بایگانی مطالب نشریه

ترمیم اصلاح‌طلبانه کابینه

ترمیم اصلاح‌طلبانه کابینه

پیام ما- گزینه‌های رییس جمهور برای وزارتخانه‌های ورزش، ارشاد و آموزش‌وپرورش مشخص‌شده است. گزینه‌هایی که مطلوب نظر اصلاح‌طلبان هستند.
گفته می‌شود رضا صالحی امیری و مسعود سلطانی فر وزرای ارشاد و ورزش فردا به مجلس معرفی می‌شوند. همچنین محمدعلی نجفی و دانش آشتیانی به‌عنوان گزینه‌های موردنظر حسن روحانی برای وزارت آموزش ‌و پرورش هستند. سه‌شنبه گذشته بود که جنتی، گودرزی و فانی از وزارتخانه‌های ارشاد، ورزش و جوانان و آموزش ‌و پرورش استعفا کردند. یک روز بعد حسن روحانی معاونان این سه وزیر را به‌عنوان سرپرست انتخاب کرد و حالا شنیده می‌شود جانشینان این سه وزیر انتخاب‌شده‌اند. موضوعی که محمدعلی نجفی، مشاور رییس جمهور در گفت‌وگو با «انتخاب» تأیید کرده است.
وی در خصوص گزینه‌های رییس جمهور برای وزارتخانه‌های وزرش، ارشاد و آموزش ‌و پرورش خبر داد که گزینه موردنظر رییس جمهور برای وزارت ارشاد آقای صالحی امیری و برای وزارت ورزش و جوانان آقای سلطانی فر است.
نجفی ضمن تأکید بر قطعی شدن دو گزینه فوق اذعان داشت که در مورد وزارت آموزش پرورش گزینه‌ها هنوز قطعی نیست اما در میان گزینه‌های رییس جمهور نام خودش و آقای دانش آشتیانی دیده می‌شود.
او اظهار داشت که من برای بررسی‌های بیشتر مشکلات وزارت خانه از رییس جمهور وقت گرفته‌ام؛ اما تا امروز بعدازظهر تصمیمات نهایی گرفته می‌شود.

رضا صالحی امیری
سید رضا صالحی امیری سیاست‌مدار و فعال علمی و فرهنگی ایرانی و رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران است.
او در آغاز کار دولت حسن روحانی، هفتاد روز سرپرست وزارت ورزش و جوانان جمهوری اسلامی ایران بود. وی از حلقه و نزدیکان حسین روحانی در ایام ریاست بر مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص بوده و بعد از انتخابات نیز، از همراهان رییس جمهور بوده است. صالحی امیری در دولت اصلاحات، مشاور رییس جمهور بود./ گزینه پیشنهادی وزارت ارشاد.

مسعود سلطانی فر
مسعود سلطانی‌فر، سیاست ‌مدار اصلاح‌طلب، معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری است. او عضو سابق فراکسیون اصلاح‌طلبان چهارمین دوره شورای اسلامی شهر تهران و از اعضای حزب اعتماد ملی است. وی معاون اسبق سازمان تربیت‌بدنی، قائم‌مقام مصطفی هاشمی‌طبا در زمان ریاست وی بر سازمان تربیت‌بدنی به مدت دو سال (در سال‌های ۱۳۷۴ و ۱۳۷۵) و هم‌زمان معاونت اداری و مالی این سازمان، عضو هیئت‌علمی مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام بوده است./گزینه پیشنهادی وزارت ورزش.

محمدعلی نجفی
محمدعلی نجفی وزیر پیشنهادی دولت یازدهم برای وزارت آموزش‌وپرورش بود که موفق نشد از مجلس نهم رأی اعتماد کسب کند. او هم‌اکنون مشاور روحانی است. وی در دولت هاشمی رفسنجانی به‌عنوان وزیر آموزش‌وپرورش خدمت کرد. از مهم‌ترین اقدامات وی در زمان تصدی وزارت آموزش‌وپرورش، تغییر نظام آموزشی به ترمی واحدی، افزایش بی‌سابقه حقوق معلمان و ایجاد مدارس نمونه دولتی و غیرانتفاعی است. او در دولت اصلاحات هم رییس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی بود./گزینه پیشنهادی وزارت آموزش و پرورش.

رییس کل دادگستری کرمان: قوه قضاییه پناهگاه مظلومان است

رییس کل دادگستری کرمان:
قوه قضاییه پناهگاه مظلومان است

رییس کل دادگستری استان کرمان قوه قضاییه را پناهگاه مظلومان و ستمدیدگان دانست. به گزارش ایسنا یدالله موحد صبح روز پنج‌شنبه در نشست با قضات و کارمندان شهرستان‌های رفسنجان و انار که در دادگستری رفسنجان برگزار شد، اظهار کرد: «مهم‌ترین هدف از قیام امام حسین علیه‌السلام مسئله امربه‌معروف و نهی از منکر و اصلاح جامعه بود .» وی با اشاره به جایگاه رفیع قوه قضائیه در حاکمیت و جامعه ادامه داد: «امروز نیز قوه قضائیه پناهگاه مظلومان و ستمدیدگان است و تصمیمات و اقدامات قوه قضائیه مفاسد و ناهنجاری‌ها را از بدنه جامعه می‌زداید و تراز و خط کش است.» رییس شورای قضائی استان با اشاره به اینکه کارآمدی و سلامتی قوه قضائیه همواره مورد تأکید مقام معظم رهبری(مدظله العالی) است، تصریح کرد: «باید همواره وضعیت دادگستری استان از حیث رضایتمندی عمومی مورد ارزیابی قرار گیرد.» وی هشدار داد: «ورودی پرونده‌ها به دادگستری رفسنجان طی شش ماه نخست سال جاری نسبت به مدت مشابه سال گذشته 19 درصد افزایش‌یافته است.» موحد با اعلام اینکه موجودی پرونده‌ها در دادگستری رفسنجان از 10 هزار به 7 هزار پرونده کاهش یافته است، ادامه داد: «خوشبختانه علی‌رغم افزایش ورودی پرونده‌ها شاهد کاهش 16 درصدی موجودی پرونده‌ها در شش ماه ابتدای امسال نسبت به مدت مشابه سال گذشته هستیم که نشانگر همت و تلاش شبانه روزی قضات و کارکنان اداری این شهرستان است.» وی تأکید کرد که مشارکت همه بخش‌ها را در پیشبرد اهدافش داشته باشد و کارمندان بایستی مشارکت‌جو و مدیران مشارکت طلب باشند و همواره مشورت جویی و مشورت طلبی در بدنه دستگاه قضائی بین کارمندان و مدیران دنبال شود. نماینده عالی قوه قضائیه در استان کرمان با بیان اینکه نیروی انسانی مهم‌ترین سرمایه قوه قضائیه محسوب می‌شوند، تأکید کرد: «اولین کار هر کارمند بروز استعدادها در جهت پیشبرد اهداف سازمان است و اگر فکرها و ایده‌های جدید در یک اداره یا سازمان تعطیل شود، یقیناً دستگاه پیشرفتی نخواهد داشت.» وی ادامه داد: «کارمندان می‌توانند سازمان را به موفقیت‌های متعددی با کارآمدی و تلاش خود برسانند و رمز موفقیت سازمان هم در این است که از استعدادهای هر یک از عناصر خود به نحوی بجا و مناسب استفاده کند.» موحد عنوان کرد: «طی چند سال گذشته قوه قضائیه و دستگاه قضائی در استان کرمان در حوزه فناوری اطلاعات متحول گردیده است و استفاده از سیستم مدیریت پرونده امر نظارت و مدیریت را تسهیل نموده است.»

کنایه روحانی به منتقدان:می‌گویند به‌جای هواپیما، اتوبوس بخرید

کنایه روحانی به منتقدان:می‌گویند به‌جای
هواپیما، اتوبوس بخرید
خبرآنلاین نوشت: رییس جمهور در مراسمی که به مناسبت روز ملی صادرات در سالن اجلاس سران برگزار شد، گفت: برخی درباره اقدام دولت برای خرید هواپیما و تجهیز ناوگان هوایی کشور انتقاد می‌کنند. دولت تا می‌خواهد هواپیمایی بخرد عده‌ای می‌گویند هواپیما نخرید بلکه اتوبوس بخرید. این در حالی است که ما برای صنعت تولید کشور و عظمت مردم ایران و تلف نشدن وقت آن‌ها و همچنین صادرات محصولات ایرانی به کشورهای دیگر می‌گوییم که هواپیما بخریم. چنانچه دولت هواپیمایی نخرد آن عده می‌گویند پس برجام چه شد و چنانچه هواپیمایی بخریم می‌گویند که این هواپیماها لوکس و ساخت جدید است.

«پیام ما» از تخریب اثر تاریخی لنگر گزارش می دهد یخدانی که زباله دان شد

«پیام ما» از تخریب اثر تاریخی لنگر گزارش می دهد
یخدانی که زباله دان شد

روستای لنگر در 25 کیلومتری شهر کرمان و در نزدیکی ماهان قرار دارد. این منطقه به واسطه خیابان های زیبا با درخت های چنارش و همچنین عرفا و صوفیان نامی و پر آوازه اش و آثار باستانی بی نظیرش، جایگاه خوبی در بخش گردشگری استان دارد. روزی که میزبان دکتر ایرج عشقی، زمین شناس کرمانی و استاد دانشگاه آخن آلمان بودم تا درباره اهمیت ارزش بخشیدن به منابع زمین و محیط زیست و همچنین معرفی شهاب سنگ ها با وی صحبت کنم، حسابی از بی توجهی مسئولان به منابع و اثرات ناب و بی بدیل طبیعی ایران و بخصوص استان کرمان گلایه داشت و نگران از بین رفتن این بناها و ساختمان های تاریخی بود.
جدا از نگرانی های وی درباره غار ایوب دهج که بزرگترین غار آذین جهان محسوب می شود، یخدان زیبای لنگر یکی دیگر از این مکان های مورد گلایه پروفسوربود و به من به عنوان یک خبرنگار یادآوری کرد که درباره این بناهای با ارزش در حال تخریب هشداردهم و به مسئولین و مردم ارزش این بناها و خطر نابودی آن ها را گوشزد کنم.
صبح پنج شنبه به اتفاق دو تن از اقوام دکترعشقی راهی لنگر شدیم و مستقیم سراغ یخدان لنگررفتیم. از دور منظره زیبا و چشم نوازی داشت بخصوص وقتی آسمان آبی و هوای لذت بخش و نیمه سرد صبحگاهی را با تمام وجود حس می کردی. بنایی زیبا و مخروطی شکل که از کاهگل و قلوه های کوچک سنگ ساخته شده و مرور زمان و عوامل فرسایشی آب و باد نوک آن مخروط را کاملا تخریب و شیارهای زیبایی را بر روی آن ایجاد کرده است. همانطور که می دانیم، یخدان ها برای ذخیره آب در زمستان و برداشت تکه های یخ در تابستان، استفاده می کردند و آنطور که پیرترها و قدیمی های لنگر می گفتند، در زمستان بعد ازاینکه منبع آب این یخدان از آب زلال و پاک پر می شد، اطراف آن را با کاهگل به طریقی می پوشاندند که حتی یک منفذ و روزنه ای بر روی آن باقی نماند و بتوانند در تابستان از قطعه های یخ آن استفاده کنند.
یخدان لنگر مربوط به دوره قاجار است. این اثردرکنارقبرستان لنگر واقع شده و در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شماره ثبت ۱۳۲۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این تنها اطلاعاتی از قدمت این بنای بی نظیراست که در نتیجه جست وجو در اینترنت پیدا کردم، چرا که اهالی محل اطلاعات زیادی درباره آن نتوانستند در اختیارم بگذارند.
هر چند امین ماهانی نماینده وقت میراث فرهنگی در ماهان در سال 1394 در خصوص این اثر باستانی گفته بود: یخدان لنگر بر خلاف آنچه که حکایت از قدمت ۲۵۰ یا ۳۰۰ ساله آن دارد؛ در سال ۱۲۸۷ در زمان حکومت مرتضی قلی خان وکیل الملک ثانی توسط شخصی به نام کاظم زاده از خشت بنا شده است و درآمد حاصل از فروش یخ های این یخدان صرف مدرسه علمیه شیخیه لنگر می شد.( خبرگزاری مهر)
اگر چه ساخت وساز، مرمت، تغییر، تجدید و توسعه اماکن تاریخی و ثبتی طبق ماده ۵۶۴ قانون مجازات اسلامی جرم بوده و هر کس مرتکب آن شود به حبس از شش ماه تا دو سال و پرداخت خسارت وارده محکوم می شود اما متاسفانه احداث ساختمان های مسکونی و حتی یک زمین فوتبال در جوار این اثر تاریخی نشان از بی اهمیت جلوه دادن این قانون در این منطقه و بسیاری از شهرهای دیگر ایران که دارای دارای مکان های تاریخی و ثبت شده را دارد.
وسیله نقلیه را اندکی دورتر از یخدان پارک کردیم و پیاده برای دیدن آن راهی شدیم. زمین های سنگلاخی و خاکی و خرابه های اطراف این بنا، باعث افسوس بود و این تاسف ما زمانی بیشتر شد که به نزدیکی یخدان رسیدیم. مکانی به این زیبایی و با ارزشی اکنون به محلی برای تخلیه زباله های مردم آن منطقه و زندگی حیوانات شده بود. کف این یخدان، با عمق تقریبی بیش از 5 مترکه برای ذخیره آب از آن استفاده می شده، اکنون به محلی برای ذخیره و تلنبار کردن آشغال ها و زباله های اهالی محل شده و تصویری بسیار زشت و ناراحت کننده را بوجود آورده است.
از اهالی لنگر، درباره این اثر پرسیدیم اما همانگونه که قبلا گفتم اطلاعات چندانی در این باره نداشتند و تنها چیزی که از صحبت های آنها دستگیرم شد اینکه به گفته آنها «در سال 89 13 مبلغ 80 میلیون تومان برای بازسازی و مرمت و نگهداری آن در نظر گرفته شده و این بودجه به دلایل نامعلومی هزینه نشده است».
در امتداد این یخدان دیواری وجود دارد که احتمالا از آن به عنوان حصار و دیواری در برابر هجوم دزدان و غارتگران استفاده می شده است. وجود سوراخ هایی در این دیواره که محل نگهداری کبوتران برای اطلاع از هجوم دیگران تعبیه شده می تواند بر این ادعا صحت بگذارد.
در بازگشت از لنگربه سمت کرمان و پس از عبور از خیابان هایی با درختان بلند که تونلی از شاخ و برگ های سبز را برای خیابان های لنگر بوجود آورده، به سراغ حمید روحی، معاون حفظ و نگهداری میراث فرهنگی کرمان رفتیم. وی درباره آخرین وضعیت یخدان لنگر گفت: در جلسه ای که حدود یک ماه قبل با بخشداری ماهان برگزار کردیم، توافق شد پس از انجام کارهای اداری و تخصیص بودجه مناسب این اثر به مجموعه بخشداری ماهان واگذار شود تا هرچع سریع تر و قبل از شروع فصل بارش باران و برف، نسبت به مرمت و نگهداری آن اقدام کنند.
وی همچنین درباره ادعای اهالی لنگر مبنی بر اختصاص بودجه 80 میلیونی برای بازسازی یخدان اظهار کرد: در آن سال با توجه به اولویت ترمیم گنبد و آستانه شاه نعمت الله در ماهان و بنای شیخ عبدالسلام در لنگر، تقریبا تمامی بودجه صرف این مکان ها شد و اصلا بوجه ای باقی نماند که به یخدان تخصیص دهیم و این گفته ها صحت ندارد.
وی ابراز امیدواری کرد تا هرچه زودتر اجازه تعیین حریم چندین اثر باستانی و ملی در استان کرمان را دریافت کنیم تا بتوانیم جلوی ساخت و ساز و تجاوز به حریم این مکان های تاریخی را بگیریم.
در هر حال وجود اینچنین بناهای زیبایی در نزدیکی مرکز استان که به حال خود رها شده باعث تاسف و ناراحتی است و امیدواریم هرچه زودتر شاهد سر و سامان بخشیدن به وضعیت اسفناک آنها باشیم.
این اثر ملی را دریابیم.

ساخت 14 کیلومتر دیگر از باند دوم شهربابک- رفسنجان

ساخت 14 کیلومتر
دیگر از باند دوم شهربابک- رفسنجان
14 کیلومتر دیگر از باند دوم شهربابک – رفسنجان زیر بار ترافیک رفت. مدیر ساخت و توسعه راه‌های اداره کل راه و شهرسازی استان کرمان گفت: «در ادامه تکمیل بزرگراه شهربابک – رفسنجان، عملیات ساخت 14 کیلومتر دیگر از این پروژه (شهربابک به سه‌راهی مانی) به پایان رسید.» به گزارش روابط عمومی راه و شهرسازی کرمان، علی کارآموزیان طول این مسیر را 65 کیلومتر عنوان کرد و گفت: «با بهره‌برداری از این 14 کیلومتر، ‌56 کیلومتر از این مسیر چهار خطه خواهد بود.» وی تصریح کرد: «‌9 کیلومتر از این مسیر باقی‌مانده که در مرحله انجام عملیات روسازی است.» وی اضافه کرد: «با اتمام این 9 کیلومتر، کریدور شهربابک-رفسنجان-شهربابک به‌طور کامل چهار خطه خواهد شد.»

بازخوانی موازی هوشنگ مرادی کرمانی و صمد بهرنگی «نوشتن از روی دست زندگی» در پیشخوان کتاب

بازخوانی موازی هوشنگ مرادی کرمانی و صمد بهرنگی
«نوشتن از روی دست زندگی» در پیشخوان کتاب

نشر نون کتابی را با بررسی آثار داستانی هوشنگ مرادی کرمانی و صمد بهرنگی روانه بازار نشر کرد.
کتاب «نوشتن از روی دست زندگی» بررسی آثار داستانی هوشنگ مرادی کرمانی و صمد بهرنگی توسط نشر نون منتشر و راهی بازار نشر شد.
«نوشتن از روی دست زندگی» به بررسی موازی آثار داستانی دو نویسنده‌ی مطرح کودک می پردازد که به عنوان دومین عنوان از «منظومه نقد و نظر» نشر نون منتشر شده است. نویسنده‌ی این کتاب مجاهد غلامی ست که دکترای زبان و ادبیات فارسی داشته و سال‌ها پیرامون ادبیات معاصر به پژوهش پرداخته است.
در مقدمه این کتاب آمده است:
«نوشتن از روی دست زندگی با مروری بر زندگی هوشنگ مرادی کرمانی گشوده شده است و بیشتر از به دست دادن گزارشی از زندگی وی برجسته کردن رویدادهایی مدّ نظر بوده است که امکان داشته به مرور زمان بر تکوین نگرش‌های خاصّی در نویسنده و شیوه داستان نویسی وی تأثیر گذار بوده باشند. سپس سیاه‌های تفصیلی از داستان‌های نویسنده به دست داده شدهاست و در ادامه، داستان‌نویسی هوشنگ مرادی کرمانی، به وجهی کلّی دیده و بررسی شده است. در آغاز آن بخش نیز نظر به ضرورت پاسداشت الزامات و مقتضیّات نقد ادبی در معنای نوین آن که قرائتی خلّاق از متن و مبتنی بر نظریّه در پی تبیین دلالت‌های ضمنی آن باشد، مطالبی در روش شناسی کار، آمده است.
بخش بعد به تحلیل تک تک داستان‌های مرادی کرمانی، از نخستین داستانهای انتشار یافته و در دسترس وی تا آخرین داستان‌های وی تا این زمان، اختصاص یافته‌است. در نیمه دوم کتاب که پای صمد بهرنگی نیز به میان می‌آید، ابتدا با همان انگیزهایی که در به دست دادن طرحی از زندگی مرادی کرمانی وجود داشته، اضلاعی از زندگی صمد بهرنگی و مرادی کرمانی روی در روی هم گذارده و با یکدیگر سنجیده شده است. مقایسه داستان‌های بهرنگی و مرادی کرمانی در ساحت‌های اندیشگی، هنری و فنّی، یکبار به وجهی کلّی و باری دیگر به وجهی جزئی و با تمرکز بر مقایسه موردی داستانهای این دو نویسنده، بخش پایانی این اتّفاق است.»
«نوشتن از روی دست زندگی» در 267 صفحه و با قیمت 22هزار تومان توسط نشرنون منتشر شده است.

«هوبره» بازیچه صیادان عرب در ایران

«هوبره» بازیچه صیادان عرب در ایران

جثه بزرگی دارد، باوقار و زیبا راه می‌رود و افسوس‌ها برای آنکه در حال انقراض است را بیشتر می‌کند، هوبره از دست صیادان غیرمجاز امان ندارد، صیادانی که از فرآیند صید هوبره برای خود تفریح عجیبی ساخته‌اند و حاضرند؛ برای آن هزینه گزافی بپردازند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، هوبره تیره‌ای از راسته درناسانان و از جمله پرندگانی است که در نیمه سرد سال از مناطقی همچون سیبری به استان‌های جنوبی ایران مهاجرت می‌کند، علاوه بر این پرندگان مهاجر، هوبره‌هایی نیز وجود دارند که در تمامی فصل سال در کشور ما زندگی و در همین جا تخم‌گذاری می‌کنند.
هوبره از جمله گونه‌های در حال انقراض است که مورد حمایت بین‌المللی قرار دارد و البته یکی از پرندگان مورد علاقه افراد به ویژه شهروندان کشورهای شیخ‌نشین حاشیه خلیج فارس برای صید است و همین مساله وضعیت هوبره را به خطر انداخته است.
اسماعیل کهرم (بوم‌شناس و یکی از مطرح‌ترین پرنده‌شناسان کشور) در مورد این گونه می‌گوید: «هوبره بعد از پلیکان‌ها، قو‌ها و میش مرغ‌ها بزرگ‌ترین پرنده‌ها در ایران هستند که از دیرباز به نقاط مختلف ایران مهاجرت می‌کنند.
این پرنده حلال گوشت، بسیار زیبا و با وقار است و در مناطق مختلفی از ایران مانند بیابان‌ها مانند کالمند، بهادران و هرات در استان یزد، کرمان، خراسان و… حضور دارد».
پراکندگی جغرافیایی هوبر
ه محدود است
وی در مورد تعداد هوبره‌هایی که در ایران هستند، اظهار می‌کند: «نمی‌توانیم آمار دقیقی بدهیم، اما تخمین زده می‌شود که در ایران شاید حدود ۱۵۰۰ تا ۱۷۰۰ هوبره وجود داشته باشد. باید توجه داشته باشیم که جمعیت هوبره در محدوده جغرافیای کوچکی از کره زمین وجود دارد و این گونه پرنده تنها در کشورهای قزاقستان، ترکمنستان، پاکستان، روسیه و گفته می‌شود؛ در برخی نقاط افغانستان دیده شده که در مجموع نیز تعدادشان قابل توجه نیست.»
صیادان چگونه با هوبره تفریح می‌کنند؟
چرا هوبره آنقدر مورد توجه صیادان است؟ پرندگان در این پهنه جغرافیایی از تنوع قابل توجهی برخوردار هستند، اما اصرار بر پرداخت هزینه‌های گزاف و پذیرفتن خطرهای مختلف با توجه به غیرقانونی بودن صید این پرنده چیست که با توجه به هشدارهای بین‌المللی برای حفظ این گونه در معرض انقراض همچنان افرادی اصرار بر صید آن دارند؟ کهرم در این باره توضیح می‌دهد: «ماجرا از این قرار است که صیادان به ویژه اتباع کشورهای عربی علاقه‌مند به صید این پرنده هستند و به ایران می‌آیند، چادر می‌زنند، شاهین و دیگر پرندگان شکاری‌شان (که اغلب این پرندگان نیز به صورت قاچاق از ایران برای آنها برده شده) را نیز با خود می‌آورند، آنها شاهین‌هایشان را که با روش‌های مختلف مانند دوختن چشم دست‌آموز کرده‌اند؛ پرواز می‌دهند تا بالای سر هوبره در حال پرواز در آسمان پرواز کند؛ سپس شاهین روی هوبره می‌نشیند و در حالی که هوبره جثه‌ای حدود ۶ برابر شاهین دارد، شاهین شروع به کندن پرهای هوبره می‌کند و این پرنده را مجبور می‌کند که بر روی زمین بنشیند و اینگونه صیادان هوبره را شکار می‌کنند و همچنین هوبره با توجه به سیستم دفاعی که دارد، شاهین را در آسمان می‌بیند و با پرتاب کردن فضله‌های گرد و چسبناکش سعی می‌کند به او آسیب بزند».
همه داستان شکار هوبره این است که اگر شاهین نتواند؛ هوبره را شکار کند؛ باعث سرشکستگی صاحبش می‌شود و باقی صیادان به او می‌خندند و تحقیرش می‌کنند، اما شاهینی که توانسته هوبره را به زمین بیاورد؛ باعث افتخار صاحبش می‌شود و این گونه این بازی برای صیادان جذاب است و از این کار لذت می‌برند و تفریحی برای آن‌ها به حساب می‌آید، در ‌‌نهایت نیز هوبره شکار شده را می‌خورند و با وجود آنکه این تفریح هزینه گزافی برای آنها داشته باشد، اما حاضرند این هزینه را بپردازند تا با از بین بردن و آسیب زدن به این گونه در معرض انقراض و همچنین پرندگان شکاری تفریح کنند. مشاور سازمان حفاظت محیط زیست با بیان اینکه هیچ مجوزی از سوی سازمان حفاظت محیط زیست برای صید هوبره توسط اتباع داخلی و خارجی صادر نمی‌شود، افزود: «در عربستان سعودی مرکز تکثیر هوبره درست کرده‌اند، اما چون تعداد آن‌ها کم است؛ دچار مشکل هم‌خونی شدند و این مساله فرآیند تکثیر هوبره را دچار مشکل کرده است. حتی چند وقت پیش درخواست کرده بودند که حدود ۱۰ تا هوبره از ایران ببرند تا این مشکل حل شود که سازمان حفاظت محیط زیست به آنها مجوزی نداد.»
وی ادامه می‌دهد: «برخی افراد تلاش می‌کنند از راههای مختلف برای این کار مجوز بگیرند، برخی نیز به سازمان حفاظت محیط زیست فشار می‌آورند که اگر شما این مجوز را صادر نکنید از وزارت امور خارجه درخواست مجوز می‌کنیم.»
جریمه صید
هوبره ۲۰ میلیون تومان است
علی تیموری (مدیرکل دفتر حفاظت و شکار سازمان حفاظت محیط زیست) در گفت‌وگو با ایلنا عنوان می‌کند که هیچ دستگاهی برای صدور مجوز برای صید هوبره به این سازمان فشار نیاورده و تاکید می‌کند که سازمان حفاظت محیط زیست بر اساس کار کار‌شناسی خود تصمیم می‌گیرد؛ «ما هیچ مجوزی برای صید هوبره در کشور صادر نکرده‌ایم و از یک ماه دیگر نیز بخشنامه‌های لازم را صادر می‌کنیم تا حساسیت بیشتر شود و مسئولان ما در استان‌ها برخوردهای قضایی لازم را با متخلفان در این زمینه انجام دهند». وی همچنین اشاره می‌کند که جریمه صید جوجه هوبره، هوبره بالغ و حتی تخم آن ۲۰ میلیون تومان است و قضات با توجه به اینکه این پرنده گونه مورد حمایت است، می‌توانند متخلف را به ۶ ماه تا ۳ سال زندان محکوم کنند.
آماری از شکار هوبره نداریم
منوچهر فلاحی (معاون فرمانده یگان حفاظت محیط زیست کشور) با تاکید براینکه قاچاق هوبره به شدت این گونه مورد حمایت را تهدید می‌کند، می‌افزاید: «متاسفانه نمی‌دانیم که تقاضا در بازارهای مقصد چه میزان است و همینطور نمی‌دانیم؛ سالانه چه تعداد هوبره قاچاق می‌شود، زیرا گستره محل زندگی آن‌ها زیاد است و از خراسان جنوبی تا سیستان و بلوچستان، فارس، کرمان هرمزگان و بوشهر را در بر می‌گیرد، بنابراین میزان قاچاق این پرنده مشخص نیست».
وی با بیان اینکه قاچاقچیان هوبره معمولا مورد حمایت باندهای بزرگ هستند و هر کسی وارد این کار نمی‌شود، می‌گوید: «کسانی که در خارج از کشور متقاضی این پرنده هستند؛ برایشان مهم نیست که چقدر پول خرج کنند، هرچه ما جریمه‌ها را بالا ببریم، واسطه‌ها و فروشنده‌ها نیز قیمت را بالا می‌برند».
فلاحی توضیح می‌دهد: «برای صید هوبره ما مجوزی به کسی نمی‌دهیم، البته حدودا سالی یک یا دوبار تخلفاتی کشف می‌شود. همچنین سال گذشته نیز با همکاری دریابانی کشف و ضبط یک محموله هوبره را داشتیم، یگان حفاظت با شدت با متخلفان این حوزه برخورد می‌کند». وی در پاسخ به این سوال که آیا تقاضایی از برخی دستگاه‌ها برای صدور مجوز صید هوبره برای اتباع خارجی وجود داشته یا خیر؟ توضیح داد: «در گذشته در این زمینه بحث‌هایی بوده که مثلا این کار می‌تواند؛ برای استان‌های جنوبی کشور درآمدزا باشد، پس اجازه دهیم تا اتباع خارجه برای صید این گونه‌ها به ایران بیایند، اما اکنون این بحث‌ها دیگر مطرح نیست.»

جزئیات شهادت سه ایرانی در عراق

جزئیات شهادت
سه ایرانی در عراق
«سعد الله مسعودیان» سرکنسولگری جمهوری اسلامی ایران در سلیمانیه خبر شهادت یکی از مجروحان ایرانی در عراق را رد کرد و گفت: «تعداد شهدای حمله تروریستی دیروز 3 نفر بود و حال عمومی 2 نفر از مجروحان پس از انجام عمل جراحی که در سلیمانیه انجام‌گرفته، خوب است.» مسعودیان در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا در اربیل افزود: «ساعت 6 صبح دیروز هشت تروریست به نیروگاه برق دبس که در اختیار شرکت «سمیر» بود حمله کرده و پس از تیراندازی به‌سوی کارکنان، شماری از تروریست‌ها خود را با کمربندهای انفجاری منفجر می‌کنند که در این حمله تروریستی 3 مهندس ایرانی شهید و 4 نفر دیگر زخمی شدند.» وی تصریح کرد: «پس‌ازاین حمله تروریستی دو نفر از مجروحان که جراحت آن‌ها سبک بود، به بیمارستان آزادی کرکوک منتقل و دو نفر دیگر نیز که حالشان وخیم گزارش‌شده بود به بیمارستان مرکزی سلیمانیه منتقل و تحت عمل جراحی قرار گرفتند که در زمان حاضر عمل جراحی به اتمام رسیده و حال عمومی آن‌ها خوب است.» سرکنسولگری جمهوری اسلامی ایران در سلیمانیه ادامه داد: «هم‌زمان 80 کارگر و تکنیسین برق ایرانی که در نیروگاه هستند، به دلیل حملات روحیه عمومی‌شان خوب نیست و تدابیر لازم برای انتقال این عده به ایران توسط کنسولگری ایران در سلیمانیه فراهم‌شده و به‌زودی از طریق مرز باشماق مریوان وارد کشور خواهند شد.» گفتنی است؛ شرکت سمیر دو سال قبل در مناقصه تأسیس نیروگاه برق دبس برنده‌شده و احداث این نیروگاه مراحل پایانی خود را طی می‌کرد.

ویژه

کرمان کنسرت
وب سایت کرمان کنسرت اولین و تنها مرجع فروش الکترونیکی بلیط با امکان انتخاب صندلی در استان کرمان است. کرمان کنسرت آمادگی خود را برای همکاری با برگزار کنند گان کنسرت و سایر رویدادهای فرهنگی و هنری اعلام می دارد. کرمان کنسرت تنها یک مرجع فروش بلیط نیست بلکه می توانید فروش بلیط را در چند نقطه به صورت آنلاین مدیریت کنید.
www.kermanconcert.com
09355250005

هنر

دومین سالانه خوشنویسی کرمان
زمان : 29 مهر الی 23 ابان
مکان : موزه هنرهای معاصر استاد صنعتی

احسان قربانی؛ سرپرست گروه موسیقی مولانا در گفت و گو با پیام ما: با وضعیت موجود نقد موسیقی را کار درستی نمی دانم

احسان قربانی؛ سرپرست گروه موسیقی مولانا در گفت و گو با پیام ما:
با وضعیت موجود
نقد موسیقی را کار درستی نمی دانم

ساناز شیخ شعاعی

تنبور؛ یکی از سازهای اصیل ایرانی است. در واقع اولین سازی که دسته ی بلند و کاسه و وتر داشته، ساز تنبور بوده که قدمت این ساز به طور دقیق معلوم نیست. برخی منابع نظیر گراو(دیکشنری سازشناسی) قدمت آن را 5 الی 6 هزار سال تخمین زده اند و همچنین بر اساس آثار به جای مانده در شهرهای باستانی نظیر شوش قدمت این ساز به حدود 2هزار سال قبل از میلاد می رسد. این ساز در موسیقی اصیل ایرانی استفاده می شود و صدای زیبایی دارد. یکی از گروه های معروف و فعال استان مان که به صورت تخصصی به این ساز پرداخته گروه مولانا می باشد. این گروه از سال 1386 فعالیت خود را شروع کرد. حاصل این فعالیت برگزاری پنج کنسرت در کرمان و شرکت در جشنواره های ملی و اجرا در خارج از کشور است. آن طور که سرپرست گروه مولانا می گوید در آینده ای نزدیک تدوین آلبوم موسیقی حاوی آهنگ های اجرا شده توسط این گروه در سال های اخیر نیز به کارنامه مولانا اضافه خواهد شد.
سرپرست و آهنگساز قطعات گروه مولانا«احسان قربانی» است که در این شماره با او به گفت و گو نشسته ایم.

از خودتان و چگونگی ورودتان به عرصه موسیقی بگویید؟
من احسان قربانی هستم و در سال 1364 در کرمان متولد شدم. از 14 سالگی با فراگیری ساز سه تار نزد استاد داریوش برهانی پا به عرصه ی فراگیری موسیقی گذاشتم. سپس نزد اساتیدی همچون استاد عباس منشی زاده (سه تار)، استاد فؤاد توحیدی(تنبور) و بعد از آن برای تکمیل دوره ی متوسط و عالی آموزش تنبور نزد اساتیدی چون استاد جهانبخش رستمی در شیراز، استاد عبدالرضا رهنما در شهر «صحنه کرمانشاه» و پس از آن نزد استادی که تاثیر زیادی در پیشرفت بنده در زمینه ساز داشتند یعنی جناب آقای فرنود الهامی رفتم که بسیار مدیون ایشان هستم.
به چه هدفی گروه مولانا را راه اندازی کردید؟
در سال 1386 گروه مولانا تشکیل شد. هدف اصلی ما معرفی ساز تنبور بود. چرا که در کرمان به صورت حرفه ای به آن پرداخته نشده بود. اعضای اصلی گروه به جز خودم، امین قربانی و همچنین دوست خوبم امید سلیمانی بودند که هنوز هم در کنار هم هستیم.
از کنسرت هایی که تاکنون برگزار کرده اید بگویید؟
ما تاکنون پنج کنسرت در کرمان برگزار کرده ایم و امسال هم به مناسبت دهمین سال تاسیس گروه مولانا قصد داریم تا ششمین کنسرت مان را هم برگزار کنیم. همچنین در کشورهای هندوستان و ترکیه نیز اجرا داشتیم و در جشنواره های موسیقی کشوری از جمله جشنواره ی خلیج فارس و جشنواره ی موسیقی نواحی شرکت کردیم.
رتبه ای هم در این جشنواره ها کسب کردید؟
ما در بخش جنبی جشنواره موسیقی نواحی شرکت کردیم. به این معنی که با دیگر گروه ها مسابقه ندادیم. برای همین منتظر مقام نبودیم. اما در جشنواره ی خلیج فارس مقام سوم کشور را کسب کردیم.
با توجه به اینکه حدود یک دهه از تشکیل گروه مولانا می گذرد، بهترین اتفاقی که در این یک دهه برای خودتان و گروه افتاده چه بوده است؟
اتفاقات خوب، زیاد افتاده؛ اما بهترین آن ها آشنایی با افراد گروه و همدلی بین اعضای گروه است.
فکر می کنید چه تفاوتی بین گروه مولانا و دیگر گروه ها وجود دارد؟
به جرأت می توانم بگویم که ما منظم ترین گروه کرمان هستیم. حداقل من هیچ گروهی را ندیده ام که به مدت ده سال هر هفته تمرین داشته باشد. ولی گروه مولانا هر هفته با منظم ترین شکل ممکن به برگزاری تمرین پرداخته و در کنار آن اعضای گروه بسیار همدل هستند که نتیجه اش هم برگزاری پنج کنسرت در کرمان بوده است. منظم بودن و منظم نگه داشتن گروه کار سختی است؛ اما با تلاشی که در این زمینه کرده ایم توانستیم بازخورد خوبی از مخاطبان مان بگیریم. اهالی موسیقی هم به این مطلب اذعان دارند که گروه مولانا در سطح خوبی کار می کند و جزو گروه های خوب کرمان است.
فضای نقد را چگونه می‌بینید و آیا تا به حال به نقدی سازنده و تأثیرگذار از سوی مخاطبین تان مواجه شده‌اید؟
کلاً جامعه ی ما نقدپذیر نیست و بعضاً افرادی هم که نقد می کنند تخصصی ندارند. نقد باید زمانی انجام شود که فضا فراهم باشد. با وضعیت موجود، من خودم نقد موسیقی را کار درستی نمی دانم. زمانی می توانیم نقد کنیم که تمام بسترها برای انجام یک کار مناسب فراهم باشد. همه چیز به بهترین نحو انجام شود. آن گاه می شود نقد کرد. به نظر من فضا برای نقد هنوز آماده نیست. در مورد نقدهای مؤثر بر گروه که پرسیدید، بله، در سال های اولیه ما به دکوراسیون کنسرت هایمان توجه نمی کردیم و تمام تمرکزمان روی اجرا بود و یا مثلاً در مورد سازبندی گروه و کم بودن صدای بعضی از سازها هنگام اجرا، سعی کردیم این موارد را تصحیح کنیم.
از اهداف آینده تان برای مان بگویید؟
هدف گروه مولانا انتشار آلبوم است که داریم روی این مورد کار می کنیم. قصد داریم قطعاتی که خودم آهنگسازی کردم را به آلبوم تبدیل کنیم. بعد از آن پیگیر اجراهایمان در خارج از کشور هستیم.
خودتان چه نوع موسیقی گوش می کنید؟
بیشتر موسیقی سنتی گوش می کنم. مقامی و نواحی و تک نوازی ساز تنبور که ساز تخصصی من هست و همچنین ساز دوتار. البته این توضیح را هم بدهم که تنبور و دوتار از سازهای اصیل ایرانی هستند که خاستگاه تنبور، کرمانشاه و دوتار منطقه خراسان است.
چرا اسم مولانا روی این گروه گذاشته شده است؟
به دلیل وابستگی شخصی که به مولانا و اشعارش داشتم این اسم را انتخاب کردم. در تصنیف هایمان نیز از اشعار مولانا استفاده می کنیم.
در حال حاضر اعضای گروه مولانا چه کسانی هستند و سازهایشان چیست؟
امسال آقای امید سلیمانی خواننده گروه هستند. نوازنده های ساز تنبور علاوه بر خودم آقای محمد کاظمی، بهراد غیاثی، اتابک نظری، حسین عطارزاده و مصطفی مدائن زاده هستند. نوازنده‌ی ساز «دیوان» آقای امید مقیمی، سازهای کوبه ای برادرم امین قربانی و دوست عزیزم امیرحسین منشادی هستند.
در سال های گذشته افتخار همکاری با دوستان زیادی از جمله دانیال دریانی، پیام قاسمی و سعید کارآمد نوازنده ی ساز تنبور، آرش صفایی مقدم و مجید محیط نوازنده ساز کمانچه، سید شهروز شعاعی نوازنده ساز تنبک داشتیم.
صحبت خاصی با خوانندگان پیام ما دارید؟
از شما و اعضای گروه مولانا تشکر می کنم. از استاد علی پژوهشگر و استاد هادی آذرپیرا تشکر ویژه دارم.