تمام معادن متروکه را با اولویت پلمپ کند. درعین‌حال، کمیسیون اجتماعی مجلس اعلام می‌کند در مدت اخیر هیچ پیگیری در مورد کار در معادن نداشته‌اند. درحالی‌که هنوز یک ماه از حادثه معدن دامغان نگذشته است.

در سال‌های اخیر، تنش آبی میان استان‌های مرکزی کشور از جمله اصفهان و یزد به یکی از بحران‌های جدی تبدیل شده است. این بحران نه‌تنها به مشکلات روزمره مردم این دو استان آسیب زده، بلکه باعث بروز اختلافات شدید میان مسئولین دو استان نیز شده است. استان یزد به‌ویژه از کاهش منابع آبی شدید رنج می‌برد و این مسئله تاثیرات عمیقی بر زندگی مردم این استان گذاشته است.

آیا مجلس و دولت در حال از دست دادن وفاق هستند؟

در سال‌های اخیر، اخبار متعددی درباره تلاش مردم منطقه گلیران در بندپی شرقی مازندران برای مقابله با تخریب محیط‌زیست منتشر شده است. اهالی این منطقه، که قرن‌ها در هم‌زیستی مسالمت‌آمیز با طبیعت زندگی کرده‌اند، اکنون با چالشی بزرگ مواجه شده‌اند: نابودی جنگل‌های هیرکانی، جاده‌سازی‌های بی‌رویه و توسعه معادن که بقای این اکوسیستم ارزشمند را تهدید می‌کند. جنگل‌های گلیران، بخشی از جنگل‌های هیرکانی با قدمتی بیش از ۴۰ میلیون سال هستند که به‌عنوان میراث طبیعی جهانی ثبت شده‌اند. این جنگل‌ها علاوه‌بر ارزش اکولوژیکی، نقش حیاتی در تولید و تنظیم آب، تقویت سفره‌های زیرزمینی و تأمین آب رودخانه بابل‌رود ایفا می‌کنند. رودخانه‌ای که آبیاری بیش از ۵۰ هزار هکتار از اراضی شالیزاری بابل را ممکن می‌سازد. اما این میراث گران‌بها، امروز زیر تیغ توسعه ناپایدار و شاید مافیایی قرار گرفته است و این درحالی‌است که نایب‌رئیس فراکسیون محیط‌زیست به «پیام‌ما» می‌گوید احتمال این که پروژه گازرسانی به منطقه در واقع پوششی برای توسعه معدن زغال‌سنگ باشد وجود دارد. بنابراین، از تمام نهادهای رسمی دولتی و مردمی و رسانه‌ها که اطلاعات دقیقی در این باره دارند می‌خواهم این گزارش‌ها را در اختیار ما بگذارند تا ورود مجلس و فراکسیون محیط‌زیست به این قضیه تسریع شود.